bir an yanlış mı okudum dediğim başlık. ama evet, biz kayısılar için gelmeli bu özellik*. hem sonuçta bir malatyalı olarak ben de kayısıyım haha. hatta "uff malatya'nın kayısısı" diyerek o videoyu hemen bırakıyorum.

ileride kafa sözlük için kurmayı temenni ettiğim söz. yalnız dikey mimarı kabul etmem, yatay olacak.

kökeni latince pluvia (yağmur) kelimesinden gelmektedir. pluviophile yağmurun yağmasından hoşlanan, yağmurlu havalarda mutlu olan ve yağmur yağdığında huzur bulan insanlar için kullanılan bir terimdir.
yağmurdan sonra ortaya çıkan yağmur kokusuna bayılırlar. bu koku literatürde petrikor olarak geçer. kaynağı elbette bitkilerdir. petrikorun ikinci sebebiyse aktinomiset diye bilinen toprakta bulunan bakterilerin salgıladıkları kimyasallar. bu ikisi yağmur yağınca toprakta karışıp kendine has bir koku yayar. duygu dolu insanlar bu kokuyu ruhlarının derinliklerine kadar hisseder.
yağmur suyunu tatmayı, yağmur altında yürüyüş yapmayı seven bu kişiler zor zamanlar geldiğinde “bunlar da geçecek” demesini iyi bilirler. yağmur aşığı tipik bir pluviophile gece yatmadan evvel yağmur sesi ile kolaylıkla uykuya dalar.
“en çok bolluk getiren yağmur, alın teridir” der cenap şahabettin. kafa sözlük için alınteri dökenlerin başında gelen bir yazardır pluviophile. sözlüğün en sevilen yazarları arasına girmeye aday, nicki kendi gibi huzur ve mutluluk veren saygıdeğer bir yazardır.

muhtemelen tüm zamanların en iyi dizisidir the sopranos. kendimi boşlukta hissettiğim dönemlerde tekrar tekrar başlar keyifle izlerim. sonrasında izlediğim hiç bir tv yapımı etkilemedi bu dizi kadar. ve bu diziyi en iyi yapan da rahmetli (bkz: james gandolfini) abimizdir. zirvede bıraktı.

transparan kafalı balık ya da bilimsel adıyla macropinna microstoma isimli bu balık 1939 yılında keşfedilmiş. hint, pasifik ve atlas okyanuslarının tropik-ılıman sularında, 600 ile 1000 metre arasında değişen derinliklerde yaşıyorlar. transparan olan kafa yapısı çok hassas olan bu balıklar genel olarak plankton, deniz anası ve diğer küçük balıkların kalıntıları ile besleniyorlar.

gözleri diğer balıklar gibi suratının yan taraflarında değil epey bir önde duruyor. bu yüzden sağ ve solundan ziyade tam olarak ilerisini ve yukarıyı görebildiği düşünülüyor.

geçer hayat işte böyle.
bu dünya hiç yerinde durmaz.
sanırım tüm suç bende, seçtiğim seçeneklerde.

doğu menşeili olan, yaprak döken ağaçların (kestane, kavak, meşe) çürüyen bölgelerinde yetişen bir mantar türü. zengin vitamin ve mineral içeriğine sahiptir. özellikle içerdiği b12 vitamini sayesinde vegan - vejetaryen beslenme şeklini benimseyenler için muhteşem bir yiyecek.

devlet kendi vatandaşını ötekilerden ayırırken tarafları karıştırmış

bu abimiz gibi değildir mesela*.

yadigar,benim için, dedemden kalma ‘aritmetik ve cebir ‘ kitabıdır.

hayatının büyük kısmını ibadet ederek geçiren insanların 'benim inandığım tanrıya onlar nasıl inanmaz?!' diye düşünüp mantıklı bir cevap olarak bulduğu düşüncedir.
burada önemli olan nokta düşündükleriyle kalıp kimseyi taciz etmemeleri.
ateistse ateist. onun dünyasında tanrı yok demek oluyor bu. kabullenmek gerek. sonuç olarak neye inanırsan gerçeğin o olur.

