yalnızlık

yalnızlık bir trendi. ben indim. çok kalabalıktı.

evde 4 kedi var. yalnız kalma ihtimalim yok. evin hangi noktasına gidersem gideyim bir şekilde dibimdeler. kapıyı kapatıyorum. kapı altından içeriye sırasıyla, beyaz, siyah, siyah beyaz ve gri pati giriyor. miv, muv, miyv, muyuv, miyıvv... sesleri cabası.

tek başınalık durumu.

seni teselli edecek birine ihtiyaç duymamaktır.

soundcloud.app.goo.gl/WLaQZ
edit:başlık başa kaldı iyi mi

paylaşılmaması gereken.

belkide yalnızlık,
kendi eşsiz evrenimizin birtanecik kabalığıdır.

kimbilir...

ahem. ustası geldi.

şimdi canlarım benim, size meselenin keskin bir ironisinden söz açacağım.

gariptir ki hayatınıza alacağınız ya da hayatınızdaki insanın sizi terk edeceğine dair kuruntular beslerseniz yani yalnızlıktan korkarsanız; düşmanınızın başına dilemeyeceğiniz bir yalnızlığı elde edersiniz. yalnız bırakılmanın acısı, karşınızdaki insana yaptığınız libidinal yatırım veyahut atfettiğiniz duygusal önem düzeyinde artar.

işte burası adına fight or flight denilen mekanizmanın bazı insanlarda sıkıntılı çalıştığı bir yere denk düşüyor.

karşınızdaki insanın gideceğini sezinler ya da böyle bir kuruntuya kapılırsanız; beyninizde de o mekanizma biraz sıkıntılı çalışıyorsa buyurun cenaze namazına. sizin için değil tabii--- karşınızdaki insan için. çünkü bu saatten sonra, o düşünce kanınıza bir girdiği zaman dünyanın en vicdansız, en zehirli, en iğrenç insanına dönüşebilirsiniz ki söz konusu düşüncenin kanınıza girdiğinin farkında olmadan dahi yapabilirsiniz bunu. bu davranışsal bir örüntüdür, davranışsal örüntülerin altında yatan çatışmayı ya da travmayı çözümlemeden onları atlatmak gerçekten zordur ve birçok insan bunu tek başına yapamaz, yardım almaları gerekir vesair.

ancak elbette ki dünyanın en iğrenç insanına bu davranışsal örüntünüz hasebiyle dönüşürseniz; üstüne vicdanınız da varsa önünüzde iki seçenek uzanır, ya suni bir yalnızlık giderici olarak anlamsız, kısa süreli ve duygusal sterilizasyona uğramış ilişkileri seçersiniz ya da tamamıyla yalnız kalır, sorunlarınızı çözmek için vakit harcarsınız. ilki ilk başlarda eğlenceli gelecektir, ancak bir süre sonra bıçak kemiğe yalnızlık yüreğe dayanır, kaçamazsınız. birazcık da kendinizin farkında ve kendinize karşı dürüstseniz; yaşadığınız ilişki dahi olmayan ilişkileri neden yaşadığınızı ve uzun vadede bunların sizin hiçbir işe yaramadığını fark edersiniz.

yalnız kalmamak için yaptığınız her şey besler olmuştur yalnızlığınızı; yalnız bırakılmamak için yalnız bırakmayı öğrenir, vicdanınızın artan gürültüsünü bastırma yollarına başvurur, kendinizi dünyanın göbeğine fırlatır atarsınız.

ancak bir sahnede bir silah varsa o mutlaka patlar.

yalnız kalmamak için yaptıklarınız üzerinde gözünüzün olması dileğiyle.

