diyelim ki o bunu okuyor
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
başlık "ilkokuldamasaaltındaunutulanresimcantasi" tarafından 09.11.2020 18:00 tarihinde açılmıştır.
2141.
bin kez yazdık yok okumuyor arkadaş okumuyor. cahil işte.
devamını gör...
2142.
nereden başlamam gerektiğini bilmiyorum.. zihnimde bir sürü cümle sıralı. her biri sanki beni boğuyor, içine çekiyor. şuan sanki sen beni duyuyormuşsun gibi seninle konuşmak ıstiyorum, çünkü başka nasıl içimdeki ateşi söndürürüm bilmiyorum. ancak yazarak kurtulabilirim.
beni bilirsin, severim yazmayı. eskiden hep zevk alırdın yazdıklarımı okurken. şimdi okusan alır mısın bilmiyorum.
seni affetmek için her zerremi zorluyorum. seni affetmek ve kırgın hatırlamamak için o kadar zorluyorum ki kendimi. ama yapamıyorum. bazı cümleler bıçak gibi saplanmış kalbime. o bıçakların izi çıkmıyor. bazı cümleler zihnimde canlanıyor. durmadan.. durmadan.. o zaman işte kafayı yiyecek gibi oluyorum.
affetmek o kadar zor ki seni. öyle kırgınım ki sana. keşke diyorum, hiçbiri yaşanmasaydı. gururumu kıran, beni mahveden o cümleler hiç kurulmasaydı. o zamanlar hepsine susup bahaneler uydurdum. hep yalan olduğuna inandırdım kendimi. hiçbirini gerçekten hissederek söylemediğine inandırdım kendimi. ama şimdi araya zaman girdi, daha sağlıklı düşünebiliyorum.
eskiden yaptığımı şuan yapamıyorum, ardımda bırakamıyorum. kalbim öyle kırılmış ki benim. ben eski ben değilim. biliyor musun, artık hiç konuşmuyorum. neredeyse hiç. sadece kitap okuyorum, müzik dinliyorum. hep takılırdın bana çok konuştuğum için. ama artık.. susuyorum. hiç kimseye cevap vermek gelmiyor içimden. artık daha az yazıyorum. sadece düşünüyorum, düşündükçe işin içinden çıkamıyorum.
maviyi hala çok seviyorum ama sanırım maviden siyaha dönüşüyorum. mavi canlı bir renk, umut dolu bir renk. ben ise kendimi öyle hissetmiyorum. bazı şeyleri kafamda bitirmişim ben. duygularımı yitirmişim.
yeni yeni insanlar giriyor hayatıma. hepsinde farklı bir hikaye. ama hiç merak etmiyorum hiçbirini. sadece ediyormuş gibi davranıyorum, ayak uyduruyorum onlara. çevremdeki kalabalığa inat yapayalnızım. o kalabalıkta hep seni arıyor gözlerim. gün için de değilse bile gece olduğunda, herkes köşesine çekildiğinde aklıma düşüyorsun. o an ki ruh durumumu nasıl tarif edebilirim bilmiyorum. çaresiz ve özlem dolu. biraz da kırgın.
eskiye göre daha az aklıma geliyorsun. ama geldiğinde de öyle bir sızı bırakıyorsun ki yüreğimde tamam diyorum.. bu his asla geçmeyecek. sanki tüm güzel duygularımı seninle harcamışım gibi hissediyorum. bunun için kesinlikle pişman değilim. bu acıları tekrar yaşayacağımı bilsem yine senin olurdum ben. yine senin sevgilin olurdum.
ama artık güzel şeyler çok az geliyor aklıma. aklıma düştüğünde hatırladığım şeyler genelde kalbimi kıran anılar oluyor ve bunu hiç sevmiyorum. sanırım unutuyorum bazı şeyleri, bu beni daha da korkutuyor. birlikte dinlediğimiz grubun her yeni şarkısı çıktığında altındaki yorumları okuyorum. belki yeniden görürüm seni diye. ama yoksun. sonra o yorumlarda bazı çiftleri görüyorum. aşklarını itiraf edenleri. o an buruk bir gülümseme oluşuyor işte.
