başarısız yemek yapma anısı
başlık "yere düşen dondurma" tarafından 06.03.2021 01:38 tarihinde açılmıştır.
201.
başarısız yemek yaptığım yoktur, yani malzemesiyle, yapımıyla ilgili hiç başarısızlık yaşamadım.
ancak bir kaç defa altını açık unuttuğum, fırında unuttuğum yemekler olmuştur.
ancak bir kaç defa altını açık unuttuğum, fırında unuttuğum yemekler olmuştur.
devamını gör...
202.
benim çok var ya. yaptığım pilav beğenilmeyince 2 gün öncenin demiştim misal.
devamını gör...
203.
ıspanak yemeğine karabiber yerine yanlışlıkla tarçın katarak benzersiz bir tat yaratmıştım.
devamını gör...
204.
seçim akşamı ilk turda arkadaşlarım bendeydi, bayağı kalabalık bir ekip olarak takip ettik. yemek yapmak istediler dışarıdan sipariş etmeyeceğiz dendi ve sonrasında o yemek bir türlü olmadı bütün seçim akşamı aç kaldık..
devamını gör...
205.
ilk yaptığım yemek tavada yumurta.
ben 7 yaşlarındaydım. ve yaklaşık 7-8 kişiydik. oyun oynadıktan sonra bize geldik ve açız. en büyükte benim. annem evde yok, ablamda yok.
baktık dolaba yetecek yemek yok. "yumurta yapalım." dediler "tamam." dedim.
gittim tam yetsin diye yaklaşık yarım karton yumurta kırdım ama o kadar saçma vuruyordum ki çoğu kabuklu düşüyordu ve ben kabukları seçmem gerektiğini bilmiyordum. sadece çok büyükleri seçtim. sonuçta bende öyle olduysa annemde de oluyordur bu da demektir ki kabuklar yumurta piştikçe içinde eriyecek. ><
genelde annemin hep akşam yemeği yapışına denk gelirdim ve uzun pişerdi.
neyse ben kırdım yumurtaları, yağ koymadım sonuçta yemek yumurta ve ne bileyim yumurta kırsam yeter gibiydi o yüzden tuzda koymadım. sanıyorum sadece yumurta kırılınca güzel pişiriyor ve de tuzu iyi vs.
biz altını yaktık gittik açız diye küçüğe de değil büyüğe koydum. salonda oynuyoruz. yanık kokuları geliyor ama daha yaklaşık 12-14 dk olmuştu. neyse koştuk baktık yumurtadanmış(!) kapattım altını. dedim ki "nasıl ya bu baya hızlı pişmiş annem yemek yaptığında bazen 1-2 saatte pişmezdi. hem nasıl yandı ki bu?" artık biz tutuşuyoruz. bu tava nasıl temizlenecek, delililler nasıl yok edilecek vs.
erkeklere verdiğim tek görev ise yumurta kabuklarını başka bir poşete koymaları ve sonda götürmeleri. sonra o poşete sımsıcak yumurtayı sen dök o erisin.
-herkes aksiliklerle ya çığlık atıyor ya da iş yaparken bağırarak konuşuyor tedirginlikten.- gittim tava üstüne su açtım cossladı ama en azından soğudu. sonra suyu süzüp 3 kata ulaşmış bir poşete döktüm.
kızlar ise içeriyi havalandırma ve bulaşık teliyle ben uğraşırken diğerleri tezgahı siliyor veya lavaboya deterjan döküyor.
sonuç tavanın dibi neredeyse 2 parmak kalınlığında kömür yani. dedim ki "tavadan kurtulmamız gerekiyor. bu böyle olmaz." annemde hemen anlar, mutfağa girer girmez ne yapsam fark ederdi. bu ise büsbüyük bir olay beni gebertecek.
