insanın yaşlandığını anladığı anlar

su altında gitme kapasitemi 40 saniyeye çıkardım. video çektirip faça ve insta da paylaştım* ve bıraktım.

yani su altından 45 saniye gitmek için hiç bir azim ve istek duymuyorum. böyle bir çalışmayı gereksiz buluyorum.

anlattım işte; yaşlandığımı anladığım an bu, çok açık. bak hala mal gibi bakıyor. de get*...

geçen gün haremden üsküdara yürüyüm dedim. üniversite yıllarımı hatırlatır hem de kafa dağıtırım diye. o yıllarda tek seferde durmaksızın yürüdüğüm yolu, iki molayla bitirebildim.

ortamda ki esprileri anlamadığım en kötüsü esprinin ben olduğum zamanlar anlıyorum.
terlik fırlatasım geliyor ha. lol.

teyzemin kızı ve damadı yarın akşam nöbetçiymiş, iki çocukları var. küçüğü bir kuzenim yatılı olarak alacak, büyük ne yapacak diye telaşlandık. telefonla "ne yapıyorsun, yarın annen de baban da nöbetçiymiş. istersen bize gel, bizde kalırsın" dedik, aynen şöyle bir cümle kurdu; "yok ya, gerek yok. büyüdüm artık ben. 8 ay sonra 18 oluyorum"

"sus kız, büyümüşmüş. hala benden 12 yaş küçüksün." dedim ama içim acıyarak fark ettim, ben de 30 oldum. nalet olsun, cidden yaşlandım.

ama bu nasıl oluuuuğğğr?

önceden saç sakal kesince gençleşirdim. şimdi gençleşmiyorum.

valla bu tür başlıklar iyi güzel hoş da, benim eski bi alman manitamın genç erkek kardeşi öldü geçenlerde , çok genç gitti herif, manita cenazeye beni de çağırdı, mezarlığa gittim...

ohhooo ne kadar genç şahsın mezarı var görceksin, küçücük mezar var, 7 yaşında kız çocuğuna ait...

yaşlı maşlı, en azından gözümüz görüyo, elimiz kalem tutuyo, aklımız yerinde, paramız var, yemek yiyebiliyoruz, bira içebiliyoruz...

yaşadığın her güne şükredeceksin, o yedi yaşındaki kızın yerinde sen yatıyo olabilirdin...

birkaç gündür uzun zamandır görmediğim akrabalarımi geziyorum. onları gördükçe yaşlanmış olduğumu farkediyorum. eski fotoğraflar, eski anılar üzerine tüy dikiyor.

2 cümle kuruyor 3.süne gerek duymuyorum artık

kuzenlerimin birinin liseye, diğerinin de üniversiteye yeni başlayacak olması. halbuki daha ufacık hallerini hatırlıyorum sanki dün gibi.

en son trabzon’da meydandaki ktü dolmuş durağının yerini sorduğumda hissettim.
genç birine
buralarda ktü durağı nerde diye sordum,
burdan kalkmaz dedi,
nasıl ya benim zamanımda kalkıyordu, dedim
30 sene öncedir o ,dedi.
haklıydı, neyse ya işte o an o gencin daha 30 bile olmadığını da görünce azıcık hissetmiş olabilirim.

klimaya çarpılıp 40 derece ateşlik gribal enfeksiyon olunca

sağolsun genç sözlük yazarları kardeşlerim yaşımdan dolayı eşhedü ile başlayan mesajlar atıyor *swh

insana yaşlandığını en çok hissettiren, önce kendi düşünceleri sonra da başka insanların yorumlarıdır.
güzel hissettiren, çirkin hissettiren, başarılı ya da başarısız hissettiren ...

ben evde kendi kendime otururken, bir sürü hayal dönüyor gözümün önünde, her şeyi yapabilecekmişim gibi geliyor.


fakat birine planlarımdan bahsettiğimde "zor bu yaştan sonra" diyebiliyor.
ve bu kafamda bir anda imkansız butonu yakıyor.


ya neden ben baleye başlayamaz mışım ki?

yaparım.bolşoy'da baş balerin olamam ama yaparım. dünyanın en iyi balerini olamam. ama yaparım.

ne kadar öz güven sahibi olursanız olalım başka insanlar bizi etkiler.

bununla ilgili bir şey izlemiştim bir yerde.

sana yapamazsın diyen, çirkinsin, şöylesin böylesin diyen bir düşünce kafana geldiğinde onu kışkışla kov diyordu. kötü bir insan gibi düşün onu. ve kov.

evet elbette hemen kovup, pembe düşlerle uçmayacaksın ama kovmayı öğreneceksin.

aynı hayır demek gibi.

he sen böyle yazıyorsun da, her elini attığın işi başarıyor musun diyeceksiniz? - kimse demedi-
elbette hayır.

ne çok istediğim kiloya ulaşabildim, ne çok para kazanacak iyi bir iş kurabildim...o benim şahsi tembelliğim.

ama umudum var ya. hani son nefesime kadar da sürdüreceğim bir umut.

o kadar bilgiç bilgiç yazdım ki ,yaşlandığımı hissettim.

çocukken, ağır yaşlı ve anlaşılmaz olan tüm cümleler kişiliğinize oturduğunda ve artık gençlerin sözleri size çocukça geldiğini anladığınız an.
çünkü artık sizin de sözleriniz onlara yaşlı ağır ve anlaşılmaz geliyor.

bir sabah aynaya bakıp kırışıklıklar fark ettiğinde, eskisi kadar hızlı toparlanamadığında, yeni çıkan teknolojiyi anlamakta zorlandığında ya da müzik listesinde hep eski şarkıları aradığında anlarsın yaşlandığını.

ben bunu herhangi bir cenazeye katıldığımda hissediyorum. ne bileyim cenaze namazıdır, taziyedir, yapılması gereken hal ve hareketler olsun tüm ritüellere hakimim.

işte önce aile üyelerine gidilip, baş sağlığı dilenir. sonra yakınlarına baş sağlığı dilenir. taziye sonrası bir köşeye geçip sessizce beklenir. vakit namazı sonrası imam beklenir. imamın arkasında cenaze namazı kılınır. cenaze namazı sonrası tabuta bir el atılıp, cenaze aracına yüklenir.

hatta toprağa görme ritüellerine bile hakimim. kefenin ipleri nasıl çözülür, tahtalar nasıl çakılır hepsini biliyorum. o çukura inip toprağa gömmüşlüğüm de var.

o yüzden bir cenaze merasimi oldığunda, tüm ritüellere hakim olduğum için yaşlandığımı hissediyorum.

40 dakikaya düşmüşüm

beyazlara bıyıkların da eklendiğini fark etmek

(bkz: mide yanması)

eskiden 24 saat, zaman hiç farketmeden istediğim şeyi istediğim kadar yerdim. kahvaltıda kebap da yerdim mesela ve rahatsız olmazdım.

şimdi, özellikle hamur işiyse, ve hamuru dandikse midem yanıyor oğlum. böyle bir şey de varmış. rennie kankam oldu.