2881.
devamını gör...
2882.
anlaşılamamak.
yanlış anlaşılmak.
yok yanlış bile anlaşılamamak.
yanlış anlaşılmak.
yok yanlış bile anlaşılamamak.
devamını gör...
2883.
sezen aksu’nun ‘her şey bir anda anlamsız gelecek.’ dediği yerdeyim.
öyle bir his halindeyim
öyle bir his halindeyim
devamını gör...
2884.
yeniden mutluyum. yıllar sonra galiba.*
zaman her şeyin ilacıymış arkadaşlar, çokça gerekse de bazen…
zaman her şeyin ilacıymış arkadaşlar, çokça gerekse de bazen…
devamını gör...
2885.
zannettim ki bulunduğum yerden uzaklaşırsam sorunlarım çözülür.1 yıl içinde üç şehir değiştirdim.tabi kafam da benimle geldiği için hem hiçbir şey değişmedi hem yorgunluğumla kaldım.umuyorum ki son çareyi dünyayı terk etmekte bulmam.içimde bir ses sürekli buraya ait olmadığımı fısıldıyor.burası dediği yer neresi bilemiyorum.
devamını gör...
2886.
çığın sorumluluğunu üstlenen bir kar tanesinin endişesi ve okyanusa düşen bir yağmur damlasının yok olma kaygısı.
devamını gör...
2887.
ruhsal olarak, bir çita ile yarışma hevesinde.
devamını gör...
2888.
bende sol elimi masaya çarptım ve köşeye denk geldi, balkonda oldu bu komşular da şahit. önce mikrobu kırılsın diye sigara bastım, sonra da sarı dolaptan buz. bastırınca acıyor, bana da nazar değdi muhtemelen, sürekli uyku bastırıyor.
devamını gör...
2889.
boş vermişlik
yalnızlık
bıkkınlık
sıkılmak
yalnızlık
bıkkınlık
sıkılmak
devamını gör...
2890.
hissetmekten öte.. düşündüğüm bir şeyler.. belki düşündüklerimin hissettirdikleri akar ne olduğunu birlikte buluruz. sizinle değil tabiki.. kendi kendimle.
hayatın içinde bazı oluş anları, kendiliğinden mi olmuş, kim demiş neden demiş nasıl böyle süregelmiş mesela? çok karmaşık hissettiriyor. asla duygumu tanımlayabildiğim bir yer değil.
bakmazsan görmezsin genelde bakmayı da tercih etmem. bakarsam kaybolurum. kaybolmamak için tutunduğum kendi hayatım..
ölüm acı, hastalıktan tüketerek olanı daha acı, canın ciğerin gördüğün duyduğun bildiğin o insanın ölmesi daha da acı.. acı gibi de değil sızım sızım bir his.. hatırladıkça güzelliğini ne hastalığını yakıştırıyorsun ne ölümünü. zor duygu geçişleri.. hangi duyguda kalsan bilemiyorsun..
asıl söylemek istediğim.. ölenin ardından başlayan süreç.. yıkanması mesela kendi kızı ve annesi girdi.. tabi bir de benim annem girmiş aah illa bilecek güzel güzel aklanıp paklandığını.. o ana kadar kendi kızı donuk kendi halindeydi çok normal karşılamış gibiydi bizim içimiz yanarken, yangın gözyaşı olup akarken onun normalliğine takıldım mesela.. ama sonra gasilhaneden çıktıktan sonra bir daha kendine gelemedi. düştü ateşe… olması gereken.. annensi ölmüştü çünkü.. öldüğünü kabul etmek, artık yok olduğunu bilmek için de görmesi bakması gerekiyormuş.. sonra da tabutu başında kalması sonra toprağa girdiğini görmesi..
olanlar olması gerekenlermiş aslında.. kocaman bir boşluk dolmuş gibi hissediyorum.. o süreçlerin aslında anlamının ne kadar derin bir şeyler kapsıyor olması.. insana devam ediyor olduğunu hatırlatması.. ve ağlamak o acının en güzeli şifası olduğu.. hisler karışık adı yok.. her şey garip bir yerden anlam kazandı. belki biraz huzur.
gidene içimiz alev alev…
hayatın içinde bazı oluş anları, kendiliğinden mi olmuş, kim demiş neden demiş nasıl böyle süregelmiş mesela? çok karmaşık hissettiriyor. asla duygumu tanımlayabildiğim bir yer değil.
bakmazsan görmezsin genelde bakmayı da tercih etmem. bakarsam kaybolurum. kaybolmamak için tutunduğum kendi hayatım..
