zaman

zamanın esir aldığı bir devirde yaşıyoruz dostlarım. acelemiz olmasa bile acele ediyoruz.

yavaş yürüyen bir arkadaşım var. geçen taksim'e gittik.istanbul'da yaşayanlar bilir , meydandaki metrodan galatasaray lisesinin oraya bir saatte yürüdük. karnım aç, canım sıkılmış bir an önce varmak bir an önce yemek bir an önce eve gitmek istiyorum.

bu hız sanırım bize çağdan gelen bir şey, yavaş yaşamayı hala unutmamış o arkadaşıma katlanamadım.
ilişkileri de böyle yaşıyoruz işte, bir akşam konuşup diğer akşam kanka , dost oluyoruz. hızlı. vakit yok.

oysa artık yaşlılık kriterleri bile ilerledi. eskiden belki bu yaşta kocamış sayılacakken şimdi gencim.

zamana hapsolmuş, zamanın esiri olmuşuz. biraz yavaşlasak belki huzur bulacağız. ama vaktimiz yok.

bu kadar canlı olarak benimsediğimiz bir şeyin makul bir tanımının olmaması, soyutluğu hep enteresan gelmiştir.
zaman nerededir sorusunun cevabı boş kümedir.
zamanı oluşturan varsa kuvvetlerin formülü nedir sorusunun cevabı da belirsizdir.
zaman neyden türer sorusunun cevabı tartışmalıdır(leibniz ve kant gibi filozoflara göre zaman bilincin içine gömülüyken newton’a göre uzaya içkindir).
zaman hepimize saldıran ama kimsenin dokunmadığı bir hayalet canavara benziyor.

hızlı gittiğini bildiğimiz halde hep verimsiz kullandığımız, aslında gerekli ama gereksiz görünen şey.

ilaçtır

nasıl zaman kazandığınız zekanızı, zamanı nasıl harcadığınız aklınızı gösterir.

alın(tı) değil, miras teri.

şu hayatta ki en önemli şeydir. aslında zaman. bana 5 saatlik uyku bile boş zaman gibi geliyor.

bir insan ömrü ortalama 75 yıl önemli olan bu 75 yılda hedeflerimizin ne kadarını gerçekleştirebildiğimiz neleri yapabildiğimiz zamanı nasıl değerlendirebildiğimiz dir.

şahsen 1 günümü harcamam gereken işlerimi dahil yapacak vakit bulamıyorum bana fayda sağlayacak şeyleri dahil zaman o kadar hızlı geçiyor ki. müslüm gürses'in de dediği gibi tutamıyorum zamanı

hayatta size en çok fayda sağlayacak şey zamanı nasıl değerlendirdiğinizdir. sizin hayatınızdan boşa vakit harcayan şeyleri çıkarın ve liste'nin başına öncelikli işlerinizi hedeflerinizi koyun.

24 milyon dolar versen de...saniye saniye, salise, salise akıyor...bu takıntı ondan bence.

farsçadaki "rüzgar" sözcüğünün karşıladığı anlamdır.

hiç acıması yok.
biz küçükken mahallede komşunun bir kızı vardı. mavi gözlü sarışın uzun boylu. 1.75 vardı boyu. ne güzel kızdı o öyle. bizde küçüğüz tabi ama herkes beğeniyor.
bu evlendi bir oğlanla. oğlanda yakışıklı ha. boy pos tip saçlar on numara. manken gibi derler ya.
aradan geçmiş en az 25 yıl belki daha fazla.
şimdi gördüm bize gelmişler .
yaşlanmışlar . hani tanıyamadım önce.

biz zamanın geçtiğini yaşlandığımızı eski fotoğraflara bakınca farkediyoruz. birde geçmişte tanıdıklarımıza bakınca. vay be diyoruz ne yaşlanmışlar . bizde yaşlanmışız işte.

aradan geçen onca yılda herkes neler neler yaşadı. acılar mutluluklar dertler derken neleri kafaya taktı. sonuç daha iyi olmadı. değmedi işte.

