türkiye simülasyonun da normal karşılanması gereken bir durum.

ismail bir tuhaf adamdır
üç kuruş için hesap sorandır
uyanık geçinir amma yalandır
tüm mal varlığı cebinde olandır

liseyi altı senede bitirmiş
cin gibi çocuk bizim ismail
neden bu kadar acele etmiş?
aklını seveyim lan ismail

(bkz: kafa sözlük'ün cılkının çıkması)

yakında bırakır giderim buraları. bu başlık ve diğer aptalca başlıklar altındaki iq ortalaması maksimum 70 falandır. sözlük iyice ekşidi.

ya kardeşim sözlük'ün en seksi yazarını bulsan ne yapacaksın? s.....cek misin?

ne kadar aptal aptal başlıklar bunlar ya?

kitaplarımdır. öyle çok arkadaşıma, eşe dosta kitap verdim ki keşke zamanı geri alabilsem dedirtiyor bu durum bana. o kitapların bir iki tanesi iade edildi, geri kalanı kayıp. zaten kime ne verdiğimi bile anımsamıyorum. lise yıllarımda kitap alacak param olmadığında -ki o yıllarda kitap alacak param yoksa hiç param yok demekti- sahaflarda değiş tokuş ettiğim onca kitabı özlüyorum. pişmanım sözlük.

hayatının büyük bir bölümü profesyonel sporcu olarak geçirmiş bir insan olarak vücut geliştirmeyi hiç bir zaman spor olarak görmedim saygı duymadım. akrabalarimdan var mesela, kendilerine ait salonları bile var sabah akşam pump, bana sitem ederler böyle deyince ama böyle. ama o pumplı kollar iki elleriyle benim kola asildiklari halde kolu oynatamazlar arada böyle de bir fark var. güreşçi farkı diyoruz. neyse, kim ne derse desin hiç bir şekilde spor kategorisine sokabilecek geçerli bir argümanı yoktur. rekabet kavramı kimin görselliği iyi çerçevesinde var olmuştur. mrs universe ler mrs galaxylerde de aynı mentalite onları da mi spor olarak alıyoruz.
fitness ı mesela insanlar bodybuilding sanar fitness çok genel bir terimdir. sokağa çıkıp formda kalmak için yaptığıniz koşular yolda buldugunuz taşı kaldırıp indirme hatta ulus haline gidip amelelik yapmanız bile fitness a girer, bir dövüşçünün ağırlık çalışması da fitness a girer, bu yüzden iki olguyu önce bir ayırın.
vücut geliştirme bodybuilding bir gosteridir sahnedir iluzyondur. en güzel en modifiyeli vücut kimin yarışmasıdır. amaç en yüksek kas oranını en estetik biçimde jüri karşısına sunmaktır. bunun için sağlığınızın yani içerden nasıl olduğunuzun hiç bir ehemmiyeti yoktur. çünkü amaç kaportadir. bu yüzden telaffuzunda zorlandığınız kimyasal ilaçlar bu sektörde su gibi kullanılır.
vücutları iş olduğu için bu insanlar narsist bigoreksik ayna karşısında kendisine bakıp bazen orgazm olan et kafalı andaval tipler gibi toplum arasında kabul görür. ki pek çok dini ve toplumsal sosyolojik öğretide de insanın fiziksel olarak kendine haddinden fazla çaba harcaması ve vakit ayırması aşağılık bir halet olarak kabul edilir. sıradan insanlardaki genel kanı budur.
bu yüzden bir şey diyemem. benim eleştirim yapılan işin benim nezdimde aşağılık bir şey olmasıdır yoksa kişilerle derdim yok, mesela bana göre mankenlik de aşağılıkca bir şeydir. kaldı ki arnold çok zeki bir adamdır öyle ki bilimsel ve kültürel birikim olarak aptal yetersiz diye eleştirenleri cebinden çıkartir kesinlikle aptal değildir ama yaptığı iş rezildir benim gözümde. fakat başlığı açan arkadaşın biraz kişilerle derdi var görünüyor. bu da tahminim ki büyük bir ihtimal kompleksli ufak tefek tıknaz biçimsiz yağlı vücuttan kaynaklı komik hasetli bir yapı, belki iri yapılılar tarafından hayatın belli evrelerinde biraz ezilmiş bir imaj veriyor yada onların dikkatini çekmeyi başaramamış. şaka yavrum, sen hadiseleri birbirine karıştırmışsin kafan accık karışmış. her gördüğün gym bro yu bodyci sanmışsın. makedon amcan doğru yolu sana gösterdi. ışığa yürü ve önce kendinle sonra gym brolarla barış.
alert! : bu yazı tamamen bu işi profesyonel yapıp bundan gelir elde edenler içindir yoksa her eline ağırlık alıp kendini ciddi ciddi fasulyeden nimet sanan gym bro lar kale alınarak yazılmış bir yazı değildir.

