sigarayı bırakmak

şu yaşa kadar birkaç kere denemiş ve hepsinin sonunda başarısızlık ile sonuçlanan eylem girişimimdir. genelde paramın az olduğu dönemlerde ulan bırakıcam bu boku içmicem artık dedikten sonra akşam üstü tekrardan sigarayı ağzımda, çakmağı elimde bulurum kendimi.

bırakamıyorsanız bile deneyin. içmediğiniz her sigara kar'dır.

tırnak yeme (koparma) alışkanlığını bırakmaktan kolaydır. çünkü tırnak yeme alışkanlığının altında derin bir psikolojik süreç yatar. geçmişteki bağlantılarını çözmeden bırakmak zordur. ama sigara öyle mi, 40 gün sonra vücut istemiyor bile. sen elim boş kalmasın, çay boş gitmesin, sohbete eşlik etsin diye yakarsın. halbuki 3-5 ay içmesen artık aklına dahi gelmeyecek. bıraktıktığın ilk zamanlar sigara içen kişilerle bir arada isen zor bırakırsın dostum. kendine söz ver. aklına geldiği an bahaneye sığınma ve mümkünse o ortamı terk et. sigara pisliktir, sigara leştir. bir insan bunu kendine yapmamalı.

sigarayı bırakmak gibi bir planım yoktu aslında. astım olduğumu öğrendim, zorunlu bıraktım. ilk 4 5 ay canınız çekmeye devam ediyor, sonra alışıyorsunuz. hatta sigara dumanı o kadar rahatsız ediyor ki "bu illetin neyini seviyormuşum" diye kendinizi sorguluyorsunuz.

neden diye sorarlar adama. görürseniz bir bırakmaya çalışan bileğinden tutun ve bi dakko derler adama, hayırdır deyin .
kötü zamanlarinizda destekçi olmuş iyi zamanlarinizda yarenlik etmiş yemekten sonra yemegin cilası olmuş çayın kahvenin arkadaşı olmuş siz yok akciğer kanseri olacağım yok uzuvlarim kesilebilier gibi bahanelerle dünyadaki en keyifli seylerden birinden kurtulmak için yollar arıyorsanız nankörsunuz vefasizsiniz. bi dakko derler adama.

bağımlılıktan af talebi.
sen beni bırakmadan ben seni bırakayım, kafası.
bedava karbonmonoksit, egzoz emisyonu ve sâir kafa yapıcı madde hesabı...

mesele sigara içilen ortamları bırakmak iken salt sigarayı bırakmak umumiyetle müspet sonuçlanmaz.

nikotin, tein, kafein
veya matein
veyahut guaranin
ah, yerba mate!

bağ,
bağım,
bağımlı...

stimülanlar aşkına!

efedrin, am
-fet
-amin*,
metilendioksi
-metamfetamin**...

"beni siz delirttiniz evet(,)
evet, evet, siz, siz [...]"

tarafımca sigarayı bırakmanın denenmiş bir yolunu paylaşayım.

o gün içebildiğimiz kadar sigarayı içiyoruz. uyuma vakti yaklaştığı zaman son sigaramızı veda busesi şeklinde içiyoruz. sonra duşa giriyoruz. dişlerimizi ve dilimizi fırçalıyoruz. duş alıp çıkıyoruz. yeni elbise giyiyoruz. sigara içtiğimiz zaman giyilen eşyalar giymiyoruz. daha sonra uyumaya geçiyoruz. uyumadan önce kendimize "artık sigara içmiyorum." diyoruz. sabah yeni sigarasız bir dünyaya uyanıyoruz.

ilk günü atlatırsak gerisi geliyor. sigara içme isteği geldiği vakit hemen diş fırçalıyoruz. sigara içen arkadaşlardan bir müddet uzak duruyoruz. 48 saat sonra oluşan o krizimsi gibi haltlar yok oluyor. biraz sabır ve kararlılık önemli. ara ara akla gelebilir. hemen başka hayallere dalıyoruz. en geç iki ay sonra yeşilaycı olunuyor. sigaraya terörist muamelesi yapıyorsunuz.

birbirimizi seviyoruz :’)

sigarayı istersem 1 yıl içmem. istersem her allahın günü içerim. zamanında aileden saklaya saklaya vücudumu sigaraya karşı eğittim. yok aile uyurken gizlice çık iç, yok gizli gizli arkadaşa kitap vericem diye çık iç filan yok öyle. eve girdim mi sigara muhabbetini kafamda bitirirdim. bir kere bile yakalanmadım terrtemizz.
tabi sonra sol kol uyuşması başladı bi aralar ve beni tırstırttı. hemen kardiyoloji ve nörolojiye koştum. karpal tünel sendromu (bkz: karpal tünel sendromu) dediler de rahatladım. o günden beri de içmiyorum(ki bu da yaklaşık 2 yıl).

