zaman

sadece bir ilüzyon. bizi kandırarak ölüme sürükler. eğer zamanı yenersek ölümü de yenebiliriz.

....
zamanın geçmesinden çok belki de bizi böyle yıkan
mevsimlerin dönme dolabıyla belli etmesi geçtiğini *

bir algıdır, bir yargıdır, bir sargıdır, bir sanrıdır.

elektronlar hiç durmadan akıyor. sözcükler akıyor, duygu ve düşüncelerle beraber. ve zaman, olduğu yerde durur gibi görünürken en hızlı zaman akıyor. eğilip bükülüyor, uzarken kısalıyor her bir an. insanlar değişiyor, kişiler sürekli yer değiştiriyor ama hikayeler hep aynı, aynı çoğu kez hissedilenler. insan kendine bakar gibi bakıyor, görebilirse hayret ediyor. senin kadar söylenmişse benim zihnimden uçanların da kuyruğuna takılıp gidecek mi bizden sonrakiler? içinde kocaman bir boşluk olan sonsuz çemberin üzerinde dönüp duruyorsak eğer...

zorda kalınıldığında başvurulabilecek en üst makam.
zamana bırak geçer gibi :)

benim 19´umda değerini anladığım olgudur zaman.

koşuyor mudur nedir? vesikalı yar kiralayan bi'şey gibidir.

var ama kime göre nasıl, ne kadar var; yok ama kimin için neden yok tarzı beyin eriten bir olgu. fun fact, eğer evrenin ilk ya da son zamanlarında yaşasaydık böyle bir derdimiz de olmayacaktı.

unutturmaz ama alıştırır.

koşmayı, durmayı, geçmeyi ve hatta donmayı seven; geri dönmesi söz konusu dahi olmayan canlı bir soyuttur.

insan yüzündeki kaz ayakları, derin ve kavisli çizgiler. zamanın deseni kırışık olur insan cinsinde.

su gibi akan tek şeydir.

kimi bilim insanlarına göre zaman, bir maddedir. kimilerine göre ise bir varlıktır. zamanın hareket ile ilgili olduğu söylenir. ışık hızına ulaşılınca zamanın sıfırlandığı söylenir. ancak tüm bu zamanla alakalı şeyler sadece varsayımdır. zaman bilinemeyen, tam olarak adlandırılamayan bir şeydir. ne boyutunu ne de şeklini biliyoruz. orta ve yeni çağda buna çok kafa yoran batılı felsefecilerin çoğu bile zamanı tam olarak adlandıramadıkları için kişisel görüşten öteye gidememişlerdir.

eşşeğin ziki, zikin eşşeği.

.

hem en iyi dost hem en kötü arkadaş.
müslüm gürses den gelsin...

hayalle yaşarken gerçek dünyada
zamanı içmişiz haberimiz yok
ömürle yüzyüze geldik aynada
harcanıp gitmişiz haberimiz yok…
haberimiz yok

'zaman değilde insan geçiyor gibi.evvela hevesi sonra kendisi..

tek bildiğim şey çok göreceli bir kavram olmasıdır. bunaltıcı, sıkıntılı zamanlarda bu zaman hiç geçmez. şu günler geçsin de önümüze bakalım dediyseniz vay halinize. sayılı günler hep önünüzde kalır, o günleri arkanıza atamazsınız bir türlü. ama tam tersini düşünelim, sevdiğiniz birisinin yanında, mutlu, huzurlu hissettiğiniz bir aylık tatiliniz olsun. 3 günde biter o tatil.

zamanın göreceliğiyle ilgili bir söz vardı. elinizi bir ateşin içine atın, 1 dakika bekleyin. o 1 dakika size 1 saatten uzun gelir. bir sevdiğinizle 1 saat konuşun, size 1 dakikadan az gelir. nedendir bilinmez bu böyledir işte. işi akışına bırakmak gerek.

her anımda zamanın yavaş da olsa, hızlında olsa geçeceğini bilerek yaşamaya çalışıyorum. zamanın hızlıca geçip gitmesini dilesek de, zamanı durdurup sonsuza dek o anı yaşamak istesek de, ne kadar göreceli de ilerlese aslında zaman aynı hızda ve hiç durmadan ilerliyor.

kendime rakip gördüğüm tek isim kendileri.

bazen hiç işlemeyen, bazen su gibi akan, bazen de anlamsızlaşan.