kendimce yaptığım bir tespit olarak şunu söyleyebilirim ki, bu insanlar değer verdiği kişiyle konuşmaktan usanmazlar. her daim konuşacak konuları vardır. konuşmasalar bile sessizken de mutludur, temas içindedirler. okuldan gelir gelmez yanımda bitip üzerimi değiştirmemi beklemeden bana sarılan, sonra tüm gün okulun nasıl geçtiğini bıkmadan anlatan kardeşimden yana yaptığım tespit budur. ayrıca her buluşmamızda konuşulacak konumuz hiç bitmiyormuş gibi hissettiğim arkadaşlarım da buna örnektir.
bunun yanı sıra bu insanlar sizin davranışlarınızı da gözden kaçırmazlar. yüzünüzdeki mimiklere göre ne hissettiğinizi anlayıp sizi konuşturur, sizi mutlu etmenin yollarını ararlar. bunu hissettiğiniz insanları kırmayın. çünkü bu insanlar nimettir.

türkiye'de tartışma kültürünün adımları;

1) karşıdaki insanın konuşmasına izin vermeden durmaksızın kendi argümanlarını anlatmak.

2) karşıdaki insan argümanlarını anlatırken durmadan lafını kesmek.

3) haklı çıkılamayan konuyu alıp bir anda başka bir yere götürmek. (sen onu diyorsun ama bir de şu var gibi)

4) argümanlarla haklı çıkılamadığında sesini yükselterek karşı tarafı bastırmaya çalışmak.

5) karşı tarafa küfür etmek ve/veya çevreden destek gelmesini sağlayacak iftiralar atmak.

6) argümanların ve beynin yetmediğini anlayıp kavga çıkarmak.

ve kapanış.

toplumun bu iki guruba bakışı belli, eşcinsel ve pkk’lı dendiğinde en demokrat insanlar bile kırmızı görmüş boğaya dönüyor.
boğaziçi üniversitesinde rektör protesto ediliyor hop halaycılar okmeydanı’nda otobüslere atlayıp anında orada bitiyorlar.
diğer yandan lgbt’lilere bakıyorsun ellerinde “toto benim karar benim” gibi garip pankart.
toto nedir, konuyla alakası nedir anlayan beri gelsin.
gelmeyin kardeşim böyle düzgün demokratik eylemlere, sizin yüzünüzden binlerce insan orada terörist muamaelesi görüyor.

valla ben eğitim sisteminin halini gördükçe gülüyorum bir öğretmen olarak, bakanımız doğru söylüyor.
sonuçta nasıl güldüreceğini söylememiş; isteyen sinirden güler, isteyen acılara güler, isteyen mutluluktan güler; herkesin gülmesine kimse karışamaz.*

çok teşekkür ederim mesajımı seslendirdiğiniz için. ağzınıza sağlık efendim, güzel program oluyor vesselam, bravo..*

sadece sözlükte değil, her ortamda ve durumda yapmamış olsanız da yapmış sayılacağınız eylemdir. maalesef yaşamımızın her alanına öyle veya böyle girmiş bir şeydir siyaset. yanlış gördüğünüz bir şey için yanlış buluyorum diyemezsiniz çünkü hain olmaktan korkarsınız. doğru gördüğünüz bir uygulamayı övemezsiniz çünkü akçomar olmaktan korkarsınız. yeni yılın gelişini kutlamak istersiniz hristiyan özentisi olursunuz. yakıt almak istediğimde bile "bir sonrakinden alalım bu firma x gruba ait." diyeni gördü bu gözler. okuyacak gazete, izleyecek haber bulamazsınız, neyse uzatmayayım. bu kadar fanatizm içinde istemeseniz de bir yere çekileceksiniz. normal, dürüst, objektif birisi mi olmak istiyorsunuz? hep susacaksınız.

fiyatlar dolara endekslenmiş. fakirlere bir darbe de yoldaştan geldi.

ahmet hamdi tanpınar - (bkz: huzur)
fernando pessoa -(bkz: huzursuzluğun kitabı)
carl gustav jung - (bkz: dört arketip)

rus mahkemesinin 3 çocuklu bir anne için verdiği karar.
aklıma direkt şu fotoğrafı getirdi.

buradan

yazar olmadığımdandan dolayı üstüme alınmadığım serzeniş.

çünkü bir çaylak olarak beğendiğim girileri oylayamıyorum efendim. moderatör olarak bu hakkı elimden almışsınız. ya da daha doğrusu hiç vermemişsiniz.

bildiğim şairlerin ölümleri tuhaf hepsi aklımda değil ama belediyenin açtığı çukara düşüp ölen var ya.

çiftliklerde beslenenlerden ziyade doğal olarak avlananları çok lezzetli olan bir balıktır. bazı sahil kasabalarında yeni tutulmuş olanları mezatlarda görüp alabilirseniz tadına doyum olmaz. hem kızartması hem fırını iyi olur.

hoca; kağıtları verin dediği halde hâlâ soru çözmeye çalışan öğrencidir.

(bkz: tabii lan manyak mısın)