evi o halimizle hâlledip dışarı çıktık. ve sulama için kullanılan ark vardı. -annem olayı çakarsa tavayı soracak ve poşetin ardından çöpe bakardı diye hiç aklına gelmeyecek bir yere atmak istedim ve karar ark idi.- biz attık. annemin temizlik takıntısı var o tavayı simsiyah görmektense beni zifte batmış olarak görmesi daha iyi gelirdi.
ortalıktada görünmüyoruz. bahçenin en uzak yerinde oynuyoruz akşam oldu. ben eve gelip "anne ben çiçekgile gideceğim. görüşürüz." deyince "asra buraya gel." şimdi hapı yuttuk diye içimden geçirdikten sonra "efendim annecimm" deyip yanına gittim. -cim' i eklemem bile bir halt yediğimin kanıtı. "kartondaki yumurtalar nerede?"
"kırıldılar yanlışlıkla çöpe attık."
a; "çöpü gördüm hiçbir şey yok içinde?"
"sen derdin ya yumurta sıcakta hemen bozulur ve koku yapar. öyle olmasın diye başka poşete koyduk."
a: "ama bu koku çiğ yumurta gibi kokmuyor. yanmış yumurta gibi kokuyor?"
"aa öyle mi belki komşular yakmış ve kokusu buraya kadar gelmiş?"
a: "ortada olmayan tavayla bu komşu çok uzaktan biri olmasa gerek?"
"tava mı, bilmiyorum. belki kayboldu? hem iyi olmadı mı eskimişti baya?"
a: "olmadı tabi ki o benim en sevdiğim tava. çok güzel pişiriyor acaba nerede?"
böyle deyince üzülmüştüm. kaybolan(!) tavanın ona geri gelmeyeceğini nasıl söylesem bilemedim. sonra "asra, doğruyu söylediğinden emin misin?"
ben biraz durdum, amaç tavayı kaybetmekti. kaybettirdiysek kaybolmuştu.
"evet, kayboldu ama yerini biliyorum."
meğersem o kadar azdık ki komşunun ilgisini çekmişiz o ark kenarında. gidip bizi anneme söylemiş. "çocuklar orada, dikkat edin düşmesinler." gibisinden annemden bize bakmaya gelince görmüş. bizden sonra tavayı almış. suda bekletmiş ve temizlemiş.
sonra tavayı gösterdi ve itiraf edip özür dilemiştim. "sadece acıkmıştık, sen demez miydin misafir gelince isteği yapılır. onlarda ben de acıkmıştım ve yumurta istediler ama yumurta çok tuhaftı. hemen pisti ve kömür oldu. hem aç kaldık hem korkudan daha çok hareket ettik. o yüzden sonra onları bahçeye götürüp meyvelerden koparıp yedirdim."
"yemin ediyorum çok tuhafsın kızım, dayak yiyeceğin yerde öyle bir konuşuyorsun ki dövmek yerine sarmak istiyorum seni. bir daha tek başına yemeğe kalkışmıyorsun ama. ayrıca sizi görmesem de yalan söylediğini anlayabiliyorum. dediklerin mantığa sığacak şeyler olsa da kötü bir yalancısın."
kızmayacağını bilseydim doğrudan derdim ama dedim ya takıntılı. tavasının o hâlini görmesi bile cinnet geçirtecek gibi gelmişti. bunu ona söylediğimde de kahkaha atmıştı ve o an manyak gibi gelmişti gözüme...
ben 7 yaşlarındaydım. ve yaklaşık 7-8 kişiydik. oyun oynadıktan sonra bize geldik ve açız. en büyükte benim. annem evde yok, ablamda yok.
baktık dolaba yetecek yemek yok. "yumurta yapalım." dediler "tamam." dedim.
gittim tam yetsin diye yaklaşık yarım karton yumurta kırdım ama o kadar saçma vuruyordum ki çoğu kabuklu düşüyordu ve ben kabukları seçmem gerektiğini bilmiyordum. sadece çok büyükleri seçtim. sonuçta bende öyle olduysa annemde de oluyordur bu da demektir ki kabuklar yumurta piştikçe içinde eriyecek. ><
genelde annemin hep akşam yemeği yapışına denk gelirdim ve uzun pişerdi.
