eşimdir. dibe vurduğum, her şeyden vazgeçip kabuğuma çekildiğim dönem karşıma çıkmıştır. iyi ki varsındır.

o eşsiz cümleleri aklıma getiren başlık.

yar fakır ben de fakır.

bilemezsin ki. kendini size hangi maskesiyle takdim ediyorsa o şekilde tanırsınız. kendini saf gibi çok birşey bilmez gibi tanıtıyorsa? ama haftada bir kaç kitap okuyorsa? bu yüzden akıcı konuşmaya katılmıyorum. hala akıcı konuşamayan ve telaffuzunda, çok kitap okumasına rağmen, bozukluk olan kişiler var. biri ben.

surekli benim tanimlarimi silen mod.

kac para ulan bir tanim, silme iste birak kalsin.

niccolò di bernardo dei machiavelli, 1469 yılında floransa'da doğmuş bir politikacı ve düşünürdür. machiavelli'ye göre dürüst ve iyi görünmek her zaman için iyi bir fikir değildir. bazen yalan söylemek, verilen sözleri tutmamak, düşmanları öldürmek daha mantıklıdır.
machiavelli, 1532 yılında basılan "prens" kitabıyla kötü bir şöhret kazanmıştır. bunun sebebi de elbet machiavelli'nin savunduğu "en önemlisi iktidarda kalabilmektedir ve bunun için hemen hemen her yol mübahtır." düşüncesiydi.

çay. kahve. şiir. camdan seyretmek. derin derin nefes almak ve yağmuru izlerken son ses muhtemel aşk dinlemek.

bu başlıkta adını arayan herkesi seviyorum , bu başlıkta kendi adını yazanları da seviyorum . demek istesem de neden yapıyonuz olm bunu?

yağmur yağdığı sırada topraktan yayılan ve birçoğumuzun hastası olduğu o kokunun adıdır.
dinlendirici bir etkiye sahiptir.

uğur mumcu'nun kızıdır. babam yaşasaydı türkiye'deki koşullardan çok mutsuz olurdu diye bir sözü var.

başladıktan bir süre sonra.
mesela 3 vakte kadar.
başlayan korksun, er veya geç o aşk birgün bitecek.

seda sayan da çaldı. dağılabiliriz*böyle atraksiyonlarda olmalı değil mi? bir dahaki sefere bülent ersoy sefam olsun da isteriz.

gençlik türü araba yarışı filmlerinden, dünyayı kurtaran adam konulu aksiyona evrilen seri.

dominic toretto karakteri iyice john wick, rambo falan gibi bir karaktere dönüştü. en zeki, en iyi şöför, en iyi dövüşen, en iyi silah kullanan, kısaca her şeyin toplandığı tek beden oldu çıktı. suç dünyasının lideri bir anda devletin baş adamı oldu. ne zaman amerika'nın, aslında filme gösterilene göre dünyanın başı sıkışsa -çünkü onlara göre dünyayı daima amerika korur, kurtarır- koca ülkede tek kurtarıcı dom oluyor. hemen kapısında bitiyorlar yetiş ya muhammed yetiş ya ali modunda. onca teknoloji, silah, milyonlarca asker falan hikaye. dom ve çetesine verin birkaç araba, yaslanın arkanıza onlar halleder.

hani bir filmi ve ya diziyi onca zaman izleyince bir bağ oluşur da kopamazsın ya, ister istemez izlersin devamını. uzun süredir o gözle izliyorum. evet mantık aramadan izleyince iyi aksiyon filmleri; ciddi bütçe harcanıyor, uçaktan araba atma/binadan binaya araba uçurma gibi değişik fantastik şeyler deneniyor ancak uzun zamandır ana konudan uzaklaştığından eski tadı alamıyorum.
seriye paul walker için başlamıştım. her ne kadar ilk filmde de başrol vin diesel görünse de film paul üzerinden ilerliyordu ve bence başrol oydu. sonralarında bariz şekilde diesel'e geçti, paul yan karaktere evrildi. paul'un ölümüyle tamamen kayış koptu. film hızlı ve öfkeli'den çok adı değişse yadırganmaz derecede dominic toretto'ya evrildi, bu sebeple serinin artık biteceğine seviniyorum, çünkü devam etse biliyorum yine izliycem.

son olarak; r.ı.p paul walker..

