güne bir alıntı bırak

hangi çiçek, diğerini "sarı açtı" diye ayıplar?
hangi kuş, "farklı ötünce" diğerine yasak koyar?
derisinden, dilinden ötürü öldürülüyor insanlar.
ah insanlar! her şeyi bulup kendini bulamayanlar…

(bkz: charles bukowski)

dürüst bir insan daima çocuk kalır.
sokrates

ben sana mecburum bilemezsin
adını mıh aklımda tutuyorum
büyüdükçe büyüyor gözlerin
ben sana mecburum bilemezsin
içimi seninle ısıtıyorum
atilla ilhan

vefat eden birini özlerken anlıyorsunuz hayatın boş olduğunu

gözlerinin içinde kaybolurken
utanma çekme gözlerini benden
ellerim yüzündeyken,
esirgeme gülüşünü
sesin hep kulaklarımda olsun
çekme hiç ellerini ellerimden
anonim

cahit zarifoğlu

"zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana..."

acı, delilik ve ölümden önceki son savunma aracıdır.

"kimileri zevcelerini evvela yürekten severler ama bir müddet sonra onlardan yüz çevirirler, nefret edeler"

(bkz: friedrich willhelm nietzsche)

"değer ağırdır.
taşıyabileceğinden emin olduğunuz insanlara veriniz."

mustafa kemal atatürk

"valizimde boş yer vardı, saman dolduruyorum oraya. yaşam valizimiz de öyledir işte; içinde boş yer kalmaması için eline ne geçerse dolduracaksın."
babalar ve oğullar turgenyev

william shakespeare.

ben garip bir kadınım...

kürk mantolu madonna-sabahattin ali

hürrem’den süleyman’a mektup

sultanım, padişahım,

dualarım, o güzel yüzünüz ve bir bakışıyla bütün dertlerimi yok eden güzel gözleriniz içindir. her an hasretinizle
inleyen ve ancak size kavuştuğunda huzur bulacak olan bu
kulunuzun duaları inşallah kabul buyrulur. hasret acısıyla kıvranan ve çektiği ıstıraplar yüzünden perişan olan bu
çaresiz kulunuzdan bu değersiz sızlanmaları kabul ediniz.
ben sadece sizin yanınızda huzur bulabiliyorum. sizin yanınızda olmaktan duyduğum mutluluğu anlatmaya kalemler
yetmez. sizinle birlikte olduğumuz anların hatırası, sizin yanınızda geçirdiğim günlerin anısı, bu miskinin gönlünde hep
yaşamaktadır. hiç olmazsa, sizinle yaşadıklarımız, sizinle
ortak anılarımız sayesinde biraz olsun teselli bulabilmekteyim. esen rüzgârlar çektiğim acıları size ulaştırsa, anlarsınız
ki kulunuzun durumu feryat ve figan eden bülbül gibidir.
sizden ayrı kaldığımda dermanım, takatim kalmıyor. kimse
acılarımı dindiremiyor. gamla dolu gönlümü görseniz, ayrılık acısıyla inleyen bir ney gibi hasta ve perişan olduğumu
hemen anlarsınız.

ömrüm, azizim, sultanım, allah’tan tek dileğim ve yüreğimin biricik arzusu, size tekrar kavuşabilmek ve ışık saçan
yüzünüze bir defa daha bakabilmektir. artık bir daha ayrılık olmasın. rabb’imden elbette dilerim ki benim sultanım
candan ve gönülden sevdiğim şahım, dünyada ve ahirette
hep mutlu olsun. düşmanlarına karşı daima zaferler kazansın. iyi biliyorum ki benim sultanım bu kulunu, kaderin bir
cilvesiyle gördü ve sevdi, bu kuluna mutluluk ve huzur ihsan etti. bu cariyesinin gözyaşlarını dindirip sevindirdi. sultanım sayesinde doğru yolu bulup iman ettim. bu yüzden,
mutlu olacağım gün, sadece size kavuşacağım gündür. size,
gözyaşlarımı damlattığım bir elbise gönderdim. hatırım için
giyesiniz.
sultanım, saray halkının ve oğullarınızın çok selamı vardır. herkes ayağınıza yüz sürmeyi murat eder. bundan başka her iki cihanda mutluluğunuzu dilerim sultanım.

fakir ve hakir cariyeniz hürrem