çok eğlenceli ve samimi tanımlara sahip tatlı bir yazar. severek okudum tanımlarını, daha çok tanım yazar umarım*.

en kısa zamanda keşfedilmesi dileğiyle*.

her ailede var olup, kim olduğu da su götürmez gerçek olan ama sıpalarının bir türlü kabul etmediği mahluk.
bi seferinde kuzenim sormuştu bizim aileninki kim diye. ebem dedim ebemden ala var mı dolandırıcı.. zevzekzeka.. çık oradan diyecektim, bir bak bakalım kim kime kefil olmuş da malikaneleri, fabrikaları gitmiş... ebesinin örekesini göresice de üstüne yorgan yakılasıca..

aziz nesin’i çok seven bir okur olaraktan şu eselerini öneririm:

-yaşar ne yaşar ne yaşamaz.
-sizin memlekette eşek yok mu.
-şimdiki çocuklar harika.
-zübük.
-ah biz eşekler.

atla gel şaban filmin de kocasının başının etini yiyen şirret kadın olarak tanıdık onu. daha sonrasında vay anam vay dizisinde damatlarını büyük küçük ve ortabaş olarak adlandıran zeynep kamil isimli tavuğa sahip belalı kayınvalide. en bilinen rolü ise dudu peridir.

yine yalanlar yine martaval okumalar başlamış. insanlara umut satıp oy beklemeye devam edin siz az kaldı hükümranlığınız bitmek üzere.

hans holbein the younger olarak da bilinen alman ressam. babası hans holbein the elder da late gothic school'dan başarılı bir ressamdır.
1526'da ingiltere'ye taşındığında thomas more ile arkadaşlık etmiş ve kısa sürede ününü duyurmuştur. 1532'de ingiltere'ye geri döndüğünde kariyeri daha da yükselişe geçmiştir diyebiliriz. bu tarihten sonra thomas cromwell ve anne boleyn'in himayesi altına girip onlar için çalışmaya başlamıştır. 1535'te kralın* ressamı olmuştur.
özellikle portreleri hem tarihi kaynak olarak hem de sanat tekniği ve kalitesi açısından büyük önem taşımaktadır.

john rowlands onun için şunu söylemiş:


self portrait


portrait of viii. henry


portrait of sir thomas more

üzerinde düşünmek için güzel bir soru.

aslında tek başına, mekanik bir alet, bir yazılım olarak düşündüğümüzde, herhangi bir yapay zekânın bilinç kazanması konusu epey tartışmalı hale gelebilir. ancak ben işe dahil edilmesi gereken bir konu daha olduğu görüşündeyim: yapay dokular ve sinir ağları.

bugün biliyoruz ki 3 boyutlu yazıcılarla canlı hücrelere sahip çeşitli organlar elde edilebiliyor. ayrıca robotlara hissetme ve acıya tepki verme konularının öğretildiği birtakım projeler de var. her ne kadar tüm bunların robotların kendilerini tehlikelere karşı savunabilmesi ve meydana gelebilecek mekanik yahut elektronik bozulmaların önüne geçmek amacıyla yapıldığı söylense de, hissedebilmeyi öğrenen ve kendiliğinden öğrenme yeteneği olan bir alet bana biraz tehlikeli gibi görünüyor.

bundan yıllar önce bir program izlemiştim. ışığa tepki veren bir robot yapılmıştı. ampul nereye götürülürse robot başını o tarafa çevirerek onu takip ediyordu. ampulü elinde tutan kişi onu bir anda robota doğru hızla yaklaştırdığında, robot irkilmiş gibi bir hareketle gözlerini kapatıp başını başka bir yöne doğru çevirdi. herhangi birimizin, gözüne aşırı ışık gelmesi durumunda yapabileceği bir hareket...

tabi ki bunu ışığa duyarlı sensörler ve birtakım kodlar aracılığıyla yapabilirsiniz. bu bir canlılık belirtisi olmak zorunda değil. fakat yapay dokularla, robotların hissetmesini sağlarsanız ve tüm bunları birbiriyle birleştirirseniz bunun sonu ne olur, kestirebiliyor musunuz?

