bu tür konularda ne kadar geri planda olmayı tercih etsem de, hali hazırda 3 aydır süregelen ve bir türlü sona ermeyen suçlama haline son vermek için, kendisine karşı cevap hakkımı kullanmak istediğim yazar.

sevgili yazarımız, üye olduğu ilk günlerde akışta sürekli olarak tanım spamlıyordu. 1 gün kadar çaylağa çekip, gerekli bilgilendirmeyi yaptıktan sonra yazarlığa devam etmesi sağlandı.
kendisinin de kabul ettiği üzere, bazı yazarlar hristiyanismail tarafından rahatsız edildiklerini moderasyona beyan etti. aynı yazarlar sonrasında ise, yönetimin hristiyanismail'i koruduğu ve ona karşı işlem yapılmadığını beyan ederek sözlükten uzaklaştı.

sevgili yazarımızın bahsettiği gibi, kendisine takıntılı bir ruh halinde olsaydım, aylar öncesinden işlem sağlayabilecek şikayetler mevcuttu.
bu zamana kadar sözlükte hiçbir konuyu bireyselleştirmedim, bireyselleştirmem.
zaten böyle bir yapıda olsam da moderasyonda oturttuğumuz sistem bana izin vermez.
bu tür önemli kararları oy çokluğu ile alırız, salt benim fikrim önemsizdir.

bundan iki hafta öncesine kadar aylardır iletişim kurmamış olmamıza rağmen, benimle ilgili ardı arkası kesilmeyen, envai çeşit suçlamalar içeren tanımlar girmekteydi.
bu konuda ne bir uyarı aldı ne de herhangi bir tanımına dokunuldu.
iki hafta önce, "şimdi bir kadın yazarla daha tartışıyorum, taciz olarak yorumlama kişisel meselem" diyerek bana ulaştı.
yine aynı şekilde, özel mesaja müdahale etmediğimizi, olayı sözlük içine taşımamasını izah ettim ve konuyu kapattım.

kısacası aylardır "mesajlarım okunuyor, pavlov bana acayip kafayı taktı, şöyle kötü biri, böyle tiksinç biri, kadın kankalarını kolluyor (ki korunan yazarlar ne hikmetse teker teker kafa iznine çıkmış durumda)" gibi mesnetsiz ifadelerin tamamının altı boş.
kaale almadığım için cevap verme tenezzülünde dahi bulunmuyordum.

benimle alakalı dilediğiniz eleştiriyi yapınız, dokunmam.
derdim sözlüktür ve sözlüğün format ve kurallar dahilinde işleyişini sağlamaktır.

hristiyanismail de sözlüğün formatına uymayarak, kuralların içinden geçmeye çabaladığı için ceza almıştır.
tutmayan bir başlığındaki tanımını, tutana kadar silip tekrar giriyor. bu sayede akışta hep en üstte göstermeye çalışıyor
ve bunu sürekli olarak yapıyor.

hristiyanismail gibi birkaç yazar sözlükteki genel düzeni bozmaktaydı. sözlüğün genelinin bu konuda rahatsızlık duyması ile, geçen hafta düzenli olarak yapmış olduğumuz moderasyon toplantısında bu konuyu da görüştük.
oy çokluğu ile belirli bir süre çaylağa çekilmesi kararlaştırıldı.

yani kendisinin beyan ettiği gibi, tek ceza yiyen benim algısının da tamamen içi boş.

gelgelelim çaylaklığı açıldıktan sonra dahi, benimle bir kişisel meselesi varmış gibi göstererek kendi yapmış olduğu format ihlallerini saklamaya çalışıyor.
uzun lafın kısası, hiçbir kurala uymayayım bana da kimse dokunmasın mantığında ilerliyor.
biz buna izin vermeyiz.

kendisi, diğer her yazar gibi kurallara uyarsa burada dilediği kadar yazarlık yapabilir. ancak sürekli forumsal içerik üreterek, tutmayan içeriklerini tekrar tekrar akışa göndererek bütün topluluğa zorla okutmaya devam ettiği sürece, diğer her yazar gibi cezaya muhatap olacaktır.

son olarak, bu zamana kadar kendisi ile yaptığımız bütün özel mesajlaşmaları, dileyen kişiye ulaştırabilir. benden kendisine izin var. hepsini okumak 3 dakika ya sürer ya sürmez. bu konuşmaların tamamını tarihleriyle beraber alarak, okuyan her yazar ile gerek discord üzerinden gerek sözlükten iletişim kurmaya açığım.

bu zamana kadar hakkımda söylediği her şey uydurmadır. temel amacı ceza alacağını bildiği ve belirli konularda uyarıldığı için "pavlov bana taktı" algısını oluşturmak üzerinedir.

