unutulmayan lise anıları

kızın birini soda şişesi ile dövmem ve başka okula nakil almam hala unutamıyorum he bir de staj zamanımı hiç unutmuyorum ağlayasim geliyor hayattan soğudum galiba.

turizm lisesi pastacılık mezunuyum mutfakta yemek,tatlı yapıp toplanıp yediğimiz zamanları unutamam çok sıcak ve neşe dolu ortamlardı..

koronadan önce okulda yardım toplardık hep sevgimizi paylaşırdık insanlarla şimdi öyle muhtaç hissediyorum ki gülen gözler görmeye neşeli sesler duymaya

en kolay kopya çekilen hocanın gözetmen olduğu sınavda az daha yakalanıyordum, yakalansam şehir efsanesi olurdum kesin.

9.sınıf okulun ilk günü, istiklal marşı okunurken bayılmam, beden hocasının beni tokatlaması ve herkesin numara yaptığımı sanmasıdır. ayılınca gülmeye başlamıştım, güzel kafası var.

her zaman yediğim acılı ezmeyi okulda yiyince içimde kıpraşması. ders başlayınca koca bir ders boyunca lavaboda kendimden geçmem. derse girince de matematik hocasına 'hocam büyük problem vardı.' demem.
ölsem unutmam.

çantasında iğne iplik taşıyan o kız.

okuldan kaçıp duvar boyamaya bi köprü altına gitmiştik elimizde sprey boyalar herkes boyamak için sırasını bekliyo
sıra bana gelmeden güvenlik bizi gördü biz koşmaya başladik onlarda peşimizden bizi yakalamaya çalışıyorlar kaçarken güvenlik çantamdan yakalamıştı çantamı bırakıp kaçmaya devam ettim sonra tekrar döndüm içinde en sevdiğim kitabım vardi "çantamı verin kaçayım" dedim güvenliğin elinde "imdat" diye bağırdım inanılmazdı hahahaha diğer arkadaşlarımın önünüde o sırada polis arabası kesti ben de çantamı alıp yanlarına gitmiştim ay ne gündü baya ağlamıştım bu kadar

yazarların lise yıllarına dair unutamadığı anılarıdır.
10. sınıftayım, 1 nisan günü çıtı pıtı edebiyat hocamıza şaka maksatlı fenalaşma numarası yapmıştık. rol için seçilen bu masum yazarınız oldu.
neyse efenim hoca sınıfa girdi ben tabi başladım role. önce biraz hasta gibi davranıyorum yerimde. hoca farkediyor halimi, sinyali alıyorum hocanın yanına gidiyorum "hocam ben biraz kötü hissediyorum" derken çat kendimi hocanın koluna bırakıyorum*.
hocanın çığlığı tüm sınıfın rol icabı etrafıma toplanmaları derken ben rolü abartıyorum uyanmıyorum hala, hocanın eli ayağı titriyor. sonra "müdürü çağırın" diyor sınıftan birine. "müdür ne alaka olum aha s*çtım" diyorum içimden. müdür geliyor kolanyalar vs derken müdürün korkusundan kimse şaka yaptık diyemiyor ben uyanır gibi yapıyorum felan müdür revire gönderiyor. sonra ben revirin yolundan geri dönüp sınıfa giriyorum. hocaya "şaka yaptık 1 nisaan" diyoruz ama şaka kaka olmuş.
yine de sonrasında çok güldüğümüz bir anımızdı.

lise anlarımın birçoğunu hiç unutmadım. çünkü unutmamam gerektiğini biliyordum. lise dönemi benim için koskoca tecrübe olacaktı ve oldu da. hayatımın en güzel yıllarıydı. dostluklar/düşmanlıklar, psikolojik sorunlar, şimdi tecrübe gözüyle baktığım büyük hatalar, hayatımın eşiğinden dahi sokmamam gereken insanlar ve tam tersi elimin tersiyle ittiğim insanlar, kaybettiklerim/kazandıklarım... dolu dolu yıllardı

yurt dışında okuyup yaşamak istediğim için vatan haini ilan edilmiştim bir keresinde. bir keresinde de edebiyat hocasıyla derste 5 dakika kitap ve yazar konuştuğum için benimle dalga geçmişlerdi. ne komik anılar ama değil mi.

