unutulmayan lise anıları

hemen hemen her anı. anadolu kız lisesi karmaya dönmüştü ve ilk erkek öğrencileri bizdik. yaklaşık 900 kızın arasında 90 küsür erkekle dahil olmuştuk. okul istinye'de olunca okuldan ziyade mankenlik ajansı gibiydi. zaten 20 tanesi model oldu. o kadar sıkıldık ki bir süre sonra çirkin kız arar olduk. işte (bkz: mementormori_) o dönemler meriçliğe adım attı!

10. sınıftaydım. sabahleyin deneme olduk.öğle arasında ise yemek için kantine arkadaş grubuyla gittik.uzunca bir sıranın ardında sonunda sıra bana gelmişti. yemek istediğim şey ise bastırılmış poğaça idi.nasıl bir şey derseniz poğaçayı tost makinesine koyup bastırılması.bu şekilde daha sıcak ve ince oluyor. makine çok kirli ise poğaçanın tadı kötü olabiliyor o ayrı.
tabii denemenin etkisiyle kafam iyicene bulanmış . orada kantinci ablaya bastırılmış tost verir misin dedim. abla anlamadı , tekrar söylememi istedi.ben yine bastırılmış tost dedim. abla dedi ki tost zaten bastırılmış olur. bu sefer ben de o zaman varsa verin dedim . kadın dedi ki tost mu istiyorsun , ben diyorum hayır tost istemiyorum.arkada olan arkadaşlarım gülmekten duramıyorlar.bana diyorlar ki poğaça istiyorsun değil mi . ben de evet dedim.sonunda poğaçamı aldım.arkadaşlarıma gülme konusu olmuştum.bana zavallı ,denemede beynin yanmış ne hale gelmişsin dediler.

arkadaşım aynaya yumruk attı diye ambulans gelmişti.*

boş bir derste, hiç sebepsiz, çıldırıp duvarın bir kısmını metal kalem ucuyla oyan bir arkadaşı hatırlatmış anılardır.

ertesi sabah erkenden baya alçı ve mala ile yaptığı şeyi düzeltmeye geldiğinde, müdür muavini olay yerinde beklemekteydi.

31 şakası yaptıydı birisi. eline beyaz sabunu doldurmuş bir yandan da idrar hortumunu erekte etmiş atölyeden boş sınıfa geçmişsiniz "geldi geldi" diye sözde fışkırtma girişimi yaptıydı üzerinize.

11. sınıfta mevcudumuz 9 kişiydi sosyal sınıf olarak. ingilizce dersi için anlaşıp evlerden kahvaltılık getirip masayı kurduk ,termosta çayı unutmuşuz kantinden getirtelim derken çaylarla birlikte müdür de geldi. ağzıma teptiğim yumurtayla tıkanınca müdürü gözüm görmedi çaya uzandım hemen. sonrası topluca müdürün odasında heyecanlı dakikalar geçirdik. dönünce de kahvaltıya çaysız devam ettik.

her bir günü ayrı olaydı. uzun sürer şimdi
#2173989 baba bir kendine gel. tamam eğlenelim ama bu eğlence değil.

çöpün içine düşmüştüm. sonra düşüren çocuğa istediğim bir kitabı aldırmıştım.*

yaşanması komik, anlatılması hiç komik olmayan bir anım var.

10.sınıftaydık, lisedeyken tuvalette sigara içen tiplerdik, 4 kişi bir kabine girersin de 30 saniyede 1 sigarayi içer bitirirsin ya öyle de sal*ktık. bir gün yine aynı şekilde tuvalet kabininde sigaramizi içerken müthiş doğulu aksanıyla ingilizce öğretmenimizin baskınıyla karşılaşmıştık, defalarca kapıyı vurduktan sonra o kabinden dört kişi çıktığımızı görünce hoca çok şaşırmıştı. " 4 kişi tuvalette napıyorsunuz, ya sigara içiyorsunuz ya birbirinizi şey yapıyorsunuz, birbirinizi şey yapın daha iyi" demişti. o günden sonra ne beraber sigara içebildim arkadaşlarımla ne de okul tuvaletinde böyle bir şeye kalkışabildim. demiştim ama yaşanması komik anlatılması hiç komik değil diye...

lise arkadaşlarımızla kamyonet itmiştik hep beraber. benim için unutulmadı.

kopya çekmeye çalışan arkadaş kopyasını düşürmüştü.

bi gün yine sekülerim okulun yokuşundan iniyorum acıktım da pideci var seküler olmayan, paramı hesaplarken yanıma sınıf arkadaşlarım geldi onların da yarısı seküler yarısı değil sigara alacaklar sigara içeceğiz gel dedi fakat seküler olmayanlarla daha iyi anlaşıyorum ne hikmetse yok dedim yanınızda seküler var anlaşamıyoruz biz. iyi dedi gittiler ben de anti seküler amcanın dükkanına girdim aldım kıymalı pidemi seküler seküler yürüyorum.. sektur oradan!