11 yıl çok ama çok severek içtiğim sigarayi bırakma kararı aldım nasil bir kitapta içinde böcek ilacı olduğunu öğrenince midem kalktı düşünün böcek ilacı sıkılan ortamda bile duramazken ohhh ben püfür püfür....sadece bitti diyeceksiniz ilk 3 gün çok aci çektim ama sonradan çekeceğime... sigaranın en büyük düşmanı zaman zamanınızı dolu dolu geçirin ve unutun hayat şeklinizi degisin sigarayla yapmadığınız herseyi yapin darısı bırakmak isteyen herkese.

zaten istemeye istemeye içtiğim için 6-7 kez deneyerek ancak vazgeçebildiğim ve en iyisini yaptığımı düşündüğüm eylem. umarım iradesizlik yapıp tekrar başlamam.

asla yapamadığım bir şey. kilo alırım diye korku da var. taktik verin ya :(

sen, bunu okuyan kişi! eğer sigarayı bırakmak istiyorsan okumaya devam et! eğer "yok yaa, ne bırakması?" diyorsan yine okumaya devam et.

yaklaşık 6-7 aydır sigarayı bırakma düşüncesini aklıma koymuştum. bırakmak istememdeki sebepler sağlık sorunları, nefes darlığı, halsizlik, sürekli etrafımda saçımda, ellerimde, kıyafetlerimde olan ama benim fark edemediğim pis koku vs. tabi bu kokuyu içmeyen kişiler gayet güzel alabiliyor o yüzden "ne kokması ya!" demeyin. tabi bir diğer sebep de cebimden her gün 15 lira çıkması.

öncelikle nasıl bir içici olduğumdan bahsedeyim. 7 yıldır sürekli olarak sigara iciyorum. sabah kalkar kalkmaz yaptığım ilk şey sigaramı ve çakmağı bulmak olur. hatta yüzümü bile yıkamadan. yemeklerden sonra içilir, can sıkıntısından içilir, "ay cok stresliyim" denilir ve içilir. yanındaki sigara yakar, bir daha içilir. yaklaşık 25-26 sigara içerdim. bir paketten biraz fazla.

bana verdiği maddi-manevi zararin ve uzun vadede verecegi zararin farkindaydim ama sürekli erteledim bırakmayı. sinavim bitsin ertelerim, okul bitsin, şu bi aciklansin, şu günler bi gecsin... arayana bahane çok!

ama bir gün dedim ki "neden hayatımı bir maddeye bağımlı olarak yaşayayım ki?" belki de ileride çok büyük saglik sorunları yasayacaktim. bu yüzden sigarayi birakmaya karar verdim. nasol yapacagimi bilmiyordum çünkü daha onceki başarısız deneyimlerin gibi sonuclanmasindan korkuyordum. yine birakamazsam birakacagima olan inancimi kaybedeceğimi düşündüm.

profesyonel bir destek almam gerektiğini hissettim. aklima direkt alo 171 geldi. hic ertelemeden aradım. bana bagimliligim ile ilgili sorular sorup bazi telkinlerde bulundular. benim icin hastanede sigarayi birakmam icin bir randevu verdiler. kendimden cok emindim. kararliydim. doktora gittim. champix adında bir ilac verdiler. sigara icerken ayni anda kullandiginiz bu ilac sayesinde sigaradan mideniz bulanıyor ve sigaradan, hatta dumaninda bile tiksinmeye basliyorsunuz.

benim bugun 20. günüm. normalde günde 25-26 sigara icen ben bugün günde sadece 3-4 sigara iciyorum. cogu sefer de yarisinda söndürmek zorunda kalıyorum. o kadae mutluyum ki. maddi manevi kendime çok büyük bir iyilik yaptığımı düşünüyorum. ınsanlarin arasinda sigara kokan kisi olmak istemiyorum. bu sekilde devam edersem yüksek olasılıkla 1 aya kalmaz sigarayı tamamen bırakmış olacağım.

sigarayı bırakmak isteyen herkese örnek olmasını diliyorum. hayat daha kaliteli yaşanmak için tek şansımız olan bir platform, doğru seçimler yapmalıyız! unutma, bir seferinde basarisiz oldun diye bu hep böyle devam etmeyecek!

şimdiden başarılar!

insanların kendilerine kendi paraları ile zarar veriyorlar. sağlıklı bir yaşam için içen vatandaşların en kısa zaman da yaşam kalitelerini yükseltmek için bırakmalarını dilerim.

