diyelim ki o bunu okuyor
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
başlık "ilkokuldamasaaltındaunutulanresimcantasi" tarafından 09.11.2020 18:00 tarihinde açılmıştır.
3661.
püffff. burası da ne çok ahlâk şövalyesi yaptı ya. ahlakını alan çıksın. kasıyor.
ellerinden gelse ağzımıza biber de sürecekler. gerçi acı severim ben.
nietzsche'nin güzel bir sözü geldi aklıma; "kim ahlâk şövalyeliği yapıyorsa en ahlaksız odur" diyor. al aha. felsefik metinde girdik. biraz daha zırlarlarsa seviyeyi biraz daha yüksektiriz artık.
ellerinden gelse ağzımıza biber de sürecekler. gerçi acı severim ben.
nietzsche'nin güzel bir sözü geldi aklıma; "kim ahlâk şövalyeliği yapıyorsa en ahlaksız odur" diyor. al aha. felsefik metinde girdik. biraz daha zırlarlarsa seviyeyi biraz daha yüksektiriz artık.
devamını gör...
3662.
bir gun illa okumasi gerektigini dusundugum bir sey olursa, buraya degil, ona yazarim arkadaslar. sayet olmez sag kalir isek.
devamını gör...
3663.
şu hayatta hiçbir kan bağım olmadığı halde sevdiğim tek kişisin. sen çıktığım yolculukta sol koltuğa oturmasını istediğim kişisin. sen sabah uyandığımda yanımda bulmak istediğim kişisin. lütfen böyle kal. değişme.
devamını gör...
3664.
benimki okuma yazma bilmiyor. cahil seviyorum ben. o yüzden ne yazsam okuyamaz. beni de parnak izimden tanır zaten. çok fena barnak basarım. eğitimin boş beleş bir şey olduğuna barnak bastığımda alevlenmişti aşkımız zaten.
devamını gör...
3665.
istifa et artık git.
devamını gör...
3666.
kokulu silgilerimi niye çalıyodun
devamını gör...
3667.
aslında acıyorum sana ama bir yandan da catullus'un lesbia'ya duyduğu öfke ve nefretle karışık saplantılı bir bağ var.
devamını gör...
3668.
sen benim en güzel alay malzememsin...d
devamını gör...
3669.
okuma.
devamını gör...
3670.
bunu yazan tosun okuyana k....
devamını gör...
3671.
o kim?!...
devamını gör...
3672.
seni eskisi kadar özlemediğimi düşünüyordum. yanılmışım.
devamını gör...
3673.
uzunca zamandır görmeyeli seni
bir başka kadın, bir hoş olmuşsun
kollarıma alıp da sarmayalı seni
beyaz peynir gibiydin, şimdi kaşar olmuşsun...
bir başka kadın, bir hoş olmuşsun
kollarıma alıp da sarmayalı seni
beyaz peynir gibiydin, şimdi kaşar olmuşsun...
devamını gör...
3674.
sevgiyi bir gösterip bir göstermemek, en çok yoran şeydir. sevgi bir kapı gibi açılıp kapanınca karşıdaki kişi eşikte bekleyen biri olur, ne içeri girebilir ne gidebilir. her açılış bir umut verir, her kapanış o umudu biraz daha eritir. bu yüzden sevgi, kendisinden çok tutarsızlığıyla hatırlanır.
yok olmak bir gün birden olmaz. önce beklemekten vazgeçersin. sonra sormaktan, sonra sitem etmekten. her vazgeçişte kendinden küçük bir parça geri çekilir ve bir gün aynaya baktığında, birine ulaşmaya çalışan değil, artık hiçbir şey beklemeyen birini görürsün. bu öfke değildir, bu bir tükenişin sessiz hâlidir.
yarım verilen sevgi, hiç verilmeyenden daha ağırdır. hiç verilmeyende bir netlik vardır, insan bilir ve yoluna bakar. yarım verilende ise hep bir "belki" kalır ve belki, insanı yıllarca aynı yerde tutar. sıcaklıkla soğukluk arasında gidip gelen biri, karşısındakine ne sıcağın huzurunu verir ne soğuğun açıklığını.
sevgi, gösterildiğinde vardır. içinde taşınıp söylenmeyen, hissettirilmeyen sevgi karşı tarafa ulaşmadığı sürece onun için yoktur. niyet ne kadar saf olursa olsun, ulaşmayan sevgi bir yağmur bulutunun kurak toprağa bakıp geçmesi gibidir.
