türkiye'deki ahlaki çöküşün nedenleri

hanımın sözünü dinlemeyen yaramaz erkekler.
ah onlara ah.

akp. net.

hiçbir zaman ahlaklı bir toplum olduğumuzu sanmıyorum, yeşilçam filmlerinde verilen mesajlardan bile anlayabilirsiniz. ille de bir sebep arayacaksak ben ilk sıraya türk dizilerini koyarım.

o kadar zayıf karakterli bir toplumuz ortalık ki aşk-ı memnu izledikten sonra birbirini saçma sapan insanlarla aldatanlardan geçilmiyor. ya da sıfır bir adana izleyip dizideki tiplere özenip keko olan hayatsızlardan. örnekler çoğaltılır.

(bkz: toplum mühendisliği)

siyasal islamcıların ümmet olmak için ülkeye doldurduğu odka kitlesiyle birlikte gelen cehalet ve adaleti sağlayan kurumun kalmaması.

yani ümmetçilerin desteklediği yasadışı göç ve bilerek ümmetçilerin türkleri fakirleştirmesi.

şans tanrıçası 'tyche'nin daha popülerleşmesine yol açan ekonomist politikacılar

şurda örneğini anlattım da saray başdanışmanlarından arayıp yardım isteyen olmadı*:#3625128

enflasyon, liyakatsizlik, torpil, içi boşaltılmış eğitim sistemi.

kapitalizmdir.

"ahlak" kelimesinin içini hakkıyla dolduramayışımız. güzel ahlâk kriterlerimizin sıkıntılı olmasına ek; siyasal islâm, ekonomik çöküş, eğitim ve gelir adaletsizliği, kötü içerik tüketimi ve medya manipülasyonu sayılabilir.

ahlak olarak kastedilenin ne olduğunu söylerseniz fikrimi söylerim.
giyim kuşam mı
torpil mi
hırsızlık mı hepsi ayrı ayrı ele alınır.

"bir şey olmaz" mantığı.
ülkede ne yaparsan yap, bir şey olmuyor.
çalıyorsun, bir şey olmuyor.
ahlaksızlık yapıyorsun, bir şey olmuyor.
dayanıksız bina yapıyorsun, bir şey olmuyor.
vergi kaçırıyorsun, bir şey olmuyor.
adam kayırıyorsun, bir şey olmuyor.
milyon tane şeyi yanlış yapıyorsun, bir şey olmuyor.

cahil halkı dizginlemenin tek yolu cezadır.
binlerce yıl topluluklar bu şekilde düzene sokulmuştur.
ama bu halka "bir şey olmaz" mantığını oturtursan işte o gün ahlak denen şey tamamen ortadan kalkıyor.
mekan mı açıyorsun? 10 liralık şeyi 80e satıyorsun.
zam geliyor, sana maliyeti 12 lira mı oldu?
hop 80 liralık ürün artık menüde 100 lira.
mesela tanımadığın biri hakkında yorum yapıyorsun.
doğrı/yanlış ya da bilip bilmemen önemli değil.
çünkü haddine olup olmaması umurunda değil, ahlakın kalmamış ki. çöp tenekesi gibi koku yayıyorsun.
trafikte mesela, hop sağdan soldan kaynak yapıyorsun. çünkü polis yoksa ceza da yok zaten.
en önemli şey, insanların hakkına girmek mi?
aman ya, onu kim düşünecek?

sonuç olarak okumayan, okusa bile anlayan, düşünmeyen bir toplum olduk.
gencecik kadın tecavüze uğramış,
o saatte orada ne işi varmış.
işte ülkedeki ahlakın özeti.

akapeden öncesinide iyi bilen biri olarak (yaş 75)
net olarak söylüyorum ki ; din ve dinciler
bu memlekette 2000 öncesinde de din vardı
isteyen orucunu da tutardı, camilerde açıktı
kimsenin kimseye karıştığı falanda yoktu
o bir nur serter denen kadının(o da deniz baykalın emri ile) yaptığı bir rezillik vardı ki
o ekstrem bir işti ve zaten akapeye alan açmak için yapılmıştı......
yoksa 2000 öncesi dindar insanlara çoğunlukla saygı duyulurdu
güvenilirdi, namazlı niyazlı adam yanlış iş yapmama olasılığı fazla diye düşünülürdü
şimdi dinci gördüm mü ? evi arabayı kilit üstüne kilitliyorum, sokakta görsem görmemiş gibi yapıyorum

ha bir de unutulmasın o feto camızı...................
o herif ve teşkilatı temelleri attı akape sonra da üzerine tüy dikti.

