insanı, insana, insanca anlatma sanatı.

dünya doyumluk değil tadımlıktır. doyamıyorum dese anlarım, illaki tadı kalmıştır damağında bir şeylerin.

kendine zarar vermekten zevk alan sayko ama farkında olmayan ruh hastalarıdır.

cumhurbaşkanına sövmenin yanlış oldugunu söyleyip başka bir cumhurbaşkanına sövmeyi ancak bunun gibi bir çocuk yapabilir zaten. gerçekten bu çocukta sorun olduğunu düşünmüyorum. kim bilir hangi ortamda kimlerle yetişti, beyni ne tür yalan yanlış bilgilerle doldurulurdu da şu an aslını kabul etmek istemiyor. yazık yani şu çocuğa yapılana. şimdi gel de kutuplaşmıyoruz de. gerçekten kundaktaki çocuğumuza kadar kutuplaşıyoruz. 7 sinden 77 mize kadar kutuplaşıyoruz. üstelik vefasızlık ve ortak değere saygısızlık çevresinde yapılıyor bu. üzgünüm.

parmakları klavyesinin üzerinde gezerken beni habersiz bırakmayan öğrencim.*

uzun zamandır nickinin altını tıklatmadığımı fark ettim, o değil de hala kasanın fotoğrafını atacaksın bebeyim, bekliyorum...

ha bir de;

amacı nedir, çabuk açıklamalıdır! ne yapmak nereye varmak istemektedir. bugün eline krem süren yarın neler neler yapmaz. erkekler de mağduruz mağduruz diyorlar ama ellerine krem sürmekten de geri kalmıyorlar, onlarda da var suç. şimdi kimse kimseye duyar yapmasın, hepimiz o ellerine krem süren erkeklerin amaçlarını bilmiyor muyuz allasen? ha sürecekse de edebiyle sürsün, evde sürsün mesela, dışarı çıkarken sürmesin.

her eli kuruyan çatlayan insan kişisi eline krem sürsün bu arada tabii. krem sürmekle kimsenin maskülinitesine zarar gelmez, korkmayın.

bir temizlik malzemesine 'tuz ruhu' adını vermek kimin aklına geldi amaç neydi? çok merak ettiğim bir konu

paylaşacak birinin olmaması.

"kurt kışı geçirir ama yediği ayazı da unutmaz."

zagor, 1961 yılında sergio bonelli ve gallieno ferri tarafından yaratılan bir çizgi roman kahramanıdır. abd'nin kuzeyindeki darkwood adlı düşsel bir ormanda yaşar. asıl adı patrick wilding olan zagor, henüz küçük bir çocuk iken anne babası salomon kinsky tarafından kışkırtılan kızılderili abenaki kabilesinin düzenlediği saldırıda öldürülür. zagor nehre atlar, bir süre sürüklenir, daha sonra nathaniel fitzgeraldson (fitzy) adındaki bir avcı tarafından fark edilerek kıyıya çıkarılır ve büyütülür.
bir gün ormanda kızılderili saldırısından hayatlarını kurtardığı bir cambaz topluluğu olan sullivan'larla tanışır ve bu yeni dostları kendisine kızılderili algonkin kabilesinin dilinde "baltalı ilah" anlamına gelen "zagor tenay" adını verirler. zagor sergilediği birkaç numara ile kızılderilileri kendisinin bir yarı-tanrı olduğuna inandırır ve barışın korunması için harcadığı çabaları sonucunda darkwood'un egemeni olup çiko ile birlikte oraya yerleşir.
"ahyaaak" diye bağırması ile meşhurdur.
zagor'u diğer western kahramanlarından ayıran özelliği; "çılgın bilim adamına karşı", "kayıp şehrin efsanesi" gibi bilim-kurgu ve fantastik türde maceralarının da olmasıdır. hem beyazların, hem de kızılderililerin sevgisini kazanmayı bilmiştir.

