sabahattin ali'nin o kısa ömrüne sığdırdığı güzel eserlerden sadece birisi.

geçmiş, güven verir. gittiğimiz mekanlara tekrar gidip izlediğimiz filmleri tekrar tekrar izlememiz ya da okuduğumuz kitabı bir daha okumayı düşünmemiz bundandır belki de.

içimizdeki şeytan, ya da olduğunu düşündüğümüz şeytan, çok şey düşündürdü bana. sabahattin ali öyle bir yazar ki, sıradan gözüken olayları bile büyük bir titizlikle işleyip bize farklı pencerelerden baktırabiliyor. belki de böylesi daha değerlidir. sıradan ve basit gözüken şeylerin özenle yapılması her zaman daha özeldir. çünkü kimse basit olaylara dikkat etmez, sıradan şeyleri özenle yapmaya gayret göstermez.

karakterlerin ruh tahlilleri çok başarılı, hepsiyle yakın hissedeceğimiz bir yön muhakkak buluyoruz, yani ana karakterlerin dışında yan karakterlerden de öğrenecek çok şey var. ayrıca, kitapta toplum eleştirisi bulunuyor ama ana karakter ömer kendini de eleştirmeyi ihmal etmiyor, ya da kendiyle yüzleşmeyi.. ilk basım yılı 1940 olmasına rağmen hiçbir şey değişmemiş, düşe kalka yine aynı duyguları hissediyor, topluma veya kendimize karşı aynı eleştirilerde bulunuyoruz, ve sabahattin ali bunu bize hissettiren çok önemli bir yazar oluyor.

--- alıntı ---
kalabalık beni sahiden sıktı. ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. bu nefret falan değil... insanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile. sadece bir yalnızlık ihtiyacı.

son birkaç gündür neredeyse hiçbir başlığın altında altın kupa işareti görmemem ile aklıma takılan sorunsaldır. madalyalı tanımları bulmak için uğraşan modlar, tanımlara kupa vermeyi ikinci plana mı attılar acaba dedirtti..

aslında var olmayan, daha doğrusu paraya ait olmayan koku.

madenî paralara dokunduğumuzda, elimizde metalik bir koku kaldığını fark ederiz. ancak bu koku, sandığımız gibi paraların kendisinden gelmez. koku ya paranın üzerindeki kimyasal birikimlerden ya da paranın elimizle teması halinde, cildimizin paranın yapıldığı metalle girdiği etkileşim nedeniyle ortaya çıkardığı bileşiklerden kaynaklıdır.

bu durum sadece para için değil, tüm metal objeler için geçerli. cilt, üzerindeki yağ ve ter nedeniyle, metal bir objeyle temas ettiğinde, objenin atomlarıyla reaksiyona giriyor ve ortaya bu demir kokusu çıkıyor.

yatağımdan duyduğum kadarıyla az önce bu çalıyordu konserde...
yanlış da duymuş olabilirim de, amaaaann banane? geceye bıraktım gitti.

~~her şeyden geçtim ama, bir senden vazgeçemem
dokunulmazımsın benim, yüreğime hükmedemem ~~

burkina faso. eşinin işi dolayısıyla orada yaşayan bir arkadaşım var, o da benim gibi beyaz tenli, sarışın. kadıncağız peçesiz sokağa çıkamıyormuş, bizim gibi beyaz tenli kadınları kaçırıyorlarmış. "bak burada size ev ayarlarız, nasıl olsa evden çalışıyorsunuz, çocuklara da okul ayarlarız, ingilizceyi, fransızcayı ana dili gibi öğrenirler" diyerek bizi de burkina faso'da * yaşamaya çağırıyor, kendine yandaş arıyor ama yemezler canım...*

asla katılamayacağım bir beyan. doğası derken tam olarak ne doğasından bahsediyorsunuz? eğer ki köyde yaşamıyorsanız doğal bir ortamda yaşamadığımızın farkındasınızdır. her yer binalar, arabalar, insan üretimi doğaya ait olmayan yapılarla dolu. bu hayvancağızların ise sokakta yaşarken çoğunlukla bir parça yiyecek ya da bazen bir kap su bile bulamadığı aşikar. bunlar yetmezmiş gibi kışın soğuğunda sokakta üşüyorlar, insan demeye bin şahit isteyen varlıklardan dayak yiyorlar, bazen tacize tecavüze bile uğruyorlar. doğada yaşamıyorlar, sokakta yaşıyorlar ve sokaklar onların yaşam alanı olamıyor hiçbir bakımdan. bu canların hayatına dokunmak, onlara mümkün olan en iyi koşullarda bakmaya çalışmak ne zamandan beri riyakarlık oldu?

ben burada pavyonda çalışan hanımefendilerimiz için duyar kasıldığını,bunun için de 5 sayfa yazanı bile gördüm.
tabi ki ciddiye alın ama biraz dozunda.

jean paul sartre

eğer yakın zamanda yeni tanım girmemişseniz, rastgele olarak ilk sayfaya çıkan tanımlarınız dolayısıyla başınıza gelebilecek iş. bot kaynaklı değil. içiniz rahat olsun.

dün şakasını yaptığınız şey bu işte. söyleyecek bir tek kelime bulamıyorum. 2 yaşında lan 2! bebek yahu bebek. cehennem tam da burası bu orta doğu çöplüğü.

buradayım ve pür dikkat dinliyorum sizleri! * sizler konuştukça yüzüm gülüyor.

yayınlarınızın süper ötesi geçmesi dileğiyle!

biraz da pazartesim renklensin. *

hepimize 23 nisan nedeniyle kurucu görevi verilmiş. gerçekten bu koltuğa oturmayı layıkıyla yerine getireceğim. * sabah sabah çocuklar gibi şen olmanın yanında cidden kahkaha attım. *

benim efendim. bazı kaynaklara göre z kuşağı sayılmasam da ben z kuşağı olmaktan gurur duyuyorum. engelleyebilirsin.

benim için mangaldır.her akşam sıkılmadan yerim.

hakkında yazdığı konular ve o konuları yazma şekliyle takibe değer bulduğum yazarlardan biri.

sözlüğün geleceğine dair umutsuzluğa düşüldüğünde böyle yazarların da var olduğunu düşünmek, görmek iyi geliyor insana.

insanların neye inandığı sadece kendilerini ilgilendirir. siz güneşe taparsınız başkası ineğe tapar. bize ne?
inanmak istemiyorsanız da kendi içinizde sorgulayın. insanların inancına dil uzatmayın.

21:35 itibariyle dün girift radyo yayını'nda çalınan, gündeme dair şarkıları yeniden dinleyebileceğimiz, güzel sözlüğümüzün eğlenceli radyosu.

biri ağzını şapırdatınca aşağıdan yukarıya doğru kan beynime sıçrıyor. asla tahammül edemiyorum ve direkt kızıyorum o kişiye.