insan

bir gün öleceğini, bir gün bu hayattan ebediyen göçüp gideceğini bilebilen şu hayattaki tek varlık. diğer hayvanlar bir gün öleceği gerçeğinin farkında değil, çünkü sadece içgüdüleriyle hareket ediyorlar. yani sadece beyinlerinin "neo korteks" loblarını kullanabiliyorlar.

insanı farklı yapan şey de beyinlerimizi daha farklı bir şekilde kullanabiliyor oluşumuz zaten. bizde de neo korteks lob içgüdülerimizi yaşatırken, mantık gerektiren tüm becerileri de beynimizin "frontal slob"u sayesinde gerçekleştiriyoruz. halbuki bizler de hayvanız, belki bizler de sadece içgüdüsel olarak hayat sürebilirdik hiçbir şeyin farkında olmadan. bir gün öleceğini bilmek her insanı öyle ya da böyle korkutan bir şey. şunun farkında olacağıma, geberene kadar neo korteksimle yaşamayı tercih ederdim.

en azından bırakın da ölene kadar frontal lobum sayesinde yazı yazayım. ölüm hep kapıda. ama ölene kadar biz neler yaptık bu hayatta? belki bir hiçtir, belki de evrenin varlığı kadar değerli ve anlamlı bir şeydir. farkındalık? sende.

bir damla kan ve bin endişedir.

evrim süreci içerisinde bir yerlerde kuyruğunu kaybetmiş olan varlık.

kuyruğumuz olsaydı nasıl olurdu?

tüysüz maymun bu.
diğer maymunlardan önce ayağa kalkmayı akıl ettiler diye götleri başları ayrı oynuyor.
ayar oluyorum size.
soyunuzu kurutucam.

sanrılarla başlar yolculuğu, kendini merkezde sanır.
düzenin kendi için döndüğünü, her şeyin ona ait olduğunu sanır.
piramidin tepesine kendini koyar, diğerlerini küçümser.
bir kediyi nankör, bir baykuşu uğursuz ilan eder.
tenin rengi bile keyfine göre, beyazı siyahtan üst sanır, güzel çirkin diye ayırır.
çıkarını sever, gerçeği eğip büker. sözleri tutarsız, yüzleri değişken.
aynı yollarda yürür durur, ama bastığı yerleri unutmuştur.
kendini hep haklı, hep temiz sanır.
düştüğü yerde yine tökezler, yine yaralanır, ama yürümeye devam eder.
çünkü alışmıştır canın tatlılığına.
bazı geceler ansızın uyanır, içinde sebebi belirsiz bir korku.
bir yudum suyla bastırır ve kaldığı yerden uyumaya devam eder.
bazı günler susar, sadece izler.
neşe bile derinden geçer, içinden.
zaman geçer.
hayat, tuzaklarla örülüdür. ama o hep bir umuda tutunur.
pusudaki duyguları göremez. bazen direnir,
bazen vazgeçer, kendine yakıştıramadığı yerlerde bile teslim olur. yine de bir şekilde yerini bulur.
bazı zamanlar yavaşça doğar küllerinden,
bir şeyleri yine kurar ve yeniden.
yine zaman geçer.
yaşarken hiç bitmeyecek sanır, ama bir gün...
basamakları hızla iner. yerini başkasına bırakır.
buraya kadar hep bir arayış sürer: kimi doyurur karnını, kimi arar kalbini, kimi hayatın anlamını...
sonunda, sanrılarını, sancılarını, korkularını ve kırık umutlarını geride bırakır.
bir gün sessizce gider. zaman geçer, ona ayrılan süre de diğerlerininki gibi bir gün elbet biter.

offfff. daha neden burada olduğumuzu anlamamış. anlayamaz. çünkü bir nedeni yok. iyi ki varsın cümlesini duymak istiyor. iyi ki varsın. varlığının iyilik veya kötülükle ne alakası varsa artık. iyi ki hayatımdasın. hayatının benimle ne alakası varsa. ama alaka kurmakta ısrarcı. yapamayacağı ne varsa onda ısrarcı. ısrarcı. tutunacak sımsıkı hayata. ama düşecek illa ki. değil mi? herkes düşer. düşmemekte ısrarcı. neden burada olduğumuzu anlamıyor ama anlamakta ısrarcı. hiçbir şeyin bir nedeni yok ama neden bulmakta ısrarcı. sonuç olarak ısrarcı. çabalıyor ve hepsi de boşuna. yitip gitmek üzere ve çoktan yitip gitmiş. ne kaldı geriye? geride kalanları bulmakta ısrarcı. ne kalır benden geriye, kaldı ki bana ne?

