yaşamanın amacı

hakk'a, hakkiyla ibadet etmek.

sürekli içimde büyüyen bu hüzün neyden?
gördüğüm anlamlı şeyler karşısındaki bu zayıflığım neyden?
ne olduğunu bilmeden içimde büyüyen bu özlem neyden?
yaşanmış olana değil, yaşanacak olana olan merakım neyden?
güneşi önemsemeden geceye olan düşkünlüğüm neyden?
yaşamadan ölme isteğim neyden?
ne olduğunu bilmezken aşkı aramam neyden?
yaşamadan göçüp gitmeye olan bu acelem neyden?
derin bir okyanusun içindeyken gökyüzüne açılma isteğim neyden?
düşünülmeyene, hissedilmeyene, görülemeyene olan bu hislerim neyden?

şu müziği okurken arka fonda dinleyin olur mu?
judah earl_they fell down but got back up again

her gün türlü acılarla yoğrulduğunuz şu dünya'da, bir yaşama amacın yok ise fazla uzağa gidemezsin. bir amacın olmadan uzağa gidebildiğini düşünüyorsan, muhtemelen tanrı sana yukarıdan gülüyor olacaktır.

bu soruyu kendine sor, cevabı mutlaka sende saklıdır. eğer bir cevap alamıyorsan, nasıl sorman gerektiğini bilmiyorsun demektir.

evrimsel acidan uremek olsa bile gunumuzdeki kapitalist anlayisla para kazanmak olandir. kapitalizme karsi degilim ancak duzen boyle. para yeri geldiginde polisi, adaleti satin aliyor…

edit: ulkeden bagimsizdir. siz hic bir amerikan milyarderinin polis tarafindan vuruldugunu gordunuz mu? ya da milyonerinin?

kendi namıma sağolsunlar her şeyi yok ettiler. artık sadece sevdiklerimin bir kere olsun gülümsemesi için yaşıyorum.

daha fazla yaşayabilmek için dünyalık biriktirmek.

(bkz: insanın ölümü yenmek amacıyla sürekli doğması)

geceden biriktirip sabaha felsefeye vuruyorsunuz kendinizi üzülüyorum.

yaşamanın amacı nedir bunu asırlarca tartışmışlar çünkü bir anlam bulamamışlar.

her insanın yaşam amacı farklı ama neden dünyaya geliyoruz, bu hayatta neden varız diyorsanız, bu düşünce yapısına göre değişiyor.

ben çıkıp desem ki, allah bizi yarattı onun emirlerine göre yaşayıp cennete gideceğiz. eğer ademle havva elmayı yemeseydi cennette yaşayıp gidecektik diye, ateistler holooğ o ne be der.

evrim süreciyle geldik ve doğanın bir parçasıyız. dengenin bütünüyüz desem, e hani amaç diyeceksiniz.

yani çok da şey yapmamak lazım.

varmış da ben bulamıyormuşum gibi geliyordu eskiden fakat şükür ki öyle hususi tek bir *şey yokmuş

şeytan ile allah'ın girdiği iddidanın piyonu olmak.

not: bu hususta tarafsızım.

yaşayan sayısınca belki sonsuz amaç olabilir. tek bir yaşam tek bir amaç yok ki.. peki hepsinin ortak bir amaç ve hedefi var mı, olabilir mi diyorsanız ona kısaca felsefe deniliyor. bir evren gerçeği var ve bunu bilimle anlamaya çalışıyoruz. her gün daha fazla ve yeni bilgiler ediniyoruz. hepsi bu..(ama tabii masallar da var.)

#3689113

insanların ruhuna dokunmak istiyorum, onlara iyi gelmek ve bu amacımı gerçekleştirirken bir şeyler üretmek,bir fikir veya bir ürün, durağan olmamak istiyorum.

soguk bıra ve patates kızartması

amaç eşeklere koşmayı bırakmasınlar diye değnekle ipe bağlanmış sürekli olarak önlerinde tutulan ve asla ulaşamayacakları havuçtur. ben eşeklik yapmayı sevmiyorum. yük taşımayı da sevmem. hayat dediğin basit olmalı, nefes alıp vermek gibi. yaşamın tek amacı yaşamak olmalı. yani hiçbir amacı olmamalı. benim hiçbir amacım yok. tabii eşek olmaya alışanlar için amaçsızlık zor. alışmış kudurmuştan beterdir. yapacak bir şey yok. hamallığa devam. ben hamallık sevmem. eğer hayatta gerçekten bir amaç olsaydı tiksinç bir şey olurdu, yaşanmazdı. çünkü hayat = hayat, denklem bozulurdu.

bir amacı olduğunu sanmıyorum ama her şeye anlam yüklemeden yaşayamadığımız için buna da anlam yüklüyoruz. yaşamanın bi amacı filan yok amacı uyduruyoruz.

benle kesin paylaş eğer çözersen bir gün.

her şeyin bir amacı olması gerekmediğini kabul ettiğiniz zaman çok daha huzurlu bir hayatınız olacak. bazı şeyler öyledir. bazı şeylerin neden öyle olduğunu anlayamayız. önümüzde iki seçenek var. çözmek için bütün ömrü ona adamak ya da koyverip yaşamamıza bakmak. ben hep ikinciyi öneriyorum ama herkesin hayatına kimse karışamaz diye bir gerçek de var.

(bkz: birtakım şeylerin öyle olması)

çocuk yapmayı düşünüyorsunuz ancak yapmak istediğiniz bu çocuğun hayatı sevip sevmeyeceğine dair bir bilginiz yok. belki büyük isyanlarla neden geldim bu dünya'ya diye size lanetler edecek belki de her şeye rağmen yaşıyor olmaktan ve bu deneyimi yaşamaktan memnuniyet duyacak. bunu bilmenin tek yolu o çocuğu yapmaktır. hiçbir zaman da tek ve kesin bir yanıt vermeyecek o çocuk çünkü hayat devam ettikçe fikri değişecek. hayatın amacı da böyle onu öğrenmenin yolu hayatı yaşamaktır. hayatın ortasında buna vakıf olunmaz sonuna kadar yaşamak gerekir. doğal olarak yaşama esnasında amacınızı anlayamazsınız. tek bir amaç olmasına da gerek yok hayat ilerledikçe başka amaçlar oluşabilir ve tekrar yaşamda ilerlemeden yine bilemezsiniz.

keyif almaktır.
en azından "normal" psikolojideki insanlar böyle yapmaktadır.

konunun parayla ilgisi az da olsa vardır.
çünkü pozitif bakış açısı olmadan paranın da desteği bir yere kadar.
o öyle oldu da bu böyle olmalı da yok ebesinin yanı ali samiymiş de bilmem neymiş, kendinizi sizi önceden soktukları kalıptan çıkartmadığınız sürece "izin verildiği" kadar mutlu olursunuz ve bunu bazılarınız gerçek mutluluk sanar.
benzer hayat yaşayacağınızı öngördüğünüz yaşlılara sorun bakalım, doğru mu yapmışlar yoksa pişmanlık var mıymış?
onlar anlatır.