maalesef benim. vardiyalı çalışmak rezalet bir şey. insanlık suçu sayılmalı.

en tatlı şarkısı
konuşamıyorum olan, benim cenerasyondan bile eski olan müzisyen.
e hadi dinleyelim.
open.spotify.com/track/1smX...

başlarda insanı güzel bir konfor alanının içine yerleştirdiğinden güzel gelmişti.
şuan ise neredeyse tiksinti duyacak şekilde nefret ediyorum.

neden?

genel perspektiften bakalım; sizi platformun içine hapsediyor ve dışındaki herhangi bir yapımı izlemeniz için bahis reklamlarıyla boğuşacağınızdan özel bir dizi film değil ise netflixi terk etmiyorsunuz. buraya kadar tiksinecek bir şey yok platform yeni ve rakipsiz olduğu için normal denilebilir,

ama içerik kalitesi normal bir amerikan kanalından daha kötü ve izlenme sayısını arttırmak için kasıntı 2 haneli ıq sahibi insanlara hitab eden, oned*o'nun cinsellik ve eşcinsellik başlıklarıyla yaptığı gibi clickbait diziler yapıp bununla izlenme kasması insana oned*o'da gezindiği hissiyatını veriyor.

resmen artık yapımlarını netflix olup olmadığını, tek kareden olmadı 2-3 kareden anlayabiliyorum. adamlar o derece kendini tekrar etti. mesela silah oyununda bir karakter var oyunu ilk defa açtığımdan adını bilmiyordum karakterden bahsetmek için karaktere netflix dedim herkes anladı. belirli bir fikirlerini empoze içinmi böyle içerikleri çıkartıyorlar yoksa en kolay yoldan fazla izlenecek içerik içinmi bilemem ama iki türlüde ben bu platformdan tiksindim.

umarım önümüzdeki yıllarda rekabet oluşur ve toplum bu platformun tekelinden çıkar. fert olarak platformdan çıktım ve zikuvikuzi kullandığımdan tüm dizi ve filmlere ücretsiz ve reklamsız erişimim var. ama netflixin insanlara kattığı fikirlerle toplumda uğraşmak dahi insanı yoruyor.

bir hesap yapacağım bunu görünce sizde anlarsınız topluma etkisinin kaçınılmaz olacağını

2019 yılında netflixde geçirilen toplam süre 364 999 766 400 saat. (2019 yılında izlenme saati %200'e yakın artmış bunun 2020 yılında da bu tarz bir artış muhtemel) kaynak

70 yıllık bir insan ömrü uykuları ile beraber 600 000 saat

364 999 766 400/600 000 = 608 332

bir yılda netflix izlenirken 600 bin insan hayatı süresince zaman harcanmış.

insan ne ile uğraşırsa ona dönüşür sözüne binaen netflix fabrikasından her yıl 600 bin insan doğuyor ve yaşamaya başlıyor ve siz bu insanlarla fikir tartışıp görüşüyorsunuz bir şey anlatmaya çalışıyorsunuz.

nereden baksanız acı.

yurttaki oda arkadaşlarım kişisel eşyalarımı karıştırdıklarını öğrendiklerimde acayip bir hayal kırıklığı yaşamıştım. en büyük pişmanlığım dolabımı onlara ayıp olmasın diye kilitlememiş olmamdı. ne rezil hareket ya.

sağdan soldan kulağında kalan birkaç şeyin ukalalığını yapan değil, tecrübelerini veya bilgisini paylaşmaktan keyif alan, paylaşırken de beni yeni yeni araştırmalara sevk eden insanla sohbet etmekten çok çok keyif alıyorum.

ilkokul 3. sınıftaydım. arkadaşlarımla pet şişeden veya kola kutusundan yaptığımız toplar ile futbol oynuyorduk.


tanım: 10 yıl önce bu zamanlar yaptığımız şeyleri paylaştığımız başlıktır.

mısır fırınlıyorum (ordulu olmak)

insanı merak ettirir. kim acaba ya diye kafada o soru döner de döner.

körlük romanı ile insanın vahşileşmeye ne derece meyilli, bencil bir yaratık olduğunu müthiş bir metaforla anlatan yazar.
henüz diğer kitaplarını okumadım. sırada kabil var
--- alıntı ---

"evet, su katılmamış bir ateistim ve bunun bin tane sebebi var. sadece bir tanesini hatırlatayım size. kainat yaratılana kadar, ebediyette, tanrı hiçbir şey yapmadı. sonra, nedendir bilinmez, onu yaratmaya karar verdi. altı günde yaptı bunu, yedinci gün istirahate çekildi. o günden beri istirahatte. ebediyen de istirahate devam edecek. ona nasıl inanılabilir ki?"

