unutulmayan lise anıları

dikkat, göz yaşı içerir!!!*)
lise 2 ve 3'te aynı sınıfta okuduğum bir adet fatih vardı. kendisini ifşa etmek isterdim , öyle de gıcığım ama herhangi bir sosyal mecrada izine rastlamadım.
fatih kumral, ela gözlü bir çocuk. kitaplarımın defterlerimin çeşitli yerlerine 'ela gözlüm' yazmama sebep oluyor , buna engel olamıyorum ve tıp henüz o kadar gelişmemiş. çok utangacım ama aşığım da. neyse ki kankalarım var ve birde fatihin emel'i. fatih emel'den hoşlanıyor ama emel habersiz. ikisinin bilmediği şey ise 'aşk sevdiğini mutlu görmektir ' klişesi :) . acımı kalbime gömerek fatih'in ağzından emel'e mektup yazıyorum. emel her şeyi öğreniyor ama fatih beni bulursa jvgmnvnmv. sınıf öğretmenimize bilgi gidiyor. öğretmen ben kim olduğunu tahmin ediyorum diyor , itiraf etmek zorunda diyor ve yem atıyor. yılın sazanı olarak yemi kapıp soluğu hocanın odasında alıyorum.
okulun son günü kankalarımın gazı ile yazdığım mektubu fatihe ulaştırıyorum.
sonrası yok .bu tamamlanmamış hikaye. hesaplaşmadık.
ama karma, yıllar sonra karşıma beyaz ceketli başka bir fatih çıkarıyor. onu da belki buradaki başka birisi anlatır :) öhöm...
-the end-

okuldan kaçıp tam karşıdaki parkta oturmak. uzaklaşmak varken neden dibinde dururduk hiç anlam veremiyorum şuan.

abdullah isimli osmanlı hayrani bir tarihçimiz vardı iyi bir adamdı ama dersi çok sıkıcıydı.ders işleyemesin diye sınıfa biber gazı sıkti bizimkiler ,tabii hepimiz göz yaşlari icindeyiz hocayada başka sınıftan gelip sıktılar dediler oda mudüre söylememişti.
aynı hoca mezuniyete bikaç hafta kala bir konudan konusurken mezun oluyorsunuz evlenecek yaşa geldiniz dedi. bende olur mu hocam biz daha küçügüz dedim.küçülde cebime gir demişti.

milli güvenlik dersine emekli albayın girmesi.

based on true story.

biz 10. sınıftayken, orkundk'nın tarzı adlı kanal şöyle bir şarkı paylaşmıştı. bu ve başka şarkıları benim çok hoşuma gitmiş, ben de şarkıları flash belleğime indirmiştim.

bellek bir biyoloji ödevi için lazım oldu, slayt ödeviydi. okula gider gitmez belleği taktım, slaytı aktardım. sunum munum hep sorunsuz gitti.

sonra günün son dersi olan beden geldi, ben yorgun olduğumdan inmedim. birkaç arkadaşım da sınıftaydı. şeytan dürttü herhalde bilmiyorum o lanet diski oraya taktım. benim canım arkadaşlarım da şarkıyı görür görmez açmak istedi. ben de müdahalede bulundum ve şarkıyı açmak üzere akıllı tahtaya dokunmuş arkadaşımın elini ittirdim. şarkı böylece akıllı tahtaya aktarılmış oldu.

şimdi bunda ne var, iki dakikada sileydiniz diyebilirsiniz ama öyle değil, tahtada bir yazılım vardı herhalde; bırakın silmeyi yerinden oynatamadık.

tahtanın ortasında böyle bir görsel kabak gibi durmaya başladı.

tabii ki benim kıymetli arkadaşlarım her teneffüs bu şarkıyı açtılar ve ben öğretmenlerin garip bakışlarına maruz kaldım.

sonrasında yine benim canım arkadaşlarımdan biri şarkının kısayolunu tüm tahtayı kaplayacak şekilde kopyaladı, haliyle onları da silemiyoruz. tabii bu durumda iş kısayolları kopyalayan arkadaşa da dokundu. o arkadaş da yazılımı bir şekilde aştı, kısayolları sildi. normalde aslını silmeyecekti şarkının*, yanlışlıkla silerek beni de kurtardı.

benim böyle bir anım yok sanırım. liseye başlayalı iki yıl oldu ve koronadan dolayı sadece bir dönem gidebildim okuluma. geriye kalan 3 yılımda okul binamız yıkılmış olacak ve okul berbat bir yere taşınacak. o kadar çalışıp kazandığım okulda güzel anılarımın olmaması beni üzüyor. zaten kalan 3 yılımın en az biri derslerden ibaret olacak. kalan iki yılda da ne yapabilirim bilmiyorum.

