sözlük yazarlarının takıntıları

düzen. her şeyim düzenli olmalı. uyandığım/ uyuduğum saatler, odam *, çalışma saatlerim, hayatımla ilgili her şey. her sabah ve her akşam aynı şeyleri tekrarlarım, bıkmadan usanmadan.

asıl dert bozulduğunda. dün moralim bozuktu ve uykum vardı, düzenim bozuldu. ondan bugün ders çalışamıyorum. ondan kitap okuyamıyorum. ondan boş boş oturuyorum. ancak masa başındayım şu an, çalışmayınca zaman geçmiyormuş, bakınacağım biraz bir şeyler sanırım.

bir kelimeyi anlamasam ya da daha basitinden bir sözcüğü bilmesem yerine ona yakın birşey koymaya çalışıyorum. tabi bilmediğim birşeye nasıl ona yakın birşey bırakabiliyorsam oda bir muamma.

36.5 pardon yeri değil sorry.(düzen takıntım var usta)
not: şu olaylar bi bitsin bizde düzelicez.

kapı birazcık bile açık olsa uyuyamama takıntısı.

ıslak el. misal mutfakta doğrayacağım meyveyi yıkadım. meyve temiz elim de temiz ama ıslak. o eli kurutmadan doğrayamam o meyveyi. bazen sinir bozucu olabiliyor. sürekli omuzda havlu ihtiyacı falan.

uzun süre düşündüm bu başlığı ama hiç takıntım yok. galiba çok fazla düz yaşıyorum.

bu yazılanların çoğuna sahibim.

biri kitaplığıma yaklaştığında pompalıyla vurasım geliyor
(bkz: mübalağa)

yabancı kökenli sözcüklerden kaçınmak.
bunu yazarken bile kelime sözcüğünden kaçındım örneğin.*

tabi ki bunun yüzde yüz olması mümkün değil çünkü çok fazla bağlacımız yabancı kökenli. dediğim anlaşılmayacaksa veya fazla garip duracaksa o işe girmiyorum. ama buna dikkat etmek hoşuma gidiyor.

teknik kelimelerde bu neredeyse imkansız oluyor çünkü kimse terimlerin türkçesini öğrenmiyor. bu durum beni çok üzüyor zira hem tdk'nin hem de microsoft'un türkçenin teknolojik terimlerine katkısı paha biçilemez.*

umarım daha çok kişi, türkçe kökenli kelimelerin kaybolmaması için benim verdiğim uğraşı verir. pek kolay değil, zira konuşurken, arkaplanda bu çeviriyi yapmanız gerekiyor; fakat çok eğlenceli.

güzel türkçemizin sonsuza dek yaşaması dileğiyle.*

el yıkamak. hele de mutfakta yemek yapıyorsam soğanları soyar elimi yıkarım başka sebze doğrayacaksam o sebzeden sonra elimi yıkarım. et ürünleri kullanıyorsam eti yıkar yine elimi yıkarım bazen işkence oluyor sürekli sürekli el yıkamak ama engel olamıyorum. sanki yıkamadan yaparsam pis yemek yapmış olurum gibi geliyor. hatta bu huyum yüzünden çoğu yerde yemek de yiyemem

hijyenik koşullarda el değmeden paketlenmiş ürünleri açarken bunun tarihi bir an olduğunu düşünür müsünüz? steril olan ürünün havayla temas ettiği anda, havadaki bütün mikroorganizmaların ürüne hücum ettiğini hayal ederek garip bir haz alır mısınız?

kuralcılık. yoldan bırak arabayı insan geçmiyor, girilmez yazmışlar giremiyorum. kullanma kılavuzlarını isterse yüz sayfa olsun baştan sona kadar okuyorum. aaa lazım olur deyip resmini çekiyorum kaydediyorum bir kenara koyuyorum, lazım da olmuyor. yazarken büyük küçük harf takıntısını yenemiyorum. yanlış yazınca silip en baştan yazıyorum. çay içerken ısıttığım bardağın suyunu geri kaynayan demliğe döküyorum. telefonumda asla bildirim görmek istemiyorum. takıntılıyım arkadaşım.

takıntı değil de paraları aynı yönde küçükten büyüğe doğru cüzdana yerleştirme huyum var. bir de ayakkabıyı giymeden önce mutlaka ayağımın altını silerim

nöbetçi eczane takıntım var. hemen her akşam nöbetçi eczane listesine bakarım ve çevremde eğer ki varsa güvenli ve huzurlu hissederim.
instagram da birinin profilini stalklayacaksam eğer en eskiye kadar iner oradan başlarım.

kendi boyuma bakmadan( 1.76 boyum) karşı cinste min 1.70 boy kriteri. daha aşağısı ile hiç ilgimi çekmiyor nedense. sebebi güçlü görünmeleri sanırım.

soğuk olduğu için kapanan yayla.

en az 3 milyon eder net.

kardeşim yayla dediğin soğuk olan bir olgu değil mi ya? bürücek yaylası'nda arsa yok arsa, millet para veriyor da bulamıyor.

abicim yaylaya soğuk olsun diye gitmez miyiz ya? yayla şu an soğuk. gelme gelme.

takıntı sayılır mı bilmiyorum ama ben yemek yediğimde tabağı yıkamadan diğer yemeği koyamıyorum,o tabak sudan geçecek.

. her ay mutlaka üç resim sergisine yanıma boyalarını alıp giderim, eksik resimleri tamamlarım. ressamları serginin orta yerinde döverim.


yaz kardeşim, not al, felsefe edin, bara damsız girerim, damsız çıkarım
damlı girersem yine damsız cıkarım
barda içki içmem içki ısmarlarım
sabahları anadan üryan balkonda yatarım
sonra banyoya girer 7 saat çamasır suyunda kendimi bekletirim.
sabah erken uyanırım 2 gibi, bi dene çay goyarım, 2 şeker atarım, menemen bişittiririm onu yerim, ekmek banarım, 3 e gadar beklerim 3len 5arası gadınlarlan gonuşurum, günde 5 gadınlan gonuşurum, her agşam eve gelince televizyonu açarım, 7 dakka izlerim, daha sonra televizyonu bozarım, sabah uyanınca televizyonu yaparım,7 dakka daha izler gapatırım...gece yatarken doğalgazı açarım, perdeleri tutuştururum, 3 gibi uyanıp söndürürüm... taksiye binmem. binersem yolcu olarak gitmem. ben sürerim. ayda dört kez senfoni orkestrası konserine giderim.
en ön sıraya otururum konserin tam ortasında ayağa kalkıp ismail yk. şarkısı söylemeye başlarım
kendimi yaka paça dışarı attırırım
sonra evime gider mustafa sandal'ı ararım
ağır konuşurum bunu 28 gün tekrarlarım
sonra tekrar arar daha ağır konuşurum
sinirlenir cevap verirse alttan alırım, özür diler telefonu kapatırım.
buradan

yan yana yürüyen iki insan karşımdan geliyorsa aralarından geçip küfür yemeyi seviyorum. bide uzaktan konuşarak geliyorlarsa içimden saçma bir konuda konuşturup dış görünüşlerinden nasıl bir hayat yaşadıklarını tahmin ediyorum.

odamın kapısının açık kalması. azıcık bile açık kalsa dayanamıyorum. sinirden geberiyorum, uykum kaçıyor. bir keresinde annem bir şey almak için odama girmişti o ara tam dalmak üzereydim neyse çıkarken kapıyı kapatmadı resmen gözümü adile naşit gibi açıp "anne şu kapıyı kapat!" diye bağırmıştım hshshshsh