her yeni şarkıda biz de buluşurduk çünkü. ve sen hep beni bulurdun. en son buluştuğumuz yorumda seni sevdiğimi ve bunu umarım görürsün dediğimi hatırlıyorum. sen de karşılık olarak seni seviyorum demiştin. sonra hiç denk gelmedik seninle. ne bir şarkının altında ne de başka bir yerde.
korkuyorum, ya sana sarılmadan ölüm ikimizden birini alırsa? korkuyorum. pişman olmaktan korkuyorum. ama sonra benim elimden gelen her şeyi yaptığım geliyor aklıma. senin ise hiçbir şey yapmadan öylece durduğun. işte o zaman vazgeçiyorum senden.
evet, vazgeçiyorum senden. ne zormuş meğer bu. bir insandan vazgeçmek ne zormuş. bunu içim acıya acıya öğrendim. aşkın ne olduğunu da seninle öğrendim, acısını da.
seni özlüyorum. merak ediyorum. bunlar için kendime çok kızıyorum ama. çünkü sen beni biliyorum ki hiç özlemiyorsun. özleseydin gelirdin değil mi? gelmezdin. sen öyle aptal bir gurura sahipsin ki özleseydin de özledim diyemezdin.
doğum gününde yazmamak için çok direndim, yılbaşında da öyle. ama yine dayanamayıp yazdım. ne bileyim.. belki görürsen mutlu olursun diye. belki.. küçük bir ihtimal işte.
çünkü sen geçen sene doğum günümde gelmediğinde ben çok üzülmüştüm. bunu yaşamanı istemedim. gerçi.. senin için önemi yoktur ama.. işte.. konu sen olunca ben ince düşünmeden yapamıyorum. çünkü hala içimdesin sen. siliniyor olsan da hala benimlesin.
ama ben çok yoruldum. ben bu hikayenin yarım kalmaması ve seninle tamamlanması için elimden geleni yaptım. ama yoruldum artık. olur da bir gün beni birisiyle görürsen, hayatıma birini aldığımı duyarsan bana kızma.
sevgin bu kadarmış işte deme. ben seni bekledim. çok savaştım. seni sevdim. bir tek seni. ve bir gün hayatıma biri girse dahi hiç kimseye karşı bu kadar yoğun duygu besleyemem ben.
insan bir kez aşık olur bence. ondan öncesi aldanış, sonrası ise kaçıştır. ben sende harcadım aşk duygusunu. ileride birisiyle olursam eğer ona sadık kalıp değer veririm elbette. kimseyi yarı yolda bırakmam ben. ama.. hiçbir zaman bir daha bu yoğun duyguları hissetmeyeceğim. hiç kimseye sana baktığım gibi bakmayacağım. hiç kimseye sana dokunduğum gibi dokunmayacağım. ben sadece hayatın koşuşturmasına kapılıp gideceğim.
beni bilirsin, severim yazmayı. eskiden hep zevk alırdın yazdıklarımı okurken. şimdi okusan alır mısın bilmiyorum.
seni affetmek için her zerremi zorluyorum. seni affetmek ve kırgın hatırlamamak için o kadar zorluyorum ki kendimi. ama yapamıyorum. bazı cümleler bıçak gibi saplanmış kalbime. o bıçakların izi çıkmıyor. bazı cümleler zihnimde canlanıyor. durmadan.. durmadan.. o zaman işte kafayı yiyecek gibi oluyorum.
affetmek o kadar zor ki seni. öyle kırgınım ki sana. keşke diyorum, hiçbiri yaşanmasaydı. gururumu kıran, beni mahveden o cümleler hiç kurulmasaydı. o zamanlar hepsine susup bahaneler uydurdum. hep yalan olduğuna inandırdım kendimi. hiçbirini gerçekten hissederek söylemediğine inandırdım kendimi. ama şimdi araya zaman girdi, daha sağlıklı düşünebiliyorum.