ölüm acı, hastalıktan tüketerek olanı daha acı, canın ciğerin gördüğün duyduğun bildiğin o insanın ölmesi daha da acı.. acı gibi de değil sızım sızım bir his.. hatırladıkça güzelliğini ne hastalığını yakıştırıyorsun ne ölümünü. zor duygu geçişleri.. hangi duyguda kalsan bilemiyorsun..
asıl söylemek istediğim.. ölenin ardından başlayan süreç.. yıkanması mesela kendi kızı ve annesi girdi.. tabi bir de benim annem girmiş aah illa bilecek güzel güzel aklanıp paklandığını.. o ana kadar kendi kızı donuk kendi halindeydi çok normal karşılamış gibiydi bizim içimiz yanarken, yangın gözyaşı olup akarken onun normalliğine takıldım mesela.. ama sonra gasilhaneden çıktıktan sonra bir daha kendine gelemedi. düştü ateşe… olması gereken.. annensi ölmüştü çünkü.. öldüğünü kabul etmek, artık yok olduğunu bilmek için de görmesi bakması gerekiyormuş.. sonra da tabutu başında kalması sonra toprağa girdiğini görmesi..
olanlar olması gerekenlermiş aslında.. kocaman bir boşluk dolmuş gibi hissediyorum.. o süreçlerin aslında anlamının ne kadar derin bir şeyler kapsıyor olması.. insana devam ediyor olduğunu hatırlatması.. ve ağlamak o acının en güzeli şifası olduğu.. hisler karışık adı yok.. her şey garip bir yerden anlam kazandı. belki biraz huzur.
gidene içimiz alev alev…
devamını gör...
2891.
gecenin bu saatinde iki dilim fıstıklı baklava yuttum. bu saatte tatlı yemenin mutluluğunu yaşıyorum şu an.
iyi ki yedim. kim demiş gece tatlı yenmez diye!
iyi ki yedim. kim demiş gece tatlı yenmez diye!
devamını gör...
2892.
hadi bazılarınız hak ettiğini yaşıyor da biz ne yaptık arkadaş hissi var.
devamını gör...
2893.
well, if ignorance is bliss, then don't wake me up..(eğer cehalet mutluluksa, o zaman beni uyandırmayın.)
devamını gör...
2894.
bu saatten sonra meyve yemek bile tehlikeli ise baklava yeriz tercihini yaptıran his neyse o histir.
arka planda ricycle bace çalıyor. radyo dinleyebilenlere istek fikridir.
arka planda ricycle bace çalıyor. radyo dinleyebilenlere istek fikridir.
devamını gör...
2895.
boynumda bir ağrı hissediyorum.
devamını gör...
2896.
sabah benzin alıcam, totoda bi ağrı hissediyorum
devamını gör...
2897.
her gece gözlerimi kapattığımda gülümseyişin doluyor zihnime, anıların beni terk etmedi henüz, teşekkür ederim.
devamını gör...
2898.
evet.
sadece müzik eşliğinde 2-3 saat yürüyorum ve bunu sık sık yaparım.
devamını gör...
2899.
başıma bir iş gelecekmiş gibi hissediyorum ama haydi bakalım, yaşayıp görelim.
devamını gör...
2900.
tuhaf bir şekilde sakinlik. yeterince bik bik bik öfkelendim galiba geçtiğimiz günlerde. hakkımı doldurdum sanırım.
devamını gör...