gençken yediğin yemediğin onca şeyi yaşlandıkça yiyemedin uzaktan baktın. yani yeni çıkmış can eriğini tuzluğu eline alıp yediğin o dönemler geride kaldı. ne erik erik ne tuz tuz ne sen ne vücudun o vücut.

bir film gibi hayatımız ama gerçek zamanlı bir film. ve biteceği zamanı bilmiyoruz.
ileri geri saramıyoruz.
biz yaşarken o filmi diğer sahnelerde neler oluyor bilmiyoruz tam olarak.
bir sonraki sahnede ne olacak bilemiyoruz.
bu bilinmezlik bile hayatı heyecanli kılıyor demek ki.
hep bir ümit hep bir kaygı endişe merak istek derken o arada işte yaşamış oluyoruz.

insan zamanı satın almak için uçak yapmış. daha hızlı gidip geleyim bir yerlere diye.
araçlar icat etmiş. tarlasını sürmek için makineler üretmiş. evini temizlemek için yemekler yapmak için.
sıralarda beklemeyim diye haberleşmek için teknoloji demiş üretim yapmış.
yaşadığı zamanı genişletmek istemiş. zamandan kazanmak istemiş.
aylarca kışlık odun toplamak yerine anında ısınmanın yolunu bulmuş.
bunca şeye rağmen zaman yine yetmemiş.

zaman saat şirketlerinşn bize saat satabilmek için uydurdukları bir kavramdır. kesin bilgi, yayalım.

dün, bugün ve yarın olarak üçe bölünmüş, her birinde farklı bir kişilikle tekrardan var olduğum, insan oğlunun en büyük yalanı.

şu an çok hızlı geçiyor. zamanı yavaşlatmak için uyumuyorum...

kimisine göre telafisi olmayan bir fakirlik kimisine göre de yerinde bir zenginliktir. harcayan kişiye göre değişir.
tanım: değerinin bilinmesi gereken varlık

acıtan bir kelime.
en çok da saçlarımdaki aklara bakarken..
öyle akların düşeceği yaşta da değilim işte ama tek sebep zaman da değil ki

zaman
ar-
tık
yalnızca
tik
tak.

ölçülmüş veya ölçülebilen dönem olarak tanımlanan, ama aslında kimsenin tam anlamıyla tanımlayamadığı kavram.

uzaysal boyutu olmayan süreklilik olarak da ifade edilmektedir.
fizikte zaman görecelidir, mekâna bağlı olarak değişebilir, aristo'ya göre ise bir hareketin ürünüdür.

objektif olarak var olup olmadığı ise hâlâ en önemli sırlardan biri olarak yerini korumaktadır.
zamanın hangi yöne aktığı, akıp akmadığı da tartışma konularından biridir.



arap şair zuheyr b. ebî sulma; zamanın sonu olmadığı için, zamanın fâni olmadığını savunmuş isimlerdendir.


zaman

sadece bir ilüzyon. bizi kandırarak ölüme sürükler. eğer zamanı yenersek ölümü de yenebiliriz.

....
zamanın geçmesinden çok belki de bizi böyle yıkan
mevsimlerin dönme dolabıyla belli etmesi geçtiğini *

bir algıdır, bir yargıdır, bir sargıdır, bir sanrıdır.

elektronlar hiç durmadan akıyor. sözcükler akıyor, duygu ve düşüncelerle beraber. ve zaman, olduğu yerde durur gibi görünürken en hızlı zaman akıyor. eğilip bükülüyor, uzarken kısalıyor her bir an. insanlar değişiyor, kişiler sürekli yer değiştiriyor ama hikayeler hep aynı, aynı çoğu kez hissedilenler. insan kendine bakar gibi bakıyor, görebilirse hayret ediyor. senin kadar söylenmişse benim zihnimden uçanların da kuyruğuna takılıp gidecek mi bizden sonrakiler? içinde kocaman bir boşluk olan sonsuz çemberin üzerinde dönüp duruyorsak eğer...