mahkemelik olmam.
çok acayipti ya 16 yaşındayım hakimin karşısına el pençe divan çıkardılar ödüm kopuyor heyecanlanınca kekelemeye başlıyorsun zaten. 3 sene uğraşmıştım artık günlük rutin halini almıştı. (lol)

derste arkadaşımla aynı anda telefonlarımız çaldı, azarı ben değil, o işitti...
kaderin güldüğü nadir anlardandır haa

arkadaşına hiç mi acımıyorsun?..
derseniz, çocukluk arkadaşımla yürüttüğü ilişkisinde, kızın gözüne hortum taktığı için lanet, asla üzülmem...
hala da belirtirim: boyun devrile diye..*

harun'dan müthiş hoşlanıyordum, çok utangaç bir kızdım.meğer hülya durumu çıtlatmış.o gün harun'la yine dışarı çıkmıştık, sinemaya götürmüştü beni sonra parkta oturduk duygularımdan haberdar olduğunu söylediğinde içimden hülya' ya etmediğimi bırakmadım,harun karşılık veremeyeceğini söylerken ben zaten yerin dibine geçmiş, sigaramı bile yakamıyor, yüzümü harun'dan kaçırmak için şekilden şekile giriyordum.orada kaldı mı? hayır mezun olduktan sonra aklı başına geldi her seferinde kapıyı ben kapattım.kinim mi vardı, hayır, sadece arkadaş olarak daha iyi olduğumuza karar vermiştim, reddedildiğim gün doğru olanın bu olduğuna beni ikna eden o'nun sözleriydi.sonra ben daha yakışıklı ve zengin biriyle evlendim, boşandım, yine evlendim.o tipik bir türk babası olarak hayatına devam ediyor yolu açık olsun, sanki ikimiz uyumlu beraberlik yaşardık gibime geliyor...

lisede eski sevgilimin okulu benim okulun az ilerisindeydi. bir gün bahçeye oturmuşuz arkadaşlarla, sohbet muhabbet derken o taraftan kalabalık bir grup insanın geldiğini gördük. baktık ki bir sınıf insan güle oynaya çarşıya doğru yürüyor. ufak bir göz gezdirmemle benimkinin de aralarında olduğunu farkettim ve oradan uzaklaşmak istedim.

fırlama bir arkadaşım da omuzlarımdan bastırarak kalkmamı engelledi ve ''bakın lümpeninki geliyor'' diye de ekledi. arkamı dönmeye çalıştım döndürmediler, kalkıp gitmek istedim bırakmadılar. illa o insanlara bakacak, eski sevgilimle belki de son defa karşılaşacaktım. sonunda önümüze geldiler, herkes gözünü benim eski sevgilime dikti ve ne yapacağını izlemeye koyuldu.

önce bi bana baktı, omuzlarıma abanan arkadaşıma baktı, diğer arkadaşlarımın ona dik dik bakıp sırıtmalarını gördü. sonra da yerden taş alıp fırlattı bana doğru. gözlerini dikti gözlerime ve ''senin allah belanı versin'' dedi ve gitti.

ayrılık sebebimiz ise bizim sınıftan başka bir çocuktan hoşlanmasıymış. tabi bu olaydan sonra o çocukla olamadı çünkü erkek raconudur; kimse birbirinin eski sevgilisiyle sevgili olmaz.

boş boş sokakta gezinirken karşıma dikildi yıllar sonra. sinirli bir ifadeyle gözlerime baktı, tokat attı ve ''seni hiçbir zaman affetmeyeceğim'' dedi. tabi yine etraf kalabalık, herkes gülüyor.

ne zaman karşılaşsak hem kendini hem de beni rezil etmeye ant içmiş gibi davranıyor hala daha. çocukça bir kini var bana ve sanırım geçmeyecek bir ömür.

3 arkadaş, ilk defa okuldan kaçıyoruz. çok heyecanlıyız ama o kadar olaya uzağız ki ramazan gününü seçiyoruz. ramazan olduğu için çoğu yer kapalı (o zamanlar öyleydi) ve biz ne yapacağımızı bilemiyoruz. sahilde bir iki tur attıktan sonra hava soğuk diye dersaneye gidip deneme çözmüştük.

bir diğeri de müdür baş yardımcısının odasından arkadaşımla imzalı izin kağıdı aşırıp okuldan kaçmak, sonrasında da eve gitmek, ortaya çıkmasının ardından da disipline gönderilmek.

biz bu işi beceremiyormuşuz. sonra da kaçmadık zaten.

yanlışlıkla nefret ettiğim (aynı zamanda kuzenimin eski sevgilisi olan) çocuğun burnunu kırdım.. gerçekten yanlışlıkla. ben kapıyı açtım o da kapının önünden geçiyormuş, ben ne bileyim onun orada olduğunu. masumca kantine gidecektim. ama oh oldu. hiç üzülmedim. sonra 1 saat kanı durdurmaya çalıştılar. neden üzülmediğimi de söyleyeyim ; kendisi tarafından zorbalığa uğradım pekçok kez. dalga geçiyordu benimle herkesin içinde. ilahi adalet. yoksa pamuk gibi kadınım ben, kimseye zararım yoktur. bu da unutulmaz bir anımdır..

