güne psikolojik bir tespit bırak

“aşık olmak” ile “obsesif-kompulsif kişilik bozukluğuna sahip olmak” vücutta aynı etkiyi yaratıyor

güneş ışığı enerjiyi tazeler...

hayatındaki en önemli insan sensin. bunu asla unutma!

tam şuraya bıraktım
lazım olan, alsın.

bugünkü psikolojik tespit balyoz gibi mübarek kafam yarıldı, sizinki de yarılsın istedim.*

duygularımızın iletişimimizi etkilediği gerçeği aslında yanlış; tam tersine gün içinde yaşadığımız etkileşimler duygusal durumumuzu belirliyor.

bıyık büküle büküle kaytan insan şey edile edile şeytan olurmuş.
ne kadar argo olsa bile altı en doldurulabilir sözlerdendir.

bu yaşıma kadar net gözlemlerimden biridir
cocuklugunda sevgi eksikliği yaşamış insanlar genel olarak acımasız olur fakat şu noktada kafam çok karışıyor; bir arkadaşım bana "ben hayat kadını ruhluyum bir insanı yıkarım ve dönüp enkazına bile bakmam" demişti ki bu çok acık sozlu bir arkadastı ve cevremde en cok şiddet gören insanlardan biriydi, daha az şiddet veya sevgisizlik görenler ise daha acımasız oluyor ve kendini gizliyor! bu onları sanırım biraz psikopat kategorisine sokabilir.

sonuc olarak bu tespitin yanılma payı çok azdır ama yanılırsa eğer kesinlikle yaşayacağınız mutluluğun değerini asla anlatamayacaksınız.

"aslanlara inanmıyorum" deyip, bir aslanın kafesine girersen, aslan senin ecdadına zıplar.

haluk bilginer - güneşin oğlu.

(bkz: tespit yapacak psikoloji kalmaması)

bir yerde okumuştum. bende de var olduğu için seçici algı yöntemiyle direkt oraya odaklanmış olabilirim. deneyimlerimden de yola çıkarak, kafama iyice yatan bir psikolojik tespit bırakıyorum:

çok üzgün olduğumda ya da çok korktuğumda bana iyi geldiğini düşündüğüm her zaman gittiğim kafeye gider, her zaman yediğim tatlıyı yerim. o an yeni bir yere gidip yeni tat deneyimleme fikri bana soğuk gelir. yine çok mutsuz olduğumda her zaman konuştuğum insanlarla konuşurum. yeni biriyle tanışmam, bilmediğim yere gitmem. ezberleme olan, benim için monotonlaşmış olan şeylerin dışına çıkmam. kafamı dağıtmak için aynı yollardan yürürüm. dolaptan benim için standart olan kıyafetimi giyinir üzerimde ekstra bir değişiklik yapmam. bunların hepsi güvende hissetmemi sağlıyormuş. okuduğumda vay be demiştim. kim bilir daha neler vardır, farkına varmadığımız ne psikolojik tespitler.. tespit gibi tespittir benim için..

hatırlamaktan korktuğumuz şeyler hem en mutlu hemde en mutsuz anılarımızdır.

"sevilmemişliğin, itilmişliğin, horlanmışlığın acısıyla sarsılanlar, sarılanla saldıranın ayırdına varamıyor."
agah aydın

en son durum.

aforizma kasacağım diye bu kadar saçmalamayın be kardeşim.

övülme duygusunu tatmak isteyen insanlar, övünmek istediği her neyse, insanlara bunun kendisinde eksik olduğunu söyler ve söylediği insanlardan hayır, sen bu özelliğe sahipsin cevabını almayı bekler.

hayat bir gündür, o da bugündür.bugünü de yaşamazsan sevdiğinle yaşamamışsın demektir.

insanlar uzun süre yalnız kalınca ve sonrasında birisine denk gelince çok konuşuyorlar.

"ağlamak" en güçlü antidepresandan daha etkili bir tedavidir