unutulmayan lise anıları

kızların sıraların üzerine çıkıp göbek atmaları.

kalorifer önü dedikoduları

su tabancasıyla kızların gömleklerini ıslatmak.

benim en unutulmaz lise anılarım dershanede oldu; not kaygısı olmadığından hak eden dershane hocalarının ağız tadıyla hadlerini bildirebildim hep.

arkadaş grubundan herhangi biri tuvalete gidiyorsa topluca ona eşlik etmek.

lisedeyken eğlence amaçlı birbirimizi tavana fırlatırdık. benim ayakkabının izi tavana çıkmıştı az kalsın bende çarpıyordum.

hoca gelince fark edip bu nasıl oldu demişti utana utana anlatmaya çalışmıştık tüm sınıf.

lisede telefonum çalındı hiç unutmam.

tarih öğretmenimizi cidden kendini osmanlı zamanlarındaki bir sultan gibi görürdü. konuşmaları da öyleydi. biz de öğretmenle uğraşırdık işte. o zamanın konuşma tarzı ile konuşur eğlenirdik. bir gün arka sıradaki iki kişiyi derste bir anda karşısına çağırdı ve dedi ki “siz benimle böyle konuşmaya nasıl cüreet edersiniz!” ortamda dehşet bir sessizlik oldu gülsek bir dert gülmesek bir dert. tabii korkumuzdan gülmedik ama öğretmenler günü için yaptığımız gösteride bunu mehter marşı ile anlatmıştık. cidden hatırlaması bile benim için keyifli bir anıdır.

- biz o***pu cocuguyduk!

sabaha kadar tarih dersi için kopya notları hazırlamıştım. sınava girdiğimde kopyayı hazırlamak için ne kadar uğraştıysam tüm sorular ezberimdeydi. takır takır kopya çekmeden yapıp 85 almıştım.

bu anıyı unutamam bana aslında ben zekiymişim vay a*k dedirtmişti.

çoğrafya dersinde uzun eşek oynamıştık, zavallı gülşen hoca, çok da güzeldi, ağlamaya başlamıştı daha sonra durmadık tabii, o ağladı biz oynadık, en son yorulduk da bıraktık. şimdi görüyorum kendisini bir markette çalışıyor.

lise 2, sessiz sakin , kendi halinde bir kızım neyse bir sıra arkadaşım vardı. çocuk çok acayip hayta biriydi. kendisi dövüş sanatlarıyla falan ilgiliydi ( gerçi bu yaptığı pek çok şeyi açıklamaz.) ve kızları etkilemek için istisnasız her teneffüs sınıfın kapısını yumruklardı ve sonunda kapıyı kırdı. çocuk resmen kapıda yuvarlak bir boşluk yarattı. tabi sonra uzaklaştırma falan aldı devlet malına zarar vermekten lakin okula yeni kapı alıp kapıyı değiştirdiği zamanı hatırlıyorum. neden ve nasıl böyle bir çocukla sıra arkadaşı oldum halen anlamlandıramıyorum.

lisede okul tuvaletlerinin üstü boş oluyor ya. oraya sigara sakliyorlardi. birisi koymuş ama bulamamış boyu da yetmemiş sen tuvaletteki musluğa basıp çıkmaya çalış. tabi musluk kırılıyor. şu fışkırıyor. bunun bacağı komple su. koridorda nöbetçi öğretmen hemen farketti müdür yardımcısı. noldu oğlum diyor.
hocam diyor su içecektim musluk kırıldı.
lan oğlum diyor sen suyu ordan mı içiyorsun. ne biçim insansın.

birgün de bu tuvaletlerde içeride bölümler var. güç gösterisi yaparken birisi o duvarı yık. duvar komple yıkılmış. müdür bunun babasını çağırdı.
biz ders işlerken babası ile dışarda harç karıp tuğla taşıyıp duvar örmuslerdi. babası buna kızıyor lan nasıl yıktın. tuğlayı ver. harcı getir. okulun içinde bunlar el arabası ile geziyor. bir de üçüncü katta olay.

lisede yatılı okuduğum için, unutamadığım tonlarca anım var ama ilk aklıma geleni söyleyeyim:
bizim lise, 2 katlı binanın ikinci katıydı ve yemek arası koşa koşa giderdik.
merdivenlerden inerken, atlayarak inerdik.
bir gün atlarken, zemin katta, merdivenin başladığı yerde tavanda bulunan, demir korumayı hesaba katamadım ve zıpladıktan sonra kafam, demire takılıp kalırken vücudum ve ayaklarım hareketi sürdürdü.
havada 2 saniye felan sırt üstü uçtuktan sonra kafası üstü yere çakıldım ve belli bir süre, hep bahsedilen o beyaz ışığı görmüştüm.

anı 2 : lisenin bize verdiği hareketlilik ve saçmalık ile 5 kişi birbirimize tebeşir atma savaşına girdik.
nişan alma yeteneği ile beni hayretler içerisinde bırakan bir arkadaşım, tebeşiri bana fırlattı.
tebeşirin tam gözümün içine doğru geldiğini hissettim.
tebeşir, en fazla 1 saniye içinde gözüme ulaşacakken, ben o anın 10 saniye sürdüğüne yemin edebilirim.
tebeşirin havada dönerken ki hareketlerini bile ayrıntısı ile görmüştüm ama kaçamadım.
zaman fiziksel olarak aynı kalsa da algısal olarak benim için yavaşlamıştı.
bu anım da kendi çapımda einstein'in görelilik kuramını ispatladığım anımdır.

cumartesi kurs günüydü dersde elektrikli bir düzenek yapıyoruz baktım ısınıyor hoca dalgın merak ettim acaba sigarayı yakar mı diye çıkardım bir sigara eğildim masanın altına yatar gibi sigara yandı hoca gördü tabii lan sen derste sigara mı içiyorsun falan. adam haklı olarak dellendi o zaman sigaraya okulda para cezası olayı yok.

yürü ögretmenler odasına dedi bekle burda tutanak tutacağım saate baktım çıkış vakti gelmiş hop kayboldum ortalardan.

daha sonra hocayla karşılaşınca ikimiz de bu olau yaşanmamış gibi yaptık.

arsız bela fanıydım.

hâla öyleyim.

bütün lise hayatım boyunca sevgilim olan çocukla 15 yıldır evliyim. en güzel anılar lise anılarıdır..

önder hocam bugün biraz seni anacağım. neyse...

kendisi edebiyat hocamdı.yanımda oturan kızın aklını çelip kendim gibi yapmıştım. sürekli ama sürekli konuşurduk. puahah.
hatta öyle ki kendimize özel bir dil oluşturmuştuk. kahkaha ata ata sınıfın huzurunu bozardık.
önder hocam ise beni pek sevmezdi. türkçeyi katlettiğimi söylerdi. bende ona hep laf sokardım. aramızda oluşan bu ilişkiyi seviyordum aslında.
bir gün yine ben sınıfın huzurunu bozarken herkesi kendine benzettin bir sus artık dedi. hık mık ettim. sınavda göreceğim ben seni dedi. sınıf ahalisi olarak biz sizi daha güzel göreceğiz dedim.
keşke demeseydim bir sene sonra sınıf öğretmenim olarak başıma bela oldu. ve bu lafımı hiç unutmadı kinci adam. burnumdan getirdi burnumdan...

unuttum.

kişiler: ben bitterçikolata erva ve gamze hepimiz siviliz yangın merdivenlerinde otururken müdüre hanımın geldiğini söylediler. bizde hep birlikte kaçarken erva ile merdivenlerden tekellendik(yuvarlandık).
ahhh.. çok güzel günlerdi.