diyoruz ki "bir yapay zekâ, ancak ona kodlanan bilgileri bilebilir." peki, kodlayıcıların her zaman iyi niyetli olacağına güvenme şansımız var mı? örneğin hissetme gücüne sahip bir yapay dokuyu bağladığınız bir robota, acımasızlık hissinin iyi, merhametin kötü olduğunu kodlarsanız, bu robot bir insanla karşılaştığında ona nasıl davranır, bir fikrimiz var mı? elysium adlı filmde gördüğümüz, şu türden bir yaratığa bu dediğim yazılımı yükleyerek onu polis, gardiyan, doktor falan yapsanız, sonuçları ne olur? sahip olduğu bu "yarı bilinç" ile aslında bir insana asla uygulamaması gereken acımasızca yöntemlerin iyi bir şey olduğunu "düşünerek" eyleme geçerse dünya nasıl bir yer olur?

bir de, kendiliğinden öğrenebilen yapay zekâların sınırlarını bilmiyoruz. kendiliğinden öğreneceği şeyler, sadece bizim ona verdiğimiz konulardan ibaret mi olacak, yoksa bir noktadan sonra tamamen kendi isteğiyle, etrafında görüp duyduğu her şeyi öğrenmeye başlayabilecek mi? bu noktada da bu kodları yazan kişilere ne kadar güvenebileceğiz?

örneğin fedor adlı robotun silah kullanmayı öğrenmesi epey tartışma yaratmıştı. video linki

bilinci falan geçtim, bir robota neden silah kullanmayı öğretirsiniz ki? bu robot ne için lazım olacak? bu soruların cevapları oldukça sıkıntılı yerlere çıkıyor gibi geliyor bana.

sorular, sorular...

neyse... izlememiş olan varsa ex machina (film) tavsiyemdir; izleyiniz.

sabahın köründe çekmece karıştırmak... ne var yani, ne olabilir orda sabah sabah adam, yat da bi uyu daa.*

geçen sene bu zamanlar anaç sardunyanın dalından kırıp saksının birine sokuşturduğum ve ilkbahara doğru köklenip sonra da açan cağnım sakız’ım. sardunyalarımdan sadece biri tabii bu ve hepsi de benim bebeklerim. havalar serinlemeye başlayınca açmaya başladılar yine, hemmen çektim ben de bugün.

şu başlığa yatarken entry girmenin keyfide başkaymış he, günaydın sözlük.

kimsenin yapmaması gereken bir eylemdir.

tutkuyla yaşa, tutluyla öl. tutkuyla sev, tutkuyla seviş. tutkuyla nefret et ve vs. vs. her şeyi tutkuyla yapmak gerektiğini söyleyen kimselere kanmayın; gerçekte hiçbir şeyi tutkuyla yapamıyorlar. dahası tutkuyla hareket edecek içselliğe sahip de değiller. tutkuyla instagram hikayesi paylaştıklarını öne sürerler veyahut tutkuyla aşık olduğunu, işe tutkuyla gidip geldiğini... lakin üzerine düşünülmesi gereken birkaç sorun var. birkaç gündür uyumuyorum ve bu sabah ansızın kafamda yer ediniverdi böyle sorucuklar.

tutku denilen şey bir derinliği ifade etmek zorundadır. seçimlik değildir bu. illaki derin olmak zorundadır ve bu bir geçmişe dayanabileceği gibi sizin içselliğinizle de doğrudan ilişkili olabilir. kesin konuştuğuma bakmayın... akıl yürütmenin bir ürünü yalnızca.

bir sonsuzluk evreninin içine girmek zorundadır tutku için. bu tutku dünyası aynı zamanda korkutucu ve yerinde dehşet verici olmak zorundadır. bir şeyi tutkuyla yapmak, ihtiras da diyebiliriz, o şeyi yaşamak anlamına gelir ki yaşamak da tam anlamıyla yaşamı ifade eder. yaşam ise içinde bulunduğumuz her şeyi. örneğin bir durumu, duyguyu, olayı vs. o halde tutku yaşamın ta kendisidir diyebilir miyiz? şüphesiz hayır. fakat yaşam tutkuyu ifade eder. tutku da yaşamı. birbirlerini çağrıştırırlar ve beslerler. beraber büyürler. tutku yaşam içerisinde var olur ve ondan beslenir. yaşam ise ikame edilemeyecek bir varlıktır.

