görüyorum ki yazarlarımız insanların renk renk olduğunu göremiyorlar ama olsun onların renginide görmek gerek. konumuza dönecek olursak mümkündür çünkü seks bedensel bir eylem olmasına rağmen hazzı ruhanidir ve karşı tarafı harekete geçiren kişinin beyinsel işlevleri olabilir.

terapi seansı. kahve ve müzik de eşlik edince tadından yenmez.

aklıma hemen ömer hayyamı getirir.

bir ömer hayyam rubaisi:

"ırmaklarından şaraplar akacak diyorsun, cennet-i ala meyhane midir? her mümin'e iki huri vereceğim diyorsun, cennet-i ala kerhane midir?"

hayır hasenat

günün kahvaltısı, evden anca çıkabildim. evde yiyecek namına birşey yok, kedi manasının dışında.

iyi miyiz?değiliz tabi
boşuna kanamıyor bu saatte bu yara
deli miyiz? deliyiz tabi
çünkü deli gibi seviyoruz hâlâ..

hâlâ - hayla
mide - miğde
bazı - bağzı
çare - çağre.
hayla ne demek? konuşurken de mi hayla diyorsunuz?

tonla yalnızlık şeyleri okudum. bir güzellemeler, bir övmeler. tam ikna olacagım ikna olacak yerlerim ağrıyor. * arkadaş yalnızlığa gelemem ben. kardeş olur, kedi olur, ya da bir kuş olsun dokunmam, sarılmam, konuşmam gerek. arkadaş kaybında bile dağılıyorum.*
insanî bir ihtiyaç. hiç de öyle 'aman şöyle böyle' diyemem.
bu olay züğürt tesellisinden ötesi değil. kim istemez biriyle gülmeyi, bir şeyler paylaşmayı? kendimizi kandırmayalım, yalnızsak bal gibi de mutsuzsuz. konuşamasam da, içimde acımı yaşasam da, kardeşlerimin evde varlıkları bile lütuf bana...

suyla temas eden insanların cildinde oluşan alerji. su ürtikeri adıyla da bilinir. kırmızı küçük kabarcıklar ve kaşıntı ile kendisini gösterir. genellikle ergenlik dönemindeki kadınlarda daha fazla görülür.

bu hastalıktan muzdarip kişiler, su içebilir. ancak dışarıdan, derilerinin suyla teması sonucunda, hatta ter gibi kendi vücut salgıları nedeniyle alerji ortaya çıkar. yaşam kalitesini oldukça düşürür. hasta kişinin spor yaparak terlemesi, ölüme bile neden olacak kadar büyük bir sorundur mesela.

su içmek alerjiye neden olmaz. nadiren ağız içinde kaşıntı yapar. ancak el, yüz yıkamak, banyo yapmak, yağmurda kalmak gibi doğal durumlar, hatta bazen gözyaşı, ter gibi doğal salgılar nedeniyle tetiklenir. kişinin yaşamını oldukça zorlaştıran bir rahatsızlıktır.

hastalık, hayatın hemen hemen her alanında karşılaştığımız sıvılardan kaynaklandığından, alerjinin ortadan kalkması için alerjenden uzak durmak imkânsızdır. bu nedenle de tedavi yöntemi, alerjiyi baskılayan ilaçlar kullanmak, hatta acil durumlar için adrenalin enjektörü bulundurmaktır.

hassas kişiler tıklamasın lütfen

mortingen şıtraaze

içerisinde kurgu ırklar, diyarlar, genellikle sihir ve büyünün bulunduğu, birçok konunun gerçek hayata paralel olarak işlendiği zor bir yazın türüdür.

#38588 şeklinde bu edebiyat türünü tanımlayanlar, hayal gücünden yoksun, düşünüp üretemeyen ve en önemlisi her şeyin merkezine parayı koymuş, yaşamını bu yolda heba edenlerdir. kendilerinin fantastik edebiyat türünden anlamasını beklemek abesle iştigaldir. toplum içinde bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olan insanlar şeklinde tanımlanırlar.

sadece tolkien - yüzüklerin efendisi ekseninde bu dünyayı tanımlamaya kalkmak, resimden ve ressamdan bahsederken bir tek mona lisa konuşmaktır.

bu türün önemli yazarları arasında ursula le guin, r.a. salvatore, david edding, terry brooks, brandon sanderson, george r.r. martin, raymond e. feist, patrick rothfuss, terry pratchett, tracy hickman, margaret weis, nail gaiman, scott lynch gibi isimler vardır.

üstelik bu isimlerden bazıları sir ünvanı ile onurlandırılmıştır.

kaçış edebiyatı olduğu bir noktada doğrudur. ancak hangi roman, hangi öykü, hangi şiir ya da sanatın hangi dalı sizi içinde bulunduğunuz ortamdan, duygusal durumunuzdan ya da o anki sıkıntılı halinizden uzaklaştırmıyor? insanların sanata ve edebiyata yönelmesinin tek sebebi, gerçekliği dibine kadar yaşamak istemesi midir?

iyi ki kitaplar var.

neden? zaten yapmak istediğimiz için, yapmak istediğimiz kadar yapıyoruz. bırakmak niye?

bazı sabahlar "bu dünya'ya zaten değmez. kirpiğim biraz daha uzamasın, yanağım biraz daha kızarmasın ne var ki?" diyorum, bazı sabahlarsa aynaya baktıkça gözümü alamayayım istiyorum. keyfime göre.

bırakmak yanlış bir tabir. makyaj başlanması veya bırakılması gereken bir şey değil çünkü.

zamanla gerçekleşen ve acı veren bir farkındalık halidir.

insanın bu farkındalık haline ulaşmak için yaş alması gerektiğine inanılsa da aslında öyle olmadığı zamanla anlaşılır.

ölümlülüğü var olan haliyle kabul etmek çok yakınınızda birinin ölmesi ise başlar. sanki yakınlarınızdan biri ölünce ölüm artık elle tutulur gözle görülür bir hal alır.

ve insanda sıranın kendisine gelmeye başladığı hissi uyanınca doğarak ön kabulünü yaptığımız ama zamanla bu sözümüzü yavaş yavaş unuttuğumuz ölüm gerçeği tekrar ortaya çıkmaya başlar.

ölüm size yaklaştığında söylenecek tek şey:

“ aldım, kabul ettim.”

bestesi antonis vardis'e ait fevgo adlı şarkıya yapılmış günümüz aranjmanıdır.

söyleyen sanatçıların özellikle çile kelimesini saniyelerce uzatması sonrasında allah şeklindeki sesleniş kısmını seyirciye bıraktığı bir eserdir. herkes var gücüyle bağırır bu kısımda.

emel sayın'dan dinlemeyi tercih ettiğim bir eserdir.

market sırasına ilerlerken bir anda minik adımlarını hızlandırıp önüme geçen 70 yaşlarındaki teyze :) ben poşet almaya gitmiştim gibi bir şey söyledi bir de önüme geçerken :) o kadar minnoştu ki gülmemek için zor tuttum kendimi :)

işitsel halüsinasyonlar gibi duran durumdur. çok da takılmamak lazım. yeni icatlar çıkarmamak lazım. nitekim taktıkça stres faktörü devreye girer ve sesler daha çok artabilir. eğer ekstra nörolojik belirtiler de* eşlik ediyorsa bir nörolojiye görünmekte fayda var.

bu coğrafyanın kadına öğretemediği tek şey benlik saygısıdır dedirten olaydır.