bildirimi üstten görüp tıkladığımda kırık ekranla karşılaşınca korkmuştum.

ben kimim ?

herkes doğru insanı bekliyor, herkes anlayış ve kabul edilmek istiyor yalnızca. kimse birine doğru insan olmayı önemsemiyor, kimsenin umrunda değil birine iyi gelmek ya da incitmemek. hep iyilik, sevgi, mutluluk beklentisi, en iyi etiketlere sahip olsun iki yüzlülüğü kimse vadetmiyor asla karşısındakine güzel şeyleri. ben böyleyim deyip çekiliyor herkes, ne gönlü var kimsenin değişmeye dönüşmeye ne de daha iyi bir insan olmaya gayreti. bir insanın sevgisine karşı sorumluluk hissedilmiyor, önemsenmiyor bile, kaybetme endişesi taşınmıyor. o yoksa başkası olur nasıl olsa deniliyor sanki bir nesneden bahseder gibi. halbuki o nesenenin sesi soluğu var, canı bile acıyor çoğu zaman...

uzunca bir süredir bir imzadan başka ifadesinin olduğunu düşünmüyorum, yapay tüm evlilikler olabildiğine suni. yol arkadaşlığı değil birçoğu rastgele bir yan yanalık; bir parça yalnız kalmama korkusu bir tutam da sevilmeye olan muhtaçlık işte. kimse evlenmesin artık, kimse kimsenin yarası da olmasın. kapatalım bu mevzuyu.

sürekli denenmiş ama bir şeyler başarılamamışsa, affedilen hatalar tekrarlanıyorsa, özel alanlara sürekli müdahale ediliyor ve artık kişiler birbirlerini mutsuz ediyorsa, saygı kalmamış ve bencillik ön plana çıkar olmuşsa, artık egoların savaşı sözkonusuysa sevseniz de terketmek zorunda kalabilirsiniz. çünkü bazen gerçekten "olmuyorsa olmuyordur" ve zorlamanın alemi yoktur...

(bkz: hanginizin feyki söyleyin kızmayacağım)
(bkz: biliydim bele olcağını)

kazandığı hiçbir seçim olmayan, oturduğu makamlara atanarak gelmiş siyasetçi.

sağdaki kavanoz size de büyük geliyorsa yöntem işe yaramaktadır.

hacim nedir, önemi nedir, etiket okumadan alışveriş yapmanın zararları nelerdir bilmeyen bir topluluk için güzel yöntemlerdendir.

okumamanın zararı büyüktür. okuyun evladım. okuyun.


okuyun demişmiydim?

reisin biden'i dize getirmesi sebebiyle amerigalıların gece herkesler uyurkene uzaydan uydudan attığı gısgançlık ışınının oluşturduğu yarıktır.

hayatta kaybedecek bir şeyi kalmamış biri olarak, yetişebildiğim her insana iyilik yapmaya çalışıyorum. bundan dolayı da çok mutluyum. kim ne derse desin. herkes birbirini dışından görüyor sonuçta, içini allah bilir.

o çok severdi bu grubu.yanımda dinlerdi.bana sözlerini okurdu.ritimlerinin çok güzel olduğunu söyleyip dururdu. gittiği günden beri grubun ismini duyunca bile kötü hissediyorum maalesef.

bayrağın asılması bir tarafa israil, bilgisayarlı ve yapay zekalı suikast makinelerini tahran'ın göbeğinde çalıştırmaya cüret edebildi.

haber sunumlarındaki başarısıyla dikkatleri üstüne çeken karambol, önceden peaky blinders dizisinde shelby ailesinin lideri thomas olarak karşımıza çıkmıştı. sert görünümlü, zeki, politik yönü güçlü, duygusal yönünü açığa vurmayan ama sık sık aşık olan bir liderdi. plan yapıp işleri yoluna koyma noktasında bir numara idi. karambol’un dizideki repliklerini şuraya bırakayım.

en son ise kafa sözlük’e yapılacak darbeyi başlamadan önce bitirdi. lanetlenmiş uruk-hailer yoldaşa darbe yapmak için toplandıklarında isildur'un varisi olarak elinde kralın kılıcıyla belirdi. uslu dururlarsa üzerlerindeki laneti kaldıracağını söyledi. onlar da isildur'un varisine söz verdi ve ait oldukları yere geri döndüler. namerde pabuç bırakmayan delikanlı bir kraldır.

filme dikkatimi çok da verebileceğimi düşünmüyorsam dublajlı, aksi ise alt yazı tercihimdir.

namı diğer ölüm grubu. genelde kimse kimseyi sevmez ama niye grup kurarsınız anlamam.

aslında sizin böyle bir başlık açman benim tuhafıma gitti. çünkü sana karşı hem sizli hem senli konuşursam kafanız karışabilir. yoksa türkçeyi katletmek önemli bir mesele değil, biliyorsunuz ki senden önemli bir şey değil bu.

birini dünyaya getirmek ona bir yaşam vermek midir yoksa ondan bir yaşam almak mıdır? birini ölüme mahkum etmek affedilebilir mi?

tanımlarıma bakarak pek düşünmediğimi söyleyebilirim.

mavi ve yeşil.

kuzguncuk senin mekanın mı
ismet baba hakiki öz dayın mı
bırak isteyen istediğini yapsın
gücü yeten benden kaçar mı?

yine bir soru ekini ve de da yı doğru yazamayan, 90 yıllık milli bayramın “1982 yılında darbeciler tarafından” (ki darbe 80 yılında oldu 80in darbecileri dese yine bir nebze ama o kadar cahil ama bunun tam aksini düşünüyor ki kesinlikle kabul etmez bunu) getirildiğine inanan bir kardeşimizden şaşırtmayan beyanlar.

zaten linkte yer altan en alttan 3. mesaj bu zihniyetin özeti işte.

allah vere de kendisinin yetiştirdiği çocuk öz bilinç kazandığında biatçı değil araştırmacı olsun.