sözlük yazarlarının bugün hissettikleri

daha iyisi olamazdı. kahvaltıda cevizli baklava vardı.

gülümsemek, neşelenmek, huzur, mutluluk, sevinç, sevmek, sevilmek gibi duygular kaf dağının ardındaymış.
ben de toprağın altında debeleniyorum.
işte böyle bir durumdayım...

yalnızca karşısındakini gerçekten ciddiye alanların ve doktorların sorabileceği bir sorudur.

bugün çoook mutluyum!*
çok güzel bir haber aldım, okullar kesin olarak açılıyor veeee sürekli gidip gelip baktığım avakadolu pijama takımını aldım yeeey!*

harikulade diyerek alay ettiğim sorudur

... insanoğlu her şeyden şikayetçi, memnuniyetsiz, bir iki hafta önce sıcak yetti derken şimdi abooow kış geliyor bu hava da ne böyle tribi... eylül ayı gibiyim...

evde kına gecesi varmış. wtf. böyle bir bildirim nerden geldi bilmiyorum ama eve giremiyorum. odama çıkmamışlardır inş. akrabaların buna hazır olduğunu düşünmüyorum.

sözlüğe girince bu başlığı aradım, sanırım yazıp rahatlamak istedim bilmiyorum. dün gece yıllar önce, resmen biz çocukken aramızın bozulduğu arkadaş grubumdan birinin mesajıyla afalladım.
merhaba, nasılsın ve arkasından gelen, beni anlık olarak sinirlendiren “nerelerdesin?” sorusu. insan onca yıl kendisi yazmayıp etmedikten sonra karşısındakine bu şekilde neyin sitemini eder anlamıyorum. ki ben ilk hatadan insanların üstünü çizdiğim için seni hiç aramamışım ki, senin için bir yerlerde olayım ya da bıraktığın yerde beni bulasın. öncelikle bir soru soracak sanırım ve naber nasılsın faslıyla giriş yaptı diye düşündüm. sonrasında nasılsın sorusunu ben ona yönelttiğimde “idare ediyorum işte” tarzı bir şeyler söyleyince derdinin sadece eskilerden biriyle konuşmak olduğunu anladım.
ama bir sorun vardı ki o da, benim ona karşı tamamen bir yabancıymış gibi hissetmem. bilmiyorum sizde insanları benim gibi ilk hatalarında kesip atıyor musunuz ? bu özelliğim hep bana iyi geldi ama kesip attığım kimse bu kadar uzun zaman sonra karşıma çıkmadı, değişik hissettim. sinirlenerek başladığım konuşmaya da buluşma tarihiyle son verdim. o zaman yaşanan yaşandı*, çocuktuk, yazdan yaza bir şeyler paylaşıyorduk hatta sadece oyun oynuyorduk. ona da şimdiki haliyle tanışmak istediğimi söyledim, konuşmadığımız yıllar için şimdiden üzüldüğümü gördüğümü de ekledim.
içimde heyecanla beraber biraz burukluk var, bilmem anlatabildim mi sözlük.

bebek gibi hissediyorum. kahvemi içtikten sonra pop mix eşliğinde hazırlanacağım. oooh bugün ve bundan sonraki günler benim çünküüüü kurtuluyorum burdann!

aşırı mutluyum. sebebini biliyorsunuz.

tek kelimeyle süppper

fevkaledenin fevkinde.

1 günlük raporun ardından bu sabah kalktığımda iyiydim. işe gitmek için evden çıktım, otobüse bindim. otobüste bir terledim bir terledim ki anlatamam. hafiften halsizlik var. gidiyorum hastaneye. bakalım ne olacak.

tek kötü hisseden benmişim gibi bir his. başlığı okumadan önce halbuki sadece kötüydü.

hava da jazz var, denizde, acaba palamut yapar mı bilmiyorum? karadenize gelmiş ama, hani oradan da boğaza geçerse miss, yeşil çay demledim kendime biraz mevsim döngüleri halsizliği ve hafif unutkanlıkların ilacı, hayat güzel, ekmek sıcak, allah güzel, sen iyi.

güneşi örten bulutların aksine, ışıl ışıl hissediyorum.

savaş gazisi gibi hissediyorum. aktüel ürün gününde bime gitmek zorunda kaldım. ölmediğim için şanslıyım.

boşlukta sallanıyorum kesinlikle… tam olarak hissettiğim bu.

başlığı okurken tek kötü hisseden, modsuz olan benmişim gibi hissettim. benim gibi hissedenlerle sarılma seansı, her şey yoluna girecek güzel günler yakın.

morallerim ocaklığın öteki yanı gibi daha da betimleme yapayım güneşli birgünün aksine içimde kara bulutlar var. yağmur yağdı yağamadı, gözyaşlarımın süzülüverecek hazırda bekliyor gibiler.
iyi değilim. ne yapsam da bugün böyle geçecek gibi.
arkadaşım, gel gitme yemek yiyelim dedi ona bile kalmadım, arkamı dönmeden gidiyorum deyip gittim yanından.
hangi şarkı ağlatır beni, bulurum onu şimdi.
hayat kısa anladık da sürekli pozitif olamıyorum. napıyım böyleyim ben.
...
yaptığın hiç güzel değil hiç hem de.
söylemiyorsun ya hani üzüleceğim diye inan ki bu beni bin kat daha üzüyor.
sen de pek iyi değilsin belki, bilmiyorum.
bardak altılığımda şu yazıyor :"hayat hep bu kadar zor mudur, yoksa sadece çocukken mi böyledir?
hep böyledir..."
bu zor bir şey zaten, nefes almak değil ki yaşamak, intihar etmedik ya bunun için takdir edelim kendimizi. mücadele ediyoruz aslında fark ediyor muyuz?
gülümseyin, gülün, smile vs olmuyor işte.
yemek bile yemek istemiyor insan, kahveyi bile içmek istemedim.
sen orda üzgünken ben burda mutlu olamam, onu beceremiyorum kusura bakma lütfen.
sen nasılsan öyleyim ben de.
yağmur yağıyor bak içime, tuzlu mu tuzlu güzel gözyaşlarım akıyor, aksınlar...
senin için benim içim.
eşeğim ben, aptalım, biliyorum seni ne rahatsız ediyor, hatalıyım da ne biliyim.
canın sağ olsun. mutlu ol lütfen, benli ya da bensiz, hak ediyorsun çünkü.
bunu senden mahrum ettiğim için tiksindim kendimden.
özür dilerim. milyonlarca desem de boş ama diliyorum yine de. allah iyiliğini esirgemesin senden. güzel gülüşlerin seninle olsun, gülümsemek yakışıyor sana.