çok yakınmış ve şu an yaşanıyormuş gibi görünen nebulalı galaksiler gibidir. aslında çok uzak, imkansız ve anlamsızdır. gerçekliğin oluşturduğu bir ilizyondur. anlağımızın anladığı birbiri ile çelişen bir sürü şeyden biridir. biraz gerçekçi olursak (kendi galaksimiz ile ilgilenirsek) yalnız falan olamıyacağımızı/kalamayacağımızı da anlarız. ama yok ben melankoli bağımlısıyım yalnız hissetmek istiyorum, hoşuma gidiyor diyorsanız : yalnızlık kapitalizmin bir ürünüdür. *

tercih edildiğinde ondan kıymetlisi yok.

yalın olmaktır aslına bakarsan..

dinleyince anlarsınız, belki..

bir arkadaşım "yakın arkadaşlarına iyi kötü her şeyini anlatır mısın?" gibi bir soru sordu ve "iyileri anlatırım ama kötüleri anlatmayabilirim" gibi bir şey dedim. diyeceklerim bu kadar.

kalabalıklar içerisinde yalnız biriyim...

yalnızlık nedir biliyor musun? nereden bileceksin len, otur dinle.

yalnızlık ; en çaresiz anında, seninle beraber sövecek birisinin olmamasıdır.

yalnızlık ; en sıkıştığın anında yüzlerce, binlerce kişi arasından kimseyi arayamamaktır, ararsan da o telefonun açılmaması ve sana geri dönülmemesidir.

yalnızlık ; anlam aradığın her noktada yalın ayak, başın kabak kaldığında seni düşünecek bir anne, baba, kardeş, sevgilinin, dostun, sırdaşın olmamasıdır.

yalnızlık ; sevgisizliktir. iliklerine dek sevgiliye aç olmaktır.

yalnızlık ; korkuların dört bir yandayken dımdızlık açık hedef olarak bir birey olarak direnme çabasıdır.

yalnızlık ; yemeğini, derdin, neşeni, hüznünü, gözyaşlarını, sövgülerini, sevgilerini, muhabbetini olduğu gibi kimseyle paylaşamamaktır. ya sansürleyeceksin ya da törpüleyeceksin ve o da sen olmayacaksın.

yalnızlık ; acıtandır, ruhu acıtır ama kanamaz. çünkü ruhtan kan gelmez. olsa olsa ağlatır arada.

yalnızlık ; kendine atatürk olamamandır. başlayacağım ulan yapacağın işe diyerek düzeltmeyeceğin, illa birilerine muhtaçlık hissetirir ve bu gerçeğin tokadı sağlam hırpalar.

yalnızlık ; kendimle bile baş başa kalamaman, kendime yeterince tahammül etmenden, kendine artık yetmenin sıkılmasından ve kendi kabuğundan yorularak kaçmaktır. ayaklarına popona vura vura böyle, ardında bile bakmadan.

yalnızlık, benden sorulur kısacası. bir sürü tanım karşı cins yürürken kullanırsınız. ben yapamıyorum, bari siz yapın.

atsan atılmaz satsan satılmaz duygudur. beni korkutan yalnızlığın kendisi değil ölürken yalnız olmak.

kimine göre hasta kişinin kaçışıdır, kimine göre de hasta kişilerden kaçıştır. nietzsche

evrimsel sürece her yönüyle aykırıdır. ancak bu da kafa deyip arada bir kabuğuna çekilmek anayasaya madde olarak konulmalıdır.

çünkü bu da kafa kardeşim.

kendisiyle eğlenebilen insan için yüzde yetmiş önemsizdir. ama o yüzde otuzda da insan birilerini aramıyor değil. derdini paylaşmak, anlaşılabilmek, güzel vakit geçirmek… bunlar önemli şeyler. insana yaşadığını hissettiriyor.

bağımlılık yaptığı taktirde herkesin içinde yalnız kalmanıza sebep olacak durumdur ki bence eftal olan da budur.

" geniş, siyah gölgesi hayatımı kaplayan,
tepemde kanat germiş bir kartaldır yalnızlık.
kalp çarpıntılarıyla günleri hesaplayan
bir benim, benim olan bir masaldır yalnızlık. " cahit sıtkı tarancı

herkesin az veyahut çok içinde olduğu durum bunu kafaya takıp üzülmenin anlamı yok. hayatın akışında bir şeylerle meşgul olup kendimizi oyalıyoruz sadece.