sadece seks konusunda yazdığı beyanı doğru olduğu kabul edilirse kafa sözlük formatı ve kuralları'nın 18. maddesi gereği cezalandırılması muhtemel yazar.*

ne diyor bakalım 18. madde;

bilinmezcilik

"hiçbir şeyin varlığını bilemeyeceğini ileri süren öğretidir. felsefi bir yaklaşımdır.
bilimin denetiminden yoksun insan düşüncesinin düştüğü büyük yanılgılara bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. ilk tepkiyi yunan antikçağ bilgicilerinden duyumcu sofistler vermiştir. onlara göre bilgi duyuların sonucudur ve duyular dışında bilgi edinemez ve herkes için geçerli bilgi olamaz"

tanrının varlığına yönelik kuşkuları da ortaya koymuştur. doğrudan tanrıyı reddetmiyor, ancak onu bilmenin mümkün olmadığını ileri sürüyor. tanrı varlığı ve yokluğu yargısında kesin hüküm yok. bu konuda tamamen kuşkucu bir yaklaşım.

felsefede, agnostik akımının öncüsü
descartes tir. düşünüyorum öyleyse varım sözü ile insan bilincinin yalnız kendisini algılayabileceğini ileri sürmüştür. bu göz yanılgısı da olabilir gerçeklikte. bu anlayışa göre bilmediğini bilmek gerekir.

kuşkularla soru soran bir yaklaşım din değildir.

oyunculuk mesleğinin profesyonelliğini sınayan bir durum.

evli bir oyuncunun rol gereği başka biriyle sevişmesi günümüzde oyunculuk mesleğinin profesyonelliğine dayandırılıyor. sahnede bütünüyle başka bir karaktere bürünen bir oyuncu, o karakterin cinsel eylemlerini canlandırırken kendi kişiliğinden tamamen soyutlanmış biri gibi algılanıyor. bu algı sayesinde hiç kimse oyunculuk mesleğini icra eden eşine kendisini aldattığı gerekçesiyle boşanma davası açmıyor. bu algı toplumun çoğunluğu tarafından da benimseniyor. buraya kadar güzel...

peki, oyunculuk gerçekten kişiliğin soyutlandığı profesyonel bir meslekse, oyunculuk yapan bir anne ya da babanın yine kendileri gibi oyuncu olan oğul ya da kızıyla aynı projede sevgili olarak rol alması ve erotik bir sahne çekmesi de doğal karşılanabilir mi? tutarlılık açısından bu durumun da doğal karşılanması gerekir. ama baba-kız oyunculuk yapan rutkay aziz ve doğa rutkay'a böyle bir teklifle giderseniz, hiç hoş şeyler olmayacağını size taahhüt edebilirim.

ben bir sahne sanatları dramatik yazarlık mezunu olarak birçok oyuncu arkadaşıma bu soruyu sormuş ve hepsinden de ''kafayı mı yedin lan'' cevabını almış biri olarak sektörün bu duruma bakışını az çok biliyorum. fakat açıkça tutarlılığı bozmalarına rağmen halen oyunculuğun profesyonel bir meslek olduğunu iddia ederek ikiyüzlüce bir tavır sergiliyorlar. şu an bu başlığı açarken burada da benzer bir tavırla karşılaşacağımı maalesef biliyorum.

edit: yanlış anlaşılmamak için bu konudaki fikrimi açıkça belirtmek istiyorum: oyunculuğun iddia edildiği gibi profesyonel bir meslek olduğuna inanmıyorum. başlıkta ifade ettiğim durumun gariplik derecesiyle, evli bir oyuncunun başkasıyla sevişmesinin garipliğinin eşit olduğunu savunuyorum.

gagauz türklerinin yaşadığı gagauzya özerk bölgesinin, moldova'dan bağımsızlığı için gerçekleştirilen bağımsızlık referandumudur. 160 bin türk'ün yaşadığı bu küçük ülkede referanduma katılım oranı %70 olurken %99 oranında da bağımsızlık lehine evet oyu çıktı. moldova'nın tanımadığı bu referandumdan sonra mihail formuzal başta olmak üzere bir çok gagauz politikacı moldova devlet mahkemelerinde yargılanmıştır.

referandum rusya destekliydi. yani halka sorulan soru gagauzya'nın bağımsızlığından çok ''ab ve batı bloğu mu yoksa rusya mı'' idi. zaten bu yüzden türkiye bırakın referandumu desteklemeyi, kişinev büyükelçiliğimiz gözlemci bile göndermedi.

not: her ne kadar gagauzlar ''türklüğünü korumayı başarabilmiş boy'' olarak bilinse de bu çok yanlış bir bilgidir. özellikle 90 sonrası nesil kendisini rus olarak bilir, rusça konuşur, rusya hayranıdır. tabii bu da bir anda olmuş bir şey değil. rusya'nın oradaki insan kaynağına yaptığı yatırımın nüvesi.

kimsesizlik ve yalnızlıktır kesinlikle, boşa geçen bir ömür çarçabuk biter ve sonlandığında geriye dönüp bakıldığında koca bir hiçlik görülür.

1 puanı bile olsa rütbeyi hakkeden yazarımızın yine gönlümüzü fethettiği mizah yazısıdır.

gel yiğidim deseler ama bacaklarınız kıçınıza vuracak koşarken! onu napıcaz?