sürekli canlı yayın açan arkadaş.

--- alıntı ---

yani aslında ses kaydından dinlediğiniz ses; sizin diğer insanlar tarafından duyulan sesiniz

--- alıntı ---

bunu görmemeliydim dediğim başlık. kendi sesimden daha da nefret etmeme sebep oldu.

bebek kahkahası.

mutlu olmayan insan tanımıyorum.

semiha berksoy 1910 doğumlu sanatçıdır.
tarihte ilklerle anılan türk kadınlarından biridir.
annesi fatma saime ressam ve heykeltraş, babası rıza cenap berksoy şairdir. okullarının tamamını birincilikle bitirmiştir. annesini erken yaşta kaybeden berksoy, babasının tekrar evlenmesi üzerine amcasının yanında yaşadı.
ilk öykülerini ilkokulda yazmaya başladı...ortaokulda ise bir şan hocasından şan dersleri aldı...
liseyi istanbul kız lisesinde okudu... o sıralarda istanbul konservatuvarı kurulunca orada şan çalıştı...
1929 da ilk konserini verdi bu konserde nikolay rimski korsakov'un sadko operasından değişik aryalar seslendirken kendisine eşlik eden isim cemal reşit rey dir.
aynı dönemde güzel sanatlar akademisini de kazandı. resim, heykel ve seramik çalıştı...
sahne sanatlarına ağırlık verince güzel sanatlara ara vermek zorunda kaldı...
tepeden tırnağa sanatçı olan bu kadının hayatının asıl dönüm noktası olan operayla tanışması ise şöyledir.
darülbedayide tiyatro sınavını kazandı...1931'da muhsin ertuğrul ''istanbul sokakları'' filmini çekmektedir. bu ilk sesli türk filmidir. kendisi semiha rolünü oynamaktadır... çekimler için paris'e gidince orda bir opera dinledi ve operaya aşık oldu...
bu arada darülbedai'yi'de bitirmiştir. okulun mezun ettiği tek kız öğrencidir.
bu aşamadan sonra bir çok müzikal, tiyatro da sahne aldı...
ama asıl önemli olayı ise avrupa'da opera sahnesine çıkan ilk türk sanatçı ünvanını aldığı oyundur. bakınız altını çizerim; kadın demiyorum sanatçı diyorum.
1939 yılında berlin operasında ariande auf naxos isimli eserde rol alarak avrupada opera sahnesine çıkan ilk türk olmuştur.
ilk türk operası olan oyundada kendisi oynamıştır. tr.wikipedia.org/wiki/%C3%9...
nazım hikmetin yazdığı bir çok oyunda yer aldı. hatta nazım kendisi için bir rüyadır isimli eseri yazdı.. tabiki başrolünü kendisi oynadı...tosca operasında başrolken nazımın cezaevinde ziyaretine gitti...
nazımla mektuplaşmaları ''nazım hikmet ve toscası semiha berksoy'' ismiyle kitaplaştı...
daha resim çalışmalarına devam etti o işide hakkını vererek yaptı...
yani arkadaşlar bu kadının hayatı böyle yazmakla bitmez...
geriside imece usulü gelir zaar...
şimdilik benden bu kadar...
''''

bir yaz gününden, çengelköy

az önce alman patent li aşımı oldum da geldim.
sabah saat 10 a randevu almıştım, ama bu randevu ile bitmiyor.
ilk önce kimliğimizi ibraz edip form dolduruyor uz , sonra 6 şarlı guruplar oluşturulan sistemden telefonumuza kısa mesaj geliyor, tabiki yaklaşık 30-45 dakika kadar bir bekleme süresi oluyor( kavga gürültü olmaz ise bu süre) ben paratoner olduğum için , bir gazi ile görevliler arasında kavga çıktı ve yarım saat sürdü bayağı yumruklar konuştu, polis vardı ,güvenlik vardı , yetmedi çevik kuvvet bir ekip geldi iki vatandaşı aldı, ama maalesef görevliler susmuyor herkese gider yapmaya başladılar.
neyse aradan bir 45 dakika geçti sms geldi , ismim okundu gittim kapıda bekliyorum , arkamda beş kişi daha var, tekrar kayıt sırasında, bir kavga daha yahu diyorum şu aşımı yüzümün akıyla olup gideyim artık, orda da bir on dakika kaybettim .
en sonunda aşımı oldum , işyerine geldim, ama aşı anında fark ettirdi almanca konuşmaya, alman gibi düşünmeye, alman gibi disiplinli çalışmaya başladım.
farkındayım !! bir alman gibi olmaya başladığım andan itibaren türkiye cumhuriyeti ni kıskanıyorum..

adımı yazarım ilk sonra da bulut ya da yıldızları falan çizmeye çalışırım hep tuhaf da olsa alışkanlık oldu her seferinde aynı şeyleri karalıyorum gerçekten de .

makale okumuştur dergi okumuştur gazete okumuştur ama bir şey kesin okumuştur diye düşündüğüm insandır. okumadan geçen bir ömür boşa geçmiş bir ömürdür.

kirpik dibine çok girerseniz kökünden kopmasına sebep olan alet.

anlamadığım başlıktır.
çok fazla boş var neyi nereye koyacağımı çıkaramadım.

ben sevdiğim insanlara seda sayan kıvırtması eşliğinde 'güüüünayyydınnnn' diyorum. enerjim geçmediyse sorun ondadır. bu enerji hissedilmez mi?
ama konuya gelecek olursa hâlâ almadığım için biraz kırgınım ama empati duygum ile hissettiririm kendime, sorun yok.
ayrıca seda sayan kıvırtması ile günaydın için :

ben halk diye tabir edilen bizi anlıyorum ama şu ünlülerin bu kadını eleştirmesini anlamıyorum. mesela seren serengil bu kadına ağzına geleni söylüyor ama ali yıldırım ile olan ilişkisini hata olarak değerlendiriyor. bu hata dediğimiz kavram sadece şeyma'da mı geçerli değil? ünlüleri bilmesek sadece bu kadının tek başına ahlaksız yaşam sürdüğüne inanacağız. ayrıca şu güne bakarsak kadın bekar, adam bekar ve bir ilişki yaşıyorlar; bunda anormal olan nedir? bir ekonomik seviyeye öyle ya da böyle gelmiş bir insanın hayat tarzına uygun birisiyle olmasının derdi beni neden geriyor?