insan bilmek için var. o yüzden aha böyle dana gibi bir beyin/beden oranımız var. bu kadar büyük beyni ne yapacağız ki? bileceğiz arkadaşlar, bileceğiz. bilmeden ölürsek yazık olur.

yeryüzü ağrısı.

insanı hayvandan ayıran tek şey gözle görülmeyen güçlerin etkisine girebilmesidir ki biz bunlara fikir diyoruz.

fikriyle yaşayana insan, dürtüsüyle yaşayana hayvan denir.

matrixteki morpheus a göre insan sadece bir pildir. elbette bunun dışına çıkabilir ama bunun için var olduğunu sandığı her şeyin yıkılması gerekir.

anlama özürlü üye sayısı en yüksek canlı türüdür.

bir kağıt ve biraz boyanın maddi değeri ne kadardır?
-fazla bir şey değildir.

ama o eşyalar da vinci'nin elinde milyonluk bir esere dönüşebilir. şimdi da vinci'nin tablosunu bir eskiciye göstersen ne kadar değer biçer?
- çok cüzi bir meblağ verir.

çünkü o tablodaki sanatı anlayacak kapasitesi yoktur. resimdeki anlamları göremez ve da vinci'yi de tanımaz. o yüzden sadece madde üzerinden bir değer biçer.

işte insan, iman ile yaratıcısına intisab eder. değeri ona göre olur. sonsuz güzel bir bedi'nin sanatı olur. sonsuz kudret sahibi birinin kulu olur. sonsuz hikmet sahibi bir yaratıcının muhatabı olur. kendisinde tecelli eden sanat ve isimleri okur ve okutturur.

ama inkar ve küfür bu değeri siler, atar. insan hayvandan daha aciz ve kederli bir canlı seviyesine düşer.

işte dostum kendine fiziksel özelliklerin, maddi gücün, sağlık durumun üzerinden bir değer biçme. kimin eseri olduğunu bil. ne kadar değerli olduğunu anla. ha tabi gururlanma. sendeki güzellikler gerçekte kime aitse o'na şükret.

(risale-i nur'dan 23. söz'den aklımda kalanlar)

yer yüzünün yaramaz çocuğu.

beşer, şaşar, yaşar, ölür.

insan çok acımasızdır. size basit ama gerçek bir örnek vereceğim. hayvanlar yer-içer-barınır(kendilerince)- ürer. oysa sokakta kalan kişiler ne insan gibi yemek yer,ne barınır ne de üreyebilir.insan malesef aynı cinsini hayvandan daha aşağı hale sokar.

bilincimiz sayensınde bilinç ötelere geçerken keşfetme duygumuz gözümüzü açlığa dikti.özellikle türkiyede insanoğlu ''sonradan görme'' halinde yaşıyor. makam mevki sahibi olanlar topluma kötü örnek. gazeteci mehmet akif olayını biliyorsunuz. türkiyede sonradan görmenın onursuzluğu topluma işledi.

ben insan olmanın zorlugunu yaşarken ülkemde yanlış kişilerin yarattığı etkıyle her anlamda daha çok zorlanıyorum.

çok acı günlerden geçiyoruz insanlar. ben birinci ve ikinci dünya savaşı sonrası dersini almış ''sosyal devlet'' anlayışını topluma hakim etmiş bir dünya istiyorum.

oysa insanlık yenı sanayı devrimiyle üüçüncü dünya savaşına girecek gibi görünüyor. söylemler boşa değil bence.

insan yine yeni keşiflerın birincisi olmak için yarışacak... diğer insanların hükümdarı olabilmek için.

bizleri kötü günler bekliyor.geçen yüzyılların sonucu iddialı gelse de şunu söyleyebilirim.insan ömrünü uzatmış ancak kaderini mahvetmiş.

çok fazla düş kurup, çok fazla hayal kırıklığına uğrayan zavallı bir canlı. hayalgücü bu kadar yüksek olmasaydı keşke. bunların hayal kırıklıklarını dinlemek bile insanın ömründen 10 yıl götürüyor.

insana öğreteceği çok şeyi olandır.

- adamın iki tane hasta ineğini ayağa diktim. gelmiş köpeği vurmuş benim sonra.

+neden?

-insan olduğu için. insan olduğu için hocam.

bütün dünya bir araya gelse, edemez insanın kendine ettiğini.

insan, eğer insansa insandır.