sözlük yazarlarının bugün hissettikleri

şu ramazanda herkesin ayküsü rahat bi 30 puan düştü gibi, yine eski günlere dönmek nasip olur mu be!

her şeyi bi çırpıda silip atmanın senin için ne kadar kolay olduğunu unutmuşum.
seninle ilgili kötü bi rüya gördüğümde sızlayan kalbime de sana koşan aklıma da öfkeliyim

her gün birbirinden karışık duygular içerisindeyim. ne yapsam ne etsem diye düşünüyorum sürekli sonra neyse aman diyorum tekrar düşünüyorum falan kısacası karışık durumlar.

utandım. çok utandım. gözümün içine baka baka bana benimle ilgili güzel şeyler söylendikçe çok utanıyorum konunun ne olduğu önemli değil. masanın altına saklanasım geldi.

seni diyor kırmaktan çok korkarım, sen diyor bir damla bir çıt bile kırılacak yeri kalmamış gibisin diyor. utanmasam daha yoğun hissetmesem ağlardım da..

tam olarak görülmek görüldüğünü hissetmek böyle bir şey demekki.

teşekkür ederim.

bugün de bir kapı pervazına veya sehpa ayağına çarpılmış ayak serçe parmağı gibi hissediyorum.

sessiz, sakince yol yapmayı özlemişim. hazır sandviçten bile keyif aldığım bir gündü. ceza yedim o bile üzmedi be.*

sabah neden en ufak bir şey bile benim için bazen zorlaşıyor hissini yaşadım.
öğleden sonra umudum geldi yeniden… dedim tamam yaparsın.
akşam korku hissi.
şuan da (saat 1.44 ) uyku hissi …
hisler yanıltır mı?

bugün vedalaşmak zorundayız. bu her aklıma geldiğinde üzülüyorum. onun olmadığı anları sevmiyorum. onun olmadığı yerleri sevmiyorum.

bugün uyuyamadım kendimi seme gibi hissediyorum. sabah olsun nahır gibi yatacağım. olursa tabi.

bütün gün kocaman bir boşluk içindeydim sanki. hayat vardı akıyordu dahildim ama orada değildim gibi… sanki biri benim yerime yaşıyordu.. ben kendim olarak yaşamıyor da seyrediyorum gibi..

anlatsam bu şekilde anlaşılmayacağıma eminim ama tam olarak böyle bir gün yaşadım… sanki uyanmamıştım da yaşadığım her şey bir rüyanın parçasıydı.. bütün gün bunu böyle söyledim şahitlerim var..

sonra neler oluyor diye sordum..kötü bir şey olacak sanki gibi dedi o his.. ne alakaydı ama.. oldu işte..

his de geçti.. tam olarak kendi gerçeğimdeyim şu an..

bugünü unutmayacağım. o enerjiinin hissini de.

seni görüyorum ve tanıyorum artık…

ay çok gerginim imdat. birkaç saat sonra havalimanına gideceğim arabayı nasıl park edeceğimi düşünüyorum şaka değil… mevcut stresim yetmiyormuş gibi l park kabusunun stresine giriyorum. l park benim için çok zor ya. bak paralel parkı yer çok az bile olsa aşırı iyi yapıyorum ve zaten istanbul’da en çok kullanılan park bu ama l park beni öldürüyor.

olm ben sakinken zor yapıyorum bir de bu stresle nasıl yapacağım kafayı yiyeceğim. birkaç saat uyuyayım dedim parkı düşünmekten uyuyamıyorum…
hem gece, hem sanırım yağmur var ay imdat. of birinden yardım isteyeceğim ya. hatta ineceğim “abi kurban olim sen park et” diyeceğim. erkekler zaten araba konusunda yardım etmeye bayılıyorlar. çok biliyorlar ua anasını.
of evet biliyorlar….

bugün ekibi topladım kahvaltıya götürdüm. normalde ben kahvaltı yapmam. kendi alışkanlığımı kenara koydum bir güncük. samimi bir ortam oluştu. insanlar bir şeyler yerken birbirine karşı daha anlayışlı oluyorlar sanırım. kalpler yumuşuyor. sonuç olarak üç gönül alma ve biraz kalori fazlalığıyla günü tamamladım. bugünün işe karşı motivasyonlarını artırdığını düşünüyorum, durumdan memnunum..

yine erkek zannedildiğim bir sözlük günü oldu. abi bıyıklarım var diye beni neden örseliyorsunuz? hiç mi bıyıklı kadın görmediniz lan! özetle üzdünüz.

