başkaları hakkında ukalalık ederek ahkam kesmem mümkün değil.
ben sadece kendi adıma konuşabilirim.
okumadığım, beğenmediğim, saçma bulduğum, espri barındırmayan, emek ve bilgi barındırmayan tanımlara beğeni girmem.
tanım ; içinde bir şeyler barındırıyorsa beğenirim.
fakat tanımlarımı beğenen yazarların profil sayfalarına girerim ve beğendiğim tanımları like'larım.

harry potter ve pudra şekeri

(bkz: hepinizden nefret ediyorum ama tek başıma da canım sıkılıyor)

(bkz: ölmedim ama hafif sürünüyorum)

karışmış ortalık buluşma dokuzda
yapmayın çocuklar o saatte olucam uçakta
izlerdik elimizde çekirdek çitleyerek lafları
kalacak şimdi aklımızda atışma

arjantinli fotoğraf sanatçısı.
fotoğraflarının konusu güneş, ay, bulutlar, gökyüzü olan fotoğraf sanatçısı. bunun yanında da fotoğraf karelerinin içine denizi de dahil ediyor. güneş ya da ay'ı dalgalar ile buluşturup büyüleyici görseller yakalıyor.

halbu ki 30 kelimeyle ifade ediyorum kendimi. nasıl olur?

böyle devam edin lan. mutluluk güzel şey.

ne zaman bir restoranta gitsem, yalnızlığımı, garipligimi yüzüme vururcasina, sevgilin yok mu lan senin dercesine, koca masayı tek başına işgal etmeye utanmıyor musun diye düşünürcesine, başka gelen var mı diye soran mal garson. yok lan işte yok. olsa niye ayrı ayrı gelelim arkadaşım. işine baksana sen. sanki damsız diskoya girmeye kalkistik.

üç kere doğru eş deyip 5 kere kendi etrafında dönüyorsun sonra hop karşında beliriyor.*

ciddiye almamak, dinlememek. sonra insan hayati boyunca kendini ispat etmeye çalışıyor.

-spoiler içerir-

2003 yapımı, anders thomas jensen tarafından yönetilen bir danimarka filmidir. kara mizah öğeleri taşır. başrollerinde mads mikkelsen ve nikolaj lie kaas yer alır. kasap dükkanında çalısan svend ve bjarne adlı ikilidir bunlar. yanında çalıştıkları kasap sahibinin tavırlarından bıkmış ve yeni bir kasap dükkanı açmak istemektedirler. hemen işe koyulurlar. svend evini ipotek ettirir, bjarne komada olan kardeşinin fişinin çekilmesini ister ve ona miras olarak kalan parayı alır. böylece dükkanı açarlar. açılış gününde hiç müşteri olmaz.

svend oldukça sinirli ve gergin birisidir, kendine olan özgüvensizliği onu bu hale getirmiştir. sevgilisiyle sık sık tartışır. bu yüzden ayrılma noktasına gelirler. bjarne ise umursamaz görünür, ancak ailesi tarafından büyük tramvalar yaşamıştır, tahammülü yoktur. fakat o gün kazara bir şekilde dondurucunun içindeki lambayı tamir etmeye çalışan elektiriciyi içeride unuturlar. elektirikçi donarak ölür. bunu gören svend, eskiden çalıştığı kasap sahibinin kışkırtmasıyla kendini tutamaz ve ölen elektirikçiyi keserek bir kısmını bu adama verir.

ertesi gün, etleri çok beğenilir. dükkanın önünde sıra oluşmuştur. bjarne ise bu duruma karşıdır. svend'in yaptığını delice bulur fakat artık işe ortak olmuştur. sadece bu olayın tekrarlanmamasını ister ama bu elbette olmaz. svend başarının hazzını tattığı için öldürmeye devam eder, bu uzun bir süreye kadar devam eder. ta ki, gıda uzmanları dükkanı ziyarete gelene kadar. fakat bjarne tüm etleri satmış, kanıtlardan kurtulmuştur. bir sonuç alamazlar. ama bir şey fark ederler: bu etlerin böyle talep edilmesinin sebebi insan eti olmasından değil, svend'in yaptığı sostan kaynaklıdır.

-spoiler içerir-

hocom odov vordo.
bu tipler mutlaka her sınıfta vardır.

ısınmak için yatmaktadır. petek aralarını tüy doldurur.
aynı pozisyonda cam pervazı ya da balkon duvarında yatıyorsa, yağmur habercisidir.

trevanian'ın nicholas seare takma adı ile yayımladığı ve tam adı rude tales and glorious: a retelling of the arthurian tales olan eser. baştan belirtmek gerekir ki ofansif mizah sevmeyen herhangi birinin bu kitabı objektif bir biçimde yorumlaması çok mümkün olmuyor bundan ötürü de eser hakkındaki kötü yorumlar ve eleştiriler hak ettiğinden fazla fakat kötü ve ucuz bir şekilde yapılmış ofansif mizahın dışında eleştirilecek de pek çok şey var. isteyerek mi yapıldığı yoksa trevanian'ın kral arthur efsaneleri hakkında yetersiz bir birikime sahip olmasından mı kaynaklı bilinmez ama trevanian parodisini yazmaya çalıştığı bu efsanelere o kadar hakim durmuyor ki bu da mantık hatalarına sebep oluyor, sanki bir parodinin parodisini yapmak gibi. orta çağ oldukça vahşi bir dönemdi -ki her dönem kendi vahşetini taşıyor olsa bile orta çağ bunun alenen yapılabildiği bir durumdaydı- böyle bir dönemi ofansif mizah ile harmanlamak bunu yapmak için epey malzemeye sahip olmak demek fakat yazar bu malzemeleri de oldukça verimsiz kullanıyor ve çiğ, neredeyse gülümsetmeyen basit bir mizah ortaya çıkıyor. okurken yazarın ucuz mizah anlayışını geçtim bu kadar verimli bir kaynağı nasıl bu denli harcadığı hakkında sinir krizi geçirdim. bunların dışında aslında gömüldüğü kadar rezil bir eser olmamakla beraber iyi olma potansiyeli taşıyan fakat yazar tarafından ziyan edilen bir parodi olduğu da aşikar.

bana şiirlerinde küfür etme diyorlar usulsüz, ulan bu kadar o.ç nasıl anlatayım küfürsüz.
can yücel.

bir itirafta ben yazayım.
sabahtan beri dilimde sanat müziği özellikle şu iki yeri peş peşe söylüyorum.
şimdi uzaklardasın gönül hicranla doldu.
bir kedim bile yok anlıyor musun?
şarkının tamamı değil, o iki satır.

(bkz: antalya - alanya)
(bkz: antalya - kemer)
(bkz: antalya - kaş)
(bkz: antalya - göynük)
(bkz: antalya - belek)
(bkz: antalya - merkez)
(bkz: antalya - gazipaşa)
kısacası antalya, antalya, antalya.

sözlüğün, yazarlarından herhangi bir kesiminin uçurulacak kadar henüz nüfusca fazla geldiğini düşünmediğim başlık. hepimize yer var a dostlar yoldaş hepimize yer de verir yol da.

etli yaprak sarması..