intihar etmek

şu dünyada çözülemeyecek sorun yokken bunu yapmak mallıktır.

(bkz: umut yoksa, hayat yoktur.)

başlıkla bağını da kurmayı size bırakıyorum.. ^^

kimi insanların ölmekten korktuğu için gerçekleştirdiği eylemdir (bkz: paradoks).

kaybedecek hiç bir şey kalmadıysa
değer vereni bırak, ismini anan yoksa
yaşamak için bir maddi kaynak yoksa
neden olmasın denilecek eylemdir.

asla romantikleştirilmemesi gereken eylemdir zira intiharı güzellemek pek çok meyilli insanı teşvik edebilir.

iyi düşünülüp karar verilmişine saygı duyulması gerektiğini düşündüğüm direniş biçimi. intihar etmek isteyen insana yaşamak güzel, asıl direnmek yaşamaktır falan demek düpedüz dar bakışlılık bence. adam kendi hayatını sevmiyor ve sürüklemek istemiyorsa sizden mi icazet alacak ne kadar önemsiyorsunuz lan kendinizi? yok güçlü ol, vay hepimiz yaşadık. adam bunları düşünmemiş, fark etmemiş olabilir mi, akşam koltuğunda sağ elde kumanda uzun otururken “ulan napsam, bi intihar edeyim ya ben” demiş olabilir mi sizce, aklınız kesiyor mu? herkes güçlü olmak zorunda da değil. içsel çırpınışlarının her saniyesine şahitlik etmediği birinin hayatına bu kadar müdahil olmamalı kimse.
haa bana sorarsanız da her gecenin sabahı muhakkak var ama bu benim fikrim. bana göre var o sabah. demek ki adama yok. saygı duymaktan başka yapılacak hiçbir şey yok bu noktada.

yapılması çok zor eylem. intihar edebiyatına ve güzellemelerine şiddetle karşı olmakla birlikte, ergen yaşta değil de yaş ilerleyince yapmayı defalarca düşünüp, hala gerçekleştiremedim. belki de hiç gerçekleştiremem.
benim öyle acayip acılarım olmadı, görece iyi bir hayatım oldu. ama tam nasıl ifade edilir bilmiyorum, çocukluğumdan beri hiç yaşamayı sevmedim. yaşamak eziyet gibi geldi çoğu zaman.
bu büyüdükçe iyice duygusuzlaşmamı sağladı.
sevmek sevilmek hiçbir zaman önemli ya da gerekli olmadı.
aile evet vardı her zaman ama aşırı duygusal bağımlılığım olmadı hiçbir zaman.
bu duygusuzluk sanki doğuştan gelen bir hastalık gibi. içimi çürütüyor.
yani benim bunu düşünmemdeki maksadım hiçbir zaman acı ya da dram olmadı, sadece yaşamayı sevmiyorum.
içinde yaşama sevgisi olan hiç kimsenin bu duruma gelmemesini diliyorum. herkes mutlu mesut yaşasın.

kişinin kendi iradesi ile yaşamını sonlandırma eylemidir.
bu konuda unutulmaması gereken ve bazen bir insanın hayatını kurtaracak püf noktaları vardır.
-intihardan bahseden bir insan intihar edebilir, çoğunlukla ilgi çekmek için yapıldığı düşünülse de gerçek çok farklıdır.
-intihar eden bireylerin birçoğunda ani ruh değişimleri, yani çok iyi iken çok kötü bir ruh haline bürünme veya çok kötüyken birden çok iyi bir ruh haline geçiş meydana gelebilir. bu intiharın habercisidir.
-ani ruh halleri değişimi, sigara ve alkol tüketiminin normal seyrinden fazla olması, sürekli sevgili değiştirme, yaptığı işleri ciddiye almama gibi durumlar sık sık görülür.
-bir kez intihar girişiminde bulunan, özellikle de erkeklerin, ikinci kez intihar etme ihtimali yüksektir. dikkate alınmalıdır.
-kadınlarda intihar girişimi, erkeklerde ise intihar eylemi gerçekleştirme oranı yüksektir.

çevrenizde yukarıda belirttiğim özelliklere sahip insanlar var ise en yakın zamanda psikolojik bir destek almasını sağlamalısınız. bir insanın hayatı sizin bir anlık dikkatinize bağlı olabilir.

