yazarların askerlik anıları

yoktur. askerlige karsiyim, gitmem.

acemilikte yemin töreni öncesi gün kamyon arkasında tonla mal taşımıştık 15 kişi beraber.

usta birliğinde davar bir asteğmen vardı(terhis olduktan aylar sonra tehdit ettim facede) beni sivil kıyafetlerle çamurlu yerlerde süründürdü dış posta görevindeydim internet kafeye gittiğimi biri ispiyonladı bana ceza vermek için bahane olarak ertesi gün kahvaltıdan geç çıkmamı bahane bulup tutanak yazdırmaya gönderdi bağcıklarım çözülmüştü başçavuştan dayak yiyodum az daha ama acıdı tutanak tutmadı sonra.

kışla albayıyla * merkez komutanlığı binasında koridorda karşılaştık hayrola diye bağırdı bana ben de yandan kaçıp gittim. sonra yanındaki er naptın olm sen başına ne gelicekti haberin var mı diye ağzıma sıçtı o adamın ne sayko olduğunu anlattı ki bu o.ç komutan haberlere de çıktı soğuk makarna getirdiği için benden evvel terhis olan(sonra arkadaşım olan) bir askerin dizini kırdığı için.

en komik hatıram ise nöbetçi bir astsubayın içtimada uzaktan yürüyen memurlara bütün birliğe hep beraber "x beeey sen memursaaan ben i......." dedirtmesi olmuştu.

bir üsteğmen vardı çok komik adamdı ve biraz bordo bereli tavırlıydı. benimle uğraşırdı ama troll olarak. bir sefer nöbette karı kız geçiyo mu diye sormuştu ben de herkes geçiyo ki komutanım demiştim herkes derken kimler mesela kimleri görüyosun kızlar da mı var onlar arasında diye kan ter içinde bırakmıştı beni yani sonu olmayan bir sorguydu ama hatırladıkça gülerim.

bir koğuş yat olduğunda da yanımdaki ranzada uyuyan eleman çavuşa "ya çavuşum osbir çekmek yasak mı" diye sormuştu çavuşta gülerek "bilmem" dedi o da beni göstererek "ya çavuşum geçen haftasonu bu yatakta böyle böyle hareketler yapıyodu" demişti offf.. bir gece uyurken de kız dudakların kirli demişim rüyamda bu eleman yataktan fırlamış karı mı getirdiler koğuşa diye offf.. halen hatırladıkça bu ikisine de hep gülerim.

bedelli yaptım.
kendime sövdürmeden başlıktan uzaklaşıyorum.

sol sağ

manisa'da acemi birliğinde askerlik yaparken koğuşa birini getirdiler. herif tek kelime türkçe bilmiyor ve pislikten her yeri kır pas içinde. bu herifi bana zimmetlediler. bölük komutanı üsteğmen bana "diko bu herifi hamama götür fırça ile iyice yıka sonra ertesi gün izmir'deki hatay mevkii hastanesi'ne götürüp tabip yüzbaşı şu adamı bul ve benim yolladığımi söyle. çürük raporu versin buna" dedi. emredersiniz komutanım dedim demesine ama ben bu adamla nasıl anlasacagim diye düşünüp duruyorum. bunun bir şekilde arap kökenli biri olduğunu anladım. hatay mevkii hastanesi'ne gittik. orada arapça bilen bir askere denk geldim. o da mersin'de arap kökenli vatandaşlarımızın yaşadığı karaduvar mahallesindenmis. arapça konuştular, mersinli asker bana " toprağım bu herif attan düşmüş, beli agriyormus ve bir de düztabanlık varmış bunda" deyince nasıl bir tezgaha denk geldiğimizi anladım. teresin tek derdi çürük raporu almak ve bunun için de numara yapıyor. neyse, tabip yüzbaşıyi buldum. adam benimle yanımdaki elemanı görünce " yine mi sen geldin lan p.zvenk" diye bağırmaya başladı. bana döndü " o üsteğmen söyle onun sülalesini dikerim, bir daha bu adamı bana yollamasin" dedi. emredersiniz komutanım diyerek kattım bu embesili önüme gerisin geri döndük batıkışlaya. garip bir gündü o gün benim için.

anlatsanıza okuyalım, zevkli oluyor.

vurdum tekmeyi komutanın kapısına girdim içeri yeter artık bu askerlik dedim. sonrasını hatırlamıyorum.

