kış sabahı kahvaltılarının vazgeçilmezi üçlüdür. zaten kızarmış ekmek başlı başına bir şov makinesi iken bir de tereyağı ve balla birleşmesi... acıktım sanırım gidip konserve balık kemireyim.*

lisedeki arkadaşım vasıtasıyla hayatıma girip sonrasında da sevdiğim rock sanatçısı. ara ara müziği bıraktım diye demeç verip sonra geri dönmesiyle meşhur.

daha 10lu yaşlarındayken başka çocuklara gitar dersi vermeye başlamış, öğrenecek bir şeyi kalmadığı için müzik okulunu bırakmış aşırı yetenekli gitarist.

quiet riot'da çalmasının ardından ozzy osbourne'nun seçmelerine katıldı. ozzy'o an tanrıyla tanıştım'diye anlatır bu olayı. ve ozzy ile çalmaya başlar. ozzy'nin bitmiş müzik kariyerini kurtarır, hatta büyük ihtimalle hayatını da kurtarmıştır ozzy'nin.

randy diğer rockstarların aksine egosu olmayan, alkol uyuşturucu asla kullanmayan, utangaç biriydi.

heavy metal tarihinin (belki de tüm rock tarihinin) en iyi 2 gitar solosu yazmıştır. (mr crowley ve crazy train)

maalesef çok gençken, trajik bir şekilde 26 yaşında hayatını kaybetti.

mekanın cennet olsun randy, her zaman en iyisi olarak kalacaksın.

en nefret ettiğim kürsüdür. burundan, kalpten, beyinden, karaciğer, gibi yerlerden kımıl kımıl çıkan bu canlıları işleyen bilim dalı, tansiyonun düşmesine sebep olur. endo ve ekzoparazitler olarak ikiye ayrılır. ektoparazitler kısmında kene, bit gibi canlıları işleyen nahoş bir alandır. dışarıdan alınan sebzelerin iyice yıkanmasını şiddetle tavsiye eder.

türklerin ilk yazılı eserleridir. 2. göktürk kağanlığı'na aittirler.


--- alıntı ---

1893 yılında danimarkalı dilbilimci vilhelm thomsen tarafından, rus türkolog vasili radlof’un da yardımıyla çözülmüş ve aynı yılın 15 aralık günü danimarka kraliyet bilimler akademisi'nde bilim dünyasına açıklanmıştır.

--- alıntı ---

hiçbir şeyde kararlı olmayan kimse. *

bazen unutuyorum. bu kadar ciddileştirmeyelim reca ediyorum.

en klasiği geliyor:

-bize gelsene film izleriz.

benim doğum günü çiçeğim:(bkz: aster çiçeği)
ilk defa bu başlık sayesinde denk geldim böyle bi şeye ve gerçekten çok beğendim doğum günü çiçeğimi.
not: ee bi arıya da böyle bi çiçek yakışırdı dimi?

amerikalı büyük şirketlerin 80li yıllarda gizli kapaklı olarak başlattığı hayat sigortası poliçesi. bu poliçenin amacı şirket çalışanlarından herhangi birinin ölümünün şirkete vereceği zararı belirlemek ve o zarardan payına düşen vergiyi minumum, kazancı ise maximum hale getirmektir. yani siz bir kuruluşta tüm şartlara boyun eğerek temel yaşamsal ihtiyaçlarınızı karşılamak adına çalışırken, patronlarınız sizden ve ailenizden ''gizli'' olarak adınıza bir hayat sigortası yapar ve sizin ölünüz canlınızdan daha fazla para kazandırmış olur o şirkete. üstelik ailenize beş kuruş koklatılmaz, koklatılmasını bırakın geride kalan ailenize böyle bir paranın varlığından dahi söz edilmez. 80li yıllarda yalnızca üst düzey şirket çalışanlarına uygulanan bir şirket politikasıyken 90lı yllardan itibaren bu politika yaygınlaşmış ve tüm şirket çalışanlarına uygulanmaya başlamış.

poliçenin ismi ise apayrı bir fiyasko. ''ölü'' pekala, ''köylü'' ? nasıl yani ? çok acınası, aşağılıkça ve hiç profesyonel değil. ayrı bir iğrençlik de yaş ve cinsiyete göre bu poliçenin kazandıracağı paranın farklılık göstermesi. capitalism: a love story filminden bir örnek verecek olursak; 40 yaşında ölen bir erkek çalışan şirkete 1.5 milyar dolar kazandırırken, 26 yaşında ölen bir kadın çalışan kadınların ölüm yaşının büyük olması da göz önünde bulundurularak şirkete tam 81 milyar dolar kazandırmiştır. ikisi de günümüz reel yaşamından örnekler olmakla birlikte ikisinin de ailesine zırnık koklatılmamıştır.

sonuç olarak görüyoruz ki bu leş, sapkın sistem (kapitalizm) çalışan sınıfın ölüsünden dahi maximum şekilde yararlanmanın en şık yollarını bulmuş durumda.