şekillere bak davetiye lazımmış, sanki çırağan'da davet veriyor p*z*v*nkler dediğim uygulama.

sevgisiz kalp.

lichess.org da an itibarıyla 70 kişi olduğumuz turnuva takımıdır. sen de katılmak istiyorsan discord.gg/VCbSnAe6 bu linkten discord kanalımıza gel ve aramıza katıl!!! kafa sözlüğün satrançsever yazarları olarak discorddayız.*

hınzır paşa iti, pir sultan abdal'ı toprak kaleye hapsetmişti. ve mutlak son darağacı olacaktı. ancak padişah iti hınzır, sadece darağacıyla yetinmek istemez. pir sultan abdal'ı halkın içinden geçirerek ve halkın pîr'i taşlamasını emrederek daha da acı çekmesini sağlamak ister. tabi halk can* korkusuyla taşlar ha taşlar. fakat atılan taşların hiçbiri pîr'e değmez. ancak rivayete göre pir'in musahibi* ali baba da oradadır. hınzır itinin korkusundan dolayı taş atmak maksadıyla eli gider fakat aklı almaz bu işi. o da taş yerine gül atar musahibi pir sultan abdal'a. evet bu pîri çok derinden yareler.. ve pîr'in dilinden şu satırlar dökülür.. "şu illerin* taşı hiç bana değmez, ille dostun bir tek gülü yareler beni.. "
bugün ve yarın bu türkü ve daha niceleri yankılansın.. gün matemdir. temmuz sıcağında, ateşe semah duranların günüdür.. ruhları şad olsun. aziz hatıralarına saygıyla..

memati ne ya memati ne?
hani beni tanımasalar bilmeseler tamam diyecegim ama eti puf yiyen insanım ben! ne demek memati.

yine arabistan çöllerinden savrulan bir başlık.

t:evrimi geriye götürme çabalarının sonucu

başlığı açan yazar:sadece ölüler görür
entry*:aldatmanın olduğu dünyada bir gerçektir

ben salyangoz. şövalyelerin benimle neden savaştıklarını bilmem. ancak bildiğim bir şeyi sizlere söyleyeyim de dinleyin. yağmur yağdıktan hemen sonra şeffaf şemsiye satıcılarından da biraz sonra ortaya çıkarım. bu nedenle yağmurdan sonra yürürken lütfen daha dikkatli olun ve görün beni. sevgiyle

zamanın su gibi akıp gittiği ve yaşanan her anın geçici olduğu.

küçük bir çocukken en sevdiğim hikaye benim gibi bir yazarın şimdiye kadar bu hikayeyi adam akıllı toplayıp yazıya dökmemesi de çok ayıp olmuş.

teyzem sağolsun her gece sıkılmadan anlatırdı.

terapi seansı. kahve ve müzik de eşlik edince tadından yenmez.

bugün bu ülkede bir insan donarak öldü.nasıl engel olamadık. gece hep aklımda bu vardı, bugün bir muhtaca zeval gelmese diye. olmadı, başaramadık.

geçmem bir daha kadıköyden.

liyakatsizlikle çalışan moderatör.

ağaç ev.
hep o hollywood filmlerinin etkisi işte. olmadı. biz de paletlerden apartmanın kenarına derme çatma bir kulübe yapıp içinde oynamak zorunda kaldık. hem de hasan amcaya rağmen. insafsız bütün gün sağdan soldan topladığımız o paletleri, küçük bedenlerimize kocaman gelen sopaları taşımak için kan ter içinde kaldık, o her akşam yıkmaktan vazgeçmedi.
büyüdüm, kocaman evim oldu da bir ağacın tepesindeki minicik bir alanın özlemi dolmadı be sözlük.

uyandım. uzun zaman sonra ilk defa bana biçilen rolleri reddettim ve bu sabah kendim olmaya ilk adımı atmış olmanın gururu ile uyandım

without me
business

sen kimsin dedim kendime, baktı tanıyamadı.

"benim izin kağıdım var en imzalısından.. hehehe" dediğim, ama bunu kullanmayıp evde çoluk çocuğumla vakit geçirmek istediğim günlerdir. mesela bugün depişmece ve yıvrılmaca oynayacağız oğluşla.

mutlu olmak, sevinç duymak demekmiş.
okuduğum kitapta sıklıkla karşıma çıkınca bi bakayım anlamına dedim. (bkz: insanın acısını insan alır)

herkes ne kadar tatmin görünüyor,
halbuki ben,
gökyüzüne her baktığımda
bir fanus görüyorum.

her yukarı kalktığında başım,
biraz daha iniyorum
bataklıkta.

korkuyorum;
ya alışırsam boğulmaya?