ben günlük hayatımda ; akapeli ve dinci olduğunu bildiğim kişilerle görüşmem,
bir şey almam, satmam. gerçek söylüyorum, iş yapmam, o parada olmayı versin deyip geçerim.
akape fanatiği eş dost akrabayı arayıp sormam.

max. 40 yaşa kadar genç arkadaşlar, içinizden akıl fikir ve meslek sahibi olanlara
sözüm ; burada durmayın... bunlar bu iktidarı devam ettirebilmek için bu çöküşü körüklemek
zorundalar. kendinize yazık etmeyin ve yasal yollardan yırt dışına gidip oaraları görün öğrenin
ve adapte olun, gün olur bu hırsız dinciler gider, o zaman döner orada öğrendiklerinizi buraya
getirirsiniz, burada kalırsanız, bunlar hırsızlık ve yolsuzluktan başka bir şey bilmiyorlar ve
mecburen bunlara uymak zorunda kalırsınız.

asıl söylemek istediğim de en sona kaldı ; aslında öyle çokta ahlaklı bir millet falan değildik
mesela ? (bkz: anadolu irfanı) kavramı bu topraklara ait bir kavramdır
ama o zamana kadar ne ahlaksızlık yaparlarsa kendi köylerinde yaparlardı
daha sonra bu başlarındaki herife de güvenip tüm memleketi kendi ahlaksızlıklarının
alanına çevirmeye başladılar. ist boğazının 2 tarafı da ormandı, yemyeşildi
o ormanları ist da yaşayan halk biçmedi, ilk işleri gelip oralara çökmek ve o ormanları yok etmek oldu vs vs
sürekli çok dindar oldukları için kendilerine saygı gösterilmesini talep ettiler
ama kendileri yine kendileri gibi olmayanlara, görmek istedikleri kadar saygıyı
hiç bir zaman da göstermediler...
ama 2000 den sonra bu ağzından din düşmez heriflerin yaptıklarını görmek
bir yandan din derken öbür taraftan her haltı yiyen ibiklerin
2000 den bu güne bu ülkeyi ne hale getirdikleri
kare kare gözümün önünde
bize de bunu izlemek ve buna şahit olmak kısmet oldu.

yokluk mertliği bozar derler. günümüzde ekonomik krizler ve yoksulluk insanların hayat mücadelesi verirken etik değerlerden uzaklaşmasına sebep oldu.buna işsizlik, gelir adaletsizliği, yolsuzluk, yoksulluk, hırsızlık eklenince ahlaki çöküş başladı.

orta sınıf ahlakı bu ülkede her dönem çöküş içindeydi. bu döneme ait bir hede değil yani. bakınız anadolu irfanı. dedikodu, zina, bana dokunmayan yılan bin yaşasıncilik, mevcut konumumu koruyayim da ne olursa olsunculuk, salla başı al maaşı derdinde olma olan bir sınıfın ahlakı zaten çöküntü içindedir.

1) neoliberal islamcı politikaların orta sınıfı yok etmesiyle birlikte fakirliğin artması.
2) ahlakın sadece belaltına ve dine indirgenmesi oysa ahlak ve din, birbirinden oldukça farklı şeydir.
3) sözde anadolu irfanının meydana getirdiği çarpık ilişkiler. vb.

ahlakla ilgili eleştiride bulunacak birinin, arabası olup da arabasını hiçbir zaman kaldırıma park etmemiş olması gerekir. eğer arabanızı bir kez olsun kaldırıma park ettiyseniz, başkasının ahlak kurallarını eleştiremezsiniz.