neyse ben kırdım yumurtaları, yağ koymadım sonuçta yemek yumurta ve ne bileyim yumurta kırsam yeter gibiydi o yüzden tuzda koymadım. sanıyorum sadece yumurta kırılınca güzel pişiriyor ve de tuzu iyi vs.
biz altını yaktık gittik açız diye küçüğe de değil büyüğe koydum. salonda oynuyoruz. yanık kokuları geliyor ama daha yaklaşık 12-14 dk olmuştu. neyse koştuk baktık yumurtadanmış(!) kapattım altını. dedim ki "nasıl ya bu baya hızlı pişmiş annem yemek yaptığında bazen 1-2 saatte pişmezdi. hem nasıl yandı ki bu?" artık biz tutuşuyoruz. bu tava nasıl temizlenecek, delililler nasıl yok edilecek vs.
erkeklere verdiğim tek görev ise yumurta kabuklarını başka bir poşete koymaları ve sonda götürmeleri. sonra o poşete sımsıcak yumurtayı sen dök o erisin.
-herkes aksiliklerle ya çığlık atıyor ya da iş yaparken bağırarak konuşuyor tedirginlikten.- gittim tava üstüne su açtım cossladı ama en azından soğudu. sonra suyu süzüp 3 kata ulaşmış bir poşete döktüm.
kızlar ise içeriyi havalandırma ve bulaşık teliyle ben uğraşırken diğerleri tezgahı siliyor veya lavaboya deterjan döküyor.
sonuç tavanın dibi neredeyse 2 parmak kalınlığında kömür yani. dedim ki "tavadan kurtulmamız gerekiyor. bu böyle olmaz." annemde hemen anlar, mutfağa girer girmez ne yapsam fark ederdi. bu ise büsbüyük bir olay beni gebertecek.
evi o halimizle hâlledip dışarı çıktık. ve sulama için kullanılan ark vardı. -annem olayı çakarsa tavayı soracak ve poşetin ardından çöpe bakardı diye hiç aklına gelmeyecek bir yere atmak istedim ve karar ark idi.- biz attık. annemin temizlik takıntısı var o tavayı simsiyah görmektense beni zifte batmış olarak görmesi daha iyi gelirdi.
ortalıktada görünmüyoruz. bahçenin en uzak yerinde oynuyoruz akşam oldu. ben eve gelip "anne ben çiçekgile gideceğim. görüşürüz." deyince "asra buraya gel." şimdi hapı yuttuk diye içimden geçirdikten sonra "efendim annecimm" deyip yanına gittim. -cim' i eklemem bile bir halt yediğimin kanıtı. "kartondaki yumurtalar nerede?"
"kırıldılar yanlışlıkla çöpe attık."
a; "çöpü gördüm hiçbir şey yok içinde?"
"sen derdin ya yumurta sıcakta hemen bozulur ve koku yapar. öyle olmasın diye başka poşete koyduk."
a: "ama bu koku çiğ yumurta gibi kokmuyor. yanmış yumurta gibi kokuyor?"
"aa öyle mi belki komşular yakmış ve kokusu buraya kadar gelmiş?"
a: "ortada olmayan tavayla bu komşu çok uzaktan biri olmasa gerek?"
"tava mı, bilmiyorum. belki kayboldu? hem iyi olmadı mı eskimişti baya?"
a: "olmadı tabi ki o benim en sevdiğim tava. çok güzel pişiriyor acaba nerede?"
böyle deyince üzülmüştüm. kaybolan(!) tavanın ona geri gelmeyeceğini nasıl söylesem bilemedim. sonra "asra, doğruyu söylediğinden emin misin?"
ben biraz durdum, amaç tavayı kaybetmekti. kaybettirdiysek kaybolmuştu.
