tanrı

varlığı mı yoksa yokluğu mu daha beter anlayamadığımdır.
varsa bu kadar tepkisiz olması çok saçma.
yoksa da bu kadar yalnız olmak çok zor.
var mısın bir güç?

rica ediyorum varsa eğer lütfen alsın şu canı! yoksa da ben alacağım.

bence yok. varsa da ben öyle bir tanrıyı istemiyor ve reddediyorum.

insanlık tarihinin gençlik döneminin zihinsel sanrısı.

teos (yunan), diu (italyan), bog/buh/boh (slav), god (ingiliz), gott (alman), dios (ispanyol), deus (latin ve portekiz), gud (iskandinav), jumala-jumal (fin-eston), dumnezeu (rumen-arumen), ısten (macar), perendi (arnavut), allaa (gagavuz), alla (malta), dieu (fransız), kami (japon), ilah (arap), hüda (fars), tian (çin), unetlanvhi (çeroke), gici-manitu (algonkin), teotl (aztek) ve tanrı (türk) şeklinde birçok dilde zikredilir.

iman ettiğim, her şeyin yaratıcısı ve sahibi olan tek ilah.

bugüne kadar hiçbir numarasını görmediğimiz güç. yarattığı her şey acı içinde. ya yok ya da onun olayı benim kabul etmeyecegim düzeyde sadistce. büyük ihtimalle yok.

inananlar tanrının bizi yarattığına, inanmayanlar ise bizim tanrıyı yarattığımıza inanır.

sonsuz büyüklükte olan.

açıklaması:

nasıl, bir ışık görsek, o ışığın bir kaynağı olduğunu biliriz; bilgi de, her şeyi bilen tanrı'nın ışığıdır. bu yüzden; bilginin her zaman var olduğunu göstermek, onu var edenin de her zaman var olduğunu göstermektir. onun, zamanı ve mekanı kuşattığını göstermekse onun tek olduğunu göstermektir.

"bilgi yoktur." ifadesini bilgi kabul etmek çelişkilidir. çünkü; bu kabul, aynı zamanda hem bilginin yok olduğunu hem de bilginin var olduğunu kabul etmektir. yani; bilgi vardır. bilginin, bilme fiili ile birlikte var olduğu ve bilme fiilinin failinin bilen olduğu dikkate alındığında; en az bir bilen vardır.

çevremize baktığımızda; bir takım olayların var olduğunu ve bu olayların, zaman ve mekan ile sınırlı olduğunu görüyoruz. bu olayların da bilgisi var. bilginin, bilme fiilinin sahibi bilen -şüphesiz- tüm bu olayların bilgisini de bilir. zaman ve mekan içindeki bu olayların bilgisini ise ancak zamanı ve mekanı kuşatıp gözlemleyebilen bir kimse bilebilir. demek ki bilginin ve bilme fiilinin sahibi bilen, zamanı ve mekanı kuşatıp gözlemleyebilendir. mekanı kuşatan, mekanı her tarafından kuşattığından tektir; mekanın üstünde olduğundan yücedir, mekanı her tarafından kuşatıp mekanın üstünde olduğundan ve de mekanın üstünde tek büyüklüğe sahip olduğundan sonsuz büyüklüktedir.

beni bu cehennem dünyasına attığından beri yapayalnızım, sana isyankarım, kırgınım ve kızgınım, bıkkınım. adımı deliye de çıkardım benden daha ne istiyorsun, insan denen şu garabeti sevemiyorum seni tanımak uğruna o kadar emek verdin, şimdi önümdeki tek engel bu dünya, bana aşkı verdiğinden beri başka şeyden lezzet alamaz oldum.

insanların birçoğunun hâlâ inandığı şey. halbuki kimsenin umurunda değilsin. hâlâ adalete inanmaya çalışıyorsun. keşke var diyebilseydim. kafanı kaldır ve şu aşağılık dünyaya bir bak sence var mı?

reddetigim de yani sıkı bir atesit olduğumda yaklasik 20 yıl kadar bayağ kavgalıydik.
sonra öyle kötü günler yaşadım ki onu tekrar buldum. bana kucak açti. nefret kustuğum her anı unuttu. korudu.
ben şimdi bir tek ona boynumu eğiyorum.

bence uzaylılar var:)
bizimle din aracılıgıyla iletisime geciyorlar.
insanoglunun tek yolu din.

