zaman

bazen dün, bazen bugün, bazen yarındır.

somutlukları anlamlandırmak için soyutluğa başvurduğumuz şey. her şeyi zıttıyla anlamlandırıyor gibi zihnimiz. güneş doğuyor en somut haliyle ve biz yaşamı somutlaştırmaya yeminliyiz. oysaki bazı anlar öyle uzun ki bir dakika nasıl bir saat gibi gelebilir ve bir saat nasıl bir saniye sürebilir.

zaman neler getirir bilemem ama kendisini mutlaka götürecek.

hayat bir zaman meselesidir. zaman bir ölüm meselesidir.

zaman icinde daha iyi olan seyler oldu, daha kotu olan seyler oldu.
hep taraf olmayan bertaraf olur diyorlar.
oysa biz bu hayatta taraflar arasi "kopru" gorevini benimsemisiz.
hicbir dusunce sistemine koru korune bagli degilim. farkli perspektiflerin insani zenginlestirdigine inananlardanim.

pek bilinmeyen asfalt dünya şarkısıdır. hak ettiği değeri hiç göremedi. ormanlar kralı albümünde yer alır.

ey zaman, bilmez misin ettiğin kötülükleri?
sana düşer azapların, tövbelerin beteri.
alçakları besler, yoksulları ezer durursun:
ya bunak bir ihtiyarsın, ya da eşeğin biri.
(bkz: ömer hayyam)

zamanında yaşanılanlar o anda kalıyor sadece o anı özlemeye başladım onları onu değil

benim için zamanın önemini vurgulayan en güzel dizeler bunlar... henüz nasıl güzel bir kelimedir; bu dizelerde. zamanın akışı ve insanın akışı içindeki konumu ne güzel anlatır...

en güzel deniz:
henüz gidilmemiş olanıdır.
en güzel çocuk:
henüz büyümedi.
en güzel günlerimiz;
henüz yaşayamadıklarımız.
ve sana söylemek istediğim en güzel söz :
henüz söylememiş olduğum sözdür.

(bkz: nazım hikmet)

60a kadar say 1 dakika, onu 60a kadar say 1 saat, onu 24e kadar say 1 gün, onu 365e kadar say 1 yıl. böyle bir sistematik kurgu. yani biri iki de sayabilirlerdi mesela. böyle ilerliyor işte. bir de kafandan bir olayı milat ilan edip sıfırı verdin mi, gerisi kolay, 1,2,3,4,5 diye say dur. başka da bir şey değil.

zaman garip bir mahlûk…
ne eline geçer, ne gözünden kaybolur..

insan büyür, şehirler değişir, dostluklar solgun fotoğraflara karışır..
ama zaman hep aynı hızla yürür..
ne sana acır, ne hatır bilir..
bazen susturamadığın bir gürültü olur,
bazen de sessiz bir kabulleniş..

ve bir gün anlarsın..
zaman geçmiyor aslında, biz geçiyoruz içinden..

herkes zamanın en iyi ilaç olduğunu söyler ama yüzümüzdeki çizgilerin ve saçımızdaki akların sebebinin zaman olduğunu düşünmez.
gerçekten dost mudur yoksa düşman mı zaman?

maymun anlamak zaman, maymun üzülmek gitmek zaman, maymun istemek demek geçmiş, maymun özlemek geçmiş, maymun kederli. maymun uyku şimdi.

sevdiklerinize zaman ayırın, yoksa zaman sizi sevdiklerinizden ayırır.

yaklaşık 10 yıldır sudan hızlı aktığını düşünüyorum...

uçsuz bucaksız ve ıssız bir ovada bir tren yolu düşünün ve yolun bir noktasında kenarda tek bir ağaç. ve ortamda başkaca hiçbir hayat ve hareket belirtisi, bir şey de yok.. ayda bir sefere çıkan trenin makinisti, zamanı ağaca yakınlığı ve ağaçtan uzaklığı ile ölçümler. (ağaca 5 km. kala, ağacı 10 km geçtikten sonra, veya tam ağaçla yanyanayken.. gibi.. keza ağaçta, trene göre kendince bir zaman tanımı algılar: tren 15 km yakınımdayken, 10 km uzağımdayken.. vb gibi. değil mi.?)
peki soru şu:
treni yok (hiç olmadı) var sayarsak, ağaç için zaman nedir, onun için bir zaman var mıdır.. olsa ne işine yarar.? bir zaman kavramına neden ihtiyaç duysun..? ( yalnız unutmayın ağaç, bir görsel 'simge', metafor; yani yeşeren, kuruyan vs bildiğimiz ağaç tarzında bir ağaç değil.)

tanrı ve zaman.. insanın uydurduğu en gizemli iki kavram gibi sanki.. tek tek an'lar fotograflar var yaşadığımız/yaşanılan. ve hayat belki de aslında: bu.. ama biz bunları illa da bir film gibi düşünüp anlamlandırmaya çalışıyoruz belki. seçtiğimiz belli fotografları peşpeşe montajlayıp, belli hızda oynatarak yarattığımız filmi, tüm gerçekliğin kendisi sanıyoruz. kesip ayıklayıp önemsemediğimiz 'an'lar sanki hiç yoklardı diye kabulleniyoruz. oysa varlardı, vardılar.. belki de yine bir filmdiler, ama bizim sonuçta gerçek sandığımızdan çok farklı bir filmdiler..
tanrıya bir karşıt, yani onu yok edecek güçte bir antitanrı da yaratılamıyor çünkü o da bir tanrı olmak zorunda.. keza zaman da öyle.. bir antizaman varsayılsa bile, o'da bir anlamda zaman olmak zorunda..
bu yüzden tanrı ve zamana dair "bilgi!" lerimiz, aslında sadece bir kabulden öte gidemiyor gibi..
yoksa bunca kötülüğün kolgezdiği tanrılı bir dünyayı veya bize göz açıp kapama hızında gelen 'aynı' sürenin, bir başkasına sanki yıllarca sürmüş gibi gelmesini nasıl izah edebiliriz..

bir dönem tüm türkiyenin abonesi olduğu maklubeci gazetesidir.

maklubeci dershanelerinde denemeleri yapılan gazeteydi. tersten okuyunca da namaz oluyor ne tesadüf.