eskiden yaptığımı şuan yapamıyorum, ardımda bırakamıyorum. kalbim öyle kırılmış ki benim. ben eski ben değilim. biliyor musun, artık hiç konuşmuyorum. neredeyse hiç. sadece kitap okuyorum, müzik dinliyorum. hep takılırdın bana çok konuştuğum için. ama artık.. susuyorum. hiç kimseye cevap vermek gelmiyor içimden. artık daha az yazıyorum. sadece düşünüyorum, düşündükçe işin içinden çıkamıyorum.
maviyi hala çok seviyorum ama sanırım maviden siyaha dönüşüyorum. mavi canlı bir renk, umut dolu bir renk. ben ise kendimi öyle hissetmiyorum. bazı şeyleri kafamda bitirmişim ben. duygularımı yitirmişim.
yeni yeni insanlar giriyor hayatıma. hepsinde farklı bir hikaye. ama hiç merak etmiyorum hiçbirini. sadece ediyormuş gibi davranıyorum, ayak uyduruyorum onlara. çevremdeki kalabalığa inat yapayalnızım. o kalabalıkta hep seni arıyor gözlerim. gün için de değilse bile gece olduğunda, herkes köşesine çekildiğinde aklıma düşüyorsun. o an ki ruh durumumu nasıl tarif edebilirim bilmiyorum. çaresiz ve özlem dolu. biraz da kırgın.
eskiye göre daha az aklıma geliyorsun. ama geldiğinde de öyle bir sızı bırakıyorsun ki yüreğimde tamam diyorum.. bu his asla geçmeyecek. sanki tüm güzel duygularımı seninle harcamışım gibi hissediyorum. bunun için kesinlikle pişman değilim. bu acıları tekrar yaşayacağımı bilsem yine senin olurdum ben. yine senin sevgilin olurdum.
ama artık güzel şeyler çok az geliyor aklıma. aklıma düştüğünde hatırladığım şeyler genelde kalbimi kıran anılar oluyor ve bunu hiç sevmiyorum. sanırım unutuyorum bazı şeyleri, bu beni daha da korkutuyor. birlikte dinlediğimiz grubun her yeni şarkısı çıktığında altındaki yorumları okuyorum. belki yeniden görürüm seni diye. ama yoksun. sonra o yorumlarda bazı çiftleri görüyorum. aşklarını itiraf edenleri. o an buruk bir gülümseme oluşuyor işte.
her yeni şarkıda biz de buluşurduk çünkü. ve sen hep beni bulurdun. en son buluştuğumuz yorumda seni sevdiğimi ve bunu umarım görürsün dediğimi hatırlıyorum. sen de karşılık olarak seni seviyorum demiştin. sonra hiç denk gelmedik seninle. ne bir şarkının altında ne de başka bir yerde.
korkuyorum, ya sana sarılmadan ölüm ikimizden birini alırsa? korkuyorum. pişman olmaktan korkuyorum. ama sonra benim elimden gelen her şeyi yaptığım geliyor aklıma. senin ise hiçbir şey yapmadan öylece durduğun. işte o zaman vazgeçiyorum senden.
evet, vazgeçiyorum senden. ne zormuş meğer bu. bir insandan vazgeçmek ne zormuş. bunu içim acıya acıya öğrendim. aşkın ne olduğunu da seninle öğrendim, acısını da.
seni özlüyorum. merak ediyorum. bunlar için kendime çok kızıyorum ama. çünkü sen beni biliyorum ki hiç özlemiyorsun. özleseydin gelirdin değil mi? gelmezdin. sen öyle aptal bir gurura sahipsin ki özleseydin de özledim diyemezdin.
doğum gününde yazmamak için çok direndim, yılbaşında da öyle. ama yine dayanamayıp yazdım. ne bileyim.. belki görürsen mutlu olursun diye. belki.. küçük bir ihtimal işte.