lise sondayken din hocamız değişmiş yerine bir camiden imam gelmişti. sınav soruları baya zor olur ama kopya çekmemize de izin verirdi sağ olsun ama gel gör ki cevaplar kitapta bile yok, o zamanlar bedava sms hakkımızla arkadaşlarımıza mesaj atar onların cevap vermesini beklerdik. yine böyle bir sınav anı, sınıfta bir kaos ortamı herkes ayakta sınav kağıtları elden ele bizim bi arkadaş da 'son seneyiz yeaa anı olsun' diye videoya çekmiş 3mp kamerasıyla neyse çekmiş yetmemiş facebook'a koymuş o da yetmemiş açıklamasına yazmış xxxx okulu x-x sınıfı xx.xx.xxxx tarihli din dersi sınavı hoca xxxx diye videodaki herkesi bir güzel etiketlemiş hepimiz bi ton goygoy çevirmişiz altında hatta bi arkadaşım 'torunlarıma anlatacağım hikaye' diye de yorum yazmış. ertesi gün nöbetçi öğrenci sınıfa geldi içinde müdürün kızının da olduğu 7-8 kişilik isim listesini okudu müdür odasına bekliyormuş biz de diyoruz ki herhalde yine ödül falan aldık??? müdürün odasına girince dışarıda müdür yardımcısı hoca bekliyordu dedi ki siz ne yaptınız dedik ne yaptık ben hayatımda müdürü hiç böyle sinirli görmedim diyince hepimiz bi tutuştuk tabi.. neyse odaya girdik bir ton azar yedik yarım saat içinde videonun silinmesi karşılığı atılmadık vs vs bunlar normal olan kısım ama bizim esas unutamadığımız nokta ise bir gece hepimize facebook'tan mesaj geldi.. benim mesajımın konusu 'akılsızlık ve ihanet????' hoca neler neler yazmış... imam olmanın verdiği allah'a yakınlık yetkisine dayanarak ne beddualar etti hepimize hatta o torunları ile ilgili yorum yazan arkadaşımıza torunlarını göremezsin inşallah falan demişti. şimdi dönüp bakıyorum harbiden adamın bedduaları tuttu galiba harbiden gün yüzü göremedim o günden sonra..

din hocamızın onunla dalga geçmesine çok sinirlenen, kendisi de zaten hafif sıyrık olan bir arkadaşımızın ders sırasında bir intikam motivasyonuyla çöp kutusuna s*çması.

yer:imam hatip
ders:kur'an
hoca:erkek*
başrol:regl kızımız

kur'an okunmuyor regl iken bilen bilir. tabi o zamanlar şimdiki kadar rahat söylenmiyor,isimleri kağıda yazıp hocanın masasına bırakıyorduk.
kızın ismini söyledi,hadi oku.
kız,ama okuyamıyorum diye mırıldandı.
beş dakika sonra sahne yenilendi,ders sonuna kadar birkaç kere hemde.
hocanın kasten yaptığını düşünmüyorum ama kız çok kötü olmuştu.ders bitiminde ağladığını hatırlıyorum.

hâlâ arkadaşlarla toplanınca o kızı anarız*

meslek lisesinde dışına kablo sarkan kutuyu tuvalete koymak. bomba zannedilip okulun tahliye edilmesi. kim yaptıysa allah razı olsun.

her beden dersi öncesi sınıfın kısa boylu çocuğunu potaya deliğe oturtmak.

bütün okulda sadece 1 oturak ve sıranın eksik olması. bütün sınıfların birbirinden sıra ve oturak çalması. hangi sınıfta patlıyordu bu bilmiyorum ama hiç açıkta kalmadı bizim sınıf. muhtemelen her gün o gün orda olmayan sınıfta kalıyordu ihale.

nereden başlasam, nasıl anlatsam, kaç kişiydik o zaman, kaç kişi kaldık şimdi...

ya son sınıftık ya da okulun yaz tatiline girmelik zamanlarıydı. genelde okuldan kaçıyoduk. buna sınıfça kaçmalar, sınıf defterini de alıp kaçmalar eklendi.
neyse bir gün kaçtık yine sınıfça. ertesi gün öğretmenin birisi
toplumu kaçtınız diye sordu laf arasında. dersten okuldan bir haber ergenus bi erkek arkadaş ayağa kalktı "yook hoccam emre yoktu dedi" sonra herkes ha ha ha gülüyo.
ben niyeyse bu anı kafamdan silemiyorum. lanet çocuk*

her biri capcanlıdır. yaz yaz bitmez.

matematikten kalmamak için kopya çekip yanlışlıkla 100 almıştım..