"hayalimdeki tanrı yoksa kabul etmiyorum" demeye getirilmiş yaratıcı.

gakko, dünyayı senin mi düzeltmen gerek tanrı mı? bu işten kim sorumlu?

hangi dinin tağrısını eleştiriyor sunuz, anlaşımıyor; lakin kur'an dininin tanrı'sı'nın adaleti kur'an'daki hükümlerle sağlanıyor. adalet arıyorsan önce o hükümleri hayata geçirmelisin.

tefeci, tekelci, köleci, haramzade bir düzeni savunup acı sonuçları ile karşılaşınca da tanrı'ya saldırmak ,yok öyle.

kuran'ın tanrı'nın sözü olduğunun ve korunduğunun sayısız kanıtı vardır:

www.mucizeler.com/

www.miracles-of-quran.com/

varsa bile öbür tarafta bizi tanımayacaktır. kendini sıfırdan tanıtman lazım. merhaba ben ercüment

dünya belediye parkı değil imtihan yeridir.

tanrı'nın insana irade (özgür irade/cüzi irade) vermesi, teolojik ve felsefi açıdan insanın eylemlerinden sorumlu tutulmasının temelidir.
ahiret, dünya'daki adaletsizliklerin giderildiği ve ilahi adaletin mutlak olarak tecelli edeceği yerdir. (iyilik veya kötülük) karşılığı orada eksiksiz olarak verilecektir.

tamamen inanç meselesi. bana kalırsa akıl ile ne kanıtlanabilir ne de yok sayılabilir.. bazıları tanrı varsa kötüdür diyor, bazıları ise dinler evrensel değildir diyor vs vs. bunları mantıksal olarak yokluğun bir argümanı olarak görüyorlar ama değil işte. tanrı gerçekten kötü olup iyi biri gibi gözükmek isteyen birr varlık olabilir ya da bizim bilincimiz onun yüceliğini anlamıyor olabilir. ihtimaller bitmez ama esas meselle bunun bir yokluk sebebi olmamasıdır. mesela dünyadaki tüm dinler tek bir tanrıdan da çıkmış olabilir, belki her şey yorum farkıdır. dinleri beğenmiyor olabilirsiniz ama tanrı idealize edilmiş bir varlık olmak zorunda değil gerçekte.
tabii ki yokluğu kanıtlanamadığı gibi varlığı da bilinemez. kalbindeki ilham bir veri değildir. belki de binlerce bileşenin oluşmasıyla ortaya çıkan bir his, inanç. ben bunu büyük oranda ihtiyaç duymak ile bağdaştırıyorum. çocukken çok ihtiyaç duyardım mesela. aslında aklen agnostik insanlara çekilirdim ama inanırdım tüm kalbimle. öyle basit bir çevresel inanış sanmayın benimkini, gerçekten tüm benliğimle inanıyordum. zaten ailemin de dinle pek alakası yoktur. neyse, sonra bir dönemden geçtim ve sanırım kendimi çok yalnız hissettim. öyle yalnız hissettim ki bir noktada artık tanrıya inanmadığımı fark ettim. bilinçli bir süreç değildi, kendince gelişen bir olgu.. inananları anlıyorum. sürü psikolojisine sahip insanları sevmesem de inanmaya benim gibi ihtiyacı olup inananlarla net bir şekilde empati kurabiliyorum. bugün yok ama yarın ihtiyacım olsa tekrardan inanırım bir şeylere. mesela arada reenkarnasyon temalı dinleri çok keyifli bulduğumdan inanasım geliyor ama pek ihtiyacım olmadığından bir adım da atmıyorum bu mevzulara. öyle yani. şu an karşıma benden çok üstün bir varlık çıksa ve dese ki ben tanrıyım yine de aklen doğrulayamam ama belki bir gün görünürde hiçbir sebep yokken inanıveririm. gerçi muhtemelen hiçbir zaman eski saflığımla inanamam.

bu gün kaybetmek için ne kadar da güzel bir gün tanrım.