eski eşim..
sabahtan akşama bir insanın sadece maddiyat düşünüp asla para harcamadigini onla gördüm..
cimrilik ev ocak yıkar..

savaşı zenginler çıkarır yoksullar ölür.

jean-paul sartre

niye ezik oluyorum acaba diye sorarım.
olmuyorsa bunun benim suçum mu olması gerekiyor veya sevgilim olacak kişinin suçu mu olması gerekiyor?
benim için imkânsız bir ilişki türüdür sevgili olmak mesela.
geleceği olmayan biri olarak karşımdaki insana neyi nasıl vaad edebilirim ?
engeller sadece kişiliklerle alakalı olmayabilir.
insanları yargılarken biraz ama biraz empati yapabilirsiniz. bu sizi küçültmek yerine yuceltir inanın.

benim. sokağa çıkıp ronaldo gibi sevindiğim çok oldu. bazen de messi gibi seviniyorum.

adalara mı modalara mı?
tabii ki adalara.. o tatlı vapur telaşı.
8.15 vapuru ile yonca evcimik eşliğinde kimseyi görmesende karşıda beyaz atlı olmasa da prens görünümlü prens adaları'na kavuşmak var. nedense aklıma hep ada sahillerinde bekliyorum gelir. sürekli mırıldanırım nerede kimi bekliyorum bilmiyorum ama bir fasıl eşliğinde var dolanmalarım. bir ada vapuru yandan çarklı bir biz heybeli'de her gece derken geçer zamanın. yol hiç bitmesin.. ister bisiklet ister yaya dönüp dolaşıp geleceksin yine o merkez çarşıya. ben burada şiir yazarım, hikaye yazarım nidaları her köşe başı çekilen hangisi güzel çıktı fotoğrafları... adalar güzeldir ruhu besler, dinlendirir. hele o heybeli yok mu!

kaliteli müzik örnek vatandaş 'ta dinlenir.

kek.

gelmesin dediğim kampanyadır. geldikten sonra forum sitesinden ne farkı kalır yazar olmanın.

yorum yazmaktan çok , beni kim eksiledi olayına dönecek ordan vatan hainliğine kadar gider.

swh.

çocukken ailesi tarafından ne olacağı belirlenen insanlar vardır. o çocuğa fikri sorulmaz. o çocuğun hayal dünyası önemsenmez. mühim olan o ebeveynin bastırılmış duygularıdır.
böyle çocuklar, daima belirli bir programa sadık kalınarak eğitilmeye çalışılırlar. öğrenim ve deneyim, yanılgı ve tökezleme bunun dışındadır. böyle bir lüksü yoktur o çocukların. bu çocuklar, büyüdüklerinde de sıvı halde girdikleri o kapların içerisinden yüksek soğuğa maruz bırakılmış gibi sabit, bükülmez, sert bir halde çıkarlar. eriyenleri, yani kurtulanları azdır; çünkü çoğu, sıcakta da yaşanabileceğini bilmez. muntazam, düz ve çok sıkıcı yaşantılarının en vahim sonuçlarından biri, olması gerekeni bu zannetmeleridir.
o çocukları hiçbir şey şaşırtmaz. çünkü sürprize geçit vermeyen, riske eğilim göstermeyen, mucizelerden bihaber mizaçlarıyla kendilerine hapsolmuşlardır.

serol teber'in şu sözleri, konuya gerçekten güzel bir bakış açısı katıyor olabilir.
(bkz: #20324">#20324)

sen cv ni ver bana, yardımcı oluruz sana.

"seni seviyorum, çünkü..."
"hiçbir şey söyleme, insan sevdiği için sever. aşk'ın hiçbir gerekçesi yoktur."
simyacı, paulo coelho

bir kitap bizi bir anlığına, bir kütüphane pek çok çocuğu uzun bir süre mutlu edecektir diye katıldığım fikir. daha 800 tanıma yaklaşamamış olsam da bir gün mutlaka.

çok tehlikeli bir durumdur.

bir şeyin popülaritesi arttıkça ona olan ilginin de artması olarak tanımlanabilir.

özledim.

bu dünya'da bir yer işgal ettiğim için tüm insanlıktan özür diliyorum.

insanları sınıflandırmayı bırakın diye isyan etmemi sağlayan başlıktır. bu sadece bu başlık için değil tüm ayrıştırıcı başlıklar için yazılmış bir yazıdır.

yahu biri bir başlıkta ateiste sallar, biri diğerinde müslümanlar ne kadar salaktır der, biri kadını aşağılar, biri erkekleri yerer. hepimiz insanız farkkında mısınız? insanın inançları, cinsiyeti, ırkı ve buna benzer özellikleri kişiliklerinin yansıması değildir. öncelikle insanı ınsan olduğu için sevmeli, sonra kişiliğine göre değer biçmeliyiz. istediğinize istediğiniz kadar değer biçmek en tabii hakkınız fakat bu size birilerini ayrıştırma hakkını vermez. gerçek hayatta fazlası ile ayrıştırılıyoruz zaten bari burada kendimiz olalım!

tüm madalyalara hükmeden tek bir yüzük... bu saatte bu kadar şaka yapabiliyorum. şimdi bu şakayı yapmasam bir taraflarım şişer. benim şişeceğine sizin şişsin kardeşim.

bize milletimizin taktığı madalyalar yeter ey kılışdaroğlu.