--- alıntı ---

mevcut platformdan çaylaklık öncesinde haberdar olmuş ve katılmış, çaylaklıktan yazarlığa geçişi için bilmem kaç puan, bilmem kaç tanım, bilmem kaç favori yada beğeni almakla değil bir tıpçı edasıyla komiteye girmesi gereken, türetmekten yana olmayıp türetenleri tüketmekten yana girişimlerde bulunan, yazdığının ne anlama geldiğini bilmeyen ve okuduğuna idrak edemeyen beynini kullandığını sanan, başlık açmak için başlık açmaya zorlayıp saçmalayan, tanım ola beri gele düşüncesiyle klavyeye saldıran tek dişi eksik canavarlar için yeni uydurduğum bir kelimedir bu arkadaşlar.

aynı kökten türettiğim bir diğer kelime de yazarımsız, bu tür zararsızdır. etliye sütlüye karışmazlar, uzaktan seyrederler, aman üzerime sıçramasıncılar düşünce akımına mensupturlar. %1 kuralında ki %99'luk kısımda bilgi tüketicisidirler, bu tüketim sürecini beslenme ve diyapoz olarak adlandırabiliriz. yeterli birikimi sağladıklarında ve geçerli çevre şartları sağlandığında kademeli olarak %1'lik kısımda yazarlığa adım atacaklardır.

yazarımsı aynı zamanda; yazarımsız olmadan, süreçlerinini tamamlamadan yazar olmuş yazamayanlar demektir.

beslenme çantamdaki kokusunu hiçbir zaman unutamadığım yiyecektir. hani benim çocukluğum anne. hani benim saflığım temizliğim

müge anlı ve esra erol'un yaptıkları programlara bakın, kıyametin ne kadar çok yaklaştığını görürsünüz.

halâ bitmedi.

kimsenin atatürk'e ilah muamelesi yaptığı, ona ibadet ettiği falan yok. şuurunu o kadar yitirmiş olan kişi zaten gazi'yi anlamamıştır. paşa hayattayken kendisi böyle taleplerde bulunmamış, muhtaç olduğunuz kudret damarlarınızdaki asil kandadır diyerek kurtarıcı beklemeyin çare sizsiniz kendinize inanın mesajı vermiş, bir gün sözlerim bilimle ters düşerse bilimi seçin diyerek de yolumuzu çizmiştir. ulu önder'e tanrı muamelesi yapan insan varsa bile toplasan bir elin parmaklarını geçmez.
türk'ün atası, ülkenin kurucusu olan olan başbuğ'un fotoğraf ve heykellerinin olması da gayet doğaldır.

başlık altında bu fotoğraf ve heykel meselesine gönderme yapan arkadaşın -ülkenin en kalabalık şehri olması sebebiyle- istanbul'da yaşadığını umarak, sahil yolundan bi eminönü - halkalı seyahati yapmasını tavsiye ediyorum. 3-5 metrede bir bulunan her sokak lambası direğinde erdoğan'ın çarşaf çarşaf posterleri mevcuttur. ayrıca bilbordlarda yan yana zibilyon fotoğrafı asılması da çok sık karşılaşılan bir durumdur. -yanlış hatırlamıyorsam- cevizlibağ'da 4-5 katlı binanın yan duvarı dev bir posteriyle kaplıdır. bunlar aklıma sadece şuan gelenlerdir. bakkal kadar dükkan açsa market kadar posteri asılır her yere, yapılan işin bilmem kaç katı maliyeti umursanmadan bakın biz yaptık ha diye puntolarla yazılır. (parti gözetmeksizin tüm belediyelerde olan bir saçmalıktır bu aslında. ama madem fotoğrafı 30-40 kişi görünce sorun oluyor, o fotoğrafsa bu kartpostal mı bu da fotoğraf. yol yapanın fotoğrafı asılıyorsa ülke kuranın pekala asılır.)

bir diğer konu atatürk'e ilah diyen adam çıkmışsa, erdoğan'a da peygamber diyenler çıktı. kimi erdoğan'ı karısıyla yakalasa kızmayacağını söyledi, kimi erdoğan istese kocasını düşünmeden gideceğini. kimileri oturma organına kıl bile oldu:) bunlara da lafınız var mı sevgili yazar yoksa kafayı kuma gömmeye devam mı? belki de bunlar vahim durumlar değildir ne dersin ;)

köydeki hatice ninenin, kahvedeki hasan amcanın oyuyla dönüyor diye devran hep hatice nineyi, hasan amcayi memnun etmek zorunda kalan türkiye siyasetinin çaresizliğidir bu.
koskoca bilim, teknoloji, değişen dünya değerleri hatice nineyle,hasan amcanın karanlığında yok oluyor.
osmanlıya matbaanın geç gelmesinin sebebi hattat hikayesi değil halkın böyle bir talebinin olmamasıdır. tarih yine yeniden kaçıncı kez tekerrür ediyor.
ortadoğu bizi kendi karanlığına mahkum ediyor.

mesela ben. bir yerlerde düşüncelerimi beğenen birilerinin olduğunu gördükçe mutlu oluyor, mutlu oldukça daha fazla yazmak istiyorum.

en son aşık olduğum kişiye halen aşığım. gün geçtikçe de artıyor.