intihar etmek

başarılı olunursa arkada çok ağlayanınızın kalacağı durumdur.
eğer böyle şeyler düşünüyorsanız mutlaka biriyle konuşunuz.

herkes kendi ölümüne aglarmış, bu hayatı tercih etmedin.. bırak kendi alsın.. belki birgün hesabını sorarız..

eden bir yakınım ve etmeye kalkışan yakınlarım olmuştu.
bizzat deneyimlemiştim ayrıca.

intiharın dahi bir çözüm olmadığını hissettiğim krizler geçirmiştim zamanında. çünkü gitsem nereye gideceğim, kalsam ne işe yarayacağım.
ölümü bilmiyorum, yaşamı bilmiyorum, amacımı bilmiyorum. gökyüzüne bakıp saatlerce varlığımı sorguladığımı hatırlıyorum o günlerde.

intihar eden yakınımın cenazesinden önce, hayata hissetmek ve yaşamak için tutunmuştum. intiharla ilgili düşünceler, arada bir yokluyordu yalnızca.

cenazenin olduğu günden sonra neyin ne olduğunu kavrayamaz hale geldim.
gidene üzülüp üzülmediğimi, tabutu gördüğümde neden ağladığımı sorgulamıştım.

o yakınımdan geriye bende birkaç şey kaldı ama, gitmesine sebep olan insanlarda hiçbir şey değişmedi.

ah diyorum bazen, kurtulmuşsundur belki.

her gün n aklıma gelen kendini öldürme eylemi...

emil cioran "intihar fikri olmasaydı yaşayamazdım" demiş. intihar oyunu her an bırakabilrceğimiz rahatlığını bize veren bir fikirdir. oyunu oynamak zorunda olmadığımızı göstererek, bizi bunu yapmak zorunda olmadığımız yapmayı tercih ettiğimiz rahatlığına kavuşturur

normalde cıvıl cıvıl bir insanım. hiç tevazu göstermeyeceğim güzel de aşk yaşarım. muhteşem güzel iki seneden sonra biten bir aşkın sonunda çökmüş halde, tüm hayaller ve yaşanacaklar elinde değersiz kalmışken pek cıvıl cıvıl olamıyor insan. herkes, ailen, dostların, bırakan kişi geberme isteğimi her yerimden okuyor. hayır bunu tabii ki de yapmayacağım. lakin bu hepsinden, ailemden, dostlarımdan ve giden kişiden nefret etmeme engel değil. zira hepsi de acı çeke çeke, kıvrana kıvrana ölmemi birden olmasına tercih ediyorlar sanki.

offf ulannnn offf!!! şarkıda dediği gibi karşıki dağlar da yıkılmıyor. yıkılsa belki rahat ederim.

delikanlı insan işidir.

bir sonraki aşamayı geçememiş henüz genç bir kardeşimizdir. kendini intihar ettiğinde dünyanın duracağını düşünmesindendir, mamafih durmayacaktır.

işin üzücü kısmı ise bu gerçeği fark ettikten sonra kanımca en büyük ceza olan "bitse de gitsek" duygusuna erişmektir.

zayıf karakterlik işidir. asla hayata küsecek bir durum olamaz. her şeye rağmen yaşamak güzeldir çünkü birilerine iyilik yapma şansınız vardır yaşadıkça.
* sağlık yok
* kimsem yok
* iş yok, para yok
* yapayalnız kaldım. yine de yaşamaya değer bir şeyler vardır. belki birileri benden iyilik yapmamı bekliyordur, kim bilir ?

her şeye rağmen yaşamaya inat edin.

sessiz kalınmaması gereken bir yardım çığlığıdır.

19 like 5 fav 20 dm ile çözülür o iş.

kötü giden hiç birşeyi çözmeyecek yaklaşımdır.
içinde bulunduğun kötü durumdan sıyrılıp başka bir şehire, başka bir kişiye, başka bir zümreye ve belki mesleğe kaçmak varken seçilebilecek en aciz çözümsüzlüktür

narsisistik ya da solipsit intihar:


bu metafizik kompleks sarmalında hiç tükenmek isteyen insan denilene aitmiş gibi canlanan, irade ötesine geçmek isteyen ve ölümsüz bir dünya hayaliyle kendini koruyandır bir zilletir.) intiharın infial uyandıracak en ufak bir gayesi yok! sadece cesaret zincirini kırmak kalıyor.

nitekim bencil intihar da yoktur: geriye kalanları yaftaladığı, içi boşaltılmış laflarla terennüm edip durduğu, buram buram yaftalanan ortada olmayan, ve ötelenen 'ölümün' günlük hayat-içinde gevelediği yasaklı intihar edememe sendromu vardır.
bir o kadar yoksunluk-istencinin ortadan kalkmasını da isteyen bir diğerleri de vardır. ancak, bu intiharsız kalmayı da i -bu hiç oluşmaması gereken açlığı dindirebilir.