çünkü sen geçen sene doğum günümde gelmediğinde ben çok üzülmüştüm. bunu yaşamanı istemedim. gerçi.. senin için önemi yoktur ama.. işte.. konu sen olunca ben ince düşünmeden yapamıyorum. çünkü hala içimdesin sen. siliniyor olsan da hala benimlesin.
ama ben çok yoruldum. ben bu hikayenin yarım kalmaması ve seninle tamamlanması için elimden geleni yaptım. ama yoruldum artık. olur da bir gün beni birisiyle görürsen, hayatıma birini aldığımı duyarsan bana kızma.
sevgin bu kadarmış işte deme. ben seni bekledim. çok savaştım. seni sevdim. bir tek seni. ve bir gün hayatıma biri girse dahi hiç kimseye karşı bu kadar yoğun duygu besleyemem ben.
insan bir kez aşık olur bence. ondan öncesi aldanış, sonrası ise kaçıştır. ben sende harcadım aşk duygusunu. ileride birisiyle olursam eğer ona sadık kalıp değer veririm elbette. kimseyi yarı yolda bırakmam ben. ama.. hiçbir zaman bir daha bu yoğun duyguları hissetmeyeceğim. hiç kimseye sana baktığım gibi bakmayacağım. hiç kimseye sana dokunduğum gibi dokunmayacağım. ben sadece hayatın koşuşturmasına kapılıp gideceğim.
devamını gör...
2143.
birisi romeo 'sunu (rıfi) bulmuş,citmuş.
devamını gör...
2144.
seni çok seviyorumm adam <3
devamını gör...
2145.
sen benim olamadığım her şeysin
devamını gör...
2146.
teşekkürler tanrım, hayatımın en güzel bölümlerinden birini daha yaşattırdığın için. başlangıcı felaket de olsa, sonrası gerçekten huzurlu ve güzeldi benim için. aklımdaki soru işaretlerinin cevabını buldum sayende ve artık daha netim, ne ile, kim ile ve nasıl mutlu olacağımı biliyorum. kiminle birlikte yaşamak istediğimi, bunun nasıl bir his olduğunu, bir günün nasıl geçeceğini, beni nasıl zorlukların beklediğini ama aynı zamanda da nasıl mutluluk yaşatacağını biliyorum artık; deneyimledim de ufacık bir zaman dilimi de olsa. bunu okumama ihtimalin yok zaten tanrım, o yüzden lütfen bunun devamını da yaşat bana. felaketten sonra gelen güzelliğin hayatımın sonuna kadar sürmesi tek dileğim; tüm zorluklarını biliyorum ve kabul ediyorum, sadece yaşat!
devamını gör...
2147.
bir şey demeyelim veya mahmut diyelim
devamını gör...
2148.
özledim lan!
"git kendisine söyle" diyenler olacaktır ama kendisiyle konuşmuyoruz. burayı da okuduğunu sanmam ama olsun. yine de içimden geldi.
"git kendisine söyle" diyenler olacaktır ama kendisiyle konuşmuyoruz. burayı da okuduğunu sanmam ama olsun. yine de içimden geldi.
devamını gör...
2149.
defol git be yeter artık! istenmediğin söylendi artık daha fazla etrafımda dolanma.
devamını gör...
2150.
midemi bulandırıyorsun
edit: ben ne yaptım ki demen resmen öğüre öğüre kusmalık bir hareket.
edit: ben ne yaptım ki demen resmen öğüre öğüre kusmalık bir hareket.
devamını gör...
