sevgili günlük

sevgili günlüğün iki günlüğü kaç para?
ayrıca aynı günü ikiye katlarsak iki gün eder mi?

saçma işte
çoook

yazmaya başlarsam kalemim boşalır, gözüm dolar.

öncelikle selamlar sözlük, nasılsınız bakalım? bu gün gereksiz yere dertlendim, hem de her şey normalken. normalde ben her şeyi dert eden insanlara kızarım, ama bunun sebebi benim de bu güne kadar dertlerimle yüzleşmememmiş galiba. düşündükce gerisi geliyormuş, anında dert sahibi oluyormuşsun. ben en son dertlerimle yüzleştiğimde 6. sınıftaydım, 11 yaşımdaydım. hiç arkadaşım yok diye geceleri yorganı kafama çekip ağlardım. o zamanlar 5. sınıfımız pandemi ile geçtiği için hala 4. sınıf havasındaydık, ilkokul havasından çıkamamıştık yani. bi de ben sınıfın sırf dersle ilgilenen inek çocuğuydum, gıcık birisiydim yani. sırf dersle ilgilenmekte problem yok * , problem "2" alan çocukları aşağı katmanda görüp sınıfı hiyerarşik olarak ayırmam ve insanlara ona göre davranmamdı. kimseyle konuşmuyordum, şakalaşmıyordum, tuvalete bile gitmeyip yerimde oturuyordum. sınıftaki herkesi birer birey olarak görüp insanlarla yakınlaşmaya çalışsaydım, kimin yanlış, kimin doğru olduğunu öğrenip öngörülerimi yıksaydım belki 2-3 arkadaşım olurdu, sınıfta olmasa bile en azından 2000 kişilik okulda olurdu. bu hatamı farkettiğim an 7. sınıfa yeni başlamıştım. resmen dünyam değişti, insanları tanımaya başladım. sınıfta kimin yaltak, kimin dost, kimin düşman olduğunu gördüm ve yanlışa yanlış, doğruya doğru dedim. hayatımda ilk defa o yıl sınıfın dersle ilgilenmeyen çocuklarına selam vermiştim, size komik gelebilir, ama bu trajikomik bi olay ve gerçek. ve 7. sınıfta dostsuzluk problemimi çözüp okul otobüsünde 2-3 dost edinmiştim, onlar benim ilk gerçek dost dediğim, beni çıkarsız seven insanlardı. şu an 8. sınıfım ve 14 yaşımdayım, ve yine dertlerimle yüzleşmeye karar verdim sözlük. bu yıl şubat ayında sömestr tatilinde 8 yıllık sınıfımı değişmek zorunda kaldım. tüm öğretmenler kötüydü ve notlarımın 5 olmasına engel olan şerefsiz öğretmenler yüzünden ayrılmak zorundaydım. bu yüzden öğretmenleri müthiş, ama öğrencileri kötü olan bi sınıfa geçtim. ne güzel insanları arkada bıraktım, ve yeni sınıfımda o insanların yerini dolduracak kişiler yok. bi şekilde onu idare ediyoruz, amma en büyük derdim kimse tarafından sevilememek. herkes menfaat peşinde. kalem, silgi vb. verir misin, sınavda yardım eder misin gibi sorulardan başka bir şey sormuyorlar. hiç benimle derdini paylaşan, bi şeyler konuşmak isteyen, doğru düzgün bir insan yok. ben kesinlikle bende bir yanlış olduğunu düşünmüyorum, bende olsaydı tıpkı 6. sınıftaki gibi kendimi düzeltirdim. sorun insanlarda. mesela şu an saat azerbaycan saati ile 20:54 ve eski sınıfımdan bir arkadaşım bana menfaat talep etmeden, benim hatrımı çok istediği için bana "öylesine yazasım geldi, nasılsın?" yazdı. bu mesaj benim için mücevherdir, ve bu mesaj karakterli insanların, menfaat düşünmeyen insanların hala bir yerlerde mevcut olduğunu gösteriyor. sırf öğretmenleri güzel diye geldiğim sınıfta normal insan yok ve sırf öğretmenler çok iyi diye tahammül etmek zorundayım 1 yıl. kısacası kendi yağım, kendim kavruluyorum. çıkış yolum yok, haklıyım ama ellerim bağlı kaldım. ben şimdi arkadaşıma cevap yazıcam sözlük, kendinize iyi bakın. arada bir buraya uğrarım :)

sevgili günlük, bu sene göğüs kupum büyüdü. 29 yaşında ve hayat bu kadar güzel, tr bu kadar bktanken.

senin ben damını onarayım.

sevgili günlük. canım biraz sıkkın. umarım halledebilirim.

edit. biraz hallettim.

sevgili günlük;
iyi insanlar, hâlâ varmış. bugün umudum yeniden yeşerdi.

klasik gunluk baslangici. artik daha yaratici 1 laf bulunmali ya. evet.

en son ortaokul 6. sınıfta falan günlüklerimde böyle başlıyordum. onu da okulda teknoloji ve tasarım öğretmeni öğretmişti.

eh tabi şuan başlar mıyım sizce bu gelişmişlikle? elbette hayır. bu arada günlük tutmanın sayısız faydalarını gördüm bu zamana kadar. dolayısıyla, sizlere günlük tutma tavsiyesi vermeyeni dövüyorlamış.

kalem tutma aşkı, ömrüm boyunca bırakma benim peşimi.

sevgili günlük. çok heyecanlıyım bugün ayşenin saçını çektim. o da bana p*ç dedi. çok korktum ama güzeldi

sevgili günlük...



korkma laaa seni de yakmam.

sevgili günlük,

bütün editörlerin mavi mahlası var.
clark'ın mavi mahlası yok.
neyse clark kim ki zaten...

#3550488

sevgili günlük,

içimdeki çocuk bugün çok aşırı mutlu.

azıcık evcilik oynadıktan sonra tebeşirle kaldırım boyadım yaaaa.

burada dursun. seviyorum malum.

ben eve anca girdim günlük ya.

yemek yok. bekleyen yok. iş çok.
yarın yol var allah'tan. yol iyi gelir. inş.

sana bu satırları ağlayarak yazıyorum.

tek başıma bir yolda duruyorum. etrafımda her şey hareket halinde; koşuşturanlar, gülüşenler, kriz geçirenler… ben durmaktan başka hiçbir şey yapamıyorum.

sevgili günlük,

bu gidişle tek sevgilim sen olacaksın.

bugün domates soydum

az önce karnım acıktı ve kumrucuya oturdum. beş dakika sonra bir belediyenin kadın voleybol takımı oyuncuları mekana geldi. benim boyum 160 anlıyor musunuz. ve o pigme halimle ağzıma kumru tıkıştırırken (sayaslı) etrafımda boyum kadar bacaklar vardı. kadın voleybol oyuncuları evrimleşmenin kanıtıdır arkadaşlar. bir kadın olarak gurur duydum, kolayı bitirdim, içimden geğirip mekanı terk ettim.