lise anısı değil de, lise de yenen hamburger tadı. ucuzdu belki de bozuk ve bayattı ama aşırı lezzetliydi yaaaaaa.

yazın arkadaşlarımla badminton oynardık tenefüste. kışınsa kalorifer önünde termosla getirdiğimiz kahve eşliğinde yaptığımız sohbetlerin yerini hiçbir şey tutamaz.

lise 2 deydim ben okul hayatım boyunca geçer notluktan fazla kağıt vermedim. yani her sene 2 ile geçer not alirdim.

lise 2 de bir matematikci geldi direk bana lafı soktu "aranızda sadece geçer not için kağıt verenler varmış benim dersinden kalır." peki dedik. ilk sınavdan 100 aldım bu arada "0" vermek yasak. ikinci sinavda hocanın takımını öğrendim galatasaraylıymis bende fenerbahçe'nin yedeklerle beraber kadrosunu yazdım.

5+1 =6 yapar iki sınava bölümünce 3 ikinci dönem sınavlara girip sadece 1 soru yapıp kağıt verdim sonuç 2 puan ortalaması ile sınıfı geçtim.

okuduğum okul, hadi söyleyeyim. ankara atatürk lisesi. belki oradan mezun yazar arkadaşlar vardır.
sene 95 falan. beden eğitimi dersinde soyunma odalarında zevksiz kıyafetlerimizi değiştiriyoruz.
okulu bilenler bilir. karşısında ülkü ocakları vardı o yıllarda. sınıfımızda ise reis ve asena olarak bilinen iki tip. benim tabi olaylardan haberim yok. zaten sınıf atlattılar. yurtdışından geldiğim içinse mevzulardan habersizim.
neyse. üstümüzü değiştirirken asena, madonna'nın like a prayer şarkısını söylemeye başladı asena. burası ironik değil. gerçekten söylemeye başladı. ama sözleri baştan aşağı atıyor. yalan yanlış söylüyor. ben de dayanamadım. o öyle söylenmez böyle söylenir diye bağıra bağıra söyledim.
asena bir sinirlendi. üzerime yürüyordu. zor tuttu arkadaşlar. sen kim asenayı düzeltirsin.
bütün bu olanlara hala anlam vermem.

kriz yönetiminin en nadide örneğini sergiledigim bir olay var.

o zamanlar normal sigaranın yanına sırf şekerleme olsun diye captain black alıyoruz paketle. ben gayet vurdumduymaz olduğum için bildiğin cebimde taşırım paketi. monta ya da cekete saklamazdim. bir gün dersin ortasında iki müdür yardımcısı iki üç tane de kıl kabilesinden hoca daldı. bu zındıklar arama dışında bir araya gelmez zaten. ben tabi bunları görür görmez önümde açık duran ingilizce kitabını birkaç sayfa kaldırıp paketi kitabın arasına usulca yerleştirdim ve kitabı tekrar aynı vaziyette açık bıraktım.

o aramadan sadece benim captain black kurtuldu. telefonlar,mp3'ler, sigaralar hepsi gitmişti.

lise zamanım kitap yapsam bitmeyecek kadar dolu dolu geçti. kafasına eseni yapan bir sosyal kelebektim katılmadığım etkinlik yoktu. okulumuzun da az sayıda mevcudu olması sayesinde nerdeyse herkes arkadaşımdı. aşık olduğum çocuk benden çok çekti burdaysa eğer sevgili oynak senin açından yaptığım her şey için üzgünüm fakat yine olsa yine yapacağımı bilecek kadar beni tanıdığına eminim :) anılarımdan bir tanesini seçecek olursam kaçmanın mümkün olmadığı okulumdan ingilizce öğretmenimizin kaçmamıza yardım ederek bizi arabasıyla şehir merkezine bırakmasını seçerim :)

fizik dersiydi. artık anlatılanlar zor mu gelmişti bilmiyorum ama birisi tabiri caizse yellenmişti.
artık kuru fasulye mi yemiş ne yemiş bilmiyorum yapan kişi. ama fena halde kokmuştu.
fizikçi de biraz sert bir adamdı. bağırdı' kim yaptı bunu!' diye.
millet gülecek ama hoca sinirli. herkes gülmesini tutuyor yüzler kıpkırmızı. dayanılacak gibi değil.
sonra hoca ' yani arkadaşlar o kadar zorlandıysa bu kişi bana söyleseydi dışarı çıkması için izin verirdim.' dedi gülerek. tabi ardından tüm sınıf krize girdi. lise hayatımda en çok güldüğüm anım olabilir.
daha çok var ama bayağı gülmüştük.
aslında birinden şüphelenmiştim ama o kişi hocanın sevgili öğrencisiydi. bilmiyorum artık...

sınıfta çiğ köfte yoğurmuştuk.