okuldan kacacaktik tam bahçeden çıkacakken müdür yardımcısı bahçeye çıkınca arabanın arkasında kaldık 5 arkadaş ve okuldaki görevli bir abi bizi gördü karşımıza sandalyeye oturup müdür yardımcısı gidene kadar bizimle dalga geçmişti.

bir ilkbahar şenliğinde çuval yarışması düzenlemişler arkadaşlarım benden habersiz yazdırmışlar ismimi keratalar tabi o gururla birinci olmuşum lakin vad edilen hediyeleri vermedi okul müdüriyeti buradan da selamlarımı iletir lisenin bittiği güne duacı olurum.

alkol komasına giren arkadaşı kafa güzel acile yetiştirip oradaki doktorlara ''bir bira içti böyle oldu allah allaah nasıl oldu biz de anlamadık yav'' demek...

karne aldığımız gün partileyelim dedik. abartmıyorum arka arkaya sayacağım şeyler 1 saat içerisinde içildi. skol bira tekel vodka red label viski bir de en son adını hatırlayamadığım bir çikolatalı viski... son hatırladığım şey yere düşüp sızdığım. uyanınca bağırışmalar ve öğürme sesleri duydum. bi girdim odaya... bizim dangalaklar diğer çocuğun başındalar panik olmuşlar... çocuk kusuyor ama kıvranıyor... biraz daha izlerlerse herif hendrix gibi boğulacak. dedim bu mallara ''çevirin lan şunun kafasını boğulacak ****** (bol küfür)'' çevirdiler falan en son çöp kovasını koyduk kafasının yanına musluk gibi akıyor ağzından kusmuk... sonra işte acile falan götürmüştük... üstte bahsettiğim sekans yaşanmıştı. tabi serum yiyince kendine gelmişti avel. sonra ailesini aramıştık onlara da aynı lafı edip sıvışmıştık lksdfjgkldfgh nerden bilelim hıyar herif hayatında o gün ilk defa alkol almış... biz tabi o zamanlar bıçkın metalciyiz falan alkol komandosuyuz dsjfkgh kafalar kıyak ticket alıp hamburger mi ne yemiştik...

ben böyle funny anlattım diye sakın sapıtmayın. şimdi kazık kadar oldum geçmişe bakınca bi tık irkiliyorum... alkolü kararında tüketin. bizim ekipteki gibi ilk defa içki içecek mal arkadaşlarınız varsa içirmeyin ya da ne bileyim çay bardağında bira falan verin.

yurttan kaçtık diye müdür gecenin ikisinde bizi okula indirip itfaiye hortumuyla ıslatmıştı. aynı zamanda yangın var diye bağırmamızı istemişti organize deli.

lise son sınıf arka sıradaki 4'lü olarak sıraları birleştirip 2 kg nar ayıklayıp yemiştik

öğretmenler odasından çay alıp yakalanınca da öğretmen istiyor diyip ısrarla götürmüştük

arkadaşımın anısıni anlatayım lisede yurttayken bel altı şakalaşmalar tabi bitmez bizim katta arkadaşın biri arkadaşı çamaşır mak üstune oturtuyor tabi malum pozisyon falan şakalaşmalar sonra temizlikçi abi odaya lavaboya girince bunları yakalıyor ve ..........
tabi hayal ettiginiz gibi devam etmiyor tabi makine bozulmusta lavobonun icinde titreserk gezmesin diye ustune oturttum diyor işte daha çok
ıbnelik anisi var anlatirim sonra.

şükür ki hepsini unuttum.

unutmadığım tek lise anım; kalbim kırıldığında okulun karanlık koridorlarında hani böyle konuşsan ağlayacak gibi olursun ya ama böyle konuşmak istersin ve de sesin böyle az ve çatlak çatlak gelir işte tam da o yutkunmada şiir okuyarak okul kütüphanesine kaçardim.. ellerim ya örmüş olduğum saçlarım da olurdu ya da okulun karanlık duvarlarında.. eh okulda ağlayacak bir yer bulmak oldukça zordu.. bende kütüphaneye giderdim... çalıkuşu kitabını alır üstünde ağlardım.. sanırım bu mutsuzluk ile başa çıkmaya çalışmayı unutmam.. unutmam..