arkadaşlarımı art arda attığım saçma mesajlarla taciz etmek, durduk yere görüntülü ya da normalden arayıp ''işim var niye arıyorsun?!'' demek.

p.s: şimdi yanlış anlaşılma olmasın, onları işlerinden alıkoymuyorum hiçbir şekilde. hepsi işsiz güçsüz yatıyorlar tüm gün, biraz işe yarasınlar değil mi sısısısı.

somehow, i knew
you could never, never stay.

ahhh be. her cümlesi ayrı acı veren şarkıdır.

eyvallah.*

vakti zamanında facebook üzerinde oldukça popüler bir soru olan allah'ı seven 999.999.999 kişi arıyoruz gibi soruları soran zattır. ama matematik özürlü oldukları kesindi. zira başlık türkçe ve dünya üzerinde türkçe konuşan ya da anlayan sayısını bu linkte 250 milyon olarak görüyoruz. tabii her türkçe konuşan ve anlayan da müslüman olacak değil.

ee geriye kalan 750 milyon kişiye nasıl anlatıp beğeni alacağız? o yüzden gereksizdir. seviyorsanız içinizde sevin. başkası seviyor diye de sevmeyin. *

ne yapmak istedigini bilmemek kadar aci verici bir şey daha yoktur. ne istedigini bilememek insana verilmiş en yırtıcı işkence türlerindendir...
kinyas ve kayra

madem böyle bir entry var bensiz olmaz. hani bilirsiniz çocukken böyle ünlü olup gençliğini yitik geçiren insanlar var. ünlü olmadım ama küçükken ünlü olsaymışım o insanlarla kesinlikle aynı kaderi paylaşacağımı düşünüyorum.

not: bu fotoğrafla ne yazık ki artık gram alakam bulunmamakta.

not 2: benimle gelecekte evlenecek insana tek vadedebileceğim şey çocuğumuzun yakışıklı/güzel bir çocukluk geçireceği vaadi. ?

kaybetmek de kazanmak kadar güzel bir eylem, yaşanmalı, hissedilmeli, yapılan hataları bir daha yapmam demeden tekrar tekrar yapmalı, sürekli hata yapmalı, yaşamak işte o zaman kazanma/kaybetme güdümüne girmeden keyifli olabilir.

şakacı bir yazar, içten sıcak ve de samimi.

islam dahil olmak üzere hiçbir din terörizmin kendisi değildir. terörizm insanları kullanır.

hasan sabbah çok sevgili müritlerine (!) yapmaları gerekeni söylerken şöyle dermiş;
"yahudinin yanında yahudi, hrıstiyanın yanında hrıstiyan, müslümanın yanında müslüman olun."
bu da bize gösteriyor ki terörizm dinler değildir, dini "araç olarak kullanan" insanlardır.

hiçbir din kavgayı, sataşmayı, öldürmeyi, çalmayı vs. emretmez. günümüzdeki insana göre şekillenen dinler için, böyle genel bir kanıya varılamaz, bu yargı tamamen özneldir. bir şey daha eğer eleştiri yapılacaksa tüm dinler için yapılmalıdır. dünya üzerinde tek bir din yoktur.

yolcuklarda mutlaka bakar, hatta kendimce çeşitli kıyaslamalar yapardım. *

artık onu da yapamayacağız.

yoğurdu ocağın üstüne koyup (kapta yoğurt olduğunu bilmeme rağmen) pişirmek ve beş dakika geçtikten sonra fark etmiştim bu durumu.

eski türkiye'nin en akılda kalan sembollerinden, netflix ve türevlerinin atası, türk halkına yabancı dizi izleme kültürünü kazandıran eski tv kanalı.

tartışmanın arap saçına döndüğü bir noktada karşı tarafa söylendiğinde afallatabilecek bir cümle.

yazdıklarımı yaşadıklarım sanıyorlar.
oysa ben bazen, yaşamak istediklerimi de yazıyorum
geç kaldıklarım var,
gecikenler var,
gelemeyecekler var,
gelseler bile beni bulamayacaklar var.
öyle işte...!

ölen kadının yerine erkeğin baldızı ile evlenmesidir. bu evliliklerde doğu vilayetlerinde sıklıkla görülür amaç çocuklara en iyi anneliği yapacak olan kişinin teyzeleri olduğu düşülmesidir aynı zamanda kurulan aile bağları koparılmak istenmemektir. levirat geleneğinde olduğu gibi burada da karar verici merci ailelerdir.

bazı ailelerde bu gelenek, çocuğu olmayan kadının kusurlu bulunması sebebiyle mehir ödemek zorunda kalmadan farkı bir aile bireyi ile evlenme şeklinde olabilir. yani özetle kadına kardeşini kuma almak.

sözlük içinde genelde bkz vermek için kullanılan kalıp.

esasında bir temel fıkrasında geçen bu kalıbın tanımını girmişken fıkrayı da yazalım, elimize yapışmaz ne de olsa.*

"temel ve dursun bir bankayı soymaya karar vermişler. bankayı soymuşlar, paralarla kaçarlarken bunların peşine polis düşmüş. polislerden biri bağırmış bu esnada “duuur, onun bunun çocuğu!”. (ps: yazar burada sansür uygulamıştır)

temel dursun'a dönmüş:

– beni tanıdılar dursun, sen kaç!

bundan sonraki dönemlerde arada bir görünüp, arada bir kaybolacak yazar.
sevenleri bir şekilde ulaşır da, sevmeyenleri yokluğunda buraları sahipsiz sanarsa, o kötü..

kafam çocuk sesini kaldırmıyor. geçen gün balkondan sokaktaki çocuklara kızdım sessiz olun diye. sanırım ben bir ayşe teyze oldum.

dua lipa beni görseydi kendini baştan yaratırdı bence.
hiç sanmam.