çocuk sahibi olmamak için sebepler

çocuk yapabileceğim birinin olmaması.
adım adım gitmeyi tercih ediyorum. ahajjsjhsj.

manifest’in hileli şarkısını çok seviyorum.

kpss çalışmak

25 yaş altının çocuk sahibi olmama kararını sonuna kadar destekliyorum
bu nesil devam etmemeli
bu dünyaya çocuk getirmek... falan diye de yıllardır ekmeği yenen bi söylem duymuşlar bi yerden
ama kedi köpek kuş balık beslemek
hayvanların özgürlüklerine engel olmak
hayvan ticareti yapılan pazarı dolaylı-dolaysız beslemek sorun değil
keşke aileniz de sizinle aynı düşünseydi ya akfgdhv

bir ben daha olması riski yüksek. göze alamam.

anneleri ortada yok, kendi kendime yapacak gibi de durmuyorum.

(bkz: eşeyli üreme)

dünya’ya gelmeyi isteyip istemediğini soramamak ve yaşayacağı yani ona sunduğumuz imkanların onun için yeterli olup olmayacağını bilememek en büyük sebep bence.
mesela bana bi sorsalardı iyiydi ya *

1) - bu çok büyük bir sorumluluk ve ben o sorumluluğu göze alamıyorum.
2) - çocuk yetiştirmek çok pahallı ( bezi, maması, okulu, vs.)
3) - gözünden sakladığım evladım bilinçsiz ebeveynler tarafından sözde suça sürüklenen bir başka çocuk tarafından öldürülebilir. bu acı hayal bile edilemez.
4) - dünya her geçen gün daha kötü bi hale geliyor. böyle bir dünyaya çocuk falan getirilmez.
5) - kendime zor bakıyorum.

ve daha bir sürü şey.....

aslında en temelde tek bir sebep var: istememek .

kalan tüm açıklamalar, çoğunluğu ikna etmek için yapılıyor. ben ailesinin en küçük çocuğu olan biriyim. lakin 32 yıllık şu tuhaf hayatım herkese annelik veya ablalık ederek geçti.
şaka yapmıyorum, uyurken aradığımda telefonu "abla buyur" diye açan adamlar tanıyorum. hepsine istisnasız çok temiz annelik ve ablalık ettim. bana bu kadar şefkati en son anneannem göstermişti diyen arkadaşım bile oldu (karısıyla da ben tanıştırdım onları).

tüm bunların üzerine bir zamanlar çok yakın olduğum bir zat ı muhteremle konuşurken aramızda şöyle bir konuşma geçti:

ben: çocuk sahibi olmak istemiyorum b.
b: nasıl olur ya?? sen benim bu dünyada tanıdığım en anaç, anne olmaya en uygun kadınsın kcf.
ben: neden istemediğimi anlatayım... bak şimdi bizim i. var mesela biliyorsun ona çok annelik etmişimdir...
b: evet biliyorum
ben: şimdi ben i'ye sonsuza kadar annelik edebilirim. ama annelik/ablalık ederken içimde hep şunun rahatlığı var. birgün beni aradığında "i kusura bakma halim yok beni mazur gör bu sefer için" diyebilirim. bu cümleyi hiç kurmayacak olsam da deme hakkım var. ama kendi çocuğum olursa böyle bir hakkım olmayacak.
b: ulan çok haklısın...

bir varlığın müebbet sorumluluğunu almak çok zor geliyor a dostlar. ben anlamını bulamadığım varoluşuma anlam kazandırma heyecanıyla ne kendimi ne de bir başkasını böyle bir maceraya atarım.

herkesin yüzleşmeye cesaret edemediği, kaçıp gitmeyi göze alamadığı, kendine itiraf edecek gücü bulamadığı şeyler, gerçekler ve durumlar vardır. bense kendi aciz yanlarımla bir başıma kalmamak için canlı bir bahaneye tutunmayı ahlaki bulmuyorum.
zamanında biri beni bahanesi yaptı, ben aynı haksızlığı kimseye yapmayacağım ama.

hammadde eksikliği.