güne psikolojik bir tespit bırak

insan beyni, alıştığı acıyı normal sanma eğilimindedir..
uzun süre stres, ihmal ya da baskı yaşayan biri; huzuru değil, kaosu tanıdık bulabilir..
bu yüzden bazı insanlar “iyi” olana değil, bildiği şeye yönelir..
iyileşme çoğu zaman mutlu olmak değildir..
ilk aşaması şudur
acının normal olmadığını fark etmek..

herkes gün sonunda olmaktan en çok korktuğu kişiye dönüşür. beyin öğrenmeyi kötü örnekle daha iyi anlar ve taklide müsaittir. her şey zıttı ile kaimdir.

yavrum sen zeki geçinen bi malsın evladım

kedi besleyen tüm kadınların e-nabız’ında majör depresyon olmadı dehb veya ona benzer bir öyküsü var. özetle kedi varsa kaç kardeşim.

gerçek kendiliğimiz, yani aslında olmamız gereken kişi, güç senaryosuyla aşağı doğru itilmektedir. kimse bizim çıplak benliğimizi istemediğinden, güç kalıpları arasında sıkışır kalırız. çocuklar, eyleme dökülmeyen çaresizliklerindeki gerçekliği hayatlarının birinci, bazen de ikinci yılına kadar algılayabilmekteler. eyleme dö­külmeyen dedim, çünkü yetişkinler bunu çaresizlik olarak değil, huysuzluk ve inat olarak görürler. çocuklarında şu anda direniş olarak algıladıkları şeyi, uzun zaman önce kendileri de yaşamış ve aynı şekilde içlerinde öldürmek zorunda kalmıştır. bu, toplumumuzdaki genel izdüşümün bir örneğidir; çocuklarımıza karşı takındığımız düşmanca ve saldırganca tutumun izdüşümü.
arno gruen

silken sevilir.
seven silkilir.