"evet, kayboldu ama yerini biliyorum."
meğersem o kadar azdık ki komşunun ilgisini çekmişiz o ark kenarında. gidip bizi anneme söylemiş. "çocuklar orada, dikkat edin düşmesinler." gibisinden annemden bize bakmaya gelince görmüş. bizden sonra tavayı almış. suda bekletmiş ve temizlemiş.
sonra tavayı gösterdi ve itiraf edip özür dilemiştim. "sadece acıkmıştık, sen demez miydin misafir gelince isteği yapılır. onlarda ben de acıkmıştım ve yumurta istediler ama yumurta çok tuhaftı. hemen pisti ve kömür oldu. hem aç kaldık hem korkudan daha çok hareket ettik. o yüzden sonra onları bahçeye götürüp meyvelerden koparıp yedirdim."
"yemin ediyorum çok tuhafsın kızım, dayak yiyeceğin yerde öyle bir konuşuyorsun ki dövmek yerine sarmak istiyorum seni. bir daha tek başına yemeğe kalkışmıyorsun ama. ayrıca sizi görmesem de yalan söylediğini anlayabiliyorum. dediklerin mantığa sığacak şeyler olsa da kötü bir yalancısın."
kızmayacağını bilseydim doğrudan derdim ama dedim ya takıntılı. tavasının o hâlini görmesi bile cinnet geçirtecek gibi gelmişti. bunu ona söylediğimde de kahkaha atmıştı ve o an manyak gibi gelmişti gözüme...
devamını gör...
206.
tatlı türü yapmaya yeni yeni başlamışım havuç topu yapayım dedim. rendeledim ocağa koydum şekerini tarifte göz kararı koymuş ben ne bileyim. gözüm çok kararsizdi. havuç sulandikca şeker attım sulandikca biraz daha biraz daha derkenn... havuç topu yapamadan marmelat oldu. tadı güzeldi yendi ama amacına ulaşamadı.
devamını gör...
207.
sadece yumurta pişirecektim. normal insanların çok kolayca yaptığı bir şey. tavaya kırdım yumurtayı. karıştırıyorum karıştırıyorum falan. hem yumurta tavaya yapıştı, hem tuz katmamışım, hem yağ katmamışım. o an anladım ki benden gerçekten olmazmış. şu an yumurta pişirebiliyorum, kek yapabiliyorum. ama makarnada sıkıntılar yaşıyorum biraz. onu da öğreneceğim yavaş yavaş.
devamını gör...
208.
benim az deneyimim var, ama hepsinden birer film olur eminim..
devamını gör...
209.
yaptığım pilav o kadar kötü olmuştu ki ev ahalisine
"2 gün öncenin bu, ondan böyle" demek zorunda kalmıştım. zaten yemeyeceklerdi, 2 gün öncenin olduğunu düşünüp yememeleri beni daha az üzdü.
"2 gün öncenin bu, ondan böyle" demek zorunda kalmıştım. zaten yemeyeceklerdi, 2 gün öncenin olduğunu düşünüp yememeleri beni daha az üzdü.
devamını gör...
210.
anı
devamını gör...
211.
çok var. ama yanlış yapa yapa doğrusunu öğrendim. hâlâ haftanın 2 3 günü dışarıdan söylesem de bir erkeğe göre başarılı buluyorum kendimi * ama hâlâ pirinç pilavı yapamıyorum. bütün denemelerim başarısız olduğundan saldım artık.
devamını gör...
212.
hangisini anlatayım
kek yapmaya çalışırken kabın dar gelmesi ve içinin pişmemesi mi
yoksa muhallebi yapayım derken çok katı tuhaf bir şey olması mı
yoksa mercimek köftesi yapayım derken mercimek ama çok tuhaf bir şeye dönmesi mi...
bir de yumurtanın sadece sarısını pişirdiğim için yumurtanın pişmemesi pekmez eklediğim için de karaciğer gibi olması var.
kek yapmaya çalışırken kabın dar gelmesi ve içinin pişmemesi mi
yoksa muhallebi yapayım derken çok katı tuhaf bir şey olması mı
yoksa mercimek köftesi yapayım derken mercimek ama çok tuhaf bir şeye dönmesi mi...
bir de yumurtanın sadece sarısını pişirdiğim için yumurtanın pişmemesi pekmez eklediğim için de karaciğer gibi olması var.
devamını gör...
