çocuk sahibi olmamak için sebepler

çünkü annem gibi bir anne olmaktan korkuyorum.

sahip olmak ifadesi kimseye igreti gelmedi mi ?

düşünsenize bi varlık var sürekli ağlıyor altına ediyor siz bokunu temizliyosunuz.. susturmaya calısıyosunuz.. gecenin bi vakti tam uykunuzun en müthis anında uyandırıyor sizi.. çok kötü.
tamamen vaktinizi çalıyor işleriniz ona göre şekilleniyor, hiçbir halt yapmıyor ama hayatınızı kontrol altına alıyor..

çocuklar çok kötü..

şu türkiye'de mi? saymakla bitmez boşuna yorulmayın

hayat şartları kötü ve evlilikleri tam olarak düzene girmemişse, anne ve baba aralarındaki sorunlarla başa çıkamıyorsa, sorunların üstesinden çocukla gelinir deyip üç çocuğun ardından ayrılmaya karar vereceklerse hiç olmasınlar daha iyi. çocuklar iletişim aracı değil, candır.

bir sürü sebebi var, en basitinden bu ruh hastalarının arasında çevresel faktörlerde kafayı yer, normal biri olması çok zor. nüfusun zaten çok yoğun olduğunu düşünüyorum ve bir hayatı daha başlangıç seviyesinden yükseklere taşıma derdine girmek çok yıpratıcı olacaktır.

her yer vıcık vıcık çocuklarla dolu. allahım tam bir kabus. tam bir kaos.
nasıl bir üreme hızına ulaştı bu insan.
bu acele neden. şu dünyaya bu kadar kazık çakmaya çalışmak neden?
hepimiz geldik biras durup devam edeceğiz işte.
bu karmaşa bu tantana ney?

ölümü tatmalarına neden olmak.

her ebeveyn biraz katildir.

yeni vergi mükellefleri getirmemek önemli bir sebeptir. türkiye'de ortalama üstü bir geliriniz ve imkanlarınız yoksa gelecek kaygısı yaşayıp sizi de mutsuz edecek çocukları dünyaya getirmeye gerek yoktur. üremek denen şeyi bu kadar önemsemek yanlıştır.

insanların yaşamadığı şeyler hakkında atıp tutmalarına bayılıyorum. *mükemmel kafalar.

erken yaşta anne oldum. eskiden daha cesurdum. yaşadığımız zorluklar ve toplumsal hafıza bizi korkak olmaya itiyor. farkında olmadan her şeyi didikleyip, anskiyetemizi besliyoruz. gelecek kaygısı bir yana , o geleceğin hiç gelmeme ihtimali mevcut. sadece çocuk sahibi olmak için çocuk sahibi olmak bencilce. ruhunu, bedenini besleyemeyip yalnız bırakmak, hem çocuğa hem de yaşadığı dünyaya ihanet. başka bir handikap ise sen çocuğunu ne kadar özenli ve içten besleyip yetiştirsen de sosyal hayatta karşısına çıkacak başkalarını seçemiyorsun.*

doğacağı ülkenin türkiye olması yeterli değil mi?

bunun içinde insanın bir ehliyetinin olmasını gerektiğini düşündüğüm konu; hiç değilse aile planlaması yapılmalı.

+para yok.

+yeterli mental sağlık, sabır, bir çocuğun yetişmesi için ebeveynlerin mutlaka ihtiyacı olan olgunluk yok.

+hayatla ilgili deneyim yetersiz.

+çocuk yetiştirmek için öğrenime kendini kapatma ya da kulaktan dolma sözde bilgilerle hareket etmek.

+insanların çocuklarını onların kopyaları sanmaları
ve çocuğun bireyliğini bencilce reddetmeleri.

bu konu başlığı altında 'anti natalizm' başlığı altına yazdığım bir yazı ile yer almak isterim, yazı için: (bkz: #1156421">#1156421)

yaşamak çok zor. ölmek de. çocuk yaptım ve onlar için endişeliyim.

çocuk sahibi olmak istememek.

evlat kaybı riski bunlardan biri olabilir, en azından benim için. çocuğu olan herkes kendisi çocuğundan önce ölecek zanneder ama tam tersi olunca insanı yıkar.

önceden dert dediğiniz şeyler size dert gibi gelmemeye başlar.

ruh sağlığınız asla eskisi gibi olamaz.

tabii çocuk istemiyor olmanın yüzlerce sebebi var. bu da onlardan birisi.

en başat sebep paradır.
doğduğu andan itibaren bez, mama, sürekli büyüdüğü için ay ay ve yaş yaş kıyafetler, ayakkabılar, oyuncaklar sonra kreş masrafları, eğitimiydi derken uzar gider liste. sağlam kasa istiyor.

sürekli onu düşünerek hareket etmek, mesela akşamları dışarı çıkma hayali kurmayın, uyuma hayalini bir süre erteleyin. yeni eşya alayım demeyin içine eder gerçekten. (canı sağ olsun)
ailelerin siz yapın biz hep birlikte bakar büyütürüz nidalarına kanmayın, hayal kırıklığına uğrarsınız tecrübeyle sabit.

onun için en iyisini istemek. psikolojik açıdan güzel yetiştirmek iyi örnek olmak lazım. deli özveri ve sorumluluk isteyen bir olay. psikolojik olarak hazır değilseniz kesinlikle yapmayın. çünkü bir evcil hayvan değil ki yeter artık bakmak istemiyorum diyemezsin. hoş evcil hayvanlara karşı da yapılmaması gereken bir durum.
salgın hastalıklar, çeşitli felaketler artmışken gerçekten böyle bir dünyaya çocuk getirmeyi on kere sorgulayın.

ama iyi ki bir anneyim, elbette mükemmel değilim. ancak ikinci bir çocuk toplum baskısına rağmen asla yapmayacağım.

para yok.