181.
dünyanın en "sanki hiç geçmeyecekmiş" hissi gibi... sanki bir kez bu gerçeği fark edince bir daha asla bi yere ait olamayacakmışsın gibi...
devamını gör...
182.
ufkun çok fazla genişlemesinden dolayı da gerçekleşmesi mümkün olay.
devamını gör...
183.
ruhun bedenden yavas yavas kopma durumudur bu. kendine bile yabancilasir insan, karanliginda ışığını ve kendini araya durur. her sey tam bile olsa aslinda eksiktir. garip bir huzursuzluk hissi vardir bir de. bogazin tam ortasinda bir seyin takili kalmasi gibi; yutkunursun ama gitmez ya. veya mide bulantisi gibi...
ne kalir ne gidersin yani. cunku gidecek yer de yoktur, kalmana neden olacak bir benlik'te.
ne kalir ne gidersin yani. cunku gidecek yer de yoktur, kalmana neden olacak bir benlik'te.
devamını gör...
184.
sürekli yollarda olan ve geçmişe dönüp bakmayan birinin yaşadığı tecrübe.
devamını gör...
185.
yo. insan mezarına aittir. ve ait olduğu yeri ölene kadar bilemez.
devamını gör...
186.
hep fazlalık gibi hissetmiş kişidir. ailede başlar bu his . aile evine gider kapıyı hiç sevilmemiş çocukluğu açar. arkadaşları olur güvenemez . ilişkisi olur her an bitecek gibi yaşar .kendi toprağına yabancı birisi nereye , nasıl kök salsın ..
devamını gör...
187.
aklıma hep han duvarlarındaki veremli şairi getirir.
devamını gör...
188.
''hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım, her yere aitmiş gibi davranırlar!'' (kinyas ve kayra, hakan günday)
devamını gör...
189.
bir izmir'e bir de maviye aşıktım. ikisinin de anasını bellediler. gel de bir yere ait ol!
devamını gör...
190.
bence zaten bir yere ait değiliz, bir yere ait olma hissi de iyi bir his değildir, orda olmamazsan olamicakmış gibi sanki. ama öyle değil, kendini ait hissetmediğin yerde olunca da yaşıyosun bi şekilde, hatta belki bi zaman sonra kendini oraya ait hissetmeye bile başlayabilirsin. değişiklik iyidir o yüzden, "tebdili mekanda ferahlık vardır."
devamını gör...
191.
tam olarak benim. iyi bir firmada iyi bir semtte yaşıyorum ama bir türlü kendimi ait hissedemiyorum. en sevdiğim ve haftanın 3 4 günü yaşadığım heybeli'ye bile kendimi ait hissedemiyorum. bir çok şehiri gezdim hatta yaşadım. ama yok işte işte burası diyebileceğim bir yer ile karşılaşmadım. bu dünyaya ait değilim sanırım ben. oradan oraya savrulmaya devam o zaman deyip umursamıyorum artık.
devamını gör...
192.
yörüktür o yörük. göçebe yaşam sürer ve gezer diyar diyar.
devamını gör...
193.
asker çocuğu olmaktır.
devamını gör...
194.
bazen dünyayı tanımak ve yorumlayabilmekten ileri gelir. dünyanın sevişemediğin yerleri hasretini çektiğin evinmiş gibi hissettirir, alacakları olsundur..
devamını gör...
195.
bu yüzden vuku bulur sürekli kaçma isteği
devamını gör...
196.
herkesin içten içe hissettiği ve de anlamlandıramadığı bir histir bu ait olamama duygusu. en rahat en konforlu evlerde yaşayıp en iyi yerlerde yemek yeseniz dahi bu hissiyat içten içe kemirir hepimizi. nedeni basittir esasında, bizler bu dünyaya ait varlıklar değiliz, burada sadece belli deneyimler yaşıyoruz ve de ortalama yaşam süresini geçirdikten sonra madde ile ilgili her ne varsa arkamızda bırakıp gidiyoruz ve yaşı olmayan bir varlığın bu kadar kısa sürede kendini bu kadar ağır şartlar içeren bir maddi küreye ait hissetmesi çok olanaklı olmuyor..
devamını gör...
197.
hepimiz kendimize aidiz. uzaklarda aramayın kendinize yerleşin.
devamını gör...
198.
devamını gör...
199.
dünyalı değilsiniz demekki.
devamını gör...
200.
ait olacağımız tek yerin mezarımız oluşu ve ölene kadar ait olduğumuz yeri bilemeyecek olmamız hayatın bir oyunu sanırım.
devamını gör...