yami sukehiro
(bkz: black clover)

70 ler kafasıyla kinini kusan anladıgım kadarıyla türkiyede bulunmaktan hoşlanmayan yazar. umarım kuzay ırak kürt yönetiminde kariyerine devam eder.
edit: aşaglama veya hakaret degil içten iyi dileklerimdir. cok sevdigi terör örgütleri ile ayrıca türkiyede cogunuluk olan ve inanılmaz ırkcılık gördügü türkler olmadan umarım mutlu olur.

çeşitli radyo yayınlarından sesimizi duyurabiliyoruz zaten. ses kaydı da gönderebiliyoruz. bundan ötesi suyunu çıkarmak olur.
t: korkunçlu durum.

sartre küçüklükten itibaren kendini çirkin bulur. bu onu psikolojik çöküşe sürekler. bulantı adlı eserinde ki varloluşculuk hikayesi'nin başladığı yer burasıdır. varlığını sorgulamak ve insanların ona hissettirdiği duygunun tiksindirici tasvirini yapmak. fakat sartre'nin eşi simone de beauvoir ondan farklı bir imaja sahipti. güzel fizikli çekici bir tarafı vardı. bu ikiliyi buluşturan ise fikirler oldu. üstelik birbirlerinden bağımsız farklı fikirler. ortak noktaları yazmak idi... öncelikleri yazmak ve fikirleri aktarmak oldu. evlilikleri bir nevi güçlü bir ortaklıkdı. severim böyle ikilileri paylasmak istedim. sartre' dan bahsederken beauvoir'u atlamak istemezdim.

dolar'ın dostları
empedokles'in dostları.

arayarak konuşmak iyidir.

yazmak her duygunun karşılığını göstermiyor bence, sonra günaydın yazmakla günaydınnn yazmak arasındaki abuk farkı tartışmak zorunda kalıyorsun.

çokta uzun konuşamam gerçi telefonda, o yüzden kısa ve sonuç odaklı konuşmanın hastasıyım.

günümüz yerli edebiyatın en kendine has, en acayip kalemlerinden biri şule gürbüz. ben de ilk kambur'u okuyup çarpılmış sonra da öyle miymiş'i okuyup şule gürbüz'e tam anlamıyla hayran olmuştum. çok özel bir insan olduğunu düşünüyorum, her bakımdan. öyle miymiş'i yirmilerin başında okumuş ve şöyle düşünmüştüm: ben bu kitabı otuzumda bir kez daha, kırkımda bir kez daha mutlaka okumalıyım. çoşkuyla ölmek ve zamanın farkında her kitapçı gezdiğimde elimin gittiği fakat ısrarla daha sonraya sakladığım iki kitap. bazı kitaplar var onları okuyup bitirmekten korkuyorum. fakat aynı zamanda ya onları okumadan ölürsem diye de korkuyorum. kitap kurdu değilim kesinlikle, hatta iyi bir okur bile sayılmam ama bazı insanlarla kurduğum tek taraflı bu bağ beni yaşamla barışık kılan şey. şule gürbüz tam da o isimlerden biri. ömrü uzun olsun, daha çok yazsın dilerim.

soyadı kanunu çıktığı zaman halide edip adıvar buna tepki göstermiş. demiş ki:’ben zaten ünlü biriyim, soyadına gerek yok’. durum atatürk’ün kulağına gidince uyarılmış, o da tepki olarak ‘adıvar’ soyadını almıştır.

odamıza giren haşmetli sineği öldürünce içinden larvalar çıkmıştı ve biz de gözlemlemek için pudralı deodorantla üstlerini kaplamıştık.

üç ayda bir veriyorum yıllardır.pazartesi mobil araçlarında hallettim.ilk seferinde kusacak gibi hissetsem de sonrakiler çok rahattı.kanınız ihtiyaç sahiplerine ulaşınca gelen mesaj huzur veriyor.

sonbahar ve yağmurlu havadan hoşlandığını düşündüğüm, düşüncelerini nahif bir şekilde ifade etmekte zorluk çekmeyen yazarımız.
nickaltı açılmadığı için şaşırdım fakat orenda zaten olağanüstü görünmez güç demek, şimdi daha iyi anlıyorum yazarımızın kendi halinde sözlükte tanımlarını paylaşmasını.
keyifli sözlükler dilerim sevgili orenda_diye_birisi.

la casa de papel.

tolstoy vs dostoyevski gibi bir şey olmuş bu.

dedi ve rüyasından uyandı fakir yazar.

pek farkları yok bence. zaten halkın çoğunluğu mecburiyetten bunlardan birisini seçmek zorunda. ne olduğu belirsiz şeyleri yiyoruz maalesef.

radyo ekibi hep birlikte şarkı söylemiş ve çok güzel olmuş.

deniz seki esprisinden sonra kesin geleceğini düşündüğüm başlıktır.

galiba ülkeyi dolaşma kararı aldı ama "olum bari parayı sadece gezmeye harcamayayım" diye düşündüğü için yazarları da etrafına toplayacak.

n'aptın başkan, ikramiye mi vurdu? *

blacksmith olurdum. savaşçılara malzeme, silah üretirdim.

çok güzel haber. umarım türkiye'den götürülen üç güzeller mozaği'ni de görebiliriz. yoksa başka türlü görebilecek gibi değiliz.