yok olmak bazen bir cezalandırma değil, bir korunmadır. kendini her seferinde yeniden kırılmaya bırakmamak için çekilirsin. kapıyı çarpmazsın, sadece artık çalmazsın.
ben yok olmayı tercih ettiğimde sadece beni suçladın şimdi biraz o aynaya bakma zamanın.
yok olmak bir gün birden olmaz. önce beklemekten vazgeçersin. sonra sormaktan, sonra sitem etmekten. her vazgeçişte kendinden küçük bir parça geri çekilir ve bir gün aynaya baktığında, birine ulaşmaya çalışan değil, artık hiçbir şey beklemeyen birini görürsün. bu öfke değildir, bu bir tükenişin sessiz hâlidir.
yarım verilen sevgi, hiç verilmeyenden daha ağırdır. hiç verilmeyende bir netlik vardır, insan bilir ve yoluna bakar. yarım verilende ise hep bir "belki" kalır ve belki, insanı yıllarca aynı yerde tutar. sıcaklıkla soğukluk arasında gidip gelen biri, karşısındakine ne sıcağın huzurunu verir ne soğuğun açıklığını.
sevgi, gösterildiğinde vardır. içinde taşınıp söylenmeyen, hissettirilmeyen sevgi karşı tarafa ulaşmadığı sürece onun için yoktur. niyet ne kadar saf olursa olsun, ulaşmayan sevgi bir yağmur bulutunun kurak toprağa bakıp geçmesi gibidir.
yok olmak bazen bir cezalandırma değil, bir korunmadır. kendini her seferinde yeniden kırılmaya bırakmamak için çekilirsin. kapıyı çarpmazsın, sadece artık çalmazsın.
ben yok olmayı tercih ettiğimde sadece beni suçladın şimdi biraz o aynaya bakma zamanın.
devamını gör...
3675.
evli barklı adamlarla yakınlaşman başlı başına midemi bulandırıyor. meğer ne kadar leş, ne kadar çürümüş bir karakterin varmış.
zira seni tanıdığım günü, ruhunu, cibilliyetini, yanında uyanıp da o an siktir olup gitmediğim günü silkeyim.
zira seni tanıdığım günü, ruhunu, cibilliyetini, yanında uyanıp da o an siktir olup gitmediğim günü silkeyim.
devamını gör...
3676.
vakit gece yarısı, karanlık, zifiri karanlık. oturdum tek başıma içiyorum.
sessizliğin sahibi benim, kadehtekiyse dünden kalanlar. ne gelen var ne giden, sadece duvarlardaki gölgeler yoldaş. geçmişin muhasebesini yapıyorum içtiğim her yudumda.
zaman ağırlaşıyor, saatler duvarda asılı kalıyor. bir türkü mırıldanıyor içimdeki o eski yolcu, ne duyan var ne dinleyen. yalnızlık güzel şey bazen;
ne hesap veren var ne hesap soran.
sessizliğin sahibi benim, kadehtekiyse dünden kalanlar. ne gelen var ne giden, sadece duvarlardaki gölgeler yoldaş. geçmişin muhasebesini yapıyorum içtiğim her yudumda.
zaman ağırlaşıyor, saatler duvarda asılı kalıyor. bir türkü mırıldanıyor içimdeki o eski yolcu, ne duyan var ne dinleyen. yalnızlık güzel şey bazen;
ne hesap veren var ne hesap soran.
devamını gör...
3677.
istifa et ya da öl.
allah için pls.
yeter artık gençliğimi sktin aq.
allah için pls.
yeter artık gençliğimi sktin aq.
devamını gör...
3678.
gölgene bile razıyım.
devamını gör...
3679.
önce ekranı kaydırıp "hadi canım oradan" diyecek, sonra belki kahvesinden bir yudum alıp o cümleye takılacak; çünkü bilir ki bu başlıkta dökülen onca süslü lafın tek bir muhatabı vardır, o da gece yarısı uyandığında kafasını yastığa koyduğu an aklına düşen ama asla itiraf edemediği o kayıp hatıradır, yani lafı uzatmanın âlemi yok; okuyorsan selam olsun, hâlâ aynı masadayız ve o sandalye boş duruyor.
devamını gör...
3680.
yine şişeye mesaj yazıp denize atmışsınız. hiç birini anlamadım. keşke yazıp kuzguna verseydiniz, yerine ulaşırdı belki..
devamını gör...
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185