teyzemlerle bir araya gelip, pasta börek çay kuruyemiş eşliğinde
gazetenin sayfasında yarışmayı oyladığımız zamanların mfö şarkısı.
diday diday day

dünyadan uzak insanları, hepinizi seviyorum, güzel'i çok, bu akşam belki gomercan'ı anonsumu kestiği için biraz az. *
ohhh ne güzel oldu, ne de güzel bir yayın oldu.

(bkz: miko'nun tatlı sesi)*

#1789296 entry'nin düzeltilmesi elzemdir;
"bitkilere yeşil rengini veren organel." tanımı doğru değildir.
klorofil, yeşil renkli bir pigmenttir. bitki hücrelerinin fotosentez tepkimelerinin gerçekleştiği kloroplast organelinin içinde bulunur. kloroplast organeli ise yalnızca bitkinin güneş ışığı gören dokularında ortaya çıkar. balkonda unutulan patates yumrusunun yeşile dönmesi bu duruma örnektir.

güneş ışığından enerji elde edebilen bu eşsiz organel bilim insanlarının üzerinde çalıştığı başlı başına bir araştırma alanıdır. solar panellerden enerji üretimi konusunda kloroplastları taklit ediyoruz.

belki gelecekte bir gün atatürk parkında gezerken akıllı telefonumuzu şarj etmek için bir ağacın kovuğuna telefonumuzu yerleştirmemiz yeterli olacak. antik kültürlerin güneşe tapındığı gibi kültürel bir regresyon yaşabiliriz.

çocukluğumda sinek ilaçlama araçları gürültülü bir motor sesi ile berber arkasında kimsenin birbirini göremediği beyaz bir duman bırakırdı. nedense ne kadar çocuk varsa peşinden koşardı.

tabi çocuk olarak ben de koşar, gözün gözü görmediği ortamı fırsat bilerek önüme gelene allah ne verdiyse tekme tokat dalardım. tarif edilmez keyif alırdım. canınızı yakmış olabilirim. büyümüşsünüzdür şimdi. affediverin beni.

peşinden ne kadar koşup solumuşsam hala üzerime sinekler konmaz.

çok sevdiğim bir adamlar şarkısıdır. modunuz mu düşük, hayata mı kızdınız, motive mi lazım bir tık parmağınızın ucunda olan şarkı.
kiminin babası padişah, sorunu çözer
kiminin babası fotoğraftan gülümser
kimi gider uzaya öbürü bir odada
müebbet komada
her sabah yeni bir filme başladım
farklı sonlar istesem de hep aynı finalle bitti
sonra birden dank etti, dünyayı anladım
aldım onu karşıma anlatmaya başladım
koca yaşlı şişko dünya
koca yaşlı şişko dünya

askerliği komando olarak yapmak.
sivil hayatta bir hiçsin maalesef.

the veils grubunun yükselişine bir hayli ivme katan parçasıdır.

dolu kadehi ters tut-aldattım

aklımda bir tek sen
dolaştım kendimi bilmeden
güneş doğuyor artık yavaş yavaş
o bomboş sokaklar birden dolmaya başladı
halimi görenler acır gibi bakıyorlar yüzüme
bilmiyorlar bu hırçınlığımın sebebini
anlamıyorlar seni ne çok sevdiğimi…

(bkz: pempe ve yunus)

yok ben sözlük çökmesin, insanlar kaçıp terk i diyar eylemesinler diye koymuyorum vallahi. yoksa niye itici olsun be ya..

kişinin kendini bulunduğu yere ve kendine yabancı hissetme durumudur.
yürürken veya herhangi bir ortamdayken bir anda gerçeklik algını yitiriyor gibi oluyorsun. bunu yaşamayan insanlara tarif etmek zor. çocukken kendime en çok sorduğum sorulardan biri şuydu. "ben kimim?"* benliğime yabancı hissetme durumu ve saçma sapan, açık uçlu, yanıtlayamayacağım sorular. kimim ben, yaşamdaki rolüm ne? gibi sorularla bir psikoza girer bedenimi ve bulunduğum anı hissetmeye çalışırdım. bazen yıllardır tanıdığım insan karşımda oturuyorken, yine birden algım kopuyor ve "bu kim, ne ara tanıştık ki biz" diyorum. kendine üçüncü şahıs gözünden bakmak, trene ters koltukta oturmak gibi bir his. hâlâ benzer durumlar yaşayıp realiteden koptuğum oluyor ara sıra.*

hay sizin atatürkçünüze. ne derdiniz var adamla bir bitmedi 100 senedir? ne olursa olsun bu ülkede hep kemalistler mağdur olur zaten. zaman gazetesi manşeti gibi başlık açmayın. ya hu orta doğu topraklarına gelmiş tek aydınlanmacı devrim olan kemalizmi yediniz, ülkenin başına gelmeyen kalmadı hala konuşuyorsunuz. inanılmaz bir yüzsüzlük olsa gerek.

üniversite yıllarında sürekli yaptığım eylem.

çok şükür ki ölüm var.

"bu dünyadan başka dünya yok, arama.
senden benden başka düşünen yok, arama.
vazgeç ötelerden, yorma kendini.
o var sandığın şey yok mu, o yok, arama."

16 kişi kayıtlı. şaka gibi. benim gibi olmayın ama

başlıklara tanım girilmemesi.

açtığın başlığın sol tarafta kaybolup gitmesi.

açtığın başlığın sekmelere yarım saat sonra gönderilmesi.

tanımlara oy gelmemesi. tanım yazıyorsun oy gelmiyor. özeniyorsun iki saat tanım giriyorsun oylamıyorlar lan.
hayır öyle yeni gelmiş bir yazar değilim. bana böyle yapıyorlarsa ben yeni gelen yazarlara acıyorum. ciddi acıyorum.

sağa bakıyorum sola bakıyorum adamın girdiği osuruk tanıma akp mitingine doluşur gibi doluşuyorlar. oylar favoriler havada uçuşuyor. ne yazmış diyorum bakıyorum bir şey yok.

sonra diyorlar ki neden saçma sapan başlıklar gündem oluyor. neden saçma tanımlar giriliyor. sebebi bu. emeğe karşılık verilmiyor.

ha bunlar benim canımı ufak sıkan şeyler. yine söylüyorum tutsun diye yazsaydık atardık.

düzelmesi gerekiyor. nasıl düzelecek bilmiyorum. düzelmesi için onun bunun poposunu yalamam gerekiyorsa yalamam abi işim gücüm var.
şimdi gidip çevrelerin boş başlık dediği başlıklara tanım gireceğim.

benimle her konuştuğunda eridiğini bildiğim yazar*: