hoş bir akdeniz ülkesidir.
"tutun kolumdan beni fas'a götürün."

imdat , artık yeter ...

yanılmıyorsam 2013 yazında hayata geçirilen, ormansızlaşmaya doğru giden dünyaya karşı tayland'ın aldığı karar.

tayland cumhuriyeti daha önce savaşlarda kullanılan araçları, şimdi oksijen üretimine katkı sağlamak amacıyla kullanmaya başladı.

tohumların toprağa havadan ekilmesi yıllardır kullanılan bir yöntemdi ancak tayland cumhuriyeti bu yöntemi bir hayli geliştirdi. toprak ve kilden yapılan toplar içerisine tohum yerleştiriliyor. daha sonra belirlenen askeri araçlar (uçaklar vs.) bunları önceden belirlenmiş alanlara serpiyor. böylece kullanılan ağaçların neredeyse 2 katı kadar ağacın temeli atılıyor.

projenin sağladığı birçok yarar var. en önemlilerinden biri ise; savaşta kullanılamayacak fakat henüz iş görür haldeki uçakların kullanılıyor olması. ne israf yapıyorlar, ne yeni üretim, ne de ihtiyaç dışı ürün... adamlar her şeyleriyle üstün başarı göstermişler anlayacağınız. üstelik bu bombalar sayesinde günde yaklaşık 900.000 bin tohum ekiliyor. inanılmaz bir rakam. *

kapak tasarımıyla çağ atlatmış yegane klasikler dizisi.

ciltli olanları paha biçilemezdir. ciltli olmayanları da çok güzeldir. üzerinde herhangi bir resim vb. bulunmadığından ve bütün dizi aynı tasarıma sahip olduğundan kitabın daha kolay özümsenmesini sağlar. çünkü herhangi başka bir yayınevinin çıkardığı başka bir kitap üzerindeki resim insanın tahayyülüne etki eder. dolayısıyla kitabı okurken bilinçaltınızda hep bir imgelem olacaktır. bunun yerine kitabı okumadan hiçbir şey görmemek ve doğrudan metne dalmak insanı direkt yazıyla ve yazarla buluşturacağından sezgiyi daha da güçlendirecektir. en azından benim fikrim bu yönde. hali hazırda yayınevinin çevirmenleri de çok yetenekli. en azından ortalamanın üstünde yeterliliğe sahipler diyebiliriz. dolayısıyla piyasanın en iyisi olduğu bile söylenebilir.

sessiz, karanlık olması yeterli. kendimle başbaşa kaldığım saatleri seviyorum.

eşimle yeni tanıştığımız zamanlarda *promosyon olarak kazandığım iki sinema bileti vardı elimde, ama gidecek kimsem yoktu. sen seviyorsun sana vereyim biletleri, ama güzel bir kızla gitme üzülürüm * demiştim.
gidersem çok güzel bir kızla giderim dedi biletleri aldı benden. ufak bir yıkıldım tabi ama, neyse dedim verdim biletleri.
ertesi gün bana ben şu filmi beğendim bu cumartesi gidelim mi demişti. *

siz bu zehirsiz yılandan değil, asıl iki ayaklı yılanlardan korkun, of of özelikle akraba olanlarından.
bende bir yılanlık yaptım :)

fazla paranoyakça olabilecek hareket.napıyorsunuz boş zamanlarınız atomu falan mı parçalıyorsunuz?

depresyona kimileri daha yatkındır yapı olarak.
bu yatkınlıklarının kökenine bakacak olursak ailede psikolojik rahatsızlıklar yaşayan ebeveynler olması etkili. bu tür bir ortamda yetişen çocuklar gerekli bakım ve ilgiyi alamayabiliyorlar. çocuk bakıma muhtaçken yaşadığı psikolojik rahatsızlıklardan kaynaklı ebeveyni kendine bile bakım veremeyebiliyor.
ebeveynin yaşadığı bu duygusal buhranlarına maruz kalan çocuk kendi duygusal dengesini düzenleyemiyor. ya çok hassas bir kişilik geliştirip ebeveyni gibi oluyor yada kendi duygularını yalıtıp kendini bu şekilde korumaya alıyor.
otoriter, kaygılı, eleştirel, tutarsız, kayıtsız( ilgisiz), şiddetin ve alkolün olduğu aile ortamında yetişmiş çocuklarda ilerde yaşadıkları en ufak olumsuzluklarda ve hatta kendi karamsar düşünceleri ile sürekli depresyona girebiliyorlar. hatta kimileri hiç çıkmıyor depresyondan.
bağımlı kişilik yapıları olan kişilerin depresyona ve diğer psikolojik rahatsızlıklara çok daha yatkın olduklarını görüyorum.
bu şartlarda yetişmeyen kişiler bile ileride yaşadıkları ile depresyona girebilirler. travmalar, iflas, kayıplarda depresyon nedenlerinden.
ilişkiler de narsist eşler ve insanlar buna en çok zemin hazırlayan insanlar oluyor.
tabi benim bu yazmaya başlamama neden olan hayatımızda ki önemli kişilerin bizdeki etkileri ile depresyona girmemiz.
kendimizi gerçekleştirmek için gerekli alana sahip olmamızı engelleyen kişiler yavaş yavaş bizi depresyona itebilirler. sinsi sinsi işgal eden kişiler vardır. genelde bizim iyiliğimizi istediklerini iddia ederek bunu yaparlar.
karşı çıktığımız da ise öfkeli, saldırgan yanlarını açığa çıkarırlar.
bir şekilde karşısındakini sindirmeye çalışırlar.
eğer zayıf bir kişiliğimiz var ise boyun eğeriz. ve depresyon kaçınılmaz olur. ama kendimizi koruyabiliyor ve ifade edebiliyorsak (karşıdakinin anlamasına gerek yok) depresyon yerine belki normal bir üzüntü ile atlatabiliyoruz. yapmamız gereken artık bir kurban rolünden çıkıp, kafamızda ki korkularımız kafamızda yenmek. bizim içimizde var olan korkuları başkaları keşfedip bizi bununla kontrol etmeye başlarlar. eğer korkularımız yoksa kimse korkutarak bizi kontrol altına alamaz.

ziya ünlütürk

beylerbeyidir.
zengini de fakiri de barındırır.
sahili vardır.
bir geçmişi, kültürü vardır.
boğaz içi köprüsünün ayağındadır, ulaşımı kolaydır.

kusura bakmayın kadınlar ;

ama böyle adamlara gidilmeyeceğin bile bile gidiyorsanız, öz eleştiri yapmanız gerek.

biz medeniyet kadın ile gelir derken, kadın medeniyeti resmen elinin tersiyle itiyor. "kro ama çekici" diye diye.

adam sabıkalı kardeşim? buna selam bile vermemeniz gerekirken, herifle sevişecek kadar ileri noktaya gidiyorsunuz ki, isteyen istediğiyle sevişsin derdim bu değil. ama toplumda daha düzgün adamlar var, bu tiplere giderseniz, böyle sürpriz sonlar görebilirsiniz.

lafım tüm kadınlara değildir. sap ile samanı ayırt etmesini bilen bir erkeğim.

tanım ; bir katilin, uslu durmayıp yine katil olmasıdır.

imrendigim yazarlar. düşünüyorum da doğru düzgün başlık açmamışım, aklıma da gelmiyor. siz açın biz yazak yoldaşlar.

#878027 nolu tanıma ithafen
neden ezikçe olsun ki ikinci el kıyafet almak ayıp bir şey mi? kaç çocuk konu komşunun eskileriyle büyüyor ezik mi oluyorlar? yurt dışında çok yaygın olan eylemdir. her şeyi ikinci el almak, yamalayıp giymek oradaki insanların sıklıkla yaptığı bir şeydir ama nedense türkiye'de ayıpmış gibi davranılıyor. iç çamaşırı ya da kişiye özel olması gereken gereksinimleri gidip 2. el almam ama neden bir ayakkabıyı, ceketi, pantalonu, gömleği almayım? zaten her şey pahalı. pahalısını da geçtim param varken de gidip endüstriyelleşmeye katkı sağlamaktansa doğaya, geri dönüşüme faydam olsun, onu satan insanın cebine harçlık olsun isterim. 2. el diye çürük çarık alınmıyor sonuçta araştırıp alıyorsunuz. haa çürük çarık gelirse de gayet güzel iade edebilirsiniz.

genelleme yapmayım, önyargılı olmayım diyorum, ben hiç bir yerde yüzdenin çoğunluk kısmında yer almadığım için.. ama hep doğru çıkıyor o genellemeler maalesef, tecrübeyle sabit.. mesela diyorumki, yok canım, şu işi yapıyor diye, şimdi kız kro olucak değil ya, veya elinde tesbih var, saçını öyle tarıyor diye, adam hanzo olucak değil ya diyorum, herkes kendine özgü, herkes farklı bir insan diyorum ama maalesef aaynende öyle çıkıyor, bazılarından çok var demekki, hepsi birbirinin aynı bazı tiplerin, dinledikleri müzikten, sevdikleri filme kadar, bütün klişelerin çoğu doğru, kadın için de, erkek için de, çok az istisnalar var, bunlar doğru tespitler, hatta kadına şiddet olaylarında bir prototip çıkarmışlar bu şekilde, gömleğin kumaşına kadar %90 aynı tip maalesef..
genellemelere takılmamak lazım ama bilmekte de fayda var derim..

bülent ecevit: adını kıbrısa yazdım yarim

muse|muscle museum

#852378

ne ödersiniz buna? ona göre mekan açabilirim.

şeker tamamen kesildiyse sigarayı bırakmanın ilk günü gibi olur. aşırı sinirli.

edit: yaklaşık 22 gün önce şeker ve işlenmiş gıdalara tamamen elveda dedim. biraz enerji düşüşü dışında sorun yaşamadım, bu durum da 1 hafta sürdü zaten. diyet güzeldir, fit kalmak insanın özgüvenini yerine getirir. yılmayın, bıkmayın, korkmayın. emin olun zor değil.

random gülemem.

ben imamım random gülemem.