iki sonucu vardır. ölmek ya da ölmemek. işte bütün mesele budur.

kendi çapınızda iyi bir insansanız yapmamanızı isterim , iyi bir insanı geçtim zarar veren bir insan değilseniz yapmayın arkadaşım sen yoksan bir kişi eksiğiz derler ya hah işte o hesap dünyadan zararsız insanlar eksilmesin , yukarıda bir arkadaş yazmış belki birilerine önemli bir noktada yardım edeceğim minvalinde öyle düşün belki bir başkasını var edeceksin ve o da belki milyonları değiştirecek her şeyin etki ve tepki olduğuna inanıyorum eksilmeyelim.

intihar güzellemesi:

ikircikliğin lüzum yok! fakir ölmeğe mahkumuz. cesaret toplandıktan sonra ani ölüm eyleme dökülüp sonlanmalı. intihar bireyin en meşru alanıdır. edeceksen edersin. (etmiş/edecek büyük bir ayrımdır.) biz buradayız o ise istediği yere kavuşmuştur.

uzun lafın tatavası her neyse; yan odandaki babalığının-analığının bile pek umurunda olmayacaktır. (hüngür hüngür göz yaşı dökülse dahi olamayacaktır.) o da bir tıkanıklıktan sonra açılıp giden gider borusu gibi, bir dönem sonra zırlayıp unutulup gidecektir. ki bu iyi ihtimaldir: çünkü `kimsesizler mezarlığı` onlardan da yoksundur... mezarımın başıma gelme 'arabesk' kültürüyle çevrilen lakırdılar hem gülünç hem de çekilesi değildir... böyle bir ölüme yol açacak durumları varsa, zaten ilgi görmez.

tr vaziyeti; ultra bulanım halleri, ekonomik, aile şiddetti, işsizlik, maddi yetersizlik vb. hepsi bilindik tr kakafonisi olmuş durumda.

[www.sozcu.com.tr/2017/gunde... intihar eden yaşlı]
<<böyle yaşlanıp ölünecek bir hayat arzusu tüm intihar etmemek için çırpınışın önüne geçiyor. bu fiiliyatı şu an benimsenmesi için maddiyat el verişli olmazsa, zilleti çekerek ölünecek. bugünün dünyasında, ancak bu da çamura yatmak bazı şeyler üzerine kem küm etmekle olur. >>

sözlükte bile, kurulduğundan bu yana ya da girdileri artık olmayan; şu an hayatta olmayan, ve yaşamlarını sonlandırmış niceleri vardır.

dolayısıyla avut kendini geç -hepsi avunma olmaktan öteye özel bir şey değil. terennüm edip dur!
iki aykırı yazanın yazdığına bak! kendinle kıyasla, ötele intiharını ağlaklıkla romantize edilen; 'ölüm lafına kucak aç' burada teselli ancak bu kadardır.

ille de edecek olan şu an darağacından usulca sarkıyordur.

[www.haberturk.com/1600-dere... samsun'da intihar! 1600 derecelik kazana atladı.]

elimde olsaydı: (intihar rehabilite binaları yani intiharını kolayca gerçekleştirmek isteyen bireylere yardımcı olacak birimler açmak olurdu.) bu da anca baltık nordic semalarındaki ülkelerde olur.
neyse ötenaziye bağlamanın alemi yok. (fakir ölümümüz. çamaşır ipi mi? yoksa farklı ölümlülük haline kavuşma metodları mı? çok acı! ölümümüz dahi buram buram hiçlik yerine, sefalet ve yoksulluğu bir arada salık veriyor.) yine bir tane haber vardı adam paryayı andırıyordu. son hali adamın yoksulluk idi.

diyeceğim o ki cesaretini kıran etmelidir!

(bkz: david goodall)

kendimi yok edemeyecek kadar büyük bir narsist olduğum için asla gerçekleştiremeyeceğim eylem. acaba tadı nasıldır...

onurlu mu yoksa aciz bir son mu olduğunu asla kestiremeyeceğim eylem.

ben saygı duyulması gereken bir konu olduğunu düşünüyorum. sevdiklerine karşı bencillik olduğunaysa hiç inanmıyorum. sevdikleri, ailesi artık her kimseler intihar edecek psikolojiye o vazgeçmişliğe gelene kadar hiçbir gariplik, farklılık farketmemişlerse asıl onların yaptığı bencilliktir. birinin kendi hayatından vazgeçmesi hiç kolay bir karar değildir. bu kararı da bir gecede almaz.

ayrıca okuduğum birkaç entryden yola çıkarak söylüyorum. bir kişinin intihar etmeme motivasyonun sevdiği insanların üzülmeleri olması bana biraz kötü bir durum gibi geliyor.

bir gün yapacağıma inandığımdır.tarihi belirlemeyip sürpriz yapıyorum kendime ve bu durum birazcık yaşama sevinci veriyor ilginç

tam yaptığım sırada kesin kafama dank edip vazgeçerim ama ölürüm diye asla yapmam