başka kadınlarda da var mı bilmiyorum ama bir erkekte bulunan ve kendimde fetiş seviyesinde görebileceğim bir zaafım var: temiz yapılmış ense tıraşı.
bak şimdi bile bi hoş oldum düşününce.
neyss konumuza gelelim.. üniversitenin üçüncü senesi, platonik vurulduğum çocuk gelip önümdeki masaya oturdu fresh ense tıraşıyla. tabi bende bir iç gıcıklanması hasıl oldu ve tamamen refleks olarak elim çocuğun ensesine gitti. okşamak suretiyle dokunmuş bulundum bilinçsiz bi şekilde. çocuk dönüp baktı, göz göze geldik, saniyeler geçti ve yaptığım şeyin farkına varınca içe doğru s.çmak neymiş görmüş oldum. "sinek kovalıyodum elim çarptı keh keh" diye bi'şeyler geveledim ama buna inanacak kadar mal biri olmadığı için güldü geçti. yımışacık ve pürüzsüz teninin hissi hatıra kaldı bende.
gerçi bi'kaç ay içinde renklerime bağladım kendisini tabi ama orası başka hikaye.
velhasıl, benimki için rezillik demeyelim de küçük tatlı sapıklıklar diyelim.

birde, serseri değil beyefendi görüntüsü çizen ama anlaşamadığınız konularda, farklı kişiliğe bürünüp, konu dışı kadının karekterine yönelik ağır hakaretler eden, tartışma adabından yoksun adamlar var.tercih edilirse tavsiyeler aynı.

(bkz: ne içiyorsan aynısından duble)

2021 yapımı alman filmi. tür: gerilim.

önce ilgililere fragmanını bırakıyorum.

son zamanlarda alman filmlerini ayrı bir ilgiyle izliyorum. filmlerin genel olarak kasvetli havasını seviyorum. eskiden sevmediğim dil unsuru vardı, o da şimdiler de kulağıma hoş gelmeye başladı. hal böyle olunca gözüme netflix için çekilmiş bir buçuk saatlik kısa filmi kestirdim. çabuk biter hesabı.

film tam çıtır çerezlik. öyle aham şaham bir tarafı yok. çok film izlemişseniz bu zamana kadar, muhakkak daha iyi çekilmiş, benzer senoryalar bulacaksınız. çok beğenilmemiş gibi görünüyor ama benim için yeterli. çünkü yorucu değil anlatım yalın. klişe ve basit gibi görünen senaryoyu hiç takılmadan izleyebilmek tercihim oluyor bazen. film mesajların ve diyologların pek ağır olmadığı bir modda ilerliyor.

soru: en son kim kalacak?
spoiler vermeden anlatmaya çalışayım. beş kafadar bir ormanda tüfek sesi duyuyor. gizemli bir tetikçi var ortada başla ormanda koşuşturmaya. başka bir konu yok. sonunda şaşırmak, ters köşe gibi bir durumda yok. baştan belli hikaye.
ama oyunculuklar iyi. *karakterlerin hepsi ayrı bir hava. the reader filminden tanıyacağınız, david kross oyuncular arasında. bir de benim freud'um robert var. *
puanı falan düşük ama kısa bir senoryada anca bu kadar olur. * gönül ister ki dark gibi bir proje gelsin. haydi almanlar yapabilirsiniz..
her seferinde yeni bir iş yaptıklarında heyecanlanıyorum sonra hayal kırıklığına uğruyorum.

şöyle bir kitap için bir başlık açılıyor fakat ilk tanım tek bir cümleden ibaret. ne kitap hakkında bir bilgi ne bir yorum ne de yazardan bahsedilmiş. bu şekilde açılan bir çok başlığa denk geliyorum. bunun amacı sanırım başlığı fazla uğraşmadan ilk açan olup, enrty girildikçe puan yükseltmek. yönetimin böyle önemli başlıklarda, böyle özensiz açılmış ilk enrty silmesini öneriyiroum.

tanım: george orwell tarafından yazılmış ve hayvanlar üzerinden insanların yozlaşmış yapısını anlatan metaforlar ve simgeler ile dolu şaheser. konu olarak, hayvanların haklarının çiftçiler tarafından ihlal edildiği bir çiflikte, domuzların liderliğinde isyan eden ve daha sonra domuzlar tarafından yeniden sömürülmeye başlan hayvanları anlatır.
orwellin bütün işleri gibi okuması keyifli ve akıcı bir kitaptır.

görünüşü bazen güzel de olsa hijyen açısından sınıfta kalacak tırnak türüdür.

*

oysa ki tam tersini iddia etmiştir şair.

"imkansız şey şiir yazmak aşıksan eğer,
ve yazmamak aylardan nisansa."

orhan veli yanılıyor olamaz :))