retro dönemler

birden fazla şeyin 'ters gitmesi' nedeniyle fark ettiğimiz süreçlerdir. nedense böyle zamanlarımız olur ve içimiz sıkılır. aslında karamsarlığa düşmeden 'bu dönemin bana mesajı ne?' 'neyi deneyimlemem gerekiyor ki böyle oluyor?' diye düşünmemiz daha doğru olur.

kimi zaman yavaşlamak bir kayıp değil, büyük bir kazançtır. kendine şans tanı, geçmişi affet, geleceği ise yeniden inşa etmek için zaman ayır. çünkü retro dönemler aslında hayatın “tamir arası” gibidir. o tamirde, zaman zaman toz kalkar, eski defterler açılır; ama iş bittiğinde yeni bir düzene, yeni bir enerjiye kavuşursun.

kendinle kavga etme.

hayatın ritmine ayak uydurmak, bize huzur ve denge getirir.

işler ter gitmeye başladığında yavaşlayarak, düşünerek ve kendine dönerek ilerle. emin ol, sonrasında her şey çok daha sağlam olacak. söz olsun hayata...