2151.
esasında okuyabileceğin yeri biliyorum ve oraya yazarsam okuyacağını da biliyorum o sebeple de oraya yazamıyorum.
zordu haklısın ama alternatifi neydi ki , bu şekilde daha mı hayatımızı ileriye taşıyabiliyoruz senin deyiminle, ikimizde sudan çıkmış balık gibi şaşkın olduk kaldık ortada, ne ileri ne geri tam bir sıkışıklık hali..
umarım dilediğin ilerleme hissine kavuşabilirsin ve de olmasını umut ettiğin nihai hedefine bu hayatta kavuşabilme fırsatın olur..
zordu haklısın ama alternatifi neydi ki , bu şekilde daha mı hayatımızı ileriye taşıyabiliyoruz senin deyiminle, ikimizde sudan çıkmış balık gibi şaşkın olduk kaldık ortada, ne ileri ne geri tam bir sıkışıklık hali..
umarım dilediğin ilerleme hissine kavuşabilirsin ve de olmasını umut ettiğin nihai hedefine bu hayatta kavuşabilme fırsatın olur..
devamını gör...
2152.
türkiye'yi özledim. yorgunluktan dağılmış yüzümden dolayı ailemle görüntülü görüşememek, kilo mu verdin demesinler diye onlara fotoğraf atamamak, sabah 7-8 gibi eve dönmek için uğraşmak, sadece yemek yiyebilmek için sağlığımdan olmak, her gün delilerle iç içe yaşamak, bunlarla uğraştığım için asıl hedefimden uzaklaşmak, bu yolun sonunun olmaması, hastayken ailemle konuşamamak, yağmurda deli gibi ıslanıp eve gidene kadar kurumuş olmak, belirsizlik içinde yaşamak, kendine zaman ayıramamak, ekstra çalışıp para alamamak, geceleri ağrılarla ve kramplarla ağlayarak uyanmak, bunları sessizce kabullenmek çok canımı sıkıyor. okumasını istediğim kişi veya kişilerin bunu okumayacağını biliyorum, sadece geçmişe baktığımda bu notu kendim görmek istiyorum.
devamını gör...
2153.
ben buraya neden yazdım? nasıl yazdım? bunu izaha gerek yok gördünüz, yazdım durdum ama, durmamışta olabilirim. yazmışsam yazmışımdır, yazmamışsam yazmamışımdır. görünen köy uzakta değildir. bura da yazdıkta sonradan yazmadık mı dedik? bunlar bi takım uydurma laflardır.sahi ya ben burada neden yazdım? kim yazdırdı lan beni burada?
devamını gör...
2154.
seninle tekrar karşılaşmak istiyorum.
devamını gör...
2155.
madem okuyorsun, bana kim olduğunu söyle o zaman.
devamını gör...
2156.
bazen her şeyin sebebi senmişsin gibi geliyor. seni affetmiş olmama rağmen bazen yine de, durup dururken sana öfkeleniyorum. sanırım senden başka öfkelenecek kimseyi bulamıyorum. kimse de senden çok hak edemez zaten öfkemi. artık “bir arkadaşa kızıp çıkacaktım” köşem oldun resmen. sövüyorum sana naif naif arada. teşekkürler, orda bir yerde durup hala öfkemi hak edebildiğin için.
devamını gör...
2157.
ona söylemeye değecek tek bir söz dahi kalmadı, boşver mümkünse okumasın, mümkünse görmesin.
devamını gör...
2158.
bu konu ile alakalı karşılaştığım her entariyle yeniden üzerinde düşünmektense yazarak sistemimden atmaya karar verdim.
#2548522 bu bir açıklama değil ka-ra-la-ma. aba altından sopa gösterme. editörünüz “açıkla” demiş olsa bile siz “kol kırılır yen içinde kalır.” demiş olmalıydınız. arnella nickli yazarın dediği gibi hiç de merak etmiyorum. kütle halinde bıraktığınız o yazıyı okurken de merak etmedim. yaptığınız açıklama editörünüz değil sizin hakkında bilgi sahibi olmamı sağladı.
belki de daha anlaşılır ifade ile sizin ne farkınız kaldı sözlük içinde özelindekini ortalığa saçan, ağız dalaşı yapan yazarlarınızdan(!) sayın yönetici.
anlaşılan o ki etrafınızda çok bıdı bıdı yapan var!
