ölüm

ölmeden ölmeliyim,
ama direncim kendime,
bakınca gördüğüme,
sevince beklediğime, bağladım kendimi çıkamıyorum.

doğa da karşılaştığımız bir hal değişiminin isimlendirilmiş hali.

bi nevi hazin son kelimesinin tanımıdır. evet.

ölüm buydu işte. sen ölürdün ve o çok önemsediğin, içinde varolabilmek için ömrünü harcadığın koskoca dünya, ardından bir çizgi film sesiyle haykırırdı: ''güle güle,sen bir hiçtin'' suyun yeni açılan bir boşluğa doluvermesi gibi, hayat da senin eksildiğin yeri kaplayıverirdi. bazen söylediği tek kelimeyi önemseyip büyüttüğümüz birinin ölümü o kadar etkilemezdi bizi.ne de olsa söylendiği sözde biz vardık ama ölümünde yoktuk. ''vah vah'' der geçerdik, ''akşama ne yiyelim?''

gülümseyerek yapılması gereken aktivite.

dönüşü olmayan yol.

babannemi kaybettikten sonra daha yakın hissettiğim gerçek.

ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm
ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm

erdem bayazıt-bulmak

büyük bir bilinmezlik

ölüm korkunç değil, yok olmak korkunç. ebedi hayat olmasa, ölüm hiç çekilmezdi.
(sefiller)

kendi adıma gram bir korku yaşamadığım fakat sevdiğim insanları kaybetme düşüncesini daima barındırdığım nihai gerçek.

ilk şartı doğmak olan, belki de geri dönüş olan.

ama nereye?

insan ölümünden sonra ne olacağını net olarak bilemez. ölümünden sonra tamamen yok olacağı fikri insan için hiç cazip değildir. neler olacağını hep merak etmiştir. cevabı genel olarak dinler ya da çeşitli inanışlarda aramıştır. antik mısırda ileri gelenler vücutlarını mumyalatarak değerli eşyaları ile birlikte gömülüp, yaşarken sahip oldukları konum ve imtiyazları öldükten sonra da devam ettirmek istiyor, ettireceklerine inanıyorlardı. mesela bir çin imparatoru binlerce asker ve at heykeli yaptırıp, öldükten sonra da canlanacaklarına inanarak dünyadaki gibi güçlü olmak için mezarına koydurmuştu. böyle şaşalı hayatlara sahip olup bir anda sıfıra varmak insana tabi ki hüzün verecekti. bir umut inanmak istediğine inanacaktı. reenkarnasyon gibi değişik inanışlar olsa da günümüzde yaygın olarak inanılan semavi dinlere göre ölümden sonraki konumumuzu bu dünyada yaptığımız eylemlerimiz belirleyecektir. ancak neye inanırsak inanalım ölüm sonrası akıbetimiz bilinmezdir. öldükten sonra tamamen yok olmak, hiçlik durumuna geçmek insan için tamamen korkutucudur. en güzel saraylarda otursak da, ismimizi tarihe altın harflerle yazdırsak da hiçlik durumunda bir anlamı olmayacaktır. hayat nasıl yaşanmışsa yaşansın geçicidir. yaşanmış ve bitmiştir.
sonrası bir hiç ya da eylemlerimizin sonucu.

ölümden sonra hayat var ise en güzelini bu dünyadaki eylemleri ile hak edenler alacaktır. hakkımızı verene ise tanrı diyoruz. insanı ilk kez var eden, bir kez daha var etmeye muktedirdir. bu da bir inanç. kısa hayat, ikincisi için bir imtihan ise ki bence öyle. umarım geçer bir not alacak hayatı yaşıyor olayım.

sonsuzluğa ilk adımdır.

iki arkadaşımı kaybedeli bir yıl olmadı daha, yok öyle yaşamadan ben realistim gerçekciyim falan. rehberde isimlerine denk gelince boğaza oturan yumruğu hiç bir şey açıklayamıyor. altı üstü bir telefon numarası ama silemiyorsun işte.

son bir ayda covid yüzünden 3. akrabamı kaybettim.
üçüncüsü çok yakınımdı ama yine de bir şey hissetmedim.
sanki ölen bir tatile çıkıyormuş da hiç gelmeyecekmiş gibi geliyor bana.
sanki yaşıyor ama bedenen değil.
üzülmüyorum, üzülemiyorum.
ama cenaze yerinde üzülmüş gibi yapıyorum.
iki yüzlülük gibi fakat hissedemiyorum bir şey.
taziye evi o kadar matemliydi ki ben yine eve girince yemek yiyip vurdum kafayı uyudum. öyle de rezil bir insanım.
ne diyor bilge kağan "zamanı tanrı yaşar, insanoğlu ölmek için yaratılmış".

tanımsal olarak ise, oldukça doğal bir şeydir.

rüyadan uyanıştır.

ölüm. iki hece dört harften oluşan bir küme. ama düşünüldüğünde insanın bazen korktuğu bazen de aman kurtuluruz işte diye düşündüğü garip çelişki. bana göre ölüm ruhun özgürlüğe kavuşması. nasıl yani derseniz şöyle ki bir bedene hapsolmuş ruh artık o bedenden kurtuluyor. yani ölüm eşittir özgürlük. ama ürkütücü mü evet hele de sevdiğin birinin ölümü çok korkuyorum kendim ölsem sorun yok ama çok sevdiğim biri ölürse ve onu göremezsem çok kötü. kafayı yedirecek durum. o yüzden ben ölsem de sıkıntı yok elbet öleceğiz ha bugün ha yarın. ama sevdiklerimin ölümü çok korkutuyor inşallah onların ölümünü görmem.

insanın bazen ne pahasına olursa olsun kaçtığı bazen ise en büyük kurtuluş olarak adlandırdığı, canlı bir varlığın hayati faaliyetlerinin kesin olarak sona ermesidir.

adil olduğunu söyleye dursun pers şairi; ölüm adil değildir. mutedil olabilir ama adil değildir. ölüm var ölüm var. mamafih kara toprak için adil diyebiliriz.

x olma hâli.