şu sıralar aklımdan yine geçmeye başlayan eylem.


bir ara vücudumu jiletliyordum bilerek...

etrafında intihar edilme vakasına şahit olan herkesin ölüm ihtimâli olarak beynine yerleştirdiği kendinden kurtulma eylemidir.

dindar, eğitimli, kanser olmuş bir yakınımızdan sonra anladığım, yapanın kınanmaması, affedilmesi için dua edilmesi gereken, kişinin dünyadaki son eylemi.

z planı olmalı daima bu.

ben eğitimli,bilgili,emek verilmiş kişilerin intihar etmelerini , bencillik, ihanet olarak görüyorum.
senin eğitimin, için yıllarca emek sarf edilmiş okullarda eğitmenler, öğretmenler, profesör ler emek vermiş, doktor olmuşsun,cerrah olmuşsun, mühendis olmuşsun ama bencillik yapıyorsun bu kadar emeğe ihanet ediyorsun, en ufak bir zorlukta intihar ediyorsun.
üstelik yaratana karşı geliyorsun.

çok kötü bir şey.
aklınızdan bu tip şeyleri çıkarın.
hayatın bütün ama bütün zorluklarına rağmen ona tutunacak bir dal mutlaka olmalı.
mutlaka o dala ulaşmak için çaba sarfetmelisiniz ve hayatınızın güzel olduğu, iyi şeylerin çoğunluk olduğu yerde/zamanlarda bile bir çok kez geriye giderek hayatınızı her daim sorgulayın, sorgulayın ki sizi yıkıntıya uğratacak hatalara meyilli ihtimalleri en aza indirgeyesiniz.
hayatı olduğunca basit, çok çok büyük beklentiler içinde olmadan ama planlı yaşamaya çalışın ve onun size getireceği sürprizlere de her daim hazırmış gibi ikame edin kendinizi onun içine. bu benim nacizane tecrübelerime dayandırdığım bir çıkarım.
tabi burada kimsenin hayatı ve yaşadıkları, geçirdikleri ile ilgili ahkam kesmek kesinlikle haddim değil, ezcümle kötü bir sona doğru bir eyleme girişmeyin, unutmayın sadece siz yoksunuz, sevdikleriniz de var.

(bkz: özgürlük)

çok ciddi bir psikolojik sıyrılma ile yapılan, kişinin kendi fiziksel devamlılığını sağlayan fonksiyonlarını tamamen durdurma eylemidir.

sağlam bir iradenin yapabileceğine güvenmediğim durumdur çünkü intihar fikri bana sorarsanız korkutucudur.hele ki onu hayata geçirme fikri.ölürken nasıl hissedeceğin, vücudunun sana nasıl bir fiziksel reaksiyon sağlayacağı vb bir sürü soru çıkabilir bunun içinden tabi.dolayısıyla standart bir insanın üstüne alabileceği bir sorumluluk değildir bu.

ayrıca din açısından da günahtır.onuda geçtim, deneyip ; kurtarıldığınız durumda ise etrafınızın size feci bir bakış açısı yüklemesine sebep olur.hayat boyu herkesin gözetimi altında yaşama, kliniğe yatırılma ya da uzun terapilere gitme , intihara meyiliniz yüzünden sosyal/ aşk ilişkilerinizde dahi sizden uzak durulması ihtimali vardır çünkü kimse olası nedenlerinizden biri olarak vicdan azabı çekmek istemez ki mantıklı bir durumdur bu bir açıdan.birinin intihar etmesinin sebebi olmak; intihar eden için değil ama nedeni olarak gösterilen kişi için ciddi ağır bir etikettir.



yani aslında tek taşla bir sürü kuş vurmayı bırakın, bence hepsini sonsuza kadar kaçırabilme ihtimaliniz standartın üstündedir.


intihar etmeyin, oturun düşünün sorun ne ise çözüm üretin.hiç bir şey nefes alıyor olmanızdan değerli değildir.yaşadığınız her şey bireysel sınavınızdır ve bunu yaşıyor olmanızın mutlaka bence bir nedeni vardır.bugün çözüm bulamıyor olmanız, yarın ya da 1 hafta sonra da bulamayacağınız anlamına gelmez.

