iki gündür bu hissiyattaydım. ama neyse ki tahmin ettiğim kişi değilmiş.
tehlike geçti summer..

önce başlık yanlış açıldı bir bakıp düzelteyim*dedim ama detayına bakınca yapacak yorum bulamadığım haber.

sahi bu adam neden hala dışarda ?

"aynı nehirde iki defa yıkanılmaz" sözünü akıllara getiren bir durumdur..

bir musibet bin nasihatten yeğdir.
bir şeyi deneyimlemek ve gerekirse onun için acı çekmek daha öğretici ve ders vericidir.

sömürgecilik anlayışı yüzünden.

yanlışlıkla düğün konvoyundan kazanmıştım. adamlar yanimda durup para vermişti.*

sokak

sürekli planlarımızdan ve hedeflerimizden sapmamıza sebep olan durumdur ancak insan, her yıl yeni planlar yapmaya itinayla devam eder.
john lennon: “hayat, sen başka planlar yaparken başına gelenlerdir.”

ay geldim geldim, azıcık rötar yaptım ama olsun.
4. kez geçtik radyonun başına bay impoş'un yayını için.
gökyüzünde ne çok yıldız var...
evet var, bakın*:


her hafta gibi bu hafta da uyarlama şarkımızı aldık, teşekkürler sayın yayıncımıza.

bu hafta anlatacak anım yok ama benim için lezzetli bi bilgiyi sizinle paylaşmak isterim. grubun ismi olan pinhani, gizli anlamına gelen pinhan kelimesinden geliyormuş. ve bu kelime ise, pinhani'nin vokalisti olan sinan kaynakçı'nın dedesinin mahlası imiş zamanında*. böyle ince düşünceleri seviyorum.

kaynak için şuraya bir yere tıklayıverin efenim.

bilinmeyen bir sebepten tam da yeni okuyup bitirdiğim stefan zweig kitabıdır.
sanırım 2 yıl kadar önce de okumuştum ama ben okuduğum kitapları okur ve unuturum genelde. okuduğum kitaplar kötü olduğundan değil ya da onları önemsemediğimden, dikkatli okumadığımdan değil, tam tersi bazen konsantre olamadığım için bırakıp sonra başladığım kitaplar vardır. sanırım hayata ve insana dair o kadar fazla şey geziniyor ki beynimin kıvrımlarında kitapları tek tek hatırlamaya yer kalmıyor. ya da tüm sevdiğimiz şeyler gibi unutulmaya mahkum oluyor kitaplardaki sevdiğimiz öyküler, konular ya da kahramanlar da.

kitaba gelecek olursak;



çok acıdır ki bazen bazı insanlar bizim hayatlarımıza iznimiz olmadan, öylece pat diye girerler. sonra her şey olurlar. devleşirler. her yaptıkları ya da yapmadıkları bizde hayranlık ya da üzüntü uyandırır. bu insanlar genelde sadece bizim değil bir çok insanın her şeyidir. dünyaya geliş amaçları budur çünkü. herkesi bir parça mutlu etmek ama en çok kendi mutlu olmak.
benim okuduğum sanırım çok iyi bir çeviri değildi ama benim en etkilendiğim bölüm; kadının belki bir gün yeniden onu çağırır diye kimseye bağlanmaması, o çağırdığında gidebilmek için hep özgür olmayı seçmesiydi aslında kendini neye ve nasıl da hapsettiğini bilmeden...tanıdık gelmesi muhtemel bazılarımıza. hatta geçenlerde bir başlık vardı (bkz: ayrılmayı bilmeyen insan)
çok sevmek, bir ömür beklemek, geleceğini ummak, fark edilmeyi beklemek.
biz sanırım vazgeçmeyi bilmiyoruz, gitmeyi, geride bırakmayı bilmiyoruz...

bence şebnem ferah'a kulak vermeliyiz burada;

sil baştan başlamak gerek bazen,
hayatı sıfırlamak.
sil baştan sevmek gerek bazen,
her şeyi unutmak...

hayat bize oyun oynuyor olabilir mi?

şahane bir yazardır. kıymeti bilinmemiş değil, henüz keşfedilmemiş bir incidir. var olsun, hep yazmaya devam etsin.

tatlı insan kendini hemen belli ediyor. *

-insanlar bilmedikleri şeyin düşmanıdır
-ahlak ve fazilet aklın dışarıdan görünüşüdür.
-kalp kör olduktan sonra,gözlerin görmesinin bir faydası yoktur.

kendi hayatları yoktur. sürekli asıl kadını/erkeği pohpohlarlar.

son osmanlı olan neslişah'ın, murat bardakçı tarafından yazılan kitabında saraylı olmanın bir kaidesi olarak geçen durum.
saraylı olan gülemiyor ama ben köylü olduğum için basabilirim kahkahayı en seslisinden. neşem geçsin de mi?
hah hah ha*.

danke, es geht mir gut şeklinde cevaplanabilen, almanca "nasılsın" anlamındaki soru.

başlık başa kalmasın.

bilmezden gelişim, aptala yatışım, karşımdakinin yalan söyleme potansiyeline olan merakımdandır.
(bkz: nazım hikmet).

özgür

gümüldür / izmir
sincapla saklambaç