213.
birkeresinde biber dolması yapmıştım ki yapmayı çok sevdiğim yemeklerden biri değildir. heralde 3 defa su eklemisimdir buna rağmen yaktım.
devamını gör...
214.
yemek sayılmaz ama yiyecek olarak karamel. en sevdiğim şeylerden biri olmasına rağmen yapamıyorum. o taş olup kepçe de tencerenin dibine zift gibi yapışınca panikliyorum
devamını gör...
215.
balık için aromatik bir beşamel sos yapayım derken helva gibi bir şey yaptım. bu sosla uğraşırken üstüne bir de fırının zamanlayıcısı takılı kalmış, balığı yaktım. balığın yanık yerlerini temizler yerim derken bir sinir patlaması geldi ve balığı balkondan fırlattım. üstüne bir de tezgahtan balkona gidene kadar elim yandı. önümüz boş arazi zaten orada beslediğim kedilere yaradı. elimi suya tutarken ağladım, sonra da hamazinc sürüp coco-pops yedim.
devamını gör...
216.
genelde.
devamını gör...
217.
en fazla kaç 'cilt' anlatabiliyoruz. :)
devamını gör...
218.
böyle bir anım hiç olmadı. sebebi basit. yaptığım yemek kötü olsa bile, hiç olmamış diyecek insanlar etrafımda olmadı.
devamını gör...
219.
yemek değil de hazır çikolata sosunu pişirirken tencerenin dibini tutturmuştum. yanık kokusunun tadı sosa da geçmişti.
devamını gör...
220.
iş yerinde dışardan yemek söylemeyi gereksiz buluyorum.
her şeyin çiğ şekilde buzluğa atılacağına inanıyordum. kadın anam öyle yapıyormuş gibi geliyordu. çünkü hep buzluktan "şunu" çıkar.
ilk tek yaşamaya başladığım zaman iş sebebiyle gittiğim şehirdeki pazar accayip ucuz geldiği için milyorca kilo kabak almıştım. çünkü anneme "kabağın kilosu burada bilmem kaç kuruş kız" diyeceğim. hava atıp bana öğrettiği skillerle hayatta kalacağımı göstereceğim. doğrayıp doğrayıp buzluğa atmıştım. çıkarır, çözdürür, pişiririm diye. çıkardım, çözdürdüm, pişirdim.
zehirlendim.
bunları önceden pişirip koymak lazımmış. bir de ilk çalışma haftam diye zehirli halde kimseye bir şey dememiştim sorun çıkaran insan olmayayım diye.
pü.
her şeyin çiğ şekilde buzluğa atılacağına inanıyordum. kadın anam öyle yapıyormuş gibi geliyordu. çünkü hep buzluktan "şunu" çıkar.
ilk tek yaşamaya başladığım zaman iş sebebiyle gittiğim şehirdeki pazar accayip ucuz geldiği için milyorca kilo kabak almıştım. çünkü anneme "kabağın kilosu burada bilmem kaç kuruş kız" diyeceğim. hava atıp bana öğrettiği skillerle hayatta kalacağımı göstereceğim. doğrayıp doğrayıp buzluğa atmıştım. çıkarır, çözdürür, pişiririm diye. çıkardım, çözdürdüm, pişirdim.
zehirlendim.
bunları önceden pişirip koymak lazımmış. bir de ilk çalışma haftam diye zehirli halde kimseye bir şey dememiştim sorun çıkaran insan olmayayım diye.
pü.
devamını gör...