ben normal değilim… ben zebra ile devenin yanlış anlaşılmış bir nikah töreninden arta kalan kanguruyum.

bunu söylerken ciddiydim. çünkü sırtımda görünmez bir kambur hissediyorum, ama aynı zamanda iç dünyasında çizgili bir düzen arıyorum. ne çölde hörgücüme besin biriktirip saatlerce yürüyebiliyor ne de savanada su içebiliyorum… en fazla mahallede bakkala gidip geliyorum, o da evde bir eksi var ise.

tansiyonum yükseldikçe kendimi daha çok kanguru gibi hissediyorum. zıplamak istiyorum ama dizlerim izin vermiyor sonuçta 50'ye yakınım . hayat zaten öyle değil mi? insanın içi sıçramaya hazır, dışı otur aşağı diyen bir mendebur....

üşengeç hissediyorum.
bugün zaten birsürü işim vardı yorgunum, bir de üstüne birkaç hafta önce kendime heyecanla beş aşamalı bir cilt bakım rutini oluşturduğum için kalkıp onu yapmam gerekiyor çünkü baya bir nakit akıttım oraya, boşa gitmesin diye yapacağım. ama nasıl üşeniyorum anlatamam, biri beni tutup yüzümü önce yağ bazlı sonra su bazlı temizleyici ile yıkayıp üstüne tonikle silip serum ve nemlendirici sürse ne güzel olur. tabii bunları kendim yapmak zorundayım, bu yüzden sanırım bir süre daha sabahtan beri yüzümde duran makyajla oturmaya devam edeceğim.*

sacimi boyadim bekliyorum gerginim tut bakalim modasi gecmis ceri caklit

sanki hayatı öylesine yaşıyormuş gibiyim . his , şaşkınlık , ve bir çok duyguyu kaybetmiş gibiyim . ne olursa olsun hiç şaşırmıyor , hiç bir şey hissetmiyorum . günlük rutinlerin dışına çıkmayı bile kendime çok görüyorum. tam bir şeylere başlayım diyorum, bir şey beni engelliyor . aslında çok rahat bi konfor alanım da yok , korkup ona sığınsam . galiba kendi içimde büyük bir savaş içindeyim.

yanlarımın ağrıdığını hissediyorum.
kronik bi sekilde yanlarim agriyor. .boyle kendimi cok iyi hissettiğimde bile yanlarım ağrıyormuş gibi hissesiyorum.

tam kedi babası moddayım bugün ya neden ben de anlamadım anasını satayım.

sabahtan beri kediyle oynuyoruz, yatırıyorum göbeğini öpüyorum falan.

ilk başta her şey güzeldi.
iltifat aldım, hâlâ aklıma gelince sırıtıyorum.
bir de hapşırdığımda tanımadığım biri iyi yaşa dedi.
kısacası insanlık ölmemiş gibi gözüküyor.

sonra sahile gideyim, bir hava alayım dedim.
sahilin her adımında anılarım canlandı.
ve asıl sıkıntı şu ki bu anıların hepsinde tek başımaydım.

yani tamam. yalnızlığı seviyoruz falan ama o an bi kötü oldum. çünkü sevmiyorum lan ben yalnızlığı, bayılmıyorum hiç değilse.
bi kere de yediğim, içtiğim bir şeyi biriyle paylaşayım istiyorum. tadını beğenmezse damak tadını zorbalamak istiyorum. manzara ya da kedi dışında bir insan fotoğrafı çekmek istiyorum, iyi çekmediğim için o beni zorbalasın istiyorum.
öyle işte.

sonra bu konuyu biraz daha derinlemesine düşündüm, düşündüm derken yine bir hapşırık krizine yakalandım.
en yakın tekele gidip kuru mendil aldım, bir de sürpriz yumurtalardan.

bu sürpriz yumurtalar beni mutlu eden bir diğer şey, içinden de dinazorumsu bişi çıktı.
hep aynısı çıkıyor ama her neyse.
silktiğimin şehrinde bir arkadaşım olsaydı elimdeki dinazorlardan birini ona verirdim işte anlıyor musunuz..
ğanlayamazsınız.

sonra her zaman oturduğum banka geri döndüm.
kaç tane sigara içtim bilmiyorum.
oradan kalktım, başka bir banka geçtim.
oradan kalktım kedi sevmeye gittim falan derken bir şekilde geçti günüm.

bir de oğluşum kedicik artık beni umursamıyor çünkü çükünün derdinde.
bu yüzden ekstra bir yalnız hissettim bir an, sonra yaş mama ile konuyu hallettik.