kazım koyuncu'nun didou nana şarkısını, bir kelime bile anlamadan, severek dinliyorum.
eğer müziği ve şarkıcının sesi hoşuma gidiyorsa, şarkının bilmediğim bir dilde olması hiç önemli değil.
bir diğer örnek najwa farouk'un, mawjou galbi şarkısı.

bir şey yapmam.
çünkü yoldaş akıllı adam
yenileceği dövüşe girmez.
yannındaki kızları sakinleştiririm.

ben mührü tam yuvarlak içerisine denk getirmek için çabalarken durumun buzdolabının ışığının kapanışını görmek için yavaş yavaş kapağı kapatırsınız ya işte buna çok benzediğini düşünüyorum.

önce bir iki kere mühür oradaki boş beleş kağıda vurulur ki tutukluk yapmasın. örnek vatandaşlar bunu yapar.* sonra da taşmasın diye optik kodlama inceliği ile mühür basılır.

gerici bir zihniyet tarafından katledilen gazeteci ve yazar.ateist olmadan öncesi imam ve müftülük yapmış olmasıda ilginç bir durum.

aşık mahzuni şerif'in sözü müziği kendisine ait, gazi mareşal mustafa kemal atatürk'ümüze ithafen yazılmış muhteşem eser..

karıma mektup'dan;

günaydın sözlük!

uyuyor musun hala? bugün cumartesi tabi, sen de haklısın. herkes benim gibi ne idüğü belirsiz bir uyku sorunu yaşamıyor. daha hava aydınlanmadan endişeli uyanmalar falan. neyse, madem güneşin doğuşunu yakalıyorum ben de yogayla güneş’i selamlarım, ne yapayım? senden de selam söyleyeyim mi?

moda

bilgi dolu tanımlar giren ve artılarını esirgemeyen yazar büyüğümdür kendileri.

takipteyiz efendim.

lan oğlum o tostun içine kilosu 100 lira olan sucuk ile kilosu 50 lira olan kaşar peyniri koyuyorum, bunun neresi varoşluk awk.

gerçekten var mıymış dediğim rahatsızlık. yaklaşık 2 sene önce kullandığım şampuanımı değiştirmiştim ve ilk kullanımdan sonra bile etkisini gördüm alerjinin. ilk defa olmuştu ve anlam veremedim daha sonraki kullanımlarımda da aynısı olunca eski şampuanımı kullanmaya geri döndüm çünkü cildim zaten hassastı ve daha fazla riske atmak istemedim. doktor da su alerjimin olduğunu söylemişti ama inanamıştım böyle bi şeye sonuçta şampuan yüzünden su alerjisi kapmak çok normal bi şey gibi gelmemişti*.

18 mart 1915...
çanakkale deniz zaferinin 107. yılındayız.
vatan toprağını tereddüt etmeden savunan nice insan. onlar küçüğünden büyüğüne hepsi bizim atamız, dedemiz, tarihimiz, şanlı zafere bizi layık gören aziz şehitlerimiz.
aslında hiç ölmeyecek olan, daima hatırlanacak olan onlar.
sevdiğini, nişanlısını, annesini, eşini, çocuğunu bırakıp ölüme koşan yiğitler. sırf vatanımız için,toprağımız için, bağımsızlık için...







" çanakkale içinde aynalı çarşı
ana ben gidiyom düşmana karşı, off, gençliğim eyvah!
çanakkale içinde bir uzun selvi
kimimiz nişanlı, kimimiz evli, off, gençliğim eyvah!
çanakkale içinde bir dolu testi
analar babalar ümidi kesti, off, gençliğim eyvah!
çanakkale üstünü duman bürüdü
13'üncü fırka harbe yürüdü,off, gençliğim eyvah!
çanakkale elinde toplar kuruldu
vay bizim uşaklar orda vuruldu, off, gençliğim eyvah!
çanakkale köprüsü dardır geçilmez
al kan olmuş suları bir tas içilmez, off, gençliğim eyvah!
çanakkale'den çıktım yan basa basa
ciğerlerim çürüdü kan kusa kusa, off, gençliğim eyvah!
çanakkale'den çıktım başım selamet
anafarta'ya varmadan koptu kıyamet, off, gençliğim eyvah!
çanakkale içinde vurdular beni
ölmeden mezara koydular beni, off, gençliğim eyvah!
çanakkale içinde sıra söğütler
altında yatıyor aslan yiğitler, off, gençliğim eyvah! "

kısa boylu kimseler için söylenir.

90ların başında her şehirde belli başlı buluşma noktaları vardı. haftalar öncesinde gün ve saat kararlaştırılır, olağanüstü bir aksilik olmazsa buluşma gününde ve saatinde orada olunurdu. vaktinde gelmemiş olan beklenirdi çünkü mutlaka gelirdi.

benim küçük bir defterim vardı çantamda, kimle ne zaman buluşacağımı not alırdım. geç kalmamak için vaktinden önce giderdim hep. cep telefonumuz yoktu ama gelişmiş bir sorumluluk duygumuz vardı. hey gidi günler hey.

maç kuyruğu.arkadan gelen yüklennn sesi tribünlerdeki coşkuyu görmeden hissetmek turnike girişindeki köfteciden gelen koku.tarifi eşsiz bi haz.

an itibari ile başlatmak istediğim kampanya.

lucifer, yiğidim... şu sesinin 10 da 1'i tipin varsa burda ne işin var bebeyim...

edit: yapıyormuş zaten, ben sese kanalize olduğumdan soyunmakla meşguldüm, bilemedim...

"ben düşündükçe var dünya." diyerek beni etkileyen, şarapçı diye dayak yiyen ve kafir ilan edilen sanatçı kişidir. amin maalouf'un semerkand eserinden de kendisinin hikayesini bir parça öğrenebilirsiniz.

siyasete galaksilerin mesafelerinden daha uzak bünyem için bir siyaset kadınının göbek adı verilmiş. googleda aratınca çözdüm. güçlü falan manasındaysa bilemiyciğim. güçlü olmaktan yoruldum. bir kere de benim sırtıma yastık koyulsun. ayrıca leydi olacak kadar kibarlığa sahip değilim, eğreti duruyor anlıyor musun? bazen spaghetti bolonez olmak istersin. bilmiyorum neden?