ursula k. le guin'in türkiye'yle alakalı bir anekdotunu paylaşayım:
2018 yılında bilimkurgu kulübü'nün 18. yılına özel çıkardığı, 18 yerli bilimkurgu yazarının öykülerinin yer aldığı 'yeryüzü müzesi' kitabının arka kapak yazısını yazmıştır.
hatta arka kapak yazısını da paylaşayım. le guin bu yazısıyla ne kadar naif ve alçakgönüllü bir insan olduğunu tekrar kanıtlamıştır:

bu yazıyı gönderdikten kısa süre sonra da hayata gözlerini yummuştur.
iyi ki vardın ursula!

ağzındaki yarım gülüşü ile efe, kavak yellerinden aklımda kalan sevdiğim tek insan. benim de pinhani, kavak yelleri ile tanıştığım bir grup.
ama aradan yıllar geçtikten sonra pinhani'yi daha ünlenmeden tanıyan ve de çok popüler olmayan şarkılarını cımbızla çekip bulup her duygusunu onlarla yansıtan birini tanımıştım. güzel anılar canlandı zihnimde.
ve keyifli bir ton, bize ulaştı yine sayende. iyi yayınlar imperactus. *

bir kaç yerde orman gibi şeyler kalmış galiba. müteahitler bunu beğendi.

arkadaşlar tamam ben sigara içiyorum ama bağımlı değilim. bir gün kalkar iki paket içerim günde sonra başka bir gün kalkar 2 ay hiç içmem. ben bağımlı değilim. içmeyi içmemeye tercih ediyorum sadece.

devletin görevinin bize bakmak değil de adaleti sağlamak, yasalarla hakkımızı ve emeğimizi korumak olduğunu bilmemektir.

1. emeksiz yemek olmaz.
2. üretmeden tüketemezsin.
3. emeği ve hakkı korumak da toplumun, seçimle atadığı devlet çalışanlarının görevidir.

düzenleme:
devletin toplum tarafından görevlendirilen bir mekanizma olduğunu unutmamak gerekir. yani toplumu evcil hayvan gibi değil, iş veren gibi görmeliyiz. bu şartlar altında devletin zaten sosyal bir devlet olması gerektiğinden bahsetmeye gerek yoktur. adaleti ve toplumsal refahı sağlaması her durumu kapsamaktadır ve nettir.

levent yüksel-med cezir albümü.

"hoşgörüyü ağaçtan öğrenmek gerek sen ona tekme atarsın o sana çiçek saçar." çok sevdiğim bir sözdür. bu dünyadan umudu olan herkes ağaç dikmeli. bugün için, gelecek için.

lisedeyken bir çocuk en yakın arkadaşıma aşık olmuştu arkadaşım ona yüz vermemiş diye ağlamıştım. hem de 2 buçuk saat aralıksız. çocuğu da sevmezdim ne alaka bilmiyorum çok saçmaydı işte..

bana denilen en ufak şeyi bile sürekli düşünüp geceleri ağlıyorum

adını duyduğumda aklıma erşan kuneri ve organize işler sahnesini getiren iskoç aksanlı "aygır gibi çekici" rahmetli hollywood aktörüdür

saksıda güzeldir. demete çelenge dönüşünce ziyan olur.

yarın sabah önce okula ardından işe gidecek, saat 20.00'e kadar evde olmayacak olmama ve uykusuz kalacağımı bilememe rağmen şu sohbeti bırakamıyorum. arkadaşım yatakta ben ise yerde kahvelerimizi içiyoruz. hastasıyız bu sohbetin...

o kadar nicki sol tarafta dolaştı şimdi yazmasam olmaz. sözlüğe yeni geldiği sıralarda radarıma takılmış ve yazmıştım, çok hoşsohbet çok tatlı ayrıca güzel bir yazar kendisi*

bir süre sonra kanka olduk, hatta ülkeyi birlikte terk etme hayalleri falan kurmaya başladık*

adına açılan başlıklara pek takılmamasını öneriyorum.*

eee ne demişler; "meyve veren ağaç taşlanır.

bunun lacan psikanalizindeki karşılığı "big other" dır. ayna evresine karşılık gelen bu abimiz, maalesef 6. ayımızdan beri bizi izlemektedir.

bazılarının kabuslarına sızmışım
dillerinden düşmüyor nizanim
çok kaşınmayın bence
sonunuz geliyor adım adım

yemek yemek için hepimizin var bir bahanesi. sağlık için dikkat etmek gerektiğini çok sonradan anlamak en zoru zaten.
sayın yazar aklımın derinlikleri, yukarıdaki paylaşımı ile güzel anlatmış. teşekkürler.

senin almaya cesaret edemediğin riskleri alanlar, senin yaşamak istediğin hayatı yaşarlar. *

"herkesin kimseye anlatamadığı gizli bir sırrı, kimseye gösteremediği gizli bir yüzü vardır yeğen."

diyabetus mellitus tedavisinde kullanılan ppar gama agonistidir.
yan etki olarak sıvı ve tuz tutulumuna bağlı ödem ve kilo alımı
osteoporoz riskinde artış yapar.
ayrıyeten rosiglitazon'dan farklı olarak mesane kanser riskini arttırır.

günler ne çabuk geçiyor değil mi? özlüyoruz geçen günlerimizi ve akıp giden yılları ama maalesef izlemek ile yetiniyoruz . geçmişi öyle özlüyorum ki ... kaygısız ,rahat ve neşeli. sokaklarda oradan oraya koştuğumuz ve her şeyden önce samimi olunan günleri . birbirini kollayan çocuklar vardı yani esaslı dostluk bağı vardı peki ne oldu onlara ? maalesef kayboldu. şimdi sadece ama sadece menfaat var ,dostluklar ise yok. samimiyet yok ,riyakarlık var . ne kadar acıdır ki çocukken birbirine güvenen çocuklarda yok artık. dürüstlük her daim yüceltilen kadim bir erdemdir değil mi ? artık o da yok maalesef ama onun yerini de fitne ve fesatlık aldı . her neyse bunlar üzücü mülahazalar biraz da mutluluk veren şeylerden bahsetmek lazım mesela bahar ya da bir güneşin doğuşu gibi. ne kadar güzel değil mi bahar ? insanın içine huzur ve mutluluk veren güzel bahar ....

bütün bu negatifliğin ve toksikliğin dışında güneşin doğuşunu da izlemek gerçekten muazzam bir şey . her gün , her saat altın değerinde ama işte nankörlük ediyoruz bazen bu güzelliklere .... hep derlerdi de inanmazdım ama sahi eski günleri işte insan böyle özlüyor . iyi insanlar biriktirmek lazım insan onu da fark ediyor yani dürüst dostluklar lazım . zamanın her bir zerresi kıymetli ve özel maalesef geriye de alınamıyor o kıymetli vakitler onun için daima dürüst kalmaya ve hayal etmeye devam ederek hayaller için çabalamaya devam !

içindeki iyiyi ve dürüstlüğü saklayabilen o güzel insanlara da selam olsun !