1.5 sene günde 1 paket ortalamayla marlborodan adıyamana kadar uzanan bir yolculuğum oldu kendisiyle.

içmek zevkli çoğu zaman -peş peşe günlük içilenlerde boku çıkıyor o hariç-

bırakalı 1 sene oldu. yazın çok stres altında olduğum için bi 2 ay tek tük takıldım. içerken uyandığımda pakete sarılırdım 1,5 sene içmişsin demeyin o yüzden.

tek zaafımın sosyal ortam olduğunu düşünüyorum. orada ister istemez içiliyor.

bunun dışında corona ve evde olmak çok işe yaradı. bırakmaktaki sürecim ise hayat standardımdı. kötü uyku, kötü kondisyon, kötü nefes, kötü ağız tadı, kötü koku ve hava... bunlar bırakmak için yeterli bence.

arada alkol içmediğimden bu sürede çok bunalırsam bi paket alıp 1-2 gün takılıyorum sonra kalanını atıyorum. ayda 1 kez yapıyorum bunu.

bırakma taktiği: öncelikle gerçekten ihtiyacını hissetmelisiniz yani size ters gelmeli ben spor yaptığım için ona çok daha güdülenmiştim bu da iyi etken oldu.

güdülendik ve kararlıyız. 3 gün ara verin. 3 gün sonrasında bir tane için ve tadına bakın. bunu tekrarlayın ve gerçekten bırakmak için değil ne içtiğinizi görmek için yapın.

bırakmayı düşünmeyin istediğniiz zaman gidip devam edebilirsiniz, 1 tane içince de orucunuz bozulmayacak önemli olan pakete ve günlük eski sayılara ulaşmamak. gerçekten gününüz bok gibiyse için ama içerken rahatsızlığını da hissedin.

benim parametrelerim aşağı yukarı bunlardı. sihirli ilaç bant yemek taktik de yok, güdülenirseniz bırakırsınız.

sigara içmek acizlik değildir ama bırakamamak acizliktir.

erkek arkadaşım bir çok kez deneyip geri başlamıştı. en uzun uzak kaldığı süre 1 gün bile değildir. ocak ayında ben bırakıyorum dedi, 2 ay oldu hala içmiyor. kafada bitmeli bazı şeyler.

sigara içme eylemselliğini seviyorum. bırakmaya da hiç niyetim yok. istedikleri kadar zam yapsınlar, alıştığım tütün çeşidi bedavadan biraz pahalı.

sigara içme eylemselliği antideprasan olayından çok daha ucuz ve zararsızdır. özendirmek elbette istemem ama bu böyledir.

bugün girdiğim yoldur. 7 senedir içiyorum, artık bırakmam gerekiyordu. 171’den de yardım aldım. gazam mübarek olsun bakalım.

bunun için kurulan telefon hattı, yazılan kitaplar bana kalırsa çok gereksiz. iradesi güçlü bir insan isteği an bırakabilir. mesela ben cidden iatediğim zaman içmeden durabiliyorum. ama bırakmak istemiyorum. en kötü 10 yıl daha erken ölürüz. şimdi sağlık falan demeyin boşuna. sigara dışında hayatınızda kaç tane sağlıklı birşey var öncelikle buna açıklık getirin. kısaca sigara eşittir ben.

14 yaşımdan beri günde minimum 1 paket olarak içtiğim bu zıkkımı bu gece bırakıyorum. bunu buraya yazıyorum çünkü ne zaman çevremdekilere söylediysem tekrar başladım, tükürdüğümü yaladım ve bundan dolayı özgüvenimi kaybettim. sanırım sigaranın en büyük zararlarından biri de bu. yine kendimi kötü hissetmek istemiyorum. bu kararı verme sebeplerimi aşağıya eklemek istiyorum ki iradesizliğe yenik düşeceğimi hissettiğimde gelip okuyayım.

-kondisyonum ve vücut direncim genç yaşıma rağmen hayli düştü.
-kronik bronşit ve zatürre geçmişim var. orta yaşta koah sebebiyle boğulmak istemiyorum. 1 yıl daha yaşamanın, nefes almanın kıymetini yaşarken nefessiz kalanlar bilir. fayda getirmeyecek olan o son pişmanlığın çaresizliğini yaşamak istemiyorum.
-yakın zamanda bir aile kuracağım. tertemiz bir sayfa açılacak hayatımda. beyazı katrana bulamak istemiyorum.
-çevremdeki insanlara ve kendime güzel kokmak istiyorum.
-tütün gibi kıymetsiz bir şeyin benim hayatımı ele geçirmesine, duygudurumumu ve sağlığımı etkilemesine, aktivitelerime, düşüncelerime, hobilerime, boş vakitlerime, çalışma düzenime, odaklanmama hükmetmesine karşı çıkıyorum.
-bu soğuk havada dizinin bir bölümü bitince niye hırkamı giyip taa balkona çıkıp titreyerek sigara içiyorum? akıl mantık alır mı bunu?

bu entry benim boynumdaki izmaritten tasmaya bir başkaldırıdır. hayırlı ve istikrarlı editlerde görüşmek üzere. 19.04.2021