90lı yılların ortasında ibo show’da olgun şimşek’in canlandırdığı tiplemedir.

oldum olası sevmem ibrahim tatlıses’i. şarkıları güzel olsa da abuzer kadayıf tavırları beni sinirlendirir her zaman. cinsiyetçi tavırları, eğitimsizliği matah bir şeymiş gibi gösteren sözleri, sahte kabadayı havaları ve rüzgarın eski yönüne göre eğilmesi ne kadar rahatsız edici bir karakter olduğunun göstergesidir.

programı da en çok izlenen programlardan biridir ama yıllardır nedenini anlayamadım. doğru dürüst bir sohbet edildiğine rastlamadım henüz. türküsünü söyleyen söyler, sohbet edilirken de ibo saçma bir espiri yapar ve herkes yalandan güler. ciddi bir konuşma olmaya başladığında da ibrahim tatlıses felsefik bir şappi ile konuşanın sözünü keser.

işte bu kadar olumsuz duygular beslediğim bu adamı ve bu programı izlemem nedenim olgun şimşek’in güçlü tiplemesi idi. programın belli bölümlerinde ibrahim tatlıses höykürerek güçlüüüüü der ve güçlü de cevaben “ ağbii” diyerek içeri girerdi. tamamen şive komiği üzerine kurulu diyalogları izlenebilir kılan tek şey olgun şimşek’in umut vaat eden performansı idi. ve büyük oyuncu bu umutları boşa çıkarmadı.

ağbi

öncelikle zeynep kamil benim küçükken zannettiğim gibi adı zeynep soyadı kamil olan bir kadın değil.

zeynep hanım mısır valisi kavalalı mehmet ali paşa'nın kızı.
eşi olan kamil paşa da sultan abdülaziz'in sadrazamlarından. yani zeynep hanım ve kamil bey onlar.

bu ikisi 1862 yılında üsküdar nuh kuyusu semtinde özel mülklerinde hastalara ücretsiz hizmet vermek amacıyla bir hastane kuruyorlar. o hastane zamanla büyüyor. şimdi o hastane zeynep kamil kadın ve çocuk hastalıkları eğitim ve araştırma hastanesi olarak hizmet vermekte ve anadolu yakasında pek çok çocuğun doğduğu yer olarak bilinmektedir.

80’lerde çocuk olmak
seksenli yıllara ait anılar,sayısı seksenin üzerinde şair, yazar, besteci, drama eğitmeni, senarist gibi çeşitli sanat dalları mensuplarınca yazılıp kadir aydemir tarafından yayına hazırlanmış .
sadece 80’li yıllarda değil, 90’lı yılllarda da yaşayan o günlerin kendine has tarihsel zamanıyla olgunlaşmış bir nesli anlamak için okunacak çok da eğlenceli, herkesin kendisinden ya da anne babasından bir şeyler bulacağı yazılar bunlar.
o dönemin siyasi yapısını, gündelik yaşantısını, sözü sohbetini, şarkılarını, filmlerini,reklamlarını hatta yiyecek içeceğinin neler olduğunu yazarların gözüyle yeniden anımsayabiliriz.
kitabın sonunda bir de ‘gün gün 80’ler ‘ bölümü bulunuyor.bu bölümün içinde bir gelenler bir de gidenler (aramızdan ayrılanlar) var.
keyifli okumalar dilerim.

jack london - kızıl veba
orhan pamuk - veba geceleri
richard matheson - ben, efsane
gabriel garcia marquez - kolera günlerinde aşk
adrian barnes - uyuyamayanlar

karantinayı dibine kadar yaşamalık kitaplar.

tv programı esnasında orduya hakaret sebebiyle verilen ceza.

radyo ve televizyon üst kurulu (rtük) başkanı ebubekir şahin, chp mersin milletvekili ali mahir başarır'ın katıldığı tartışma programına verilen 5 kez program durdurma ve idari para cezası ile ilgili yaşanan tartışmalar üzerine, "rtük olarak halkımızın göz bebeği olan ordumuz başta olmak üzere milli ve manevi değerlerimizi korumaya devam edeceğiz" dedi.

buradan

hande ataizi’nin magazinlerden kaçmaya çalışırken tuvalet penceresine sıkışması.
çağla şikel’in o dönemki sevgilisine tostumu yedim, seni bekliyorum diye mesaj atması.

takma ya boş ver

bu haytalar büyüyünceye kadar eylül-nisan arası salonda koltukta yattım. *

üstelik her gece bu pehlivan tarafından tepelendim. sürekli koltuk tepesine çıkıp üstüme atlıyordu. atladığı yer göçüyor öyle böyle hasar bırakmıyor.


şu da saçlarımı mıncıklıyor yalıyordu.

hiç de öyle keyfi falan yoktu. gitsin de gelmesin o günler. *

not: hala üstüme atlıyor, hala yalıyor mıncıklıyorlar ama nihayet odamdayım.