1.
perimpanou, yunan besteci manos hadjidakis'in 1969 yılında ingilizce sözlerle bestelediği “noble dame” adlı şarkının, nikos gatsos tarafından yunanca sözlerle yeniden yazılmış versiyonudur. savina yannatou'nun yorumladığı bu eser, genç yaşta kaybolan bir kızın hikayesini anlatır.
perimpanou
noble dame
sözler:
περιμπανού τη λέγαν τα παιδιά, περιμπανού
κι ήτανε δεκαπέντε χρονών
έγραφε τ’ όνομά της στον καθρέφτη τ’ ουρανού
μ’ ενός πνιγμένου γλάρου φτερό
μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιος τη θυμάται τώρα πια
çocuklar ona perimpanou derdi, perimpanou ve o on beş yaşındaydı
adını gökyüzünün aynasına yazardı boğulmuş bir martının tüyüyle
ama hayatın azgın dalgası kayıkları ve kürekleri süpürdü
ve büyük kayıtsız dünyada şimdi kim hatırlıyor onu?
περιμπανού την έλεγα κι εγώ, περιμπανού
κι ας μη με είχε ακούσει κανείς
έμοιαζε με κοχύλι στο βυθό του αυγερινού
προτού, καρδιά μου, πέτρα γενείς
μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιος τη θυμάται τώρα πια
ben de ona perimpanou derdim, perimpanou kimse duymamış olsa da
şafak yıldızının derinliklerinde bir deniz kabuğu gibiydi kalbim taş kesilmeden önce
ama hayatın azgın dalgası kayıkları ve kürekleri süpürdü ve büyük kayıtsız dünyada şimdi kim hatırlıyor onu?
perimpanou
noble dame
sözler:
περιμπανού τη λέγαν τα παιδιά, περιμπανού
κι ήτανε δεκαπέντε χρονών
έγραφε τ’ όνομά της στον καθρέφτη τ’ ουρανού
μ’ ενός πνιγμένου γλάρου φτερό
μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιος τη θυμάται τώρα πια
çocuklar ona perimpanou derdi, perimpanou ve o on beş yaşındaydı
adını gökyüzünün aynasına yazardı boğulmuş bir martının tüyüyle
ama hayatın azgın dalgası kayıkları ve kürekleri süpürdü
ve büyük kayıtsız dünyada şimdi kim hatırlıyor onu?
περιμπανού την έλεγα κι εγώ, περιμπανού
κι ας μη με είχε ακούσει κανείς
έμοιαζε με κοχύλι στο βυθό του αυγερινού
προτού, καρδιά μου, πέτρα γενείς
μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιος τη θυμάται τώρα πια
ben de ona perimpanou derdim, perimpanou kimse duymamış olsa da
şafak yıldızının derinliklerinde bir deniz kabuğu gibiydi kalbim taş kesilmeden önce
ama hayatın azgın dalgası kayıkları ve kürekleri süpürdü ve büyük kayıtsız dünyada şimdi kim hatırlıyor onu?
devamını gör...