20 fava biri vanlı biri diyarbakırlı 93'e 2 tertipleri tuvalette basmamı ve sonra mahkemede yaşanan diyalogları anlatırım. bu anı çok değerli bedava gitmez.

eskifoça jandarma komando okulu.. mavi berelilerindenim.. (bitli piyade için henüz bordo bere mitlerinin de yazılmadığı yıllar.)
'az patates soymadık' bekliyorsunuz di mii.. (hadi hadi bilmez miyiz hiç birbirimizi.. yok gerçektende patates soymadım. disiplin mahkemesindeydim. yav tabi ki sanık olarak değil..)

nöbette uyuyakalmıştım gözler açık ama.
öyle fazla da anım yok.

bizim askeriye sınırları içinde mescidde namaz kılan sivil polisin telefonunu çalıp ona uçan tekme atan elazığlı ve üç senedir askerliği süren keşin hikayesini anlatmak isterim ama eriniyorum.

guy ritchie filmi gibiydi resmen.

gece yine mevzideyiz. rakım 3000 metre.
karakolda yeniydim o zamanlar. üst devre yatıyor, biz de 4 kişi bekliyoruz.
nöbet de öyle 1 saat, 2 saat falan değil.
akşam giden sabaha kadar, sabah giden akşama kadar. konserveden başka yiyecek bir şey yok.

karşısı iran, sol taraf ağrı dağı, arkamız tendürek. elimiz tetikte ama vursan suçlusun.
vurmasan ölürsün, öyle bir şey.

yanımızdaki telsizden de devamlı muhabere konuşuyor.
" falanca asker kafasına makara faaliyetiinde bulundu"
bunu hemen hemen her ay 2-3 defa duyardık.
lanet ederdik hayata. hepsi de eğitim zayiatı olarak gönderilirdi.

intikale çıkar bazen haftalarca ayağımızdan botu çıkarmadan dağlarda dolanırdık.
sonra mı? :)
bir su birikintisi bulmuştuk bir keresinde, elimizi yüzümüzü yıkadık. 1 manga asker toplasan.
sonra pusu atıp bekledik. eeee su bitti ne yapacağız?
- gidin o sudan için bir şey olmaz.
gittik içtik o sudan.

geri döndük karakola sonra.
- komutanım bu çorap ayağımdan çıkmıyor.
- git bir permatik al, ağzını kır. kazıya kazıya çıkart
- oğlum deri de çıkıyor.
- devrem bir şey olmaz, yerine yenisi gelir.
- tırnağım batmış lan
- uzat bana doğru devrem, gözünü kapat.
- tamam devrem.
- verin bana kerpeteni.

he bir de başta bir prosedür vardı.

- oğlum şu belgeyi doldur ve imzala
- emredersiniz komutanım.

cenazemi kim teslim alacak?
sakat kalırsam kime teslim edileceğim?
psikolojik sorunum yok.


doldurdum komutanım. imzaladım.

bölükte kafayı sıyırmış psikopat bir astsubay başçavuş vardı. sabah içtimasında konuşmaya başladığında 1 saat susmazdı. aşırı kuralcıydı. bir gün içtimada bu yine konuşmaya başladı. herkes bitse de gitsek modunda.
asker şöyle olmalı. şunu yapmamalı. şu şekil olursa böyle tepki vermeli falan döktürüyor yine. o ara aniden bir askere döndü ve şöyle bir konuşma geçti aralarında:
- doğru mu asker?
-- doğrudur komutanım.
- sen doğru dur lan göt.

o laftan sonra herkes gülmekten yıkılıyor ama bu hala konuşuyordu. değişik bir kişilikti.

bu öylesi bir erkek klişesidir ki, artık düş ve gerçekliğin yitirilmesinin kapıları, taraflarınca gönüllü aralanır. sonrası daima bir efsane kahramanlar dünyası panayırıdır.
(bazen tesadüfen karşılaştığınız bir asker arkadaşım "bak hani hatırlarsın ... .... ... olmuştu da, hani sen -veya ben- demiş/yapmıştık.. gençlik işte dimi. şimdi olsa yapabilir miyiz dimi.. hey gidi günler be.." dediğinde, önceleri hafızama kızıyordum. ancak sonrasında olayı kavradım. bu, bize ait bir şey değildi. bu biz'e, erkeklere ve kadınların istese de itiraz edemeyeceği 'erkekler dünyasına' ait bir şeydi. artık diğerleri kadar başarılı olamasam da ucundan bucağından katılıyor, erkeklik görevimi yerine getiriyorum.
ha evet nerde kalmıştım.. " sonra kılıcı çekipte karşısına... " ( ha pardon kılıç yoktu dimi.. neyse yani.. dedim ya yeniyim diye, işte yavaş yavaş.. siz seneye görün beni..)

