en güzel yolculuklardandır. özellikle gece dinlenme tesisinde çorba içmek paha biçilemezdir.

adı türkiye olmayan bir ülkenin meclis genel kurul salonu'nun giriş kapısının tamiri gerekiyormuş.

konuyla ilgili bürokrat, iki ayrı firmadan marangoz davet ederek kapıyı göstermiş ve fiyat istemiş.
birinci marangoz:
“500 tlye olur bu iş” demiş. “200 malzeme, 200 işçilik, 100 kâr.”
bürokrat ikinci marangoza dönmüş:
- siz aynı işi kaça yaparsınız?
- 2,500 lira.
- nasıl olur bu kadar fiyat farkı?
- 1000 bana, 1000 size... 500 de bu arkadaşa veririz kapıyı yapar.

ihale ikinci marangoza verilmiş.

topkapı/edirnekapı-beşiktaş arasında sefer yapan iett otobüsünün hat kodudur.

ben ne rüyalar görüyorum, ne gönülleri fethettiğimi….
ama sayın yüce, büyük, ulu türk tipi başkanına söyleyiverin,
rüyalar gerçek olsa
onu her gün görürdüm.
o incecik beline sarılarak yürürdüm.
rüyalar ah rüyalar
ah rüyalar gerçek olsa…
rüyalar ne yazık ki gerçek değil!!

kaotik.

bundan seneler seneler evvel unlu bir psikoloğun bir radyo yayinindaki konusmasina denk geldim. hiç unutamadiğim bir cumle kurdu; "hayattaki en buyuk imtihan ne yokluk, ne aclik, ne susuzluktur. hicbir sey huzursuz bir ailede yasamak kadar zor degildir" demisti. herkesin yasadigi kendine zordur ama saniyorum hakli, hem de cok hakli. hicbir sikinti huzursuz olduğun yerde bulunmak kadar insanin ruhunu öldurmuyor-muş.

aradan kaç sene geçerse geçsin bazı şarkılar her dinlediğimde bana iyi gelir neşelendirir, iste onlardan biri de sözleri sevgili sezen aksu tarafından yazılmış ve emel müftüoğlu tarafından seslendirilmiştir.

bir tanesi benim buyrun çay koydum

yanımda yürüyen kim olursa olsun mutlaka sağ tarafımda yürümeli.

özellikle sosyo-ekonomik olarak dünyanın ileri gelen toplumlarında daha çok var olduğunu düşündüğüm, ve eğer bir kelimeyle eşleştirecek olsaydık bu kelime kesinlikle önyargı olurdu dediğim durum. kısaca; temelinde, kendini ırkçı olarak tanımlamayan kişilerin herhangi bir fiziksel ya da sözlü şiddet olmaksızın karşısındaki bireye ırkçı davranışlar sergilemesi ve/veya ırkçı düşüncelere sahip olması durumudur.

farid farjad-golha.

(bkz: bakın benim parolam sevgidir)


edit: hesabımdan çıkın kafadorlar. ıko'da kafa izninde, hesabım giderse ben ne yapacağım?

edit2: parolam sevgidir arasında boşluk yok. parolamın p'si küçük evet sayın yazar.

edit3: sevgi kim diye sormuş bir yazar. sen hesaba gir. biz sana kim olduğunu göstereceğiz.

neyse ki bizde ayaklanmayı engelleyen bir unsur var, ekmek! bunaldın mı? daraldın mı? koy poşete bir ekmek çık gez. son yasak bükücü.

kitap yazmak.

60'lı yıllarda yeni bir toplumsal bir alt kültürün oluşumuna büyük katkıları olmuştur: hippi...

ikinci dünya savaşı sonrası bilimsel ve toplumsal ilerlemenin dönem gençliği üzerinde bıraktığı etkinin ana unsurudur. savaşın çocuklarının, ailesini kaybedenlerin, savaş döneminde tohumlanmış piç çocukların ve dönemin barış ve sevgi yanlısı gençliğinin dünya görüşü konusunda sıradan bir hümanist akımın önüne geçebilme sebebidir.

lsd isimli sanrılandırıcı, daha doğrusu modern ismiyle psikedelik maddenin yarattığı aşırı uçlardaki duygu durumu ve duyarlılığı, gençliğin var olan dünya görüşü üzerindeki etkisi ile dönemin toplumsal hayatından daha soyut ve özgür bir ortamın yaratılmasının vesilesidir.

...ki zaten bunu salt sentetik bir madde olmaktan alıkoyan şey feverani bir durum yaratmasının yanında bir zihin açıcı olarakta görülmesidir. bu etkiler çeşitli öğretilerde kullanıldığı gibi, hippilikte de kullanılmasından ötürü bir ilke, bir vizyon yaratılmasına da dolaylı yoldan sebep olmuştur. yani bu sanrılandırıcıyı fikrin radikalliğini arttıran bir ateş olarak görmemiz mümkündür.

bunun yanında zihin ve ufuk açıcılığının yanında, post modern toplum tabiriyle cehennem gibi "bedtrip" ler yaşatabilir, hatta kullananı derin bir psikoza sokabilir.

li tey po veya li po veya li bai (701-762)
du fu veya tu fu (712-770)


çin'in komşu devletler üzerinde etkisinin çok olduğu, çeşitli devletleri vergiye bağladığı, göktürk kağanlığı gibi devletleri de egemenliği altına aldığı, han hanedanı'ndan bile parlak geçen ve altın çağ olarak anılan tang hanedanı zamanında yaşamış ve çin edebiyatının gelişmesine büyük rol oynamış iki şair.

li po uçarı, derbeder, içkiye düşkün bir şairdi. özellikle pirinç rakısına olan düşkünlüğü, patavatsızlığı gibi konular yüzünden sarayla arası açılmıştır. ölümsüz şair olarak anılan li po'nun günümüze ulaşan yaklaşık 1000 den fazla şiiri vardır. merkür üzerinde ismine verilmiş bir krater bulunan ve kendisi gibi şair olan çoğu kişiyi etkilemiş bu şair genellikle zamandan kaçma, dostluk, şarap gibi konularını işlemiştir.

du fu ise görece ağırbaşlı ve filozof bir kişilik idi. li po da dahil olmak üzere kendisini yaşamış en büyük çinli şair olarak tanımlayan çok kişi vardır. tarih şairi, şair bilgini, çinli shakespeare, çinli hugo vb. olarak tanınan şair ne yazık ki yaşadığı dönemlerde ve yakın zamanlarında çok etkili olmamıştır, değeri bilinmemiştir, takdir görmemiştir. oysa birçok edebi eleştirmen eserlerini tüm zamanların en büyükleri arasında görmektedir. kargaşa, savaş gibi konuları ele alan du fu ünlü sinolog william hung tarafından ''etkisi zamanla artan tek çinli şair'' olarak tanımlanmaktadır.

bu iki şair 744 sonbaharında, seyahat, av, şiir gibi etkinlikleri paylaştıklarında bir dostluk kurmuşlardır. ertesi sene tekrar bir araya gelen şairlerden geriye kalan eserlerde de bu etkiyi görmek mümkündür. birbirlerine yönelik yazdıkları, birbirlerini konu aldıkları şiirlere bu dostluk yansır.

li po'nun ölümü hakkında garip bir efsane de bulunur. kendisinin sarhoş halde bir sal üzerinde yangtze nehrinde seyir halindeyken ayın suda yapmış olduğu yansımayı öpmeye (kucaklamaya) çalışırken düşüp boğularak öldüğü anlatılır.

du fu ise son yıllarını diyabet ve tüberküloz ile geçirerek yangtze nehri üzerinde bir gemide hayatını kaybetmiştir.

daha fazlası için: poets.org - li po, wikipedia - li bai, wikipedia - du fu, poetryfoundation.org - du fu, belki bazı ansiklopediler

çok basiretlisin ve çok anlayışlı... onurlu bir insan olmak; senin için bir sanat değil, yaşamın kendisiymiş, elinde avucunda hayata verebileceğin çok az, ama sen hepsini veriyorsun en değerli olan da bu...

(bkz: ben insan değil miyim)

abimle aynı okulda okuduğumuz için okuldan sonra bitmesini hiç istemediğim o yolu beraber yürürdük. günün kritiğini yapardık ve hemen sonra ne oynayacağımızı kesinleştirirdik. eve vardığımızda ise tüm evi annemin muhteşem yemek kokuları sarardı. çok hoş bir kokuydu benim için. şimdiki gibi değil, bambaşka bir koku. hatırlattığı güzel anılar kalmış bir yerlerde. babam daha eve gelmemiş olurdu. favori çizgi filmlerimiz varsa izler, sonra çıkardık evden. ikimizin de telefon veya tableti olmadı uzun bir süre. akşama kadar oynardık dışarda. bir neşeliydim ki o soğuğa aldırmazdım bile. eve gelip akşam yemeğini yedikten sonra günün yorgunluğu ile hemencik uyurdum. tek derdim nazlı'nın nasıl yorulmadan o kadar uzun süre ip atlıyor oluşuydu.* hiçbir şey düşünmeden, herhangi bir stresim olmadan dalardım uykuya. çok özel günlerdi.

arada saçmalasak da kalitesiz, boş beleş bir yazar olduğumu/zu düşünmüyorum. gayet güzel yazılarım da var.

bal porsuğu'nun ya da meja'nın mertebesine erişmek gibi bir niyetim de yok. herkesin kendi tarzı var.

asılsız iddia.

ciddiyet isteyen wiki'ye gitsin.