mantığımız kullanmak için üretildi.unutmayın herkesin bir sınavı vardır; kimi kalbi ile sınanır, kimi ailesiyle , kimi maddiyatıyla kimi sağlık, kimi ise eğitimle ama herkesin bir sınavı olduğunu düşünüyorum.

kimse flamingoların etrafında döndüğü mükemmel bir hayat yaşamıyordur bana sorarsanız.milyon dolarlık insanların bile kafasını kurcalayan bir problemi bence küçük/büyük vardır.

nefes almak değerlidir.vazgeçmeyin ve inanın.

bir tanıdığımız misafirliğe gelirken bazen komşusunun kızını da getirirdi.15-16 yaşlarında cıvıl cıvıl,sosyal olduğunu hatırlıyorum.aile içinde geçim sıkıntısı,şiddet ve benzeri olaylar olmamasına rağmen(bildiğimiz kadarıyla)odasında kendini asmış olarak bulundu.intihar edecek son insan derdiniz tanısaydınız.sırlarıyla birlikte defnedildi.sebebini ailesi dahil kimse öğrenemedi.

trt belgeselde izlemiştim. japonya'da insanların durup dururken ortadan kaybolma hakkı varmış. hatta size bunun için yardım eden şirketler var. devlet bu hakkınız ve gizliliğinize sonsuz saygı duyuyor. ailenize kolay kolay hiç bir bilgi vermiyor. tabii ki aileler daha bu duruma karşı bir anlayış geliştirmemişler. lakin medeni bir toplumda bireysel özgürlüklere bu denli ucu açık bir saygı geliştirilmeli.

kısa bir vadede intihar etmeyi düşünmüyorum. lakin bilimin bu mevzuyu akıl hastalığı olarak nitelemesi gericiliktir. kısa bir süre önce dünyada olabilecek en güzel şekilde ve mutlu bir şekilde mesaj bırakıp aramızdan ayrılan mehmet pişkin'e bile ne küfürler ettiler.

gelişmiş ve medeni ülkelerde ağır depresyondaki insanlara ötenazi hakkı bile tanınmakta. çok rica ederim sayısız çelişkiyi artık bedeninde, beyninde barındıramayan, çözemeyen kimseyi rahatsız etmeden giden insanlara kızmayın. arkalarından feveranlar da etmeyin. suçlamayın onları.

freud her intiharın kalanlara bir mesaj olduğunu söyler. bazen sadece her gün yoğunlaşan zilyon tane çelişkiyle baş edememek de olabilir. yaşamak direnmektir de, her şeyi doğru yapmaya çalışan güçlü bir promethus sanarken kendinizi aptal ve çaresiz bir sisifos olarak bulabilirsiniz kendinizi. ama asla zavallı değil.

yaşam bireysel ve toplumsal bir şeydir. lakin bu çağ sadece yağlı bir sıvıya batırılmış kükürt kadar kirletmiş hepimizi. çürütüyor.

mezarı başında ceket iliklenmesini düşündüğüm kişilerdir.

bu tatsız konu ile ilgili zamanında bir araştırma okumuştum. araştırma abd'ndeki köprülerden atlayarak yapılan intiharlar üzerine idi. ancak araştırmanın kapsamı daha sonra o kadar genişlemiş ki bir bölümünde konunun türkiye bacağını ele almışlar.

boğaziçi köprüsü ve fatih sultan mehmet köprüsündeki girişimlerde bir fark tespit etmişler. boğaziçi köprüsüne çıkan insanların daha çok medyatik olmak ve ikna edilmek motivasyonu ile hareket ettikleri, fsm'ye çıkanların ise intihar konusunu kafalarına çok daha net kazıdıkları ve geri döndürülmelerinin bir hayli zor olduğu belirtilmiş. kolluk kuvvetleri ve psikologların da buna göre yöntemlerinde farklılığa gitmesi gerektiği tavsiye edilmiş. biz genelde boğaziçi köprüsünü duyuyoruz eve belki sayısal olarak daha fazla vaka ama oransal olarak fsm çok daha tehlikeli.

araştırmanın yapıldığı zaman 3. köprünün henüz var olmadığı ancak var olsa idi aynı mantıkla en tehlikeli olanın da 3. köprü olacağı çıkarımı yapılabilir.