insanlara güvenmemek.

celtic angels-edge of night

"home is behind, the world ahead,
and there are many paths to tread
through shadows to the edge of night,
until the stars are all alight."

evrim teorisini bilim camiasında tartışmaya açan ülkeler ile bunu uzan zaman önce bilim dünyasında tartışma unsuru olmaktan çıkaran ülkelerin refah seviyesi arasındaki farka bakılınca durum biraz olsun netlik kazanacaktır.

tavuklu salatamı güzelleştiren, ekşi gibi olan ama pek ekşi de olmayan muhteşem sos. iyi ki varsın nar ekşisi, iyi ki hayatımdasın. sen olmasan tavuklu salatalarım yavan ve anlamsız kalırdı...

ara sıra beni rahatsız eden korkum. bu korku kendimi iyi ifade edemediğimi düşündüğümden mi yoksa anlattıklarımın karşımdaki kişinin anladığı kadar olmasından mı kaynaklanıyor? ilk seçenek daha ağır basıyor .
yeni tanıdığım birinin karşısında çok tedirgin oluyorum. yanlış anlaşılmaktan, eksik anlaşılmaktan korkuyorum. bu korkumun sebebi ne peki?  insanları kırmaktan korktuğum için mi? karşımdaki insanı çok tanımasam bile çok değer verdiğim için mi yoksa karşımdaki insan belki kafamın  dengi biri ve ileride çok iyi anlaşacağız ama sırf kendimi kötü ifade ettiğim için bu insanı kaybedeceğim için mi korkuyorum? açıkçası korkumun sebebi ne bilmiyorum.
yanlış anlaşılmaktan korktuğum için yeni insanlarla tanışmaya çekiniyorum. uzun yıllar arkadaş olduğum kişiler hakkında hiç böyle bir korkum yok. çünkü kendimi kötü ifade etsem bile yanlış anlışılmayacağımı biliyorum.

kredinin yanmayacağını ve ailemden tepki almayacağımı bilsem yapmak istediğim şeydir. neredeyse okul hayatımda ilk defa bir yazı tam bir şekilde yaz tatili yaparak geçirdim bu sene. onda da tüm tatil denilen sürede evdeydim. bıktım artık hayatımı yaşayamamaktan, bir şeyleri zorunluluktan yapmaktan.

belli bir yaştan sonra olgunlaşmış tay misali okul denilen hipodroma koyuyorlar bizi sonra da hayata atılmamızı istiyorlar. yahu biz yaşamaya zaman bulamadık, böyle nasıl hayata atılalım demek istiyorsun fakat desen de bir fayda sağlamayacağını biliyorsun. ardından toplumsal baskılar ve para kazanma zorunluluğundan dolayı bir işe girmeye çalışıyorsun, mükemmel bir eğitim hayatın yoksa ya modern köle şeklinde çalışmanı bekliyorlar ya da sürünmeni.

bu düzende bir kırık yaratıp kendime 1 sene ayırmayı ve istediğim gibi yaşamayı o kadar çok isterdim ki. ama ilk cümlede belirttiğim şeylerden ötürü bu aralar en büyük korkum sınıfta kalmak olabilir*.

çiçek hastalığı sonucunda sol gözünü, bir talihsizlik sonucuyla da sağ gözünü kaybeden türk halk ozanı..

nereye geri dönecek acaba yani çok çok geriye dönecekse olur kendisini hiç tanımadığımız günlere mesela

gerçeğini bildiğin bişeyi karşı tarafa sorduğunda seni salak yerine koyarak gözlerinin içine bakıp rahatça yalan söylemesi, lütfen bu kadar zeki olduğunuz hissine kapılmayın.