pekala, ne diyorduk? tutku için bir sonsuzluk evrenine giriş yapmak gerekir demiştik. pasparlak gerçek bize o evrende görülür ama korkutucudur da. o evrenden çıkmak için çabalarız. tabii önce o evreni çok sever ve güzelliğinin gerçek hayatta bulunamayacağını anlarız. ne gibi? aşk ihtirası gibi. ancak gün gelir o evrenden çıkmak için didinir dururuz. kurtulmak isteriz o gerçekten, o tutkudan ve kendimizi yeni tutkulara bırakmak isteriz.

böylesine bir derinlik korkutucu değil de nedir? belki tanımlama konusunda biraz ileri gidiyorum ve genel tanımdan uzaklaşıyorum. ama benim tutku tanımımın tasviri az çok göze görünmüştür diye düşünüyorum. genellikle insanların ulaşamayacağı bir yerdir bu boyut. boyut dediğime bakmayın, gizemli konuşmaya çalışmıyorum.

her şeyi tutkuya dönüştürmek. bunu ancak budalalar yapabilse gerek. kendilerini derinliğin içine salıvermiş ahmaklar veyahut... kendilerine zarar vermekten başka ne yapıyorlar? yaşamın güzelliğini esen rüzgarın dokusundan anlayabilen bir insan - ki buna güzellik diyor- bir insan, evet, nasıl olur da diğerleri gibi yaşayabilir hayatı?

yaşayamaz! aşkı da sevgisi de nefreti de; hepsi tutkuyladır ve sonsuzluk evreninde ışıl ışıl parıldar! ama acıdır bu! insan parçalanır bu sonsuz bilinmezlikte! insan doğasının derinliklerine değin inen tutku insanı yer bitirir!

peki madem ne yapmalı? asla tutkuya kapılmamalı belki de. dahası her şeyi tutkuya dönüştürecek bir potansiyel zihinden acilen uzaklaşmalı. bakın, ben yapamıyorum. ne oldu? pek mutlu sayılmam.

her şeyi tutkuyla yaşamak tanrılara özgüdür. ve bizler hiçbir şeyi tutkuyla yaşamayıp körlükle ölmeliyiz.

pharomachrus mocinno olarak da bilinen bu kuş aynı zamanda guatemala'nın ulusal kuş türü olarak kabul ediliyor. ve ülkenin para birimine de adını vermiş. türün yerleşkesi aslında meksika'nın güneyinden başlayıp panama'nın batısına kadar uzanmaktadır. quetzal'lar kertenkele, kurbağa ve avokadoyla beslenirler.

şöhretini büyük ölçüde parlak yeşil renkli gövde, kırmızı renkli göğüs ve lacivert, yeşil, sarı renklerin hakim olduğu uzunluğu bir metreyi aşan alaca kuyruğundaki tüylerinden kaynaklanan görünüşüne borçlu. bölge halkına sorarsanız amerika kıtasının en güzel hayvanı o.
kaynak

benim için (çarşaf gibi denizin) dalga sesidir.

sabah erken saatlerde başka türlü, öğlen başka, akşam üstü başka, gece başka. her biri farklı tınıda, her biri farklı rahatlatıcı.

ayrıca, kokusu bile var bu sesin. çifte mutluluk.

isveç'li metal müzik grubudur. 

her şeyi de popüler arkadaşlar mi yapacak be kardeşim dediğim başlık. yazıyoruz ,yazacağız..

genelde çıkarken arkanızdan görevli ters ters bakar. siz de arkanıza bakmadan çıkmaya çalışırsınız.

bir çok farklı sebebi olmakla beraber genelde libido yetersizliği olarak değil "iktidarsızlık" olarak adlandırılan durum. erken yaşlarda aşırı sigara ve alkol kullanımı, obezite başlıca sebepleridir.