dağıtımım doğubayazıt'a çıktı. ben de uçağa bindim gittim van'a.
zannediyorum ki oradan da otobüse binerim geçirim.

meğer k.t.m* varmış. ulan arkadaş 1 hafta van'da, 1 hafta patnos'ta, 1 hafta ağrı'da, 2 gün doğubayazıt'ta kaldım.

lan tabura girdiğimde toprağı öptüm anasını satayım.

doğubayazıt'ta kalırken, oradaki usta askerler " size bir hediyemiz var, gece giyinme dolabınıza bakın " dediler.
lan dedim ne acaba? yemek mi, süs eşyası falan mı, nw bileyim?

aga dolabı bir açtık, lan 2.5 lt kola şişesinin içinde az su var, kapak ters duruyor, içinde de ot var, bir de serum hortumu var.
lan bunu ne yapacaz diye düşünürken biri uyanık çıktı, otu ateşledi.

ben hiç elimi sürmedim. yanımdaki 2 dallama sabaha kadar tribe girdiler. beni de yatırmadılar anasını satayım.
lan dedim, hay sizin vereceğiniz hediyeye.

meğer istedikleri hepimizin kelleyi bulup ,bizi soymakmıș. resmen direkten döndük anasını satayım. yoksa hem soyacaklardı hem de ne kadar suç varsa üzerimize yıkacaklardı.

bu da anılardan biri işte.*

erkekler askerlik anısı anlatmaya bayılır ama ben askerliği tamamen unutmak istiyorum. allaha şükür öyle çok kötü şeyler yaşamadım ama hiç gitmesem daha çok sevinirdim.

olay ülkeyi savunmak meselesi değil. günü gelir alır eline tüfeği gidersin gerekirse o ayrı. ben öyle vicdanı retçi falan değilim.

ben öleceğime düşman ölsün. sonra bir kenarda insanlığımı sorgularım o ayrı ama nefes almadıysan sorgulanacak bir şey de kalmıyor.

bedelliler elendi.

bir tane batman'lı koğuşçu vardı. namussuz akşama kadar aynı şarkıyı söylüyordu. lan ben anlamama rağmen şarkıyı ezberledim.

kars hududunda tank asteğmenim emrim altında bir zpt bir de zma var. karşıda ermeni karakolunu gözetliyoruz. sabah 8 oluyor serçe gibi bi arabayla zabıta elbisesine benzeyen kötü mavi bi elbise giymiş bir ermeni subay geliyor. her sabah beni muntazam karşıdan selamlıyor karakoluna gidiyor akşam 5 oldumu da binip serçelerine karakolu kapatıp evlerine gidiyorlar.

biz selamlamalarına karşılık vermiyoruz tabi. serçeden karakola karakoldan serçeye kadar bir düzine namlu adamları takip ediyoruz. her dışarı çıktıklarında zpt kontak açıyor dümenden ileri geri manevra yapıyoruz, psikolojik olarak rahatsız ediyoruz.

bir gün nerden buldularsa onlar da heveslendiler bi tane tank getirip koydular karakolun yanına, la tank da tank olsa her tarafı darbeli marşa basınca kara duman atıyor. allah bilir de tabancayla yarım şarjör mermi atsam pofff eder palet atar öyle üfürükten bir şey.

ben hemen rapor geçtim tabi tank geldi diye abbauuu ondan sonra ortalık karıştı, akşama kadar 55 kere sordular, tank ney? kaç personel var?

akşam bunlar karakolu kapatırken bir de ne görem. kırkayaklarla bize bir konvoy takviye geldi. tam 13 tane tankı yanyana dizip namluları karakola çevirdik!

işte orada dedim bu devlet ne kadar büyük bilmem ama öyle böyle büyük değil, çok büyük!