1.
t. s elliot'un kaleme aldığı, çoğu güvenilir kimse tarafından tarihin en iyi şiiri kabul edilen yazın. ele aldığı temel husus dünya savaşının ardından çıkan dünyanın hiçliğidir. çok çarpıcı bir şekilde başlar: "ayların en zalimidir nisan, gövertir..." halbuki ingiltere'nin en güzel ayı nisandır, burada da içerisinde bulundukları duruma ironi getirerek şiire başlamıştır.
özellikle de 4. bölümü çok çarpıcıdır, moby dick okuyanların da aşina olduğu nihilist boşluğun ve ömrü çöpe atışın muazzam bir anlatısıdır. "... phlebas'ı düşün, o da senin gibi yakışıklı ve boylu posluydu."
özellikle de 4. bölümü çok çarpıcıdır, moby dick okuyanların da aşina olduğu nihilist boşluğun ve ömrü çöpe atışın muazzam bir anlatısıdır. "... phlebas'ı düşün, o da senin gibi yakışıklı ve boylu posluydu."
devamını gör...
2.
özgün adı the waste land olup 1922 yılında yayınlanan t.s. eliot imzalı eser olup şiir türünde yer alıyor.
kitabımızın pdf baskısı sadece 88 sayfa ve yormayan ama düşündüren türden şiirler.
kitabımı yaşar günenç çevirisinden okudum, yalnızca kitabın sonundaki dipnotları okumadım onları sonra okurum.
şiirler hakkında konuşmam gerekirse;
şiirleri ise filozof birinin monologları tarzında yazılmış gibiydi.
şairin sorduğu soruları, yönelttiği fikirleri ve can alıcı ifade ediş biçimini sevdim.
bir zamanlar hayatta olup şimdi ölmüş olmak, yalnızlık, hiçbir şey bilmemenin ne demek olduğu, insanın kaybettiği insanları başkasının kazandığı, hiçbir adres bırakmadan gitmenin yıkıcı tarafları, birinin yüzünü unutmak ve hatırlamak, şiirlerin işlediği durumlardandı.
çorak ülke deyimi ise vatansızlığın nişânesi, yalnız kalmış olmanın bir metaforu olarak kullanılmış olsa gerek.
t. s. eliot'un hayatı algılama biçimini şiire yansıtma şeklini beğendim.
bazı dizeleri sarsıcı, bazıları komikti.
iyi bir şiir kitabıydı.
hayata dair duyguları, kayıpları ve düşünceleri, kendine has bir bakış açısıyla ele aldığı felsefeyle harmanlanmış şiirlerdi.
okuduğuma sevindim.
bana ilk sümbül verişin, bir yıl önceydi.
bilir misin hiçbir şeyi?
sen mutlu etmezsen onu, başkaları var.
eczacı, bir şeyin kalmaz dedi, ama dönemedim eski halime..
gitmişler, hiçbir adres bırakmadan..
farkında değil sanki âşığının gittiğinin.
o, bir zamanlar yaşıyordu, şimdi ölü.
kitabımızın pdf baskısı sadece 88 sayfa ve yormayan ama düşündüren türden şiirler.
kitabımı yaşar günenç çevirisinden okudum, yalnızca kitabın sonundaki dipnotları okumadım onları sonra okurum.
şiirler hakkında konuşmam gerekirse;
şiirleri ise filozof birinin monologları tarzında yazılmış gibiydi.
şairin sorduğu soruları, yönelttiği fikirleri ve can alıcı ifade ediş biçimini sevdim.
bir zamanlar hayatta olup şimdi ölmüş olmak, yalnızlık, hiçbir şey bilmemenin ne demek olduğu, insanın kaybettiği insanları başkasının kazandığı, hiçbir adres bırakmadan gitmenin yıkıcı tarafları, birinin yüzünü unutmak ve hatırlamak, şiirlerin işlediği durumlardandı.
çorak ülke deyimi ise vatansızlığın nişânesi, yalnız kalmış olmanın bir metaforu olarak kullanılmış olsa gerek.
t. s. eliot'un hayatı algılama biçimini şiire yansıtma şeklini beğendim.
bazı dizeleri sarsıcı, bazıları komikti.
iyi bir şiir kitabıydı.
hayata dair duyguları, kayıpları ve düşünceleri, kendine has bir bakış açısıyla ele aldığı felsefeyle harmanlanmış şiirlerdi.
okuduğuma sevindim.
bana ilk sümbül verişin, bir yıl önceydi.
bilir misin hiçbir şeyi?
sen mutlu etmezsen onu, başkaları var.
eczacı, bir şeyin kalmaz dedi, ama dönemedim eski halime..
gitmişler, hiçbir adres bırakmadan..
farkında değil sanki âşığının gittiğinin.
o, bir zamanlar yaşıyordu, şimdi ölü.
devamını gör...
"çorak ülke" ile benzer başlıklar
çorak
4