bu poliçeyi günümüzde yüzde yüz kullanan bazı kuruluşlar; walt disney, coca cola, avon, nestle, amerikadaki tüm bankalar, mc donall company, general motors, neredeyse tüm ilaç firmaları, winn dixie gibi firmalar başta olmak üzre çooook uzun bir liste mevcut.

bu listede olmak bana gurur verdi.

ne anısı yahu hatırlamıyorum bile. unutkan bir insanım ben, sohbetinden keyif aldığım biriyle konuşmuyorsam hayatımdan kendini çıkartacak bir şey yapmıştır ki konuşmuyorumdur. e ne o kişiyi hatırlarım ne de anısını yad ederim.

bir arkadaşımız hukuk fakültesini 2.06 ile altıncı senesinde bitirdi, şimdi iyi bir üniversitede yl yapmaya başladı, doktrini elimize veriyor, her sorumuzu hiçbir kaynağa bakmadan cevaplıyor nerdeyse. üniversitenin ne şartlarda okunduğu, hangi kafa yapısıyla okunduğu bunlar çok etkili ortalama mevzusunda ve ortalamanın pek bir anlam ifade etmediği de birçok bölüm için ortada bence. ayrıca ortalamanın o işi yapmaya kabiliyetini tek başına ortaya koyan bir gösterge olduğunu düşünmüyorum. hele ki üniversite müfredatlarının bu denli yetersiz, alakasız, insan yetiştirmeye odaklanmadığı bir ülkede.

iğne koluma zaplanmadan inanmayacağımdır. bizi bu hale siz getirdiniz sorry!

zaman, öldürmeye gelmeyen acımasız biri.
kendi kendime bir karar verip, kısa vadeli bir zorluğu göğüslemeyi göze aldıktan sonra ilk tümsekte tökezleyince kolum bacağım ayrılıp kopmuş gibi davrandım bu sabah.
o biri de çıkıp
-tüm bunları düşündün, yaşayacağın zorluğu öngördüğünde tam da bu cümlelerle anlattın kendine tane tane. ve aynaya bakıp "şikayet etmeyeceğim" demedin mi?
hayırdır, şimdi hiç beklenmedik şeyler oluyor gibi şaşkın, tutunacak dal arıyorsun kendine? n'oldu? ölmedin, farkındasın dimi? düştün ve zaman öldürüyorsun sadece.
beni beni bihterini!
gülme, cezalısın! espriyi sana değil kendime yaptım. sen zaman öldürürken o her şeyle dalga geçer, sen gülemezsin. kendine kimin zamanı bu ölen diye sormak yerine sadece acıyorsun.
sen düşkün değilsin!
yayılmak rahat geldiyse kalk yerine yat cicim öl bi' zahmet!
yok rahatsızsan, canın çıkmamış acıyorsa düştüğün için değil o, hatırla ve kaldır kıçını artık!
yaşa!
yakın geçmişte düşkün gündemlerini elinin tersiyle iteleyebildiğini gördüğünde hissettin o ilk ateşlenmeyi unutma. şimdi o ateşi harlamak yerine aval aval dansını izliyorsun.
harlasana ateşi! ne duruyorsun? ver yansın! ufak tefek alevleri izlemek tatlı geliyorsa burda böyle yattığın yerde başka hiçbir şey yapmadan sadece sıcaktan şikayet edip ter atmaya devam edeceksin. ama her şeyi yakmak istiyorsan önce yeterince büyük bir yangın çıkarmalısın. hem kendini yakmaktan korkup hem de ateşin başından ayrılmayarak sadece ter atar başka hiçbir şey yapamazsın.
kalk, yak ve git bir tepeden izle alevleri.
kaldır kıçını!- dedi.

siz hiç hayatınızda kurumuş yaprak toplamak zorunda kaldınız mı? cevap hayır ise, sonbahar romantizmini bir kenara bırakın piliiz ve gerçeklerle tanışmak için buyrun.*

her yer yaprak ama her yer. bu, buzdağının görünen kısmı bile değil yani.

o yüzden şu saatten sonra sonbaharı seviyorum diyenin kalbini kırarım.** sandığınız kadar romantik bi’ mevsim değil bu arkadaşlar.*

yazarım ama yazmıyorum düşüncesiyle senelerce yaşamış hayatın tadını çıkarmaya çalışıp midesi bulanmış kişidir.

bir arkadaştan hatıradır bir şiirden mirastır. abla hasreti çeker ablası yoktur.

bir işe yaramaz bir işe yaramaya çalışmaz dümdüz yazardır.

umarım başına kötü bir olay gelmemiştir.özlenen kibar insan.

sahibini eğiten tek hayvan.
bir yerde yığınla kıyafet mi var gider işer. böyle böyle düzenli olmayı öğretti bana çocuklarım.

ah evet şanslı günümdeyim.