oğuz atay

zamanında 4 kez okuyup anlamamak ve aradan zaman geçince tekte anlamak.
bu kitabın anlaşılması için herkesin bir yaşı var.

ömrü uzun olsa ve yazmaya devam edebilseydi dediğim yazarlardan

oğuz atay

her kitabının her karakterinin her cümlesinde kendimden bir parça bulduğum tek yazar.

öldü.

eski sevgilim bu adamın fanatiğiydi.. beni aldattığını da bu adam sayesinde öğrenmiştim. nasıl oldugunu hiç sormayın.

keşke oğuzcum atay'ın romanında bir karakter olsaydım. en azından o zaman insanlar içimden geçenleri anlayabilirdi ya da ben anlamalarını daha şiddetli bir şekilde umut edebilirdim.

oğuz atay'ın şu sözüyle bitiriyorum bu tanımı.
sevgili insanlık! bir çocuk masumiyetiyle bir kez daha elma diyoruz. ne olur çık artık!

anlamıyorlar, nazlanıyorum sanıyorlar.
oysa hiçbir şey istemiyor içim.

o.atay

şuan oğuz atay'ın tutunamatanlar kitapını okuyorum güzel gidiyor.

acaba iyi bir şey olacak mı?
hayır! dedim kendime.
iyi şeyler birdenbire olur;
bu kadar bekletmez insanı.


korkuyu beklerken, oğuz atay

tutunamayanlar ve tehlikeli oyunlar gibi baş yapıtları oluşturan güzide yazarlarımızdandır.
evet tutunamayanlar’ı okumak zordur tutunamazsınız. benim şimdiki aklım olsaydı ilk olarak tehlikeli oyunlar’ı okuyup tutunamayanlar’a öyle başlardım. çünkü oğuz atay’ın diline, üslubunda alışmak zordur. tehlikeli oyunlar insanı bu üsluba hazırlayan bir kitap. çok severiz, severek de okuruz sevgili yazarımızı.

kendileri bu dünya ve insanlar için fazla hassas bir insandır. sabahattin ali de de benzer bir hassaslık vardır..
üzücü tabi.

içimden şehirler geçiyor, sen her durakta duruyor, inmiyorsun.
oğuz atay.

oğuz atay, türk edebiyatının en önemli isimlerinden biridir. postmodernist yaklaşımıyla türk romanına yeni bir soluk getiren atay, özellikle "tutunamayanlar" romanıyla tanınır.

12 ekim 1934'te inebolu, kastamonu'da dünyaya gelmiş, 13 aralık 1977'de istanbul'da hayata gözlerini yummuştur.

oğuz atay, çocukluğunun bir kısmını ankara'da geçirdi. babası cemil atay, bir dönem milletvekilliği yapmış bir hukukçuydu. atay, üniversite yıllarında edebiyata olan ilgisini daha da artırdı ve çeşitli dergilerde yazılar yazmaya başladı.

oğuz atay'ın en bilinen eserleri arasında şunlar yer alır:

tutunamayanlar: türk edebiyatının en önemli romanlarından biri olarak kabul edilir. roman, bireyin toplum içindeki yalnızlık ve yabancılaşma hissini, modern insanın çelişkilerini ve kimlik arayışını başarılı bir şekilde anlatır.

tehlikeli oyunlar: atay'ın diğer önemli romanı olan tehlikeli oyunlar, bireylerin birbirleriyle kurdukları ilişkileri, güç oyunlarını ve entrikaları ele alır.

bilardo oyunu: atay'ın oyun yazma yeteneğini de gözler önüne seren bu eser, absürt ve mizahi bir dille toplumsal eleştiri yapar.

oğuz atay, türk edebiyatına getirdiği yeniliklerle postmodernizmin öncülerinden biri olarak kabul edilir. eserlerinde akılcılık, duygusallık, gerçeklik ve hayal arasında gidip gelen bir anlatım tarzı benimser. dil oyunları, alıntılar, parodi ve hiciv gibi tekniklerle edebiyatı zenginleştirir. atay'ın eserleri, türk toplumunun ve bireyinin sorunlarını derinlemesine inceleyerek, okuru düşünmeye ve sorgulamaya teşvik eder.

türk edebiyatına kalıcı izler bırakmış önemli bir yazardır. eserleri, sadece ülkemizde değil, dünya genelinde de ilgiyle okunmaktadır. atay'ın eserleri, edebiyatın sınırlarını zorlayarak yeni ufuklar açmış ve birçok yazarı etkilemiştir

kendisi aynı zamanda itü inşaat mühendisliği mezunudur.

oğuz atay tutunamayanlar romanının taslak halini fikrini almak için yusuf atılgana gönderiyor. yusuf atılgan da romanı okuyor ve böylesine muhteşem bir romanı yazan kişi benim fikrimi napsın ki diyerek cevap vermiyor.

oğuz atay ölmeden önce yusuf atılgana darıldığını söylüyor ve sitem ediyor. yusuf atılgan da onun ölümünden sonra pişmanlığını dile getiriyor.

ben vedaları sevmem albayım. hiç gitmesin insanlar. hele gelmemek üzere giderlerse, çok üzülürüm albayım, dayanamam. gelmemek üzere gidenler çok sevdiklerim olur genelde. bi de bir hikaye bırakır ki geride, noksanlığın daniskası içinde. ölse, öldü dersin, ama ölmez onlar. ölmesinler de. ölürlerse bi kere daha üzülürüm. çünkü koklayamazlar bir daha çiçek. yazık olur. gönlüm geniş ama odalara yerleşecek insanlar yok ki albayım. ben, bi şey yapmadım. şimdi diyeceksin, yapmadın tabi ulan gül cemaline mi gelsinler, sanki cemalim çok gül de. ne yapmalıydım albayım. sevgi, yetmiyormuş her şeye. hikmet'le çok konuştuk. bilge'ydi, sevgi'ydi çok anlattı bana da, tek sen misin sanki albayım iki kelam edilecek. çok ileri gittim albayım, affet beni.

oğuz atay

'alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. tedirgin etme beni. bu sefer geride bir şey bırakmadım. tasımı tarağımı topladım geldim. neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim. bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim. beni uyandır.'
-(bkz: oğuzcum atay)