solcu geyiği olacak ama kantçı manada ahlakın çöküşünü bence de çok hızlı bireyselleşme süreci getirdi. türkiye 40 yılda planlı bir ekonomiden kapitalizmin taşrasına dönüştü. neo con dalgası belki bizi ekonomik anlamda oldukça geliştirdi. maddi anlamda sınıf atladık. ama siyasetinden tut turizmine her alanda oportünist bir insan tipi türedi her kesimde her kuşakta görmeniz mümkün. bu türkiyeye doğmayanlar da çok hızlı uyum sağladı bu düzene. cidden siyasetçi öğretmen esnaf profiline bakın geçmişte de mükemmel değillerdi bu kadar da menfaat odaklı olduklarını sanmıyorum. türk toplumun kendi içinde bir kültürü bir ahlakı varmış çağın şartlarına uyar veya uymaz. sekülerinden dindarına moral tabanını çok aşağıya çekti herkes. hiçbir şeye şaşırmıyoruz artık.

öncelikle ahlaki yargılama yapmamız için karşımızdaki insanın ayakkabısını giyip onunla yürüyüp onun acısını yaşamamız gerekiyor... yargılamak haddimize değildir...

bir cevap verilmesi gerekiyorsa merak duygusu diyebilirim ve hazır bilgi... kolay cezbeder, doğru olduğunu da düşündürür çünkü zor olan yanlış ve meşakkatli diyerek kafaya kodlanır, maalesef birey de yanlış bir kader yolu seçer...

zor olan her zaman doğruya çıkar diye bir şey yok ama o zorluğu çekerken neyin ne olduğunu öğrenir insan... sonrasında zaten düşünürse gittiği yolun iyiye çıkmayacağını düşünür ve yönünü değiştirir... ama kolay hızlıdır, o ayrımı yapamayız ve çıktığımız yol da kötüye çıkar... *

bizi buna iten yine biziz, kaynağı doğru kullanmama, her şeye merak duygusu ve kolayı seçme... çünkü çaba tecrübeyi doğurur ve insan doğası bunun için artık daha da tembel...

adil rekabete dayanan serbest piyasa ekonomisine hiçbir zaman doğru düzgün geçemeyişimiz. zaman içerisinde adil rekabete dayanan bir serbest piyasamız olsaydı firmalar yeni fikirlerle ortaya çıkar, başarılı olanlar kazanır, diğerleri elenir ve başarılı olanlar sürekli yüksek performans göstermek zorunda kalırdı. güçlü bir serbest piyasa varsa, devletle piyasa arasındaki mesafe açılır. siyasetle iş dünyasını iç içe geçirdiğinde ise piyasada kazanan hükümete yakın olanlar oluyor. yani başarının anahtarı çok çalışmak, yeni fikirler üretmek, doğru kararlar almak değil, hükümete yakın olmak. böyle bir sistemde kayırmacılığın önüne geçemezsiniz. çünkü sistem kayırmacılığı zaman zaman ödüllendirebiliyor. bu ortamda vatandaşlar büyükleri taklit edebilirler. onlar da daha çok kaynağa ulaşmak için çevre yapabilir, kayırmacılığa başvurabilir, yasal açıkları bulup onlardan faydalanmaya çalışabilir.
şimdi bu yazıyı okuyanlar eskiden böyle değildi karşı argümanıyla gelebilir. türkiye'nin son 60-70 yılında nüfus çok hızlı bir biçimde arttı. artan nüfus ve sosyal medya nedeniyle ahlaksız olarak adlandırdığınız davranışların görülme sıklığı ve görünürlüğü fazlasıyla arttı.
bu sisteme karşıysanız, hangi durumda olursanız olur, ahlaklı olan seçeneği tercih etmeniz gerekir. eğer kritik durumlarda "ahlaklı" olan seçeneği seçmiyorsanız, sizin de şikayet ettiğiniz insanlardan pek bir farkınız yok demektir.

ahlaksız bir ailede ahlaklı evlatlar yetiştirmeyi beklemek zordur.aklını kullanırsa bir ihtimal bu söz geçersiz kalır.
her şeyin hızlı tüketildiği bir çağda ahlakı bile tüketen bir toplum olduk.
ahlaksızlıklara karşılık caydırıcı bir tutumda göremiyoruz hükümetten.
fatih altaylı'nın dediği gibi açık bir tımarhaneye döndü ülke.
toplumdan sıyrılması gerekenler toplumun içinde.
daha kötülerine gebe bir ülkeyiz
sabırlar diliyorum...

cehalet.