edit: #2550547 alttaki yazara cevap vereyim de okuduğumuzu bilsin. ne editörle ne yönetici ile tek kelam etmişliği olmayan bi yazar olarak yazdıklarım benim şahsi görüşüm. hayatımın içinde yer almayan insanlara dair dedikodu niteliği taşıyan gereksiz bilgileri de merak etmiyorum. o kadar zamanım yok keza olsa da etmezdim. olmuştur, etmiştir, demiştir, yapmıştır... dır dir tır. ne önemi var! bi şey olmuş ki iş bu noktaya gelmiş. benim dikkat çekmeye çalıştığım şey "üslup"taki hatalar sayın yazar. haklı olmanın ya da haklı olmaya çalışmanın yolu başkasının karalamaktan geçmemeli. entariyi de yöneticinin nickaltına taşıyalım ki atılmaktan da korkmadığımız belli olsun! ne demiş atalar "demirden korksak trene binmezdik."
#2548522 bu bir açıklama değil ka-ra-la-ma. aba altından sopa gösterme. editörünüz “açıkla” demiş olsa bile siz “kol kırılır yen içinde kalır.” demiş olmalıydınız. arnella nickli yazarın dediği gibi hiç de merak etmiyorum. kütle halinde bıraktığınız o yazıyı okurken de merak etmedim. yaptığınız açıklama editörünüz değil sizin hakkında bilgi sahibi olmamı sağladı.
belki de daha anlaşılır ifade ile sizin ne farkınız kaldı sözlük içinde özelindekini ortalığa saçan, ağız dalaşı yapan yazarlarınızdan(!) sayın yönetici.
anlaşılan o ki etrafınızda çok bıdı bıdı yapan var!
edit: #2550547 alttaki yazara cevap vereyim de okuduğumuzu bilsin. ne editörle ne yönetici ile tek kelam etmişliği olmayan bi yazar olarak yazdıklarım benim şahsi görüşüm. hayatımın içinde yer almayan insanlara dair dedikodu niteliği taşıyan gereksiz bilgileri de merak etmiyorum. o kadar zamanım yok keza olsa da etmezdim. olmuştur, etmiştir, demiştir, yapmıştır... dır dir tır. ne önemi var! bi şey olmuş ki iş bu noktaya gelmiş. benim dikkat çekmeye çalıştığım şey "üslup"taki hatalar sayın yazar. haklı olmanın ya da haklı olmaya çalışmanın yolu başkasının karalamaktan geçmemeli. entariyi de yöneticinin nickaltına taşıyalım ki atılmaktan da korkmadığımız belli olsun! ne demiş atalar "demirden korksak trene binmezdik."
devamını gör...
2159.
herkes merak etmiyorum, bana ne, bizi ilgilendirmez, bilip ne yapacağım demiş ama ben aşırı merak ediyorum evernevergreen olayını. bir olay var demeseydin etmezdim de dedin ya bi kere, o merak oluştu bünyemde. beni de bilen bilir, ortada bi dedikodu, polemik, basitlik varsa ben ilgiyle takip ederim. olmasa aramam da varsa da izlerim napim. okuyorsan bi özet geç, nedir mevzu? insanın aklına her şey geliyor çünkü.
bunu merak etmem bana normal geliyor açıkçası. kimsenin merak etmemesi tuhaf asıl. herkes biliyor da o yüzden mi bu sessizlik yoksa merak edersem atılırım korkusu mu?
bunu merak etmem bana normal geliyor açıkçası. kimsenin merak etmemesi tuhaf asıl. herkes biliyor da o yüzden mi bu sessizlik yoksa merak edersem atılırım korkusu mu?
devamını gör...
2160.
de ki " bir adam vardı. canını yaktım sustu , ağlattım sustu , kalbini kırdım yine sustu , gitmedi . ben ona yeni yaralar açarken o benim yaralarımı sardı . o beni en kıymetlisi yaptı . yaptıklarıma rağmen beni çok sevdi . o benim için dünya'yı yakacakken , ben onu yaktım ... "
devamını gör...
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183