karşılıklı uygun olmayan (illegal ) alış verişten razı olma durumunu ifade eden deyim.

(bkz: alan razı veren razı)

aslında doğru bir durumdur. derdin büyüklüğünü ölçmek için bir yöntem yok, varsa söyleyin. o zaman nasıl karar vereceğiz hangi derdin daha büyük olduğuna? beni en çok üzen şey daha büyük derttir benim için. tabi başkasının derdi beni çok üzmediği için kendi derdimi en büyük dert sayarım.

-ben derde dert demem, dert benim olmadıkça.

"bir gözüm sen, bir gözüm kardeşin" derdi annem, kardeşimle beni eşit derecede sevdiğini ifade etmek için. ne mi oldu sonra, bir gözü katarakt olup hiç göremez hale geldi. bu durumun, kurduğu cümleler ile bağlantısının farkına varmış olsa gerek, geçenlerde "seni göremeyen gözümü ameliyat ettireceğim" diye aradı beni. üzücü tabi.

her şey üstüne gelip, seni dayanamayacağın bir noktaya getirdiğinde sakın vazgeçme. çünkü orası, gidişatın değişeceği yerdir.

(bkz: mevlana)

bulasiklari yikarken gelip gidiyor arada dert etmeler :)

aloe vera, kaktüse benzer görüntüsü ile kozmetik ürünleri de dâhil olmak üzere birçok ilaç tedavisinde kullanılan bir bitki türüdür. öbek şeklinde gelişen yaprak kısmı, büyüdükçe sivrileşir. kalın ve içi dolgulu olan yapraklardan elde edilen öz sıvısı, jel bir yapıya sahiptir.
dilini zor anlayabildiğim çiçektir ama çok severim kendisini.

bir hafta önce yaşadığım şeydir. düşündükçe bir sakinlik geliyor.

kamp ateşi, etraf zifiri karanlık, ağzımda pipo ve karanlık içinde yanan ateş böcekleri... bu anı hiç unutamayacağım.

linkedin mi burası? saçma olacağını düşündüğüm bir eklenti olur.

eğer birilerinin bol harcama yapması herkesin iyi durumda olduğunu gösterebiliyorsa, açlık ve hastalıktan ölümlerin çok olduğu uganda'ya gidip, sadece başkentin belli yerlerinde, alem yapan kaymak tabakayı görsek, uganda, dünyanın en zengin ülkesi diyebiliriz.

#950668 tekrar değil yeni singlelar grammyler bekliyoruz. haydi jünyor portakallar.

ben bu soruyu ıstakozu canlı pişiren yaratıklara sormak isterim, o kadar çok üzülüyorum ki böyle bir şeyin gerçekten yaşanmasına, iğreniyorum insan ırkından.

“kırmızı bir kuştur soluğum
kumral göklerinde saçlarının
seni kucağıma alıyorum
tarifsiz uzuyor bacakların
kırmızı bir at oluyor soluğum
yüzünün yanmasından anlıyorum
yoksuluz gecelerimiz çok kısa
dört nala sevişmek lazım.”

cemal süreya şiiri.

bende tam tersi olan durumdur.

gece olunca yaşama sevincim artıyor resmen. tabii türkiye koşullarında gece vakti çıkıp özgürce dolaşamıyorum ama yine de psikolojik olarak en iyi olduğum zaman dilimi. uyumaktan nefret ediyorum.

keşke insanlarda da güneş enerjisi ile enerji depolama özelliği olsaydı. swh

(bkz: insana güncelleme gelse istenecek özellik)

çok bilinen bir şiiri olmasa bile ince göndermeleri ile eldorado şiiri oldukça güzeldir. orijinal hâlini ve erdoğan alkan çevirisini aşağıya bırakıyorum.

"gaily bedight,
a gallant knight,
ın sunshine and in shadow,
had journeyed long,
singing a song,
ın search of eldorado.

but he grew old—
this knight so bold—
and o’er his heart a shadow—
fell as he found
no spot of ground
that looked like eldorado.

and, as his strength
failed him at length,
he met a pilgrim shadow—
‘shadow,’ said he,
‘where can it be—
this land of eldorado?’

‘over the mountains
of the moon,
down the valley of the shadow,
ride, boldly ride,’
the shade replied,—
‘ıf you seek for eldorado!’"

--- alıntı ---

"cıvıl cıvıl giysisiyle
yiğit, yılmaz bir şövalye
güneş, gölge aldırmadı
bir şarkı dudaklarında
dolaşıp bütün dünyada
eldorado'yu aradı.

ömür geçti, zaman aktı
cesur şövalye yaşlandı
bir gölgeyle yüreğinde.
yollar tepip yaprak gazel
eldorado denen güzel
yeri bulamadı diye.

bütün gücü bittiğinde
bir gölge çıktı önüne
bir başka gezginin ruhu,
"eldorado denen bir yer
var mı? nerde, varsa eğer?"
diye o gölgeye sordu.

"ardından ay tepelerinin
sür atını dolu dizgin
gölgeler vadisine doğru
sür atını, yiğitçe sür
karanlıklar içine gir
bulursun eldorado'yu".



--- alıntı ---

orda simge halinde parlıyor. ekrana ekmek banıcam sanırım... keşke keşke.

kolay ama sabır isteyen oluşum.

yıkanmış, temizlenmiş, doğranmış, meyveyi (kabuklarıyla birlikte ya da kabuksuz) pet şişe ya da kavanozu hemen hemen yarısına kadar bu meyvelerle doldurup üzerine su ekliyoruz (kap dolana kadar). ardından bir tatlı kaşığı kadar da bal (bal, 5 litrelik bidon ölçüsü) atıp kapak yerine tülbent ya da tülbent benzeri bir bezle kapatıp karanlık bir yerde olmaya bırakıyoruz. unutuyoruz bir nevi aslında. ne kadar geç olursa, o kadar iyi.

yaparken birine kızmakta fayda vardır. sirke tutsun diye. aynısını turşu kurarken de söylerler. ne güzel insanlarız, kızarak olduruyoruz her şeyi.

not: arada kontrol edin, kokacaktır ve böceklenecektir, korkmayın. o böcekler sayesinde oluyor. olma süresi yaklaşık 10-12 hafta. tadına bakıp anlayabilirsiniz. ekşimiş olması gerekir. bu sirkenin bir de anası (maya gibi düşünün) var, (bkz: sirke anası) o olmadan ve böceklenmeden de sirke olmaz.

orman icinde olup denize 20 dk yürüme mesafeli olsa tadından yenmez. ama önceligim her zaman ormandır.

"insanların size karşı olmaları diye bir şey yoktur, onlar kendilerinden yanadır hepsi bu." sözünü hatırlatan soru başlığı.

insanları " iyi" ve" kötü" olarak ayırt etmeyi bırakalı çok oluyor. gençlikte size verecekleri fayda zarar oranına göre iyi ya da kötü diye ayırtetmek zorunda kalıyorsunuz. bir çeşit savunma iç güdüsü sanırım. dünyevi imkanlarınız artmaya, kendi ayaklarınız üstünde durmaya, kişilik olarak kendinizi gerçekleştirmeye başladıkça insanların size zarar vermesi ile ilgili korkularınız da azalmaya belki de kendinize güveniniz artmaya başlıyor. tabi ki bu noktaya gelene kadar bir çok insandan zarar görmeye, iyi sandığınız insanların aslında o kadar iyi olmadığını, hatta kötü olarak sınıflandırmanız gerekip hata ettiğinizi tecrübe etmeye başlıyorsunuz. tam tersi durum da bir o kadar çok oluyor. sizin kötü sandığınız, uzak durmaya uğraştığınız insanların aslında sadece sizin gibi kendi dertlerinden müzdarip olduğunu görüyorsunuz.
şahsen geriye dönüp baktığımda ne kadar çok kişiyi iyiler ve kötüler diye yanlış bölmelere yerleştridiğimi görüp üzüldüğüm çok olmuştur. daha da acınılası durum kaç kişinin kötüler bölmesinde yer aldığımı farketmem. şimdi geldiğim noktada hiç kimse benim için iyi ve ya kötü değil. herkes nefsine ne kadar yakın ne kadar uzak ve benden ne bekliyor ben onu ne kadar karşılarım onun muhasebesini yapıp karar vermeye çalışıyorum. birisi ile ilgili ilk izlenimim çoğu zaman beni yanıltmıyor. keşke hiç bulaşmasaydım, keşke hiç bu kadar taviz vermeseydim dediğim çok olmuştur. çoğu zaman yanlış kararlar verdiğim hissi peşimi bırakmıyor ama bu insanların kötü olduğunu göstermez. herşeye rağmen ;
“allah’ın rahmeti sebebiyledir ki sen onlara yumuşak davrandın. eğer kaba, katı kalpli olsaydın, çevrenden dağılır giderlerdi. öyleyse sen onları affet, onların bağışlanmalarını dile. iş konusunda onlara danış. karar verdin mi de allah’a dayan. çünkü allah kendisine dayanıp güvenenleri sever.”al-i ımran suresi:159.

yoktur öyle bir hesap olmaması gerekir. bir tane reklam vardı şişman kadın zayıf erkeğe sarılıyordu siyahi bir beyfendi beyaz bir hanımefendiye sarılıyordu kısa boylu birisi uzun boylu birisine sarılıyordu. hayatın aynı o reklamdaki gibi olması lazım işte .