anne bitti

bu sesi duymak için ne çabalar verilir, ne sabır taşları çatlatılır. ama yıllar geçtiği halde aynı sesi duyarsanız bu kez de duymamak için çaba vermeniz, dil dökmeniz gerekir. kendi kendinize bi halledin şu işi çocuklar!..

bir benim çocuklar söyledi sanıyordum.
tam olarak şöyle derdi bir tanesi
'anne bitti sana bana bitti'.
ne zaman benim bardağımdan su içmek istemeseler hatırlayorum.
anne iğrenilmez diyorum.
ben iğrendim mi sizi?

eğer tuvalet eğitimini yeni alıyor olan bir çocuk değilseniz annenizin duymaktan korkacağı bir söz olabilir.
şimdi tekrar tonlayın.
“anne, bitti..”

bi de bunun sabah okula gitmek için uyandırıldığında söyleneni vardır "anne 5 dakika daha"

ikiz kardeş gibidir ikisi

“gel de kıçımı sil”

beni lazımlıkta bırakıp unutan anneye şu şarkıyı söylemişim: "ben de caaanım vaaaar, ben de insanııımm. benim de caaanım var ben de insanım".
asırlar geçmiş hala anlatır annem sağolsun.

erkek çocuklarının g.. başını her daim annelerinin topladığı gerçeğini yüzümüze tokat gibi vuran o ikonik cümle.* daha o yaşlarda başlayıp ömür boyu sürüyor bu toparlama işi..*

çocuk, okula gitmek istemez, mızmızlanır, arkadaşıyla tartışır, küser, hep bu anlarda annesi yanında hazır kuvvet olarak bulunur.

ergen olur, gece yarısı anlamsız bir şekilde hıçkıra hıçkıra ağlar ama sebebini söylemez, annesi o hiç bilmediği derdinde yanında olur, teselli etmeye çalışır.

parası biter, babaya çaktırmadan destek atar. çocuk üniversiteye gider ama gün gelir okuldan bıktım, ben bu okulu bırakacağım artık çalışmak istiyorum gibisinden şeyleri çok basit bir kararmış gibi annesine anlatır. şok üstüne şok yaşatır anneye...

bazen insanın baba olası geliyor. ne güzel valla, çocukların hiçbir duygusal desteği için emek vermelerine gerek yok. baba, maddi destek veriyorsa, en kral ebeveyn o oluyor. ama anneysen, çocuğunun her daim maddi manevi yanında da olsan, en ufak bir falsosunda "annesi çocuğu iyi terbiye edememiş." oluyor. ohh ne güzel dünya....