okuduğun kitaptan bir alıntı bırak
başlık "balkon insanı" tarafından 15.11.2020 12:53 tarihinde açılmıştır.
301.
“ekmeği bölüşür gibi bölüşeceğiz kalbimizi, kederimizi, sevincimizi, umudumuzu… dememiş miydin?
-çalıkuşu-
-çalıkuşu-
devamını gör...
302.
'insan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor' livaneli, kardeşimin hikayesi
devamını gör...
303.
umudun ılık soluğunu derinliklerine kadar çekerek genişleyen yürek, buz gibi bir gerçeklikle içe kapanırsa parçalanır!
monte cristo kontu
monte cristo kontu
devamını gör...
304.
veronika ölmek istiyor
"tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi ama işin gerçeği başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı. çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı."
devamını gör...
305.
//izlerini tanı,
izlerini sev..//
izlerini sev..//
devamını gör...
306.
"yakınımda olduğun zamanlar. sanki sol kaburgamın altında bir yerde bir ip varmış da bu ip senin sol kaburgana sımsıkı bir kördüğümle bağlanmış."
jane eyre, charlotte bronte.
jane eyre, charlotte bronte.
devamını gör...
307.
"bütün bedensel ve beyinsel seçkinliklerde bir uğursuzluk vardır bence, tüm tarih boyunca kralların sarsak adımlarını izleyip duran türden bir uğursuzluk. öbür insan kardeşlerimizden farklı olmamak daha iyidir. bu dünyada en şanslı olanlar bence çirkinlerle aptallar. yan gelip yayılarak yaşam denen oyunu ağzı açık seyredebilirler. zafer denen şeyi bilmeseler bile hiç değilse yenilgiyi de tatmazlar. aslında hepimizin yaşamamız gerektiği gibi yaşar onlar, kaygısız, kayıtsız, çalkantısız. başkalarının mahvına yol açmadıkları gibi kendileri de onun bunun elinde telef olmazlar. senin unvanınla servetin, harry; benim aklım fikrim, karınca kararınca; eğer bir değeri varsa sanatım; dorian gray’in güzelliği... tanrı’nın bu bağışları yüzünden hepimiz acı çekeceğiz, hem de büyük acılar."
dorian gray’in portresi
oscar wilde
dorian gray’in portresi
oscar wilde
devamını gör...
308.
öldürülen evlatlarının kaybını telafi etmek için bir oğul doğurma olasılığı yine adem'le havva'ya düşmüştü, ama hayatta neden ve niçin olduğunu bilmeden çocuk yapmaktan başka hedef olmaması pek üzücü. nihai bir hedefe, son nedene inananlar, soyu sürdürmek için derler; oysa ki bu soyların ne olacağına dair hiçbir fikirleri yoktur ve sanki evrenin biricik ve nihai umuduymuş gibi, soyun neden sürmesi gerektiği sorusunu kendilerine hiç sormamışlardır.
syf. 34. kabil, josé saramago.
syf. 34. kabil, josé saramago.
devamını gör...
309.
bizler yolcuyuz ve yol boyunca ilerliyoruz hepimiz bilgili olduğumuz kadar cahiliz de.
insanların tarihi, tanrı'yla anlaşmazlıkların tarihidir, o bizi anlamaz biz de onu anlamayız.
josé saramago kabil.
insanların tarihi, tanrı'yla anlaşmazlıkların tarihidir, o bizi anlamaz biz de onu anlamayız.
josé saramago kabil.
devamını gör...
310.
''bilginin olduğu yerde karanlık var olamaz. ışıkta hiçbir sır varlığını sürdüremez ve gerçek, bilginin incelemesinden geçirilerek ortaya çıkarıldığında, ışık yaratacaktır. bundan daha büyük bir birleşim yoktur. onlar birlikte kullanılmalıdır.'' yuvaya yolculuk- kryon
devamını gör...
311.
küçük iskender- pop h'art sy- 26
her zamanki masama geçip oturmuş ve kendime bir fincan adaçayı sipariş etmiştim ki aklıma eşimi öldürmüş olduğum geliverdi. amerikan orta sınıfına özgü, bir tür stres atma biçimi, belki benim gibi ahlakçı bir adam için fazla şamata içeriyordu ama, yine
de haber sonrası kuşaktaki günlük yorumun tutması hoş bir şeydi.
üstelik, herkes bir valiz cinayetine kurban gitmeyi öyle kolay kolay elde edemezdi. valiz demek, yolculuk demek! kimininki turistik yolculuk, kimininki kriminolojik yolculuk! insan, yolculuğa çıkarken yanına bir takım elzem şeyler almalı: don gibi, kolalı gömlek gibi, ceset gibi! zaten eşimin cesedi, her ne kadar uğraştıysam
da valize tam olarak sığmadı. oğlum, öğle teneffüsünde beslenme
çantasını açtığında o lepiska saçların arasında annesinin şevkat dolu gözleriyle karşılaşacaktı. ve, bu, onun ileriki televizyon hayatında reality show kariyerini derinden etkileyecekti. çocuk terbiyesi
ve eğitimi, apayrı bir mesele! bununla beraber, asansörde kat düğmelerine yapıştırdığım parmaklar, tabii ki iç açıcı bir görüntü oluşturmuyordu. okuduğum o postmodern eserlerden anlayabildiğim,
ne yazık ki şimdilik bu kadardı. plastik sanatta yaratıcılığım sıfırdı.
karımla geçinemiyorduk.
her zamanki masama geçip oturmuş ve kendime bir fincan adaçayı sipariş etmiştim ki aklıma eşimi öldürmüş olduğum geliverdi. amerikan orta sınıfına özgü, bir tür stres atma biçimi, belki benim gibi ahlakçı bir adam için fazla şamata içeriyordu ama, yine
de haber sonrası kuşaktaki günlük yorumun tutması hoş bir şeydi.
üstelik, herkes bir valiz cinayetine kurban gitmeyi öyle kolay kolay elde edemezdi. valiz demek, yolculuk demek! kimininki turistik yolculuk, kimininki kriminolojik yolculuk! insan, yolculuğa çıkarken yanına bir takım elzem şeyler almalı: don gibi, kolalı gömlek gibi, ceset gibi! zaten eşimin cesedi, her ne kadar uğraştıysam
da valize tam olarak sığmadı. oğlum, öğle teneffüsünde beslenme
çantasını açtığında o lepiska saçların arasında annesinin şevkat dolu gözleriyle karşılaşacaktı. ve, bu, onun ileriki televizyon hayatında reality show kariyerini derinden etkileyecekti. çocuk terbiyesi
ve eğitimi, apayrı bir mesele! bununla beraber, asansörde kat düğmelerine yapıştırdığım parmaklar, tabii ki iç açıcı bir görüntü oluşturmuyordu. okuduğum o postmodern eserlerden anlayabildiğim,
ne yazık ki şimdilik bu kadardı. plastik sanatta yaratıcılığım sıfırdı.
karımla geçinemiyorduk.
devamını gör...
312.
seninle başlamadı -171-
- insan bir bütünün parçasıdır. kendisi düşüncelerini ve duygularını diğerlerinden ayrı olarak deneyimler.
bu, bilincin yarattığı bir çeşit optik yanılgıdır.
-albert einstein-
- insan bir bütünün parçasıdır. kendisi düşüncelerini ve duygularını diğerlerinden ayrı olarak deneyimler.
bu, bilincin yarattığı bir çeşit optik yanılgıdır.
-albert einstein-
devamını gör...
313.
"kalbime küçük ve hasta bir çocuğa bakar gibi bakıyorum; her arzusunu yerine getiriyorum. bunu başkalarına söyleme, bundan dolayı beni ayıplayacak insanlar çıkabilir."
-genç werther'in acıları / goethe
-genç werther'in acıları / goethe
devamını gör...
314.
kadınlar yirmili yaşlarına gelmeden önce bin kez ölmüşlerdir. şu ya da bu yöne gitmişler ve engellenmişlerdir. engellenmiş umutları ve düşleri de vardır. aksini söyleyen hala uykudadır.
kurtlarla koşan kadınlar, clarissa p. estes (sf 400)
kurtlarla koşan kadınlar, clarissa p. estes (sf 400)
devamını gör...
315.
devamını gör...
316.
"kelimeler toz toprak içinde yuvarlanan mücevherler." dedi. "onları koptukları yerlere tekrar koyabilirsem dünyanın yaraları kapanıp acıları diner sanmıştım." yarım kalan masal. şavkar altınel. 444 kitap.
devamını gör...
317.
sevinç ve keder birlikte gelir; biri sofranızda sizinle otururken, unutmayın, diğeri yatağınızda uyumaktadır
devamını gör...
318.
“seni sahiden tanıyor muyum acaba? bunun yanıtını verebilmem için ruhunu görmem gerek.”
oscar wilde – the picture of dorian gray
kitap linki
oscar wilde – the picture of dorian gray
kitap linki
devamını gör...
319.
parmaklığın önünde durdu, ayakta, ateş etmeye koyuldu. bu, dev bir öç almaydı artık; her patlama bir eski, uzak utancın intikamıydı. parasına el süremediğim lola’ya ateş! yüzüstü bıraktığım marcelle’e ateş! bir el ateş, öpmek istemediğim, öpemediğim odette’e! bu yazamadığım, yazmaya cesaret edemediğim bütün kitaplar için; bu, kendime yasak ettiğim, gidemediğim tüm yolculuklar için, bu nefret etmek arzusuyla kıvrandığım, ama anlamaya çabaladığım bütün insanlar için, hepsi, herkes için! ateş ediyordu ve yasalar havada uçuyordu, insanları sevdiğin gibi seveceksin, geber orospu çocuğu! asla öldürmeyeceksin, geber bok soyu bok! insanoğluna, erdeme, dünyaya ateş: özgürlük korkutmaktır; belediye alev alev yanıyordu, beyni alev alev yanıyordu: kurşunlar vızıldıyordu, hava kadar özgür, dünya havaya uçacak, benimle birlikte. ateş etti, saate baktı: on dört dakika otuz saniye, dünyadan, otuz saniyelik bir kısacık süreden öte bir isteği yoktu artık, otuz saniye, şu kiliseye doğru koşan güzel, mağrur subaya ateş etmesine yetecek otuz saniye; güzel, mağrur subaya ateş etti, yeryüzündeki bütün güzelliklere, sokağa, çiçeklere, bahçelere, sevdiği, sevmiş olduğu her şeye. güzellik, hayasız bir sıçramayla uçtu. ateş etti: tertemizdi şimdi, tertemizdi, tanrı kadar güçlüydü, özgürdü.
on beş dakika.
(bkz: jean paul sartre) - (bkz: tükeniş)
on beş dakika.
(bkz: jean paul sartre) - (bkz: tükeniş)
devamını gör...
320.
gökyüzünde de çok gülümseniyordu, ama her zaman meleksi bir şekilde ve hafif bir hoşnutsuzluk ifadesiyle birlikte, sanki mutlu olmaktan